گلبرگ نهم

وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هَذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ (٥٨)

فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا رِجْزًا مِنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ (٥٩)

وَإِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَاشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ وَلا تَعْثَوْا فِي الأرْضِ مُفْسِدِينَ (٦٠)

وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نَصْبِرَ عَلَى طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْبِتُ الأرْضُ مِنْ بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنَى بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْرًا فَإِنَّ لَكُمْ مَا سَأَلْتُمْ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ (٦١)

58. and remember we said: "Enter This town, and eat of the plenty therein As ye wish; but enter the gate with humility, In posture and In words, and we shall forgive you your faults and increase (the portion of) those who do good."

59. but the transgressors changed the word from that which had been given them; so we sent on the transgressors a plague from heaven, for that They infringed (Our command) repeatedly.

60. and remember Moses prayed for water for His people; we said: "Strike the rock with Thy staff." then gushed forth therefrom twelve springs. Each group knew its own place for water. so eat and drink of the sustenance provided by Allah, and do no evil nor mischief on the (face of the) earth.

61. and remember ye said: "O Moses! we cannot endure one kind of food (always); so beseech Thy Lord for us to produce for us of what the earth groweth, -its pot-herbs, and cucumbers, its garlic, lentils, and onions." He said: "Will ye exchange the better for the worse? go ye down to any town, and ye shall find what ye want!" They were covered with humiliation and misery; They drew on themselves the wrath of Allah. This because They went on rejecting the Signs of Allah and slaying His Messengers without just cause. This because They rebelled and went on transgressing.

58* و هنگامي كه گفتيم : به اين شهر – بيت المقدس –در آييد و از "نعمتهاي " آن هر جا كه خواهيد به فراواني بخوريد و از دروازه شهر سجده كنان – با سرهاي فروداشته – در آييد و بگوييد :  "خدايا " گناهان ما را فرو ريز – ببخشاي - ، تا گناهان شما را بيامرزيم ، و بزودي "پاداش"نيكوكاران را بيفزاييم.

59* اما كساني كه ستم كردند سخني را كه به آنان گفته شد دگرگون ساختند ، پس بر ستمكاران به سزاي بدكاري و نافرمانيشان عذابي سخت از آسمان فرو فرستاديم .

60* و آنگاه كه موسي براي قوم خود آب خواست ، گفتيم : عصايت را بر آن سنگ بزن ، پس دروازه چشمه از آن بشكافت . هر گروهي آبشخور خويش را دانست . از روزي خدا بخوريد و بياشاميد و در زمين به تبهكاري مپوييد.

61* و هنگامي كه گفتيد : اي موسي ، ما هرگز بر يك خوراك شكيبايي نداريم ، پس پروردگارت را بخوان تا براي ما از آنچه زمين مي روياند از تره – سبزي – و خيار و گندم – يا : سير – و عدس و پياز آن بيرون آرد . گفت : آيا آنچه را كه پست تر است به جاي آنچه بهتر است مي گيريد ؟! به شهري فرود آييد كه آنچه خواستيد بيابيد.

و بر آنها "مهر" خواري و درماندگي زده شد و با خشمي از خدا بازگشتند – سزاوار خشم خدا گشتند - ، زيرا به آيات خدا كفر مي ورزيدند و پيامبران را به ناحق مي كشتند، و اين از آن رو بود كه نافرمان شده و از حد در مي گذشتند.

58. et [rappelez-vous], Lorsque nous dîmes: ‹Entrez dans cette ville, et mangez-y à l'envie où il vous plaira; mais entrez par la porte en vous prosternant et demandez la ‹rémission› (de vos péchés); nous vous pardonnerons vos fautes Si vous faites cela et donnerons davantage de récompense pour les bienfaisants.

59. Mais, à ces paroles, les pervers en substituèrent d'autres, et pour les punir de leur fourberie nous leur envoyâmes du ciel un châtiment avilissant.

60. et [rappelez-vous], quand Moïse demanda de l'eau pour désaltérer son peuple, C'est alors que nous dîmes: ‹Frappe le rocher avec Ton bâton.› et Tout d'un coup, douze sources en jaillirent, et Certes, chaque tribu sut où s'abreuver! - ‹Mangez et buvez de ce qu'Allah vous accorde; et ne semez pas de troubles sur la terre comme des fauteurs de désordre›.

61. et [rappelez-vous], quand vous dîtes: Moïse, nous ne pouvons plus tolérer une seule nourriture. Prie donc Ton Seigneur pour qu'il nous fasse sortir de la terre ce qu'elle fait pousser, de ses légumes, ses concombres, son ail (ou blé), ses lentilles et ses oignons!› - il vous répondit: ‹Voulez-vous échanger le meilleur pour le moins bon? Descendez donc à n'importe quelle ville; vous y trouverez certainement ce que vous demandez!›. L'avilissement et la misère s'abattirent sur eux; ils encoururent la colère d'Allah. cela est parce qu'ils reniaient les révélations d'Allah, et qu'ils tuaient sans droit les prophètes. cela parce qu'ils désobéissaient et transgressaient.

قوم ،‌گندم است و جو و هر دانه اي كه با آن نان مي پزند ( فو موا اي اختبزوا) و بعضي آن را سير ترجمه كرده اند در اين صورت قاء به جاي ثاء است زيرا ثوم به معناي سير است . ولي اين معني مورد قبول بيشتر اهل لغت نيست .

گلبرگ هشتم

وَإِذْ نَجَّيْنَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ وَفِي ذَلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ (٤٩)

وَإِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْنَاكُمْ وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ (٥٠)

وَإِذْ وَاعَدْنَا مُوسَى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَنْتُمْ ظَالِمُونَ (٥١)

ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (٥٢)

وَإِذْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ (٥٣)

وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ (٥٤)

وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ (٥٥)

ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (٥٦)

وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ (٥٧)

49. and remember, we delivered you from the people of Pharaoh: They set you hard tasks and punishments, slaughtered your sons and let your women-folk live; therein was a tremendous trial from your Lord.

50. and remember we divided the sea for you and saved you and drowned Pharaoh's people within your very sight.

51. and remember we appointed forty nights for Moses, and In His absence ye took the calf (for worship), and ye did grievous wrong.

52. Even then we did forgive you; there was a chance for you to be grateful.

53. and remember we gave Moses the Scripture and the Criterion (Between right and wrong): there was a chance for you to be guided aright.

54. and remember Moses said to His people: "O My people! ye have indeed wronged yourselves by your worship of the calf: so turn (in repentance) to your Maker, and slay yourselves (the wrong-doers); that will be better for you In the sight of your Maker." then He turned towards you (in forgiveness): for He is Oft- Returning, Most Merciful.

55. and remember ye said: "O Moses! we shall never believe In Thee until we see Allah manifestly," but ye were dazed with thunder and lighting Even As ye looked on.

56. then we raised you up after your death: ye had the chance to be grateful.

57. and we gave you the shade of clouds and sent down to you Manna and quails, saying: "Eat of the good things we have provided for you:" (But They rebelled); to us They did no harm, but They harmed their own souls.

49* و " به ياد آريد " هنگامي كه شما را از فرعونيان رهانيديم، شما را سخت آزار و شكنجه مي كردند : پسرانتان را سر مي بريدند و زنانتان را زنده مي گذاشتند و در اين – آزار فرعونيان يا نعمت رهايي از آنان – شما را آزموني بزرگ از پروردگارتان بود.

50* و هنگامي كه دريا را به "ورود" شما شكافتيم ، پس شما را رهانيديم و فرعونيان را غرق كرديم و شما مي نگريستيد.

51* و هنگامي كه با موسي چهل شب وعده كرديم آنگاه از پس " رفتن" او گوساله را " به خدايي " گرفتيد و شما ستمكار بوديد .

52* پس از شما درگذشتيم تا مگر سپاس داريد.

53* و هنگامي كه به موسي كتاب و فرقان – جدا كننده حق از باطل – داديم تا مگر شما راه يابيد .

54* و هنگامي كه موسي كتاب و فرقان – جدا كننده حق از باطل – داديم تا مگر شما راه يابيد.

55* و هنگامي كه موسي به قوم خويش گفت : اي قوم من ،‌شما با فراگرفتنان گوساله را " به خدايي " به خويشتنم ستم كرديد، اكنون به آفريدگار خويش بازگرديد – توبه كنيد – و خود – يكديگر – را بكشيد ،‌كه اين "به كفاره كردارتان " براي شما نزد آفريدگارتان بهتر است . پس " چون چنين كرديد " خداوند "به رحمت خود " بر شما بازگشت و توبه شما را پذيرفت كه او توبه پذير و مهربان است

55* و هنگامي كه گفتيد : اي موسي ، هرگز تو را باور نداريم تا خداي را آشكارا ببينيم ، پس صاعقه – آتش هلاك كننده آسماني – شما را فرا گرفت و شما مي نگريستيد.

56* سپس شما را از پس مردنتان برانگيختيم تا مگر سپاس داريد.

57* و ابر را بر شما سايبان كرديم و برايتان مَنّ – ترنجبين – و سلوي – مرغي مخصوص – فرستاديم ، " و گفتيم : از چيزهاي پاكيزه كه روزيتان كرده ايم بخوريد ؛ و آنان بر ما ستم نكردند بلكه بر خويشتن ستم مي كردند.

49. et [rappelez-vous], Lorsque nous vous avons délivrés des gens de Pharaon, qui vous infligeaient le pire châtiment: en égorgeant vos fils et épargnant vos femmes. C'était là une grande épreuve de la part de votre Seigneur.

50. et [rappelez-vous], Lorsque nous avons fendu la mer pour vous donner passage!.. nous vous avons donc délivrés, et noyé les gens de Pharaon, tandis que vous regardiez.

51. et [rappelez-vous], Lorsque nous donnâmes rendez-vous à Moïse pendant quarante nuits!.. puis en son absence vous avez pris le Veau pour idole alors que vous étiez injustes (à l'égard de vous mêmes en adorant autre qu'Allah).

52. mais en dépit de cela nous vous pardonnâmes, afin que vous reconnaissiez (Nos bienfaits à votre égard).

53. et [rappelez-vous], Lorsque nous avons donné à Moïse le Livre et le Discernement afin que vous soyez guidés.

54. et [rappelez-vous], Lorsque Moïse dit à son peuple: Mon peuple, certes vous vous êtes fait du tort à vous-mêmes en prenant le Veau pour idole. Revenez donc à votre Créateur; puis, tuez donc les coupables vous- mêmes: ce serait mieux pour vous, auprès de votre Créateur›!... C'est Ainsi qu'il agréa votre repentir; car C'est Lui, Certes, le Repentant et le Miséricordieux!

55. et [rappelez-vous], Lorsque vous dites: Moïse, nous ne Te croirons qu'après avoir vu Allah clairement›!... alors la foudre vous saisit tandis que vous regardiez.

56. puis nous vous ressuscitâmes après votre mort afin que vous soyez reconnaissants.

57. et nous vous couvrîmes de l'ombre d'un nuage, et fîmes descendre sur vous la manne et les cailles: - ‹Mangez des délices que nous vous avons attribués!› - ce n'est pas à nous qu'ils firent du tort, mais ils se firent tort à eux-mêmes.

يقال : تاب العبد الي الله و تاب الله علي العبد ،‌گوينده : بنده به خدا بازگشت و خدا بر بنده بازگشت ، يعني توبه او را پذيرفت ( تفسير ابوالفتح ).

گلبرگ هفتم

قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْهَا جَمِيعًا فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ (٣٨)

وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (٣٩)

يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ (٤٠)

وَآمِنُوا بِمَا أَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِمَا مَعَكُمْ وَلا تَكُونُوا أَوَّلَ كَافِرٍ بِهِ وَلا تَشْتَرُوا بِآيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلا وَإِيَّايَ فَاتَّقُونِ (٤١)وَلا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (٤٢)

وَأَقِيمُوا الصَّلاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ (٤٣)

أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَأَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ أَفَلا تَعْقِلُونَ (٤٤)

وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلاةِ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلا عَلَى الْخَاشِعِينَ (٤٥)

الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُو رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ (٤٦)

يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ (٤٧)

وَاتَّقُوا يَوْمًا لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ (٤٨)

38. we said: "Get ye down all from here; and if, As is sure, there comes to you guidance from me, whosoever follows My guidance, on them shall be no fear, nor shall They grieve.

39. "But those who reject Faith and belie Our Signs, They shall be companions of the fire; They shall abide therein."

40. O Children of Israel! call to mind the (special) favour which I bestowed upon you, and fulfil your Covenant with me As I fulfil My Covenant with you, and fear none but Me.

41. and believe In what I reveal, confirming the Revelation which is with you, and be not the first to reject Faith therein, nor sell My Signs for a small price; and fear me, and me alone.

42. and cover not truth with falsehood, nor conceal the truth when ye know (what it is).

43. and be steadfast In prayer; practise regular charity; and bow down your heads with those who bow down (in worship).

44. do ye enjoin right conduct on the people, and forget (to practise it) yourselves, and yet ye study the Scripture? will ye not understand?

45. Nay, seek ((Allah)'s) help with patient perseverance and prayer: it is indeed hard, except to those who bring a lowly spirit,-

46. who bear In mind the certainty that They are to meet their Lord, and that They are to return to Him.

47. Children of Israel! call to mind the (special) favour which I bestowed upon you, and that I preferred you to all other (for My Message).

48. then guard yourselves against a Day when one soul shall not avail another nor shall intercession be accepted for her, nor shall compensation be taken from her, nor shall anyone be helped (from outside).

38* گفتيم : همه از آن (بهشت) فرو شويد ، پس اگر رهنمودي از من به سوي شما بيايد، آنان كه ازراهنمايي من پيروي كنند نه بيمي بر آنهاست و نه اندوهگين شوند .

39* و كساني كه كافر شوند و آيات ما را دروغ شمرند دوزخيانند و در آن جاودانه اند .

40* اي فرزندان اسرائيل –يعقوب- ، نعمت مرا كه ارزاني شما داشتم به ياد آريد و به پيمان من وفا كنيد تا به پيمان شما وفا كنم و از من بترسيد و بس.

41* و به آنچه فرو فرستادم –قرآن – كه تصديق كننده چيزي است كه با شماست –تورات- بگرويد و نخستين كافر به آن مباشيد ، و آيات مرا – آنچه در تورات در وصف و نعت محمد (ص) آمده است – به بهاي اندك مفروشيد و تنها از من پروا كنيد.

42* و حق را به باطل مياميزيد و حق را پنهان مكنيد در حالي كه خود مي دانيد .

43* و نماز را برپاداريد و زكات بدهيد و با ركوع كنان ركوع كنيد – با نمازگزاران نماز گزاريد –

44* آيا مردم را به نيكي فرمان مي دهيد و خود را از ياد مي بريد و حال آنكه كتاب – تورات – را مي خوانيد ؟! آيا خرد را كار نمي بنديد ؟!

45* و به شكيبايي و نماز ياري خواهيد، و اين "كار" هر آينه گران و دشوار است مگر برفروتنان خدا ترس ؛

46* آنان كه مي دانند ديدار كننده پروردگار خويشند و به سوي او باز مي گردند.

47* اي فرزندان اسرائيل ، نعمت مرا كه بر شما ارزاني داشتم و شما را بر جهانيان – مردم زمانه – برتري دادم ، ياد كنيد.

48* و بترسيد از روزي كه كسي به كار كسي نيايد و از او شفاعتي پذيرفته نشود و از او برابري – عوضي كه خود را بدان باز خرد – نستاند و نه ياري شوند.

38. - nous dîmes: ‹Descendez d'ici, vous tous! toutes les fois que Je vous enverrai un guide, ceux qui [le] suivront n'auront rien à craindre et ne seront point affligés›.

39. et ceux qui ne croient pas (à nos messagers) et traitent de mensonge nos révélations, Ceux-là sont les gens du feu où ils demeureront éternellement.

40. ش enfants d'Israël, rappelez-vous Mon bienfait dont Je vous ai comblés. Si vous tenez vos engagements vis-à-vis de Moi, Je tiendrai les miens. et C'est Moi que vous devez redouter.

41. et croyez à ce que J'ai fait descendre, en confirmation de ce qui était déjà avec vous; et ne soyez pas les premiers à le rejeter. et n'échangez pas Mes révélations contre un vil prix. et C'est Moi que vous devez craindre.

42. et ne mêlez pas le faux à la vérité. ne cachez pas sciemment la vérité.

43. et accomplissez la Salat, et acquittez la Zakat, et inclinez-vous avec ceux qui s'inclinent.

44. Commanderez-vous aux gens de faire le bien, et vous oubliez vous- mêmes de le faire, alors que vous récitez le Livre? Etes-vous donc dépourvus de raison?.

45. et cherchez secours dans l'endurance et la Salat: Certes, la Salat est une lourde obligation, sauf pour les humbles,

46. qui ont la certitude de rencontrer leur Seigneur (après leur résurrection) et retourner à Lui seul.

47. ش enfants d'Israël, rappelez-vous Mon bienfait dont Je vous ai comblés, (Rappelez-vous) que Je vous ai préférés à tous les peuples (de l'époque).

48. et redoutez le Jour où nulle âme ne suffira en quoi que ce soit à une autre; où l'on n'acceptera d'elle aucune intercession; et où on ne recevra d'elle aucune compensation. et ils ne seront point secourus.

كلمه مصدق را مي توان باور دارنده و راست دارنده و گواهي كننده ترجمه كرد ، و باور داشتن و راست انگاشتن به معناي تصديق و قبول داشتن ، در مقابل تكذيب و انكار كردن ، است.

در آيه 42 جايي كه مي فرمايد آيات مرا به بهاي اندك مفروشيد يعني رياستي كه در ميان قوم خود داشتند و مي ترسيدند با پيروي از محمد (ص) آن را از دست بدهند. اما اينكه نهي مقيد است به بهاي اند نه به اين معني كه اگر به بهاي بسيار بفروشند رواست ، بلكه مراد آن است كه هر بها كه در عوض آن بستانند اندك است .

مشق قرآن ازديدگاه نويسنده :

پيروي نكردن از دستورات خداوند موجب كفر و خسران و دوزخي شدن انسانهاست.

انسان تنها بايد از خداوند پيروي كند و تنها از خداوند بترسد و هميشه شكر گزار نعمات خداوند باشد.

قرآن ادامه فرامين خداوند است و افرادي كه به اديان آسماني ديگر پايبند هستند بايد از خداوند و كتاب آسماني قرآن پيروي كنند.

هميشه بايستي از حق دفاع نمود و خداوند را عبادت كرد و زكات را پرداخت .

انسان بايستي به آنچه كه مي گويد و ايمان دارد عمل نمايد ، دركارها به خداوند توكل ، صبر كند و نمازرابه پا دارد اگر چه دشوار باشد.

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأرْضِ خَلِيفَةً قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لا تَعْلَمُونَ (٣٠)

وَعَلَّمَ آدَمَ الأسْمَاءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلائِكَةِ فَقَالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْمَاءِ هَؤُلاءِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (٣١)

قَالُوا سُبْحَانَكَ لا عِلْمَ لَنَا إِلا مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ (٣٢)

قَالَ يَا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ (٣٣)

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلا إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ (٣٤)

وَقُلْنَا يَا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَلا تَقْرَبَا هَذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ (٣٥)

فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الأرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ (٣٦)

فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ (٣٧)

30. Behold, Thy Lord said to the angels: "I will create a vicegerent on earth." They said: "Wilt Thou place therein one who will make mischief therein and shed blood?- whilst we do celebrate Thy praises and glorify Thy holy (name)?" He said: "I know what ye know not."

31. and He taught Adam the nature of all things; then He placed them before the angels, and said: "Tell me the nature of these if ye are right."

32. They said: "Glory to thee, of knowledge we have none, save what Thou hast taught us: In truth it is Thou who art perfect In knowledge and wisdom."

33. He said: "O Adam! Tell them their natures." when He had told them, Allah said: "Did I not Tell you that I know the secrets of heaven and earth, and I know what ye reveal and what ye conceal?"

34. and Behold, we said to the angels: "Bow down to Adam" and They bowed down. not so Iblis: He refused and was haughty: He was of those who reject Faith.

35. we said: "O Adam! dwell Thou and Thy wife In the Garden; and eat of the bountiful things therein As (where and when) ye will; but approach not This tree, or ye run into harm and transgression."

36. then did Satan make them slip from the (garden), and get them out of the state (of felicity) In which They had been. we said: "Get ye down, all (ye people), with enmity between yourselves. on earth will be your dwelling-place and your means of livelihood - for a time."

37. then learnt Adam from His Lord words of inspiration, and His Lord turned towards him; for He is Oft-Returning, Most Merciful.

30* و " به ياد آر " آنگاه كه پروردگارت فرشتگان را گفت : من در زمين جانشيني – براي مخلوق پيشين يا نماينده اي از خود – خواهم آفريد ، گفتند : آيا كسي را در آن مي آفريني كه تباهكاري كند و خونها ريزد ،‌در حالي كه ما تو را به پاكي مي ستاييم و تقديس مي كنيم ؟ من مي دانم آنچه شما نمي دانيد.

31* و همه نامها را به آدم آموخت . سپس آنان را بر فرشتگان عرضه كردو گفت : اگر راست مي گوييد مرا از نامهاي اينها خبر دهيد.

32* گفتند : پاكي تو راست ، ما را دانشي نيست مگر آنچه به ما آموخته اي ، كه تويي داناي درست كردار

33* گفت : اي آدم ،‌آنان را از نامهاي اينها آگاه كن ،‌همينكه " آدم " ايشان را از نامهاي آنان آگاه كرد ، "خداي " گفت : آيا به شما نگفتم كه من نهان آسمانها و زمين را مي دانم و آنچه را آشكار مي كنيد و آنچه را پنهان مي داشتيد مي دانم ؟!

34* و " ياد كن " آنگاه كه فرشتگان را گفتيم : آدم را سجده كنيد –سجده تعظيم نه سجده عبادت - ، پس سجده كردند مگر ابليس ، سرپيچي و گردنكشي كرد ،‌و از كافران گشت.

35* و گفتيم : اي آدم ، با همسر خويش در بهشت بيارام ، و از آن از هر جا كه خواهيد به فراواني بخوريد و نزديك اين درخت مشويد كه از ستمكاران مي شويد.

36* پس شيطان آن دو را از آن ( بهشت ) بلغزانيد و ازآنچه در آن بودند – از نعمتها – بيرونشان كرد ، و گفتيم : فرو شويد ، برخي از شما دشمن برخي ديگر ، و شما را در زمين قرارگاه و برخورداري باشد تا هنگامي – مرگ و رستاخيز .

37* آنگاه آدم از پروردگار خويش سخناني فرا گرفت ، پس خدا " به مهر و بخشايش خود " بر او بازگشت و توبه او را پذيرفت ، كه او توبه پذير و مهربان است.

30. Lorsque Ton Seigneur confia aux Anges: ‹Je vais établir sur la terre un vicaire ‹Khalifa›. ils dirent: ‹Vas-Tu y désigner un qui y mettra le désordre et répandra le sang, quand nous sommes là à Te sanctifier et à Te glorifier?› - il dit: ‹En vérité, Je sais ce que vous ne savez pas!›.

31. et il apprit à Adam tous les noms (de toutes choses), puis il les présenta aux Anges et dit: ‹Informez-Moi des noms de ceux-là, Si vous êtes véridiques!› (dans votre prétention que vous êtes plus méritants qu'Adam).

32. - ils dirent: ‹Gloire à Toi! nous n'avons de savoir que ce que Tu nous a appris. certes C'est Toi l'Omniscient, le Sage›.

33. - il dit: ‹ش Adam, informe-les de ces noms;› puis quand celui-ci les eut informés de ces noms, Allah dit: ‹Ne vous ai-Je pas dit que Je connais les mystères des cieux et de la terre, et que Je sais ce que vous divulguez et ce que vous cachez?›

34. et Lorsque nous demandâmes aux Anges de se prosterner devant Adam, ils se prosternèrent à l'exception d'Iblis qui refusa, s'enfla d'orgueil et fut Parmi les infidèles.

35. et nous dîmes: ‹ش Adam, habite le Paradis Toi et Ton épouse, et nourrissez-vous-en de partout à votre guise; mais n'approchez pas de l'arbre que voici: sinon vous seriez du nombre des injustes›.

36. Peu de temps après, Satan les fit glisser de là et les fit sortir du lieu où ils étaient. et nous dîmes: ‹Descendez (du Paradis); ennemis les uns des autres. et pour vous il y aura une demeure sur la terre, et un usufruit pour un temps.

37. puis Adam reçut de son Seigneur des paroles, et Allah agréa son repentir car C'est Lui Certes, le Repentant, le Miséricordieux.

بنا بر روايات اين بهشت ،‌بهشتي دنيوي بوده نه بهشت موعود آن جهان (بهشت عدن) ، كه آن بهشت حاوداني است و كسي از آن بيرون نمي رود و ابليس و وسوسه او و نافرماني خدا در آن نيست . (درباره اينكه بهشتي كه آدم (ع) از آن بيرون كرده شد و كجا و چگونه بوده رجوع شود به تفسير الميزان ج اول).

مشق قرآن از ديدگاه نويسنده :

چه داستان قشنگي داستان آفرينش انسان به دست خداوند بلند مرتبه و حكايت مخلوق خليفه الله در زمين .

زماني كه خداوند انسان ، جانشين خود در زمين را آفريد و به فرشتگان گفت اورا ببينيد آنان گفتند خدايا ما تو را به پاكي ميستاييم آيا كسي را مي آفريني كه تبهكاري كند و خون بريزد! خداوند فرمود من چيزي را مي دانم كه شما نمي دانيد.

خداوند همه نامها را به انسان آموخت نامهايي كه فرشتگان از بيانشان عجز داشتند و گفتند ما دانشي نداريم جز آنچه به ما آموخته اي و تويي داناي درست كار

و انسان نامها را به فرشتگان گفت و خداوند فرمود : آيا به شما نگفتم كه من نهان آسمانها و زمين را مي دانم و آنچه آشكار مي كنيد و آنچه را پنهان مي داشتيد مي دانم ؟!

و آن زماني كه خداوند به فرشتگان گفت انسان را سجده تعظيم كنيد و همه سجده كردند جز ابليس ، او از كافران شد.

و خداوند آدم را گفت با همسر خويش در بهشت بيارام و از نعمات استفاده كنيد جز اين درخت و در صورت اطاعت ننمودن از ستمكاران خواهيد بود.

شيطان آن دو را وسوسه كرد و آنان را از نعمات خداوند دور كرد و آنان از بهشت رانده شدند پس خداوند به آنها گفت كه برخي از شما دشمن ديگر مي شوند و زمين براي شما محل زندگي خواهد بود تا هنگام مرگ و رستاخيز

آن زمان آدم از پروردگارش چيزهايي را آموخت ، پس خدا به مهر و بخشايش خود بر او بازگشت و توبه او را پذيرفت ،‌ خداوند توبه پذير و مهربان است.

وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأنْهَارُ كُلَّمَا رُزِقُوا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقًا قَالُوا هَذَا الَّذِي رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَأُتُوا بِهِ مُتَشَابِهًا وَلَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَهُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (٢٥)

إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلا مَا بَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَا فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلا يُضِلُّ بِهِ كَثِيرًا وَيَهْدِي بِهِ كَثِيرًا وَمَا يُضِلُّ بِهِ إِلا الْفَاسِقِينَ (٢٦)

الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الأرْضِ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ (٢٧)

كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنْتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (٢٨)

هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ مَا فِي الأرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (٢٩)

25. but give glad tidings to those who believe and work righteousness, that their portion is Gardens, beneath which rivers flow. every time They are fed with Fruits therefrom, They say: "Why, This is what we were fed with before," for They are given things In similitude; and They have therein companions pure (and holy); and They abide therein (for ever).

26. Allah disdains not to use the similitude of things, lowest As well As highest. those who believe know that it is truth from their Lord; but those who reject Faith say: "What means Allah by This similitude?" by it He causes many to stray, and many He leads into the right path; but He causes not to stray, except those who forsake (the path),-

27. those who break Allah.s Covenant after it is ratified, and who sunder what Allah has ordered to be joined, and do mischief on earth: these cause loss (only) to themselves.

28. How can ye reject the Faith In Allah.- seeing that ye were without life, and He gave you life; then will He cause you to die, and will again bring you to life; and again to Him will ye return.

29. it is He who hath created for you all things that are on earth; Moreover His design comprehended the heavens, for He gave order and perfection to the seven firmaments; and of all things He hath perfect knowledge.

مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّا أَضَاءَتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُمَاتٍ لا يُبْصِرُونَ (١٧)

صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ (١٨)

أَوْ كَصَيِّبٍ مِنَ السَّمَاءِ فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصَابِعَهُمْ فِي آذَانِهِمْ مِنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ وَاللَّهُ مُحِيطٌ بِالْكَافِرِينَ (١٩)

يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَارَهُمْ كُلَّمَا أَضَاءَ لَهُمْ مَشَوْا فِيهِ وَإِذَا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوا وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (٢٠)

يَا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (٢١)

الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأرْضَ فِرَاشًا وَالسَّمَاءَ بِنَاءً وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَكُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْدَادًا وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (٢٢)

وَإِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَادْعُوا شُهَدَاءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (٢٣)

فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَلَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ (٢٤)

17. their similitude is that of a man who kindled a fire; when it lighted all around him, Allah took away their light and left them In utter darkness. so They could not see.

18. Deaf, dumb, and blind, They will not return (to the path).

19. or (another similitude) is that of a rain-laden cloud from the sky: In it are zones of darkness, and thunder and lightning: They press their fingers In their ears to keep out the stunning thunder-clap, the while They are In terror of death. but Allah is ever round the rejecters of Faith!

20. the lightning all but snatches away their sight; every time the light (Helps) them, They walk therein, and when the darkness grows on them, They stand still. and if Allah willed, He could take away their faculty of hearing and seeing; for Allah hath power over all things.

21. O ye people! Adore your Guardian-Lord, who created you and those who came before you, that ye may have the chance to learn righteousness;

22. who has made the earth your couch, and the heavens your canopy; and sent down rain from the heavens; and brought forth therewith Fruits for your sustenance; then set not up rivals unto Allah when ye know (the truth).

23. and if ye are In doubt As to what we have revealed from time to time to Our servant, then produce a Sura like thereunto; and call your witnesses or helpers (If there are any) besides Allah, if your (doubts) are true.

24. but if ye cannot- and of a surety ye cannot- then fear the Fire whose fuel is men and stones,- which is prepared for those who reject Faith.

17* داستان آنان ، داستان کسانی را ماند که آتشی بر افروختند – تا راه خود را بیابند – و چون آتش پیرامونشان را روشن ساخت خداوند روشناییشان را برد و آنان را در تاریکیها واگذاشت که هیچ نمی بینند.

18* کرانند – از شنیدن حق - ، گنگانند – از گفتن حق - ، کوارنند – از دیدن حق – پس "از گمراهی" باز نمی گردند.

19* یا "داستان گرفتاران در " بارانی تند از آسمان را ماند که در آن تاریکیهاست و رعد و برقی که از بیم مرگ از صاعقه ها انگشتان خویش را در گوشهاشان نهند ؛ و خدا فراگیرنده کافران است؛

20* نزدیک است که " روشنایی خیره کننده " برق دیدگانشان را برباید ، هرگاه برق برای آنها بدرخشد در " پرتو " آن راه می روند و چون بر آنان تاریک شود بایستند . و اگر خدا بخواهد هر آینه شنوایی و بینایی شان را می برد ، که خدا بر همه چیز تواناست .

21* ای مردم ، پروردگار خویش را که شما و پیشینیان شما را آفریده بپرستید ، باشد که پرهیزگار شوید ؛

22* آن که زمین را برای شما بستری " گسترده" و آسمان را بنائی – سقفی برافراشته – ساخت و از آسمان آبی فرو آورد و بدان "آب" از میوه ها روزی برای شما بیرون آورد ، پس برای خدا همتایانی مسازید ، و خود می دانید " که خدا بی همتاست"

23* و اگر درباره آنچه بربنده خویش فرو فرستادیم و شک و گمانید سوره ای مانند آن بیاورید و بجز خدا گواهان " و یاران " خود را بخوانید اگر راستگویید.

24* و اگر نکردید و هرگز نتوانید کرد ، پس بپرهیزید از آتشی که هیمه اش آدمیان و سنگها – بتها – است و برای کافران آماده شده است.

17. ils ressemblent à quelqu'un qui a allumé un feu; puis quand le feu a illuminé Tout à l'entour, Allah a fait disparaître leur lumière et les a abandonnés dans les ténèbres où ils ne voient plus rien.

18. Sourds, muets, aveugles, ils ne peuvent donc pas revenir (de leur égarement).

19. [On peut encore les comparer à ces gens qui,] Au moment où les nuées éclatent en pluies, chargées de ténèbres, de tonnerre et éclairs, se mettent les doigts dans les oreilles, terrorisés par le fracas de la foudre et craignant la mort; et Allah encercle de tous cٍtés les infidèles.

20. L'éclair presque leur emporte la vue: chaque fois qu'il leur donne de la lumière, ils avancent; mais dès qu'il fait obscur, ils s'arrêtent. Si Allah le voulait il leur enlèverait certes l'ouïe et la vue, car Allah a pouvoir sur toute chose.

21.hommes! Adorez votre Seigneur, qui vous a créés vous et ceux qui vous ont précédés. Ainsi atteindriez-vous à la piété.

22. C'est Lui qui vous a fait la terre pour lit, et le ciel pour toit; qui précipite la pluie du ciel et par elle fait surgir toutes sortes de fruits pour vous nourrir, ne Lui cherchez donc pas des égaux, alors que vous savez (tout cela).

23. Si vous avez un doute sur ce que nous avons révélé à Notre Serviteur, tâchez donc de produire une sourate semblable et appelez vos témoins, (les idoles) que vous Adorez en dehors d'Allah, Si vous êtes véridiques.

24. Si vous n'y parvenez pas et, à coup sûr, vous n'y parviendrez jamais, parez-vous donc contre le feu qu'alimenteront les hommes et les pierres, lequel est réservé aux infidèles.

صاعقه ها منظور آذرخش یا آتش هلاک کننده با بانگ سخت ابرها است.

ضمیر در « مثله » به « ما » در « ممّا نزّلنا علی عبدنا » بر می گردد.

مشق قرآن از دیدگاه نویسنده:

خداوند روشنایی هدایتش را از افراد گمراه یاد شده در گلبرگ سوم می گیرد ودر حالی که آنان گمان می کنند کاملا در مسیر هدایت قرار گرفته اند که این با مثال بسیار زیبایی بیان شده است به این گونه که آنان مانند کسانی هستند که برای پیدا کردن راه خود در ظلمات گمراهی آتشی برپا کرده اند و زمانی که اطرافشان توسط آتش روشن شد خداوند روشناییشان را می برد و هدایت را از آنها می گیرد.

این افراد در مقابل حقیقت مانند افراد کر و گنگ و کورند پس هرگز از گمراهیشان باز نمی گردند.

به بیان بسیار زیبای قرآن این افراد مانند کسی هستند گمشده، که از ترس در بیابان تاریک و باران شدید در حالی که نور بسیار شدید صاعقه از آسمان آنان را فرا گیرد انگشت در گوششان می نمایند. بی گمان خداوند کافران را فرا خواهد گرفت.

این افراد که نور بسیار شدید صاعقه چشمانشان را تحت تاثیر قرار داده هر زمانی که نور باشد حرکت می کنند و زمانی که تاریکی قالب می شود می ایستند. و خداوند هر زمانی می تواند بینایی و شنوایی آنان را زائل نماید و او برهر چیزی تواناست.

برای پرهیزگاری باید خداوندی را پرستید که ما و پیشینیان ما را آفرید او که زمین و آسمان را مانند بستر و سقفی برای ما قرار داد و بواسطه آبی که از آسمان فرو فرستاد روزی انسان ها را برایشان مقدر نمود .

پس چرا وقتی انسان به یکتایی خدا آگاه است همتایی برایش قرار دهد!

اگر بر قرآن کتاب خداوند که بر بنده صالحش نازل شد شکی دارید سوره ای مانند آن بیاورید و گواهان بر صدق گفتارتان را حاظر نمایید.

و اگر نمی توانید که هرگز نخواهید توانست پس از آتش سخت خداوند بپرهیزید.

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ (٦)

خَتَمَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ (٧)

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُمْ بِمُؤْمِنِينَ (٨)

يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلا أَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ (٩)

فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللَّهُ مَرَضًا وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ (١٠)

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لا تُفْسِدُوا فِي الأرْضِ قَالُوا إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ (١١)

أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَكِنْ لا يَشْعُرُونَ (١٢)

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلَكِنْ لا يَعْلَمُونَ (١٣)

وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ (١٤)

اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ (١٥)

أُولَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَتْ تِجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ (١٦)

6. As to those who reject Faith, it is the same to them whether Thou warn them or do not warn them; They will not believe.

7. Allah hath set a seal on their hearts and on their hearing, and on their eyes is a veil; great is the penalty They (incur).

8. of the people there are some who say: "We believe In Allah and the Last Day;" but They do not (really) believe.

9. Fain would They deceive Allah and those who believe, but They only deceive themselves, and realise (it) not!

10. In their hearts is a disease; and Allah has increased their disease: and grievous is the penalty They (incur), because They are false (to themselves).

11. when it is said to them: "Make not mischief on the earth," They say: "Why, we only Want to make peace!"

12. of a surety, They are the ones who make mischief, but They realise (it) not.

13. when it is said to them: "Believe As the others believe:" They say: "Shall we believe As the fools believe?" Nay, of a surety They are the fools, but They do not know.

14. when They meet those who believe, They say: "We believe;" but when They are alone with their evil ones, They say: "We are really with you: we (were) only jesting."

15. Allah will throw back their mockery on them, and give them rope In their trespasses; so They will wander like blind ones (to and fro).

16. these are They who have bartered guidance for error: but their traffic is profitless, and They have lost true direction,

6* کسانی که کافر شدند برایشان یکسان است که بیم دهیشان یا بیم ندهیشان ،ایمان نمی آورند.

7* خداوند بر دلهاشان و برگوشهاشان مهر نهاده و بر دیدگانشان پرده ای است و آنان را عذابی است بزرگ

8* و از مردمان کسانی گویند : به خدا و به روز واپسین ایمان آوردیم و حال آنکه ایمان ندارند

9* " به پندار خود " خدا و کسانی را که ایمان آورده اند فریب می دهند در حالی که جز خود را فریب نمی دهند ، و نمی فهمند

10* در دلهاشان بیماری –شک و نفاق – هست ، پس خدا بیماری آنان را بیفزود – بیافزایاد- و به سزای آنکه دروغ می گفتند عذابی دردناک دارند.

11* و چون گویندشان : در زمین تباهکاری مکنید ، گویند : همانا ما ایم شایسته کاران

12* آگاه باشید که آنان خود تباهکارانند ولی نمی فهمند

13* و چون به آنان گفته شود : ایمان آورید چنانکه مردم ایمان آورده اند ، گویند : آیا مانند بیخردان ایمان بیاوریم ؟! آگاه باشید که آنها خود بیخردند ولی نمی دانند

14* و چون کسانی را که ایمان آورده اند دیدار کنند گویند : ایمان آورده ایم ، و چون با دیو سیرتان خود تنها شوند ، گویند : ما با شماییم ، ما فقط " آنها را " ریشخند می کنیم.

15* خداوند آنان را ریشخند می کند و مهلتشان می دهد که در سرکشی خویش سرگشته و کور دل بمانند.

16* اینانند که گمراهی را به "بهای " ره یابی خریده اند – یعنی برگزیده اند – از اینرو بازرگانیشان سود نکرد و راه یافتگان نبودند.

6. [Mais] certes les infidèles ne croient pas, cela leur est égal, que Tu les avertisses ou non: ils ne croiront jamais.

7. Allah a scellé leurs coeurs et leurs oreilles; et un voile épais leur couvre la vue; et pour eux il y aura un grand châtiment.

8. Parmi les gens, il y a ceux qui disent: ‹Nous croyons en Allah et Au Jour dernier!› tandis qu'en fait, ils n'y croient pas.

9. ils cherchent à tromper Allah et les croyants; mais ils ne trompent qu'eux-mêmes, et ils ne s'en rendent pas compte.

10. il y a dans leurs coeurs une maladie (de doute et d'hypocrisie), et Allah laisse croître leur maladie. ils auront un châtiment douloureux, pour avoir menti.

11. et quand on leur dit: ‹Ne semez pas la corruption sur la terre›, ils disent: ‹Au contraire nous ne sommes que des réformateurs!›

12. Certes, ce sont eux les véritables corrupteurs, mais ils ne s'en rendent pas compte.

13. et quand on leur dit: ‹Croyez comme les gens ont cru›, ils disent: ‹Croirons-nous comme ont cru les faibles d'esprit?› Certes, ce sont eux les véritables faibles d'esprit, mais ils ne le savent pas.

14. quand ils rencontrent ceux qui ont cru, ils disent: ‹Nous croyons›; mais quand ils se trouvent seuls avec leurs diables, ils disent: ‹Nous sommes avec vous; en effet, nous ne faisions que nous moquer (d'eux)›.

15. C'est Allah qui se moque d'eux et les endurcira dans leur révolte et prolongera sans fin leur égarement.

16. ce sont eux qui ont troqué le droit chemin contre l'égarement. Eh bien, leur négoce n'a point profité. et ils ne sont pas sur la bonne voie.

« سمع » همه جا در قرآن مفرد به کار رفته زیرا مصدر است و مصدر جمع بسته نمی شود ، بلکه جمع آن به لفظ واحد است و در ترجمه همانند چشمها جمع بسته می شود

شراء و اشتراء از اضداد است و در خرید و فروش هر دو به کار می رود . در بعضی جاها فقط به معنای خرید و در برخی دیگر فروش است ، و در هر حال به معنای معاوضه و بدل کردن چیزی به چیزی است .

مشق قرآن از دیدگاه نویسنده :

انسان های کافر بی گمان زیانکارند و چراکه نسبت به عواقب کفرشان بی تفاوتند .

همینطور کسانی هستند که با زبان اقرار به ایمان دارند ولی اینطور نیست اینان قصد فریب مردم را دارند و خود را از انسانهای شایسته می دانند و زمانی که آنها را امر به معروف نمایی می گویند خود را از درست کاران می دانند و افراد با ایمان را بی خرد می دانند. خداوند به این افراد مهلت می دهد تا بر گناهانشان افزوده شود اینان نیز سخت زیانکارند چرا که دلهاشان از نفاق و بیماری پر شده و خداوند آنان را عذاب خواهد نمود.