گلبرگ دویست و چهل و نهم

۞ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ۞

المر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَالَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ (١)

اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لأجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الأمْرَ يُفَصِّلُ الآيَاتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ (٢)

وَهُوَ الَّذِي مَدَّ الأرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْهَارًا وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ (٣)

وَفِي الأرْضِ قِطَعٌ مُتَجَاوِرَاتٌ وَجَنَّاتٌ مِنْ أَعْنَابٍ وَزَرْعٌ وَنَخِيلٌ صِنْوَانٌ وَغَيْرُ صِنْوَانٍ يُسْقَى بِمَاءٍ وَاحِدٍ وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَى بَعْضٍ فِي الأكُلِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ (٤)

وَإِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَئِذَا كُنَّا تُرَابًا أَئِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ أُولَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ وَأُولَئِكَ الأغْلالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (٥)

Starting of Ar Ra'd Surah

In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.

1. A.L.M.R. these are the Signs (or Verses) of the Book: that which hath been revealed unto Thee from Thy Lord is the truth; but Most men believe not.

2. Allah is He who raised the heavens without any pillars that ye can see; is firmly established on the Throne (of authority); He has subjected the sun and the moon (to His Law)! Each one runs (its course) for a term appointed. He doth regulate all affairs, explaining the Signs In detail, that ye may believe with certainty In the meeting with your Lord.

3. and it is He who spread out the earth, and set thereon mountains standing firm and (flowing) rivers: and fruit of every kind He made In pairs, two and two: He draweth the night As a veil o'er the Day. Behold, Verily In these things there are Signs for those who consider!

4. and In the earth are tracts (diverse though) neighbouring, and Gardens of vines and fields sown with corn, and palm trees - growing out of single roots or otherwise: watered with the same water, yet some of them we make more excellent than others to eat. Behold, Verily In these things there are Signs for those who understand!

5. if Thou dost marvel (at their Want of faith), strange is their saying: "When we are (actually) dust, shall we indeed then be In a creation renewed?" They are those who deny their Lord! They are those round whose necks will be yokes (of servitude): They will be companions of the fire, to dwell therein (for aye)!

شروع سوره مبارکه رعد

به نام خداوند بخشنده مهربان

1* الف ، لام ، میم ، را . این است آیات این کتاب – قرآن - ، و آنچه از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده ، حق است ولی بیشتر مردم باور نمیدارند.

2* خداست آن که آسمانها را بی ستونهایی که آنها را ببینید برافراشت، سپس بر عرش –مقام فرمانروایی بر جهان هستی – استیلا یافت ، و خورشید و ماه را رام کرد، که هر یک تا سرآمدی معین در سیر است . کار [جهان] را تدبیر می کند، آیات [خود] را روشن بیان می کند ، شاید دیدار پروردگارتان – روز رستاخیز- را بی گمان باور کنید .

3* و اوست آن که زمین را بگسترد و در آن کوهها و رودها قرار داد، و در آن از همه میوه ها دوگونه – ترش و شیرین و تابستانی و زمستانی و ... – پدید کرد . شب را بر روز می پوشاند . همانا در این [امور] برای گروهی که بیندیشند نشانه هاست .

4* و در زمین پاره هایی است نزدیک یکدیگر ، و بوستانهایی از تاکها و کشتها و خرمابنهایی روییده از یک ریشه از غیر یک رویشه که با یک آب سیراب می شوند . و برخی از آنها را در میوه بر برخی دیگر برتری می نهیم . هر آینه در این [امور] برای گروهی که خرد را کار بندند نشانه هاست .

5* و اگر شگفتی نمایی، شگفت است گفتار آنان – کافران – که : آیا وقتی خاک شویم ، براستی در آفرینشی نو در آییم ؟! اینانند که به پروردگار خویش کافر شدند، و اینان در گردنهاشان زنجیرهاست ، و اینان دوزخیانند که در آن جاویدانند.

Au nom d'Allah, le Tout Miséricordieux, le Très Miséricordieux.

1. Alif, Lam, Mim, Ra. Voici les versets du Livre; et ce que t'a été révélé par Ton Seigneur est la vérité; mais la plupart des gens ne croient pas.

2. Allah est celui qui a élevé [bien haut] les cieux sans piliers visibles. il s'est établi [istawa] sur le Trٍne et a soumis le soleil et la lune, chacun poursuivant Sa course vers un terme fixé. il règle l'ordre [de tout] et expose en détail les signes afin que vous ayez la certitude de la rencontre de votre Seigneur.

3. et C'est Lui qui étendu la terre et y a placé montagnes et fleuves. et de chaque espèce de fruits il y établit deux éléments de couple. il fait que la nuit couvre le jour. voilà bien là des preuves pour des gens qui réfléchissent.

4. et sur la terre il y a des parcelles voisines les unes des autres, des jardins [plantés] de vignes, et des céréales et des palmiers, en touffes ou espacés, arrosés de la même eau, cependant nous rendons supérieurs les uns aux autres quant Au goût. voilà bien là des preuves pour des gens qui raisonnent.

5. et Si Tu dois t'étonner, rien de plus étonnant que leurs dires: ‹Quand nous seront poussière, reviendrons-nous vraiment à une nouvelle création?› Ceux-là sont ceux qui ne croient pas en leur Seigneur. et ce sont eux qui auront des jougs à leur cou. et ce sont eux les gens du Feu, où ils demeureront éternellement.

گلبرگ دويست و چهل و هشتم

وَمَا تَسْأَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ (١٠٤)

وَكَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ (١٠٥)

وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلا وَهُمْ مُشْرِكُونَ (١٠٦)

أَفَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غَاشِيَةٌ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لا يَشْعُرُونَ (١٠٧)

قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ (١٠٨)

وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ إِلا رِجَالا نُوحِي إِلَيْهِمْ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الأرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَدَارُ الآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا أَفَلا تَعْقِلُونَ (١٠٩)

حَتَّى إِذَا اسْتَيْئَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَنْ نَشَاءُ وَلا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ (١١٠)

لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لأولِي الألْبَابِ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَى وَلَكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (١١١)

104. and no reward You (O Muhammad ) ask of them (those who deny Your Prophethood) for it, it(the Qur'ân) is no less than a Reminder and an advice unto the 'Alamîn (men and jinns).

105. and How many a sign In the heavens and the earth they pass by, while they are averse therefrom.

106. and Most of them believe not In Allâh except that they attribute partners unto Him [i.e. they are Mushrikûn -polytheists - see Verse 6: 121].

107. do they Then feel secure from the coming against them of the covering veil of the torment of Allâh, or of the coming against them of the (Final) Hour, All of a sudden while they perceive not?

108. Say (O Muhammad ): "This is My Way; I invite unto Allâh (i.e. to the Oneness of Allâh - Islâmic Monotheism) with sure knowledge, I and Whosoever follows Me (also must invite others to Allâh i.e to the Oneness of Allâh - Islâmic Monotheism) with sure knowledge. and glorified and Exalted be Allâh (above All that they associate as partners with Him). and I am not of the Mushrikûn (polytheists, pagans, idolaters and disbelievers In the Oneness of Allâh; those who Worship others along with Allâh or set up rivals or partners to Allâh)."

109. and we sent not before You (as Messengers) any but men, whom we inspired from among the people of townships. have they not travelled through the earth and seen what was the end of those who were before them? and Verily, the home of the Hereafter is the best for those who fear Allâh and obey Him (by abstaining from sins and evil deeds, and by performing righteous good deeds). do You not Then understand?

110. (They were reprieved) until, when the Messengers gave up hope and thought that they were denied (by their people), Then came to them Our help, and whomsoever we willed were delivered. and Our punishment cannot be warded off from the people who are Mujrimûn (criminals, disobedients to Allâh, sinners, disbelievers, polytheists).

111. indeed In their stories, there is a lesson for men of understanding. it (the Qur'an) is not a forged statement but a confirmation of the Allâh's existing Books [the Taurât (Torah), the Injeel (Gospel) and other Scriptures of Allâh] and a detailed explanation of everything and a Guide and a Mercy for the people who believe.

104* و تو بر اين وظيفه ى ارشاد، پاداشى از آنان نمى خواهى. آن رسالت و قرآن جز تذكر و پندى براى جهانيان نيست .

105* و چه بسيار نشانه در آسمان ها و زمين، كه بر آن مى گذرند، در حالى كه از آن روى گردانند.

106* و بيشترشان به خداوند ايمان نمى آورند، جز اينكه با او چيزى را شريك مى گيرند و ايمانشان خالص نيست .

107* آيا آنها كه ايمان نمى آورند از اينكه عذاب الهى آنها را در برگيرد و يا قيامت در حالى كه نمى دانند ناگهانى فرارسد در امانند؟

108* اى پيامبر تو نيز بگو: اين راه من است. من و هر كس پيروى ام كرد با بينايى به سوى خدا دعوت مى كنيم و خداوند از هر شريكى منزه است و من از مشركان نيستم .

109* و پيش از تو پيامبرى نفرستاديم، جز مردانى از اهل آبادى ها را كه به آنان نيز وحى مى كرديم. با وجود اين، آيا در زمين سير نكرده اند تا عاقبت كسانى را كه پيش از آنان بوده اند بنگرند؟ و قطعاً سراى آخرت براى كسانى كه تقوا پيشه كرده اند بهتر است. آيا نمى انديشيد؟

110* دعوت پيامبران و مخالفت دشمنان همچنان ادامه داشت تا هنگامى كه پيامبران از هدايت مردم به آستانه نوميدى رسيدند و كفار گمان كردند كه وعده عذاب به دروغ به آنان داده شده است. آنگاه يارى ما به آنان رسيد، پس كسانى را كه مى خواستيم نجات يافتند ولى عذاب ما از گروه مجرمان باز گردانده نمى شود.

111* به راستى در سرگذشت آنان براى خردمندان عبرتى است. اين سخنى نيست كه به دروغ ساخته شده باشد. بلكه تصديق كننده ى آن كتاب آسمانى است كه پيش از آن آمده و روشنگر هر چيز و مايه هدايت ورحمت براى گروهى است كه ايمان مى آورند.

104. et Tu ne leur demandes aucun salaire pour cela. ce n'est là qu'un rappel adressé à l'univers.

105. et dans les cieux et sur la terre, que de signes auprès desquels les gens passent, en s'en détournant!

106. et la plupart d'entre eux ne croient en Allah, qu'en Lui donnant des associés.

107. Est-ce qu'ils sont sûrs que le châtiment d'Allah ne viendra pas les couvrir ou que l'Heure ne leur viendra pas soudainement, sans qu'ils s'en rendent compte?

108. Dis: ‹Voici ma voie, j'appelle les gens [à la religion] d'Allah, Moi et ceux qui me suivent, nous basant sur une preuve évidente. Gloire à Allah! et Je ne suis point du nombre des Associateurs.

109. nous n'avons envoyé avant Toi que des hommes originaires des cités, à qui nous avons fait des révélations. [ces gens là] N'ont-ils pas parcouru la terre et considéré quelle fut la fin de ceux qui ont vécu avant eux? la demeure de l'au-delà est assurément meilleure pour ceux qui craignent [Allah]. ne raisonnerez- vous donc pas?

110. quand les messagers faillirent perdre espoir (Et que leurs adeptes) eurent pensé qu'ils étaient dupés voilà que vint à eux Notre secours. et furent sauvés ceux que nous voulûmes. mais Notre rigueur ne saurait être détournée des gens criminels.

111. dans leurs récits il y a certes une leçon pour les gens doués d'intelligence. ce n'est point là un récit fabriqué. C'est Au contraire la confirmation de ce qui existait déjà avant Lui, un exposé détaillé de toute chose, un guide et une miséricorde pour des gens qui croient.

گلبرگ دویست و چهل و هفتم

فَلَمَّا أَنْ جَاءَ الْبَشِيرُ أَلْقَاهُ عَلَى وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصِيرًا قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لا تَعْلَمُونَ (٩٦)قَالُوا يَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ (٩٧)

قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (٩٨)

فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَى يُوسُفَ آوَى إِلَيْهِ أَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوا مِصْرَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ آمِنِينَ (٩٩)

وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوا لَهُ سُجَّدًا وَقَالَ يَا أَبَتِ هَذَا تَأْوِيلُ رُؤْيَايَ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّي حَقًّا وَقَدْ أَحْسَنَ بِي إِذْ أَخْرَجَنِي مِنَ السِّجْنِ وَجَاءَ بِكُمْ مِنَ الْبَدْوِ مِنْ بَعْدِ أَنْ نَزَغَ الشَّيْطَانُ بَيْنِي وَبَيْنَ إِخْوَتِي إِنَّ رَبِّي لَطِيفٌ لِمَا يَشَاءُ إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ (١٠٠)

رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِنْ تَأْوِيلِ الأحَادِيثِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ (١٠١)

ذَلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ (١٠٢)

وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ (١٠٣)

96. then when the bearer of the good news came, He cast (the shirt) over His face, and He Forthwith regained Clear sight. He said: "Did I not say to you, 'I know from Allah that which ye know not?'"

97. They said: "O Our father! ask for us forgiveness for Our sins, for we were truly at fault."

98. He said: "Soon will I ask My Lord for forgiveness for you: for He is indeed Oft-forgiving, Most Merciful."

99. then when They entered the presence of Joseph, He provided a home for His parents with Himself, and said: "Enter ye Egypt (all) In safety if it please Allah."

100. and He raised His parents high on the Throne (of dignity), and They fell down In prostration, (all) before Him. He said: "O My father! This is the fulfilment of My vision of old! Allah hath made it come true! He was indeed good to me when He took me out of prison and brought you (All here) out of the desert, (Even) after Satan had sown enmity between me and My brothers. Verily My Lord understandeth best the mysteries of all that He planneth to do, for Verily He is full of knowledge and wisdom.

101. "O My Lord! Thou hast indeed bestowed on me some power, and taught me something of the interpretation of dreams and events,- O Thou Creator of the heavens and the earth! Thou art My Protector In This world and In the Hereafter. take Thou My soul (at death) As one submitting to Thy will (as a Muslim), and unite me with the righteous."

102. such is one of the stories of what happened Unseen, which we reveal by inspiration unto thee; nor wast Thou (present) with them then when They concerted their plans together In the process of weaving their plots.

103. yet no Faith will the greater part of Mankind have, however ardently Thou dost desire it.

96* پس چون (آن برادرى كه حامل پيراهن يوسف بود) مژده رسان آمد، پيراهن را روى صورت يعقوب انداخت . پس يعقوب بينا گشت و گفت : آيا به شما نگفتم : همانا من از (عنايت) خداوند چيزى مى دانم كه شما نمى دانيد

97* ( فرزندان ) گفتند: اى پدر! براى گناهانمان (از خداوند) طلب آمرزش كن كه براستى ما خطاكار بوديم

98* ( يعقوب ) گفت : بزودى از پروردگارم براى شما طلب آمرزش مى كنم براستى كه او، خود آمرزنده و بسيار مهربان است

99* پس چون (پدر ومادر وبرادران ) بر يوسف وارد شدند، پدر ومادرش را در كنار خويش جاى داد وگفت : به خواست خدا با امن و امان داخل مصر شويد

100* و پدر و مادرش را بر تخت بالا برد ولى همه آنان پيش او افتادند و سجده كردند. و (يوسف) گفت : اى پدر اين است تعبير خواب پيشين من ، به يقين ، پروردگارم آنرا تحقق بخشيد و به راستى كه به من احسان كرد آنگاه كه مرا از زندان آزاد ساخت و شما را پس از آنكه شيطان ميان من و برادرانم را بر هم زد از بيابان (كنعان به مصر) آورد. همانا پروردگار من در آنچه بخواهدصاحب لطف است . براستى او داناى حكيم است

101* ( يوسف گفت :) پروردگارا؛ تو مرا (بهره اى ) از حكومت دادى و از تعبير خواب ها به من آموختى . (اى ) پديدآورنده ى آسمان ها و زمين ، تنها تو در دنيا وآخرت مولاى منى ، مرا تسليم خود بميران ومرا به شايستگان ملحق فرما

102* )اى پيامبر) اين (داستان ) از خبرهاى غيبى است كه ما به تو وحى مى كنيم و تو نزد آنان (برادران يوسف ) نبودى آنگاه كه در كار خويش هم داستان و متفق شدند ونيرنگ مى نمودند (كه چگونه يوسف را در چاه اندازند و بگويند گرگ او را دريده است )

103* اى پيامبر بيشتر مردم ايمان بياور نيستند، هر چند (سخت بكوشى و) حرص و آرزو داشته باشى

96. puis quand arriva le porteur de bonne annonce, il l'appliqua [la tunique] sur le visage de Jacob. celui-ci recouvra [aussitٍt] la vue, et dit: ‹Ne vous ai-Je pas dit que Je sais, par Allah, ce que vous ne savez pas?›

97. - ils dirent: ‹ Notre père, implore pour nous la rémission de nos péchés. nous étions vraiment fautifs›.

98. - il dit: ‹J'implorerai pour vous le pardon de Mon Seigneur. car C'est Lui le Pardonneur, le Très Miséricordieux›.

99. lorsqu'ils s'introduisirent auprès de Joseph, celui-ci accueillit ses père et mère, et leur dit: ‹Entrez en Egypte, en toute sécurité, Si Allah le veut!›

100. et il éleva ses parents sur le Trٍne, et tous tombèrent devant Lui, prosternés et il dit: ‹ Mon père, voilà l'interprétation de Mon rêve de jadis. Allah l'a bel et bien réalisé... et il m'a certainement fait du bien quand il m'a fait sortir de prison et qu'il vous a fait venir de la compagne, [du désert], après que le Diable ait suscité la discorde entre Mes frères et Moi. Mon Seigneur est plein de douceur pour ce qu'il veut. et C'est Lui l'Omniscient, le Sage.

101. Mon Seigneur, Tu m'as donné du pouvoir et m'as enseigné l'interprétation des rêves. [C'est Toi Le] Créateur des cieux et de la terre, Tu es Mon patron, ici-bas et dans l'au-delà. Fais-moi mourir en parfaite soumission et fait Moi rejoindre les vertueux.

102. ce sont là des récits inconnus que nous Te révélons. et Tu n'étais pas auprès d'eux quand ils se mirent d'accords pour comploter.

103. et la plupart des gens ne sont pas croyants Malgré Ton désir ardent.

گلبرگ دویست و چهل و ششم

يَا بَنِيَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِنْ يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا يَيْئَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ (٨٧)

فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ قَالُوا يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَا إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ (٨٨)

قَالَ هَلْ عَلِمْتُمْ مَا فَعَلْتُمْ بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنْتُمْ جَاهِلُونَ (٨٩)

قَالُوا أَئِنَّكَ لأنْتَ يُوسُفُ قَالَ أَنَا يُوسُفُ وَهَذَا أَخِي قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ (٩٠)

قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ آثَرَكَ اللَّهُ عَلَيْنَا وَإِنْ كُنَّا لَخَاطِئِينَ (٩١)

قَالَ لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ (٩٢)

اذْهَبُوا بِقَمِيصِي هَذَا فَأَلْقُوهُ عَلَى وَجْهِ أَبِي يَأْتِ بَصِيرًا وَأْتُونِي بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ (٩٣)

وَلَمَّا فَصَلَتِ الْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لأجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْلا أَنْ تُفَنِّدُونِ (٩٤)

قَالُوا تَاللَّهِ إِنَّكَ لَفِي ضَلالِكَ الْقَدِيمِ (٩٥)

87. "O My sons! go ye and enquire about Joseph and His brother, and never give up hope of Allah.s Soothing mercy: truly no one despairs of Allah.s Soothing Mercy, except those who have no faith."

88. then, when They came (back) into (Joseph's) presence They said: "O Exalted one! distress has seized us and Our family: we have (now) brought but scanty capital: so pay us full measure, (We pray thee), and treat it As charity to us: for Allah doth reward the charitable."

89. He said: "know ye How ye dealt with Joseph and His brother, not knowing (what ye were doing)?"

90. They said: "Art Thou indeed Joseph?" He said, "I am Joseph, and This is My brother: Allah has indeed been gracious to us (all): Behold, He that is righteous and patient,- never will Allah suffer the reward to be lost, of those who do right."

91. They said: "By Allah. indeed has Allah preferred Thee above us, and we certainly have been guilty of sin!"

92. He said: "This Day let no reproach be (cast) on you: Allah will forgive you, and He is the Most Merciful of those who Show mercy!

93. "Go with This My shirt, and cast it over the face of My father: He will come to see (clearly). then come ye (Here) to me together with all your family."

94. when the caravan left (Egypt), their father said: "I do indeed scent the presence of Joseph: Nay, think me not a dotard."

95. They said: "By Allah. truly Thou art In Thine old wandering mind."

87* اى پسرانم (بار ديگر به مصر) برويد و از يوسف و برادرش جستجو كنيد و از رحمت خداوند ماءيوس نشويد، حق اين است كه جز گروه كافران از رحمت خداوندى ماءيوس نمى شوند

88* پس هنگامى كه (مجددا) بر يوسف وارد شدند، گفتند: اى عزيز قحطى ، ما و خاندان ما را فراگرفته و (براى خريد گندم) بهاى اندكى با خود آورده ايم (اما شما كارى به پول اندك ما نداشته باش) سهم ما را به طور كامل وفا كن و بر ما بخشش نما، زيرا كه خداوند كريمان و بخشندگان را پاداش مى دهد

89* (يوسف) گفت : آيا دانستيد با يوسف وبرادرش چه كرديد آنگاه كه نادان بوديد

90* گفتند: آيا تو خود (همان) يوسفى ؟ گفت : (آرى) من يوسفم و اين برادر من است . به تحقيق خداوند بر ما منت گذاشت . زيرا كه هر كس تقوا و صبر پيشه كند پس همانا خداوند پاداش نيكوكاران را تباه نمى كند

91* (برادران) گفتند: به خداوند قسم ، كه واقعاً خداوند ترا بر ما برترى داده است و قطعاً ما خطاكار بوده ايم

92* )يوسف ( گفت : امروز بر شما توبيخ و ملامتى نيست ، خداوند شما را مى بخشد و او مهربانترين مهربانان است

93* )يوسف گفت :( اين پيراهن مرا ببريد و آنرا بر صورت پدرم بيفكنيد (تا) بينا شود و همه كسان خود را نزد من بياوريد

94* وچون كاروان (از مصر به سوى كنعان محل زندگى يعقوب ( رهسپار شد، پدرشان گفت : همانا من بوى يوسف را مى يابم ، البته اگر مرا كم خرد ندانيد

95* )پسران يعقوب به پدر( گفتند: به خدا سوگند تو سخت در گمراهى ديرين خود هستى

87. Mes fils! partez et enquérez-vous de Joseph et de son frère. et ne désespérez pas de la miséricorde d'Allah. ce sont seulement les gens mécréants qui désespèrent de la miséricorde d'Allah›.

88. et lorsqu'ils s'introduisirent auprès de [Joseph,] ils dirent: ‹ al-Azize, la famine nous a touchés nous et Notre famille; et nous venons avec marchandise sans grande valeur. donne-nous une pleine mesure, et Fais-nous la charité. Certes, Allah récompense les charitables!›

89. - il dit: ‹Savez-vous ce que vous avez fait de Joseph et de son frère alors que vous étiez ignorant? [injustes]›.

90. - ils dirent: ‹Est-ce que Tu es... Certes, Tu es Joseph!› - il dit: ‹Je suis Joseph, et Voici Mon frère. Certes, Allah nous a favorisés. quiconque craint et patiente... et Très certainement, Allah ne fait pas perdre la récompense des bienfaisants›.

91. - ils dirent: ‹Par Allah! vraiment Allah t'a préféré à nous et nous avons été fautifs›.

92. - il dit: ‹Pas de récrimination contre vous aujourd'hui! qu'Allah vous pardonne. C'est Lui le plus Miséricordieux des Miséricordieux.

93. Emportez ma tunique que voici, et appliquez-la sur le visage de Mon père: il recouvrera [aussitٍt] la vue. et amenez-moi toute votre famille›.

94. - et dès que la caravane franchit la frontière [de Canaan], leur père dit: ‹Je décèle, Certes, l'odeur de Joseph, même Si vous dites que Je radote›.

95. ils Lui dirent: ‹Par Allah Te voilà bien dans Ton ancien égarement›.

گلبرگ دويست و چهل و پنجم

قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ أَنْ نَأْخُذَ إِلا مَنْ وَجَدْنَا مَتَاعَنَا عِنْدَهُ إِنَّا إِذًا لَظَالِمُونَ (٧٩)

فَلَمَّا اسْتَيْأَسُوا مِنْهُ خَلَصُوا نَجِيًّا قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُمْ مَوْثِقًا مِنَ اللَّهِ وَمِنْ قَبْلُ مَا فَرَّطْتُمْ فِي يُوسُفَ فَلَنْ أَبْرَحَ الأرْضَ حَتَّى يَأْذَنَ لِي أَبِي أَوْ يَحْكُمَ اللَّهُ لِي وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ (٨٠)

ارْجِعُوا إِلَى أَبِيكُمْ فَقُولُوا يَا أَبَانَا إِنَّ ابْنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَا إِلا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حَافِظِينَ (٨١)

وَاسْأَلِ الْقَرْيَةَ الَّتِي كُنَّا فِيهَا وَالْعِيرَ الَّتِي أَقْبَلْنَا فِيهَا وَإِنَّا لَصَادِقُونَ (٨٢)

قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبْرٌ جَمِيلٌ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَنِي بِهِمْ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ (٨٣)

وَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا أَسَفَى عَلَى يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ (٨٤)

قَالُوا تَاللَّهِ تَفْتَأُ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّى تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ الْهَالِكِينَ (٨٥)

قَالَ إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لا تَعْلَمُونَ (٨٦)

79. He said: "Allâh forbid, that we should take anyone but Him with whom we found Our property. indeed (if we did so), we should be Zâlimûn (wrong-doers)."

80. So, when they despaired of him, they held a conference In private. the eldest among them said: "Know You not that Your father did take an oath from You In Allâh's Name, and before This You did fail In Your duty with Yûsuf (Joseph)? Therefore I will not leave This land until My father permits Me, or Allâh decides My case (by releasing Benjamin) and He is the best of the judges.

81. "Return to Your father and say, 'O Our father! Verily, Your son (Benjamin) has stolen, and we testify not except according to what we know, and we could not know the unseen!

82. "And ask (the people of) the town where we have been, and the caravan In which we returned, and indeed we are telling the truth."

83. He [Ya'qûb (Jacob)] said: "Nay, but Your ownselves have beguiled You into something. so patience is Most fitting (for me). may be Allâh will bring them (back) All to Me. truly He! Only He is All-Knowing, All-Wise."

84. and He turned away from them and said: "Alas, My grief for Yûsuf (Joseph)!" and He lost his sight because of the sorrow that He was suppressing.

85. they said: "By Allâh! You will never cease remembering Yûsuf (Joseph) until You become weak with old age, or until You be of the dead."

86. He said: "I Only complain of My grief and sorrow to Allâh, and I know from Allâh that which You know not.

79* يوسف گفت: پناه به خدا از اينكه كسى را به جز آنكه متاعمان را نزد او يافته ايم، بگيريم. زيرا كه در اينصورت حتماً ستمگر خواهيم بود.

80* پس چون از يوسف ماءيوس شدند كه يكى را به جاى ديگرى بازداشت كند نجواكنان به كنارى رفتند. براد بزرگشان گفت: آيا نمى دانيد كه پدرتان براى برگرداندن او بر شما پيمان الهى گرفته و پيش از اين نيز درباره يوسف كوتاهى كرده ايد. پس من هرگز از اين سرزمين نمى روم تا آنكه يوسف عفو كند يا آنكه پدرم به من اجازه دهد يا خدا در حق من حكمى كند و او بهترين داور و حاكم است .

81* برادر بزرگ گفت: من اينجا مى مانم ولى شما به سوى پدرتان برگرديد، پس بگوييد: اى پدر همانا پسرت دزدى كرده و ما جز به آنچه مى دانستيم گواهى نداديم و ما نگهبان وآگاه به غيب نبوده ايم .

82* اگر به حرف ما اطمينان ندارى از قريه اى كه در آن بوديم و از كاروانى كه در ميانشان به اينجا رو آورده ايم، سؤ ال كن و بى شك ما راستگو هستيم .

83* يعقوب گفت: اين چنين نيست بلكه بار ديگر نفس شما با نسبت دزدى به يوسف يا تعيين كيفر گروگان گيرى مسئله را براى شما آراسته است پس صبرى نيكو لازم است.  اميد است كه خداوند همه برادران را با هم نزد من آورد چرا كه او قطعاً آگاه و حكيم است.

84* يعقوب از برادران روى گرداند و گفت: اى دريغا بر يوسف، پس اندوه خود را فرو مى خورد تا آنكه دو چشمش از اندوه سفيد و نابينا شد.

85* فرزندان يعقوب به پدرشان گفتند: به خدا سوگند تو پيوسته ي وسف را ياد مى كنى تا آنكه بيمار و لاغر شوى و يا مشرف به مرگ و از بين بروى .

86* يعقوب گفت: من ناله آشكار و حزن پنهان خود را فقط به خدا شكايت مى برم و از عنايت و لطف خداوند چيزى را مى دانم كه شما نمى دانيد.

79. - il dit: ‹Qu'Allah nous garde de prendre un autre que celui chez qui nous avons trouvé Notre bien! nous serions alors vraiment injustes.

80. puis, lorsqu'ils eurent perdu Tout espoir [de ramener Benyamin] ils se concertèrent en secret. leur aîné dit: ‹Ne savez-vous pas que votre père a pris de vous un engagement formel Au nom d'Allah, et que déjà vous y avez manqué autrefois à propos de Joseph? Je ne quitterai point le territoire, jusqu'à ce que Mon père me le permette ou qu'Allah juge en ma Faveur, et il est le meilleur des juges.

81. retournez à votre père et dites: ‹ش Notre père, Ton fils a volé. et nous n'attestons que ce que nous savons. et nous n'étions nullement Au courant de l'inconnu.

82. et interroge la ville où nous étions, Ainsi que la caravane dans la quelle nous sommes arrivés. nous disons réellement la vérité.›

83. alors [Jacob] dit: ‹Vos âmes plutٍt vous inspiré [d'entreprendre] quelque chose!... Oh! belle patience. il se peut qu'Allah me les ramènera tous les deux. car C'est Lui l'Omniscient, le Sage›.

84. et il se détourna d'eux et dit: ‹Que Mon chagrin est grand pour Joseph!› et ses yeux blanchirent d'affliction. et il était accablé.

85. - ils dirent: ‹Par Allah! Tu ne cesseras pas d'évoquer Joseph, jusqu'à ce que t'épuises ou que Tu sois Parmi les morts›.

86. - il dit: ‹Je ne me plains qu'à Allah de Mon déchirement et de Mon chagrin. et, Je sais de la part d'Allah, ce que vous ne savez pas.

گلبرگ دويست و چهل و چهارم

فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ السِّقَايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَارِقُونَ (٧٠)

قَالُوا وَأَقْبَلُوا عَلَيْهِمْ مَاذَا تَفْقِدُونَ (٧١)

قَالُوا نَفْقِدُ صُوَاعَ الْمَلِكِ وَلِمَنْ جَاءَ بِهِ حِمْلُ بَعِيرٍ وَأَنَا بِهِ زَعِيمٌ (٧٢)

قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ مَا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِي الأرْضِ وَمَا كُنَّا سَارِقِينَ (٧٣)

قَالُوا فَمَا جَزَاؤُهُ إِنْ كُنْتُمْ كَاذِبِينَ (٧٤)

قَالُوا جَزَاؤُهُ مَنْ وُجِدَ فِي رَحْلِهِ فَهُوَ جَزَاؤُهُ كَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ (٧٥)

فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاءِ أَخِيهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِنْ وِعَاءِ أَخِيهِ كَذَلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِي دِينِ الْمَلِكِ إِلا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَنْ نَشَاءُ وَفَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ (٧٦)

قَالُوا إِنْ يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَهُ مِنْ قَبْلُ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِي نَفْسِهِ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ قَالَ أَنْتُمْ شَرٌّ مَكَانًا وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَصِفُونَ (٧٧)

قَالُوا يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ إِنَّ لَهُ أَبًا شَيْخًا كَبِيرًا فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُ إِنَّا نَرَاكَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ (٧٨)

70. so when He had furnished them forth with their provisions, He put the (golden) bowl into his brother's bag, Then a crier cried: "O You (in) the caravan! surely, You are thieves!"

71. they, turning towards them, said: "What is it that You have missed?"

72. they said: "We have missed the (golden) bowl of the king and for Him who produces it is (the reward of) a camel load; I will be bound by it."

73. they said: "By Allâh! indeed You know that we came not to make mischief In the land, and we are no thieves!"

74. they [Yûsuf's (Joseph) men] said: "What Then shall be the penalty of him, if You are (proved to be) liars."

75. they [Yûsuf's (Joseph) brothers] said: "The penalty should be that he, In whose bag it is found, should be held for the punishment (of the crime). Thus we Punish the Zâlimûn (wrong-doers, etc.)!"

76. so He [Yûsuf (Joseph)] began (the search) In their bags before the bag of his brother. Then He brought it out of his brother's bag. Thus did we Plan for Yûsuf (Joseph). He could not take his brother by the Law of the king (as a slave), except that Allâh willed it. (so Allâh made the brothers to bind themselves with their Way of "punishment, i.e. enslaving of a thief.") we raise to degrees whom we please, but over All those endowed with knowledge is the All-Knowing (Allâh).

77. they [(Yûsuf's (Joseph) brothers] said: "If He steals, there was a brother of his [Yûsuf (Joseph)] who did steal before (him)." but These things did Yûsuf (Joseph) keep In himself, revealing not the secrets to them. He said (within himself): "You are In worst case, and Allâh knows best the Truth of what You assert!"

78. they said: "O ruler of the land! Verily, He has an old father (who will grieve for him); so take one of us In his place. indeed we think that You are one of the Muhsinûn (good-doers - see V.2:112)."

70* پس چون بارهاى برادران را مجهّز و مهيا ساخت ظرف آبخورى گران قيمتى را در خورجين برادرش بنيامين قرار داد، سپس منادى صدا زد؛ اى كاروانيان! قطعاً شما دزديد.

71* برادران يوسف روبه ماموران كردند و گفتند: شما چه چيزى را گم كرده ايد.

72* گفتند: پيمانه و جام مخصوص شاه را گم كرده ايم و براى هركس آنرا بياورد يك بار شتر جايزه است و من اين را ضمانت مى كنم .

73* گفتند: به خدا سوگند شما مى دانيد كه ما براى فساد در اين سرزمين نيامده ايم و ما هرگز سارق نبوده ايم .

74* ماءموران يوسف گفتند: پس اگر دروغ گفته باشيد، كيفرش چيست ؟

75* گفتند: كيفر سارق، آنكه پيمانه در بارش پيدا شود، پس خود او كيفرش است كه به عنوان گروگان يا برده در اختيار صاحب پيمانه قرار گيرد ما در منطقه كنعان، ظالم سارق را اينگونه كيفر مى دهيم .

76* پس از پذيرش كيفر ماموران شروع به بازرسى كرده و قبل از بار برادرش به بازرسى بار ساير برادران پرداخت، سپس پيمانه را از بار برادرش بيرون آورد. ما اينگونه براى يوسف تدبير كرديم زيرا طبق قانون شاه مصر يوسف نمى توانست برادرش را بازداشت كند، مگر آنكه خدا بخواهد كه كيفر سارق در كنعان را مقدمه بازداشت اين برادر قرار مى دهد ما هر كس را كه بخواهيم و لايق باشد درجاتى بالا مى بريم و برتر از هر صاحب دانشى دانشورى است .

77* برادران گفتند: اگر او سرقت كند جاى تعجب نيست، زيرا پيش از اين نيز برادر او دزدى كرده بود. يوسف اين تهمت را در دل خود پنهان داشت و با آنكه ناراحت شده بود به روى آنان نياورد. ولى گفت: موقعيت شما بدتر از اوست و خداوند به آنچه توصيف مى كنيد داناتر است .

78* برادران گفتند: اى عزيز، همانا براى او پدرى است پير و سالخورده، پس يكى از ما را به جاى او بگير و او را رها كن همانا ترا از نيكوكاران مى بينيم .

70. puis, quand il leur eut fourni leurs provisions, il mit la coupe dans le sac de son frère. ensuite un crieur annonça: ‹Caravaniers! vous êtes des voleurs›.

71. ils se retournèrent en disant: ‹Qu'avez vous perdu?›

72. ils répondirent: ‹Nous cherchons la grande coupe du roi. la charge d'un chameau à qui l'apportera et j'en suis garant›.

73. ‹Par Allah, dirent-ils, vous savez certes que nous ne sommes pas venus pour semer la corruption sur le territoire et que nous ne sommes pas des voleurs›.

74. - quelle sera donc la sanction Si vous êtes des menteurs? (dirent-ils).

75. ils dirent: ‹La sanction infligée à celui dont les bagages de qui la coupe sera retrouvée est: [qu'il soit livré] lui-même [à titre d'esclave à la victime du vol]. C'est Ainsi que nous punissons les malfaiteurs›.

76. [Joseph] commença par les sacs des autres avant celui de son frère; puis il la fit sortir du sac de son frère. Ainsi suggérâmes-Nous cet artifice à Joseph. car il ne pouvait pas se saisir de son frère, selon la justice du roi, à moins qu'Allah ne l'eût voulu. nous élevons en rang qui nous voulons. et au-dessus de Tout homme détenant la science il y a un savant [plus docte que Lui].

77. ils dirent: ‹S'Il a commis un vol, un frère à Lui auparavant a volé aussi. ‹Mais Joseph tint Sa pensée secrète, et ne la leur dévoila pas. il dit [en Lui même]: ‹Votre position est bien pire encore! et Allah connaît mieux ce que vous décrivez›.

78. - ils dirent: ‹ش al-Azize, il a un père Très vieux; saisis-toi donc de l'un de nous, à Sa place. nous voyons que Tu es vraiment du nombre des gens bienfaisants›.

گلبرگ دوست و چهل و سوم

قَالَ هَلْ آمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلا كَمَا أَمِنْتُكُمْ عَلَى أَخِيهِ مِنْ قَبْلُ فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ (٦٤)

وَلَمَّا فَتَحُوا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ قَالُوا يَا أَبَانَا مَا نَبْغِي هَذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ذَلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ (٦٥)

قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّى تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِنَ اللَّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلا أَنْ يُحَاطَ بِكُمْ فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللَّهُ عَلَى مَا نَقُولُ وَكِيلٌ (٦٦)

وَقَالَ يَا بَنِيَّ لا تَدْخُلُوا مِنْ بَابٍ وَاحِدٍ وَادْخُلُوا مِنْ أَبْوَابٍ مُتَفَرِّقَةٍ وَمَا أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلا لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ (٦٧)

وَلَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ مَا كَانَ يُغْنِي عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِلا حَاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَاهَا وَإِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِمَا عَلَّمْنَاهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ (٦٨)

وَلَمَّا دَخَلُوا عَلَى يُوسُفَ آوَى إِلَيْهِ أَخَاهُ قَالَ إِنِّي أَنَا أَخُوكَ فَلا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (٦٩)

64. He said: "Can I entrust Him to You except as I entrusted his brother [Yûsuf (Joseph)] to You aforetime? but Allâh is the best to guard, and He is the Most Merciful of those who show mercy."

65. and when they opened their bags, they found their money had been returned to them. they said: "O Our father! what (more) can we desire? this, Our money has been returned to us, so we shall get (more) food for Our family, and we shall Guard Our brother and add one more measure of a camel's load. This quantity is easy (for the king to give)."

66. He [Ya'qûb (Jacob)] said: "I will not send Him with You until You swear a solemn oath to Me In Allâh's Name, that You will bring Him back to Me unless You are yourselves surrounded (by enemies, etc.)," and when they had sworn their solemn oath, He said: "Allâh is the witness over what we have said."

67. and He said: "O My sons! do not enter by one gate, but enter by different gates, and I cannot avail You against Allâh at all. Verily! the decision rests Only with Allâh. In him, I put My trust and let All those that trust, put their trust In him."

68. and when they entered according to their father's advice, it did not avail them In the least against (the will of) Allâh, it was but a need of Ya'qûb's (Jacob) inner-self which He discharged. and Verily, He was endowed with knowledge because we had taught him, but Most men know not.

69. and when they went In before Yûsuf (Joseph), He betook his brother (Benjamin) to himself and said: "Verily!I am Your brother, so grieve not for what they used to do."

64* يعقوب گفت: آيا شما را بر او امين بدانم، مگر همانند قبل عمل كه شما را بر برادرش امين دانستم و ديديد كه چه شد، پس به جاى شما به خدا اعتماد مى كنم كه خداوند بهترين حافظ است و او مهربان ترين مهربانان است .

65* و هنگامى كه بارهاى خود را گشودند، دريافتند كه سرمايه شان بدانها باز گردانيده شده گفتند: اى پدر ديگر چه مى خواهيم؟ اين سرمايه ماست كه به ما باز گردانده شده وما قوت وغذاى خانواده خود را فراهم واز برادرمان حفاظت مى كنيم وبا بردن او يك بار شتر مى افزاييم واين پيمانه اضافى نزد عزيز پيمانه اى ناچيز است. شايد معنا اين باشد: اين مقدارى كه گرفته ايم به جايى نمى رسد، اگر نوبت ديگر برويم، بار بيشترى مى گيريم.

66* پدر گفت: من هرگز او را با شما نخواهم فرستاد تا آنكه با سوگند به نام خدا وثيقه اى محكم بياوريد كه حتماً او را نزد من برگردانيد، مگر آنكه همه شما گرفتار حادثه اى شويد. پس چون وثيقه خود را آوردند پدر گفت: خداوند بر آنچه مى گوييم وكيل است .

67* و يعقوب گفت: اى پسران من چون به مصر رسيديد همه از يك دروازه به شهر وارد نشويد تا توجه مردم به شما جلب نشود بلكه از دروازه هاى مختلف وارد شويد و بدانيد من با اين سفارش نمى توانم چيزى از مقدرات  خدا را از شما دور كنم . فرمان جز براى خدا نيست، تنها براو توكل مى كنم و همه توكل كنندگان نيز بايد بر او توكل نمايند.

68* و چون از همانجا كه پدرشان دستورشان داده بود وارد مصر شدند، اين كار در برابر اراده خداوند هيچ سودشان نبخشيد جز آنكه نيازى در دل يعقوب بود كه عملى شد تنها اثر ورود از چند دروازه حفظ از چشم زخم و رسيدن برادران، به خصوص بنيامين به يوسف بود كه عملى شد و اثر ديگرى نداشت  و البته يعقوب بخاطر آنچه به او آموزش كه به او داده بوديم داراى علمى فراوان بود ولى بيشتر مردم آگاه نيستند.

64. il dit: ‹Vais-je vous le confier comme, auparavant, Je vous ai confié son frère? mais Allah est le meilleur gardien, et il est le plus Miséricordieux des miséricordieux!›

65. et lorsqu'ils ouvrirent leurs bagages, ils trouvèrent qu'on leur avait rendu leurs marchandises. ils dirent: ‹ش Notre père. que désirons-nous [de plus]? Voici que nos marchandises nous ont été rendues. et Ainsi nous approvisionnerons Notre famille, nous veillerons à la sécurité de Notre frère et nous nous ajouterons la charge d'un chameau et C'est une charge facile›.

66. - il dit: ‹Jamais Je ne l'enverrai avec vous, jusqu'à ce que vous m'apportiez l'engagement formel Au nom d'Allah que vous me le ramènerez à moins que vous ne soyez cernés›. lorsqu'ils Lui eurent apporté l'engagement, il dit: ‹Allah est garant de ce que nous disons›.

67. et il dit: ‹ش Mes fils, n'entrez pas par une seule porte, mais entrez par portes séparées. Je ne peux cependant vous être d'aucune utilité contre les desseins d'Allah. la décision n'appartient qu'à Allah: en Lui Je place ma confiance. et que ceux qui placent en Lui leur confiance la place en Lui›.

68. Etant entrés comme leur père leur avait commandé [cela] ne leur servit à rien contre (les décrets d') Allah. ce n'était [au reste] qu'une précaution que Jacob avait jugé [de leur recommander]. il avait pleine connaissance de ce que nous Lui avions enseigné. mais la plupart des gens ne savent pas.

69. et quand ils furent entrés auprès de Joseph, [celui-ci] retînt son frère auprès de Lui en disant: ‹Je suis Ton frère. ne Te chagrine donc pas pour ce qu'ils faisaient›.