اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ دویست و هشتاد و چهارم
مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُ فِيهَا مَا نَشَاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاهَا مَذْمُومًا مَدْحُورًا (١٨)
وَمَنْ أَرَادَ الآخِرَةَ وَسَعَى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ كَانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُورًا (١٩)
كُلا نُمِدُّ هَؤُلاءِ وَهَؤُلاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّكَ وَمَا كَانَ عَطَاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا (٢٠)
انْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَلَلآخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَاتٍ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلا (٢١)
لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُومًا مَخْذُولا (٢٢)
وَقَضَى رَبُّكَ أَلا تَعْبُدُوا إِلا إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاهُمَا فَلا تَقُلْ لَهُمَا أُفٍّ وَلا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَهُمَا قَوْلا كَرِيمًا (٢٣)
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا (٢٤)
رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا فِي نُفُوسِكُمْ إِنْ تَكُونُوا صَالِحِينَ فَإِنَّهُ كَانَ لِلأوَّابِينَ غَفُورًا (٢٥)
وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا (٢٦)
إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا (٢٧)
18. if any do wish for the transitory things (of This life), we readily grant them - such things As we will, to such person As we will: In the end have we provided Hell for them: They will burn therein, disgraced and rejected.
19. those who do wish for the (things of) the Hereafter, and strive therefor with all due striving, and have Faith,- They are the ones whose striving is acceptable (to Allah..
20. of the bounties of Thy Lord we bestow freely on all- these As well As those: the bounties of Thy Lord are not closed (to anyone).
21. see How we have bestowed more on some than on others; but Verily the Hereafter is more In Rank and gradation and more In excellence.
22. take not with Allah another object of worship; or Thou (o man!) wilt sit In disgrace and destitution.
23. Thy Lord hath decreed that ye worship none but him, and that ye be kind to parents. whether one or both of them attain old age In Thy life, say not to them a word of contempt, nor repel them, but address them In terms of honour.
24. And, out of kindness, lower to them the wing of humility, and say: "My Lord! bestow on them Thy Mercy Even As They cherished me In childhood."
25. your Lord knoweth best what is In your hearts: if ye do deeds of righteousness, Verily He is Most Forgiving to those who turn to Him again and again (in true penitence).
26. and render to the kindred their due rights, As (also) to those In want, and to the wayfarer: but squander not (your wealth) In the manner of a spendthrift.
27. Verily spendthrifts are brothers of the evil ones; and the evil one is to His Lord (himself) ungrateful.
18*هر كس پيوسته زندگى دنياى زودگذر را بخواهد، به مقدارى كه بخواهيم و براى هركه اراده كنيم ، در اين دنيا بشتاب فراهم مى كنيم ، سپس جهنّم را برايش قرار مى دهيم كه با شرمندگى وطردشدگى ، وارد آن خواهد شد
19*و هر كس خواهان آخرت باشد و براى آن تلاش شايسته و در خور كند، و مؤ من باشد، پس تلاش آنان سپاس گزارده مى شود
20*ما از عطاى پروردگارت ، اينان (فرصت طلبان ) و آنان (دنيا طلبان ) را كمك مى كنيم و عطاى پروردگارت از كسى منع نمى شود
21*بنگر كه چگونه بعضى از آنان را بر بعض ديگر برترى داديم ، وقطعا درجات آخرت ، بزرگتر و ارزشمندتر است
22*با خداوند، معبود ديگرى قرار مده كه نكوهيده و سرافكنده خواهى نشست
23*پروردگارت مقرّر داشت كه جز او را نپرستيد و به پدر و مادر نيكى كنيد. اگر يكى از آن دو يا هر دو نزد تو به پيرى رسيدند، به آنان "اُف " مگو و آنان را از خود مران و با آنان سنجيده و بزرگوارانه سخن بگو
24*و از روى مهربانى و لطف ، بال تواضع خويش را براى آنان فرودآور و بگو: پروردگارا! بر آن دو رحمت آور، همانگونه كه مرا در كودكى تربيت كردند
25*پروردگارتان به آنچه در درون شماست ، آگاه تر (از خودتان ) است . اگر صالح باشيد، قطعاً او آمرزنده توبه كنندگان است
26*حقّ خويشاوند و بيچاره و در راه مانده را ادا كن و هيچ گونه ريخت و پاش و اسرافى نكن
27* همانا اسرافكاران برادران شيطان هايند و شيطان نسبت به پروردگارش بسيار ناسپاس بود
18. quiconque désire [la vie] immédiate nous nous hâtons de donner ce que nous voulons; à qui nous voulons. puis, nous Lui assignons l'Enfer où il brûlera méprisé et repoussé.
19. et ceux qui cherchent l'au-delà et fournissent les efforts qui y mènent, Tout en étant croyants... alors l'effort de Ceux-là sera reconnu.
20. nous accordons abondamment à tous; ceux-ci comme ceux- là, des dons de Ton Seigneur. et les dons de Ton Seigneur ne sont refusés [à personne].
21. Regarde Comment nous favorisons certains sur d'autres. et dans l'au- delà, il y a des rangs plus élevés et plus privilégiés.
22. N'assigne point à Allah d'autre divinité; sinon Tu Te trouveras méprisé et abandonné.
23. et Ton Seigneur a décrété: ‹n'adorez que lui; et (marquez) de la bonté envers les père et mère: Si l'un d'eux ou tous deux doivent atteindre la vieillesse auprès de toi; alors ne leur Dis point: ‹Fi!› et ne les brusque pas, mais adresse-leur des paroles respectueuses.
24. et par miséricorde; abaisse pour eux l'aile de l'humilité; et Dis : ‹ Mon Seigneur, fais-leur; à tous deux; miséricorde comme ils m'ont élevé Tout petit›.
25. votre Seigneur connaît mieux ce qu'il y a dans vos âmes. Si vous êtes bons; il est certes Pardonneur pour ceux qui Lui reviennent se repentant.
26. ‹Et donne Au proche parent ce qui Lui est dû Ainsi qu'au pauvre et Au voyageur (en détresse). et ne gaspille pas indûment,
27. car les gaspilleurs sont les frères des diables; et le Diable est Très ingrat envers son Seigneur.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ دویست و هشتاد و سوم
عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ وَإِنْ عُدْتُمْ عُدْنَا وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ حَصِيرًا (٨)
إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا (٩)
وَأَنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا (١٠)
وَيَدْعُ الإنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَيْرِ وَكَانَ الإنْسَانُ عَجُولا (١١)
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ آيَتَيْنِ فَمَحَوْنَا آيَةَ اللَّيْلِ وَجَعَلْنَا آيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلا مِنْ رَبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنَاهُ تَفْصِيلا (١٢)
وَكُلَّ إِنْسَانٍ أَلْزَمْنَاهُ طَائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَنُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كِتَابًا يَلْقَاهُ مَنْشُورًا (١٣)
اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا (١٤)
مَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَلا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولا (١٥)
وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا (١٦)
وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُونِ مِنْ بَعْدِ نُوحٍ وَكَفَى بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا (١٧)
8. it may be that your Lord may (yet) Show Mercy unto you; but if ye revert (to your sins), we shall revert (to Our punishments): and we have made Hell a prison for those who reject (All Faith).
9. Verily This Qur'an doth guide to that which is Most right (or stable), and giveth the glad tidings to the believers who work deeds of righteousness, that They shall have a magnificent reward;
10. and to those who believe not In the Hereafter, (it announceth) that we have prepared for them a penalty grievous (indeed).
11. the prayer that man should make for good, He maketh for evil; for man is given to hasty (deeds).
12. we have made the night and the Day As two (of Our) Signs: the Sign of the night have we obscured, while the Sign of the Day we have made to enlighten you; that ye may seek bounty from your Lord, and that ye may know the number and count of the years: all things have we explained In detail.
13. every man's fate we have fastened on His own neck: on the Day of Judgment we shall bring out for Him a scroll, which He will see spread open.
14. (it will be said to him:) "Read Thine (own) record: sufficient is Thy soul This Day to make out an account against thee."
15. who receiveth guidance, receiveth it for His own benefit: who goeth astray doth so to His own loss: no bearer of burdens can bear the burden of another: nor would we visit with Our wrath until we had sent an apostle (to give warning).
16. when we decide to destroy a population, we (first) send a definite order to those among them who are given the good things of This life and yet transgress; so that the word is proved true against them: then (it is) we destroy them utterly.
17. How many generations have we destroyed after Noah? and Enough is Thy Lord to note and see the sins of His servants.
8* اميد است كه پروردگارتان بر شما رحم كند و اگر باز گرديد (و دوباره فتنه كنيد) ما نيز برمى گرديم (و قهر خود را مى فرستيم ) و ما دوزخ را براى كافران ، زندانى سخت قرار داده ايم
9* همانا اين قرآن به استوارترين راه ، هدايت مى كند و به مؤ منانى كه كارهاى شايسته انجام مى دهند، بشارت مى دهد كه برايشان پاداش بزرگى است
10* و آنان كه به آخرت ايمان نمى آورند، برايشان عذابى دردناك ، آماده كرده ايم
11* و انسان (شتابزده و نادان ) همانگونه كه خير را مى طلبد، شرّ را هم مى طلبد. و انسان همواره عجول است
12* و ما شب و روز را دو نشانه (از قدرت خود) قرار داديم ، پس نشانه ى شب (روشنى ماه ( را زدوديم و نشانه ى روز (خورشيد) را روشنگر ساختيم تا فضل و روزى از پروردگارتان بجوييد و تا شمار سالها و حساب را بدانيد و ما هر چيز را به روشنى بيان كرديم
13* وكارنامه ى هرانسانى را در گردنش بسته ايم و روز قيامت براى او نوشته اى بيرون آوريم كه آن را در برابر خود گشوده مى بيند
14* )در قيامت به انسان گفته مى شود:) كتابت را بخوان ، كافى است كه امروز، خودت حسابگر خويش باشى
15* هر كس هدايت يافت ، پس همانا به سود خويش هدايت يافته است و هر كس گمراه شد، تنها به زيان خويش گمراه شده است و هيچ كس بار گناه ديگرى را به دوش نمى كشد و ما هرگز عذاب كننده نبوده ايم ، مگر آنكه پيامبرى بفرستيم (و اتمام حجّت كنيم (
16* و هرگاه بخواهيم (مردم ) منطقه اى را (به كيفر گناهشان ) هلاك كنيم ، به خوشگذرانان آنان فرمان مى دهيم ، پس در آن مخالفت و عصيان مى كنند، كه مستحقّ عذاب و قهر الهى مى شوند، سپس آنجارا به سختى درهم مى كوبيم
17* وچه بسيار مردمانى را كه پس از نوح (به كيفر گناه وكفرشان ) نابود كرديم و همين كافى است كه پروردگارت به گناهان بندگانش آگاه و بيناست
8. il se peut que votre Seigneur vous fasse Miséricorde. mais Si vous récidivez, nous récidiverons. et nous avons assigné l'Enfer comme camp de détention aux infidèles.
9. Certes, ce Coran guide vers ce qu'il y a de plus droit, et il Annonce aux croyants qui font de bonnes oeuvres qu'ils auront une grande récompense,
10. et à ceux qui ne croient pas en l'au-delà, que nous leur avons préparé un châtiment douloureux.
11. l'homme appelle le mal comme il appelle le bien, car l'homme est Très hâtif.
12. nous avons fait de la nuit et du Jour deux signes, et nous avons effacé le signe de la nuit, tandis que nous avons rendu visible le signe du jour, pour que vous recherchiez des grâces de votre Seigneur, et que vous sachiez le nombre des années et le calcul du temps. et nous avons expliqué toute chose d'une manière détaillée.
13. et Au cou de chaque homme, nous avons attaché son oeuvre. et Au Jour de la Résurrection, nous Lui sortirons un écrit qu'il trouvera déroulé:
14. ‹Lis Ton écrit. aujourd'hui, Tu Te suffis d'être Ton propre comptable›.
15. quiconque prend le droit chemin ne le prend que pour lui-même; et quiconque s'égare, ne s'égare qu'à son propre détriment. et Nul ne portera le fardeau d'autrui. et nous n'avons jamais puni [un peuple] avant de [Lui] avoir envoyé un messager.
16. et quand nous voulons détruire une cité, nous ordonnons à ses gens opulents [d'obéir à nos prescriptions], mais (au contraire) ils se livrent à la perversité. alors la parole prononcée contre elle se réalise, et nous la détruisons entièrement.
17. que de générations avons-Nous exterminées, après Noé! et Ton Seigneur suffit qu'il soit parfaitement Connaisseur et Clairvoyant sur les péchés de ses serviteurs.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ دویست و هشتاد و دوم
آغاز سوره مبارکه اسراء
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّه هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ (١)
وَآتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَنِي إِسْرَائِيلَ أَلا تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِي وَكِيلا (٢)
ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا (٣)
وَقَضَيْنَا إِلَى بَنِي إسْرائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الأرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا (٤)
فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلالَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَفْعُولا (٥)
ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَأَمْدَدْنَاكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ وَجَعَلْنَاكُمْ أَكْثَرَ نَفِيرًا (٦)
إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لأنْفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الآخِرَةِ لِيَسُوءُوا وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْبِيرًا (٧)
Starting of Al Israa surah.
In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.
1. glory to ((Allah)) who did take His servant for a journey by night from the sacred Mosque to the farthest Mosque, whose precincts we did bless,- In order that we might Show Him some of Our Signs: for He is the one who heareth and seeth (All things).
2. we gave Moses the Book, and made it a guide to the Children of Israel, (commanding): "Take not other than me As disposer of (your) affairs."
3. O ye that are sprung from those whom we carried (in the
4. and we gave (Clear) warning to the Children of Israel In the Book, that Twice would They do mischief on the earth and be elated with mighty arrogance (and Twice would They be punished)!
5. when the first of the warnings came to pass, we sent against you Our servants given to terrible warfare: They entered the very inmost parts of your homes; and it was a warning (completely) fulfilled.
6. then did we grant you the return As against them: we gave you increase In resources and sons, and made you the more numerous In man-power.
7. if ye did well, ye did well for yourselves; if ye did evil, (ye did it) against yourselves. so when the second of the warnings came to pass, (We Permitted your enemies) to disfigure your faces, and to enter your
به نام خداوند بخشنده مهربان
1* پاك و منزّه است آن (خدايى ) كه بنده اش را از مسجدالحرام تا مسجد الاقصى كه اطرافش را بركت داده ايم شبانه ، بُرد، تا از نشانه هاى خود به او نشان دهيم . همانا او شنوا و بيناست
2* ما به موسى كتاب (آسمانى ) داديم واو را هدايت گر بنى اسرائيل قرار داديم ، كه غير از من تكيه گاه و كارسازى نگيريد
3* )اى بنى اسرائيل !) اى فرزندانِ كسانى كه آنان را همراه نوح ، سوار (بر كشتى ( كرديم و (نجات داديم !) همانا نوح ، بنده اى بسيار شكرگزار بود (شما هم مثل او باشيد، تا نجات يابيد(
4* ما در كتاب (تورات )، به بنى اسرائيل اعلام كرديم كه قطعا شما دوبار در زمين فساد مى كنيد و برترى جويىِ بزرگى خواهيد كرد
5* پس همين كه وعده ى نخستين فتنه فرا رسد، گروهى از بندگان توانمند و جنگجوى خويش را )براى سركوبى شما) بر انگيزيم . پس درون خانه ها را جستجو كنند (تا فتنه گران را يافته كيفر دهند) و آن ، وعده اى قطعى است
6* سپس ، جنگ را به سود شما و عليه آنان برگردانيم و شما را با اموال و فرزندان كمك كنيم و نفرات شما را بيشتر قرار دهيم
7* اگر نيكى كنيد به خودتان نيكى كرده ايد واگر بدى كنيد (باز هم ) به خود بد كرده ايد. پس همين كه وعده ى (فسادگرى ) دوّم فرا رسد (جنگجويان نيرومند و مؤ من را براى قلع وقمع شما مى فرستيم ) تا سيماى (نظامى وعزّت دنيوى ) شما را زشت نمايند و(براى گرفتن قدرت ) به مسجدالاقصى وارد شوند، همان گونه كه بار نخست وارد شدند وتاآنچه را زير سلطه درآورده اند، به سختى ويران كنند
Au nom d'Allah, le Tout Miséricordieux, le Très Miséricordieux.
1. Gloire et pureté à celui qui de nuit, fit voyager son serviteur [Muhammad], de la Mosquée Al-Haram à la Mosquée Al-Aqsa dont nous avons béni l'alentours, afin de Lui faire voir certaines de nos merveilles. C'est Lui, vraiment, qui est l'Audient, le Clairvoyant.
2. et nous avions donné à Moïse le Livre dont nous avions fait un guide pour les enfants d'Israël: ‹Ne prenez pas de protecteur en dehors de moi›.
3. [vous], les descendants de ceux que nous avons transportés dans l'arche avec Noé. celui-ci était vraiment un serviteur
4. nous avions décrété pour les enfants d'Israël, (Et annoncé) dans le Livre: ‹Par deux fois vous sèmerez la corruption sur terre et vous allez transgresser d'une façon excessive›.
5. Lorsque vint l'accomplissement de la première de ces deux [prédictions,] nous envoyâmes contre vous certains de nos serviteurs doués d'une force terrible, qui pénétrèrent à l'intérieur des demeures. et la prédiction fut accomplie.
6. Ensuite, nous vous donnâmes la revanche sur eux; et nous vous renforçâmes en biens et en enfants. et nous vous fîmes [un peuple] plus nombreux:
7. ‹Si vous faites le bien, vous le faites à vous-mêmes; et Si vous faites le mal, vous le faites à vous [aussi]›. puis, quand vint la dernière [prédiction,] ce fut pour qu'ils affligent vos visages et entrent dans la Mosquée comme ils y étaient entrés la première fois, et pour qu'ils détruisent complètement ce dont ils se sont emparés.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
به نام خداوند هستي دهنده و مهربان
۩آفرينش انسان ۩
ما انسان را از گل خشكيده اى (همچون سفال ) كه از گل بدبوى (شيره رنگى) گرفته شده بود آفريديم و جـن را پيش از آن از آتش گرم و سوزان خلق كرديم و بـه خاطر بياور هنگامى كه پروردگارت به فرشتگان فرمود: من بشرى را ازگل خشكيده اى كـه از گل تيره رنگ بدبويى گرفته شده , مى آفرينم و هنگامى كه خلقت آن را به پايان و كمال رساندم و از روح خود(يك روح شريف و پاك و با عظمت ) در آن دميدم همگى به خاطر آن سجده كنيد آفرينش انسان پايان پذيرفت و آنچه شايسته جسم و جان انسان بود به او داده شد و همه چيز انـجـام يـافت : در اين هنگام همه فرشتگان بدون استثنا سجده كردند تنها كسى كه اطاعت اين فرمان را نكرد ((ابليس )) بود, لذا اضافه مى كند: به جز ابليس كه خوددارى كرد از اين كه همراه سجده كنندگان باشد ايـنـجـا بـود كه ابليس مورد بازپرسى قرار گرفت و خداوند فرمود: اى ابليس ! چرا تو با سجده كنندگان نيستى ابـلـيـس كـه غرق غرور و خودخواهى خويش بود آنچنان كه عقل وهوش او را پوشانده بود گستاخانه در برابر پرسش پروردگار به پاسخ پرداخت وگفت : من هرگز براى بشرى كه او را از خاك خشكيده اى ـكه از گل بدبويى گرفته شده ـ آفريده اى سجده نخواهم كرد ) او كه از اسرار آفرينش بر اثر خودخواهى و غرور بى خبر مانده بود و ناگهان از اوج مقامى كه داشت سقوط كرد, ديگر شايسته نبود كه او در صف فرشتگان باشد, لذا بلافاصله خدا به او فرمود: از آن (بـهـشـت يـا از آسـمانها و يا از صفوف فرشتگان ) بيرون رو كه تو رجيم و رانده شده درگاه مايى و بـدان كـه اين غرورت مايه كفرت شد و اين كفر براى هميشه تو رامطرود كرد, لعنت و دورى از رحمت خدا تا روز رستاخيز بر تو خواهد بود ابـلـيـس كه در اين هنگام خود را رانده درگاه خدا ديد, و احساس كردكه آفرينش انسان سبب بدبختى او شد, آتش كينه در دلش شعله ور گشت , تا انتقام خويش را از فرزندان آدم بگيرد.
لـذا عـرض كـرد: پـروردگارا ! اكنون كه چنين است مرا تا روز رستاخيز مهلت ده. نـه براى اين كه توبه كند, يا از كرده خود پشيمان باشد و در مقام جبران برآيد,بلكه براى اين كه به لجاجت و عناد و دشمنى و خيره سرى ادامه دهد!.
خداوند هم اين خواسته او را پذيرفت و فرمود مسلما تو ازمهلت يافتگانى. ولـى نـه تا روز مبعوث شدن خلائق در رستاخيز, چنانكه خواسته اى , بلكه تا وقت و زمان معينى. در اينجا ابليس نيت باطنى خود را آشكار ساخت هر چند چيزى ازخدا پنهان نبود و عرض كـرد: پـروردگـارا ! بـه خـاطر اين كه مرا گمراه ساختى (و اين انسان زمينه بدبختى مرا فراهم سـاخـت ) مـن نعمتهاى مادى روى زمين را در نظر آنهازينت مى دهم (و انسانها را به آن مشغول مـى دارم ) و سرانجام همه را گمراه خواهم ساخت ) امـا او بـه خـوبـى مـى دانست كه وسوسه هايش در دل ((بندگان مخلص خدا)) هرگز اثر نـخـواهـد گذاشت , لذا بلافاصله براى سخن خود استثنايى قائل شد وگفت : ((مگر آن بندگان خـالـص شده تو)) كه به مرحله عالى ايمان و عمل پس از تعليم و تربيت و مجاهده با نفس رسيده باشند . خداوند به عنوان تحقير شيطان و تقويت قلب جويندگان راه حق وپويندگان طريق توحيد ((فـرمـود: اين راه مستقيمى است كه بر عهده من است )) وسنت هميشگيم كه تو هيچ گونه تسلط و قدرتى بر بندگان من ندارى مگر گمراهانى كه شخصا بخواهند از تو پيروى كنند يـعنى , در واقع اين تو نيستى كه مى توانى مردم را گمراه كنى , بلكه اين انسانهاى منحرفند كه با ميل و اراده خويش دعوت تو را اجابت كرده , پشت سر توگام برمى دارند. سـپـس صـريـحترين تهديدهاى خود را متوجه پيروان شيطان كرده ,مى گويد: و جهنم ميعادگاه همه آنهاست. هـمـان دوزخـى كـه هـفـت در دارد, و براى هر درى گروهى از پيروان شيطان تقسيم شده اند .
۩ ميهمانان ناشناس ۩
قـسـمـتهاى آموزنده اى را از تاريخ پيامبران بزرگ و اقوام سركش به عنوان نمونه هاى روشنى از بندگان مخلص , و پيروان شيطان در این جزء بیان شده است.
نخست از داستان ميهمانهاى ابراهيم شروع كرده , مى گويد: و به آنها(بندگانم ) از ميهمانهاى ابراهيم خبر ده ايـن مـيـهمانهاى ناخوانده همان فرشتگانى بودند كه : به هنگام واردشدن بر ابراهيم (به صورت ناشناس , نخست ) بر او سلام گفتند. ابراهيم آن گونه كه وظيفه يك ميزبان بزرگوار و مهربان است براى پذيرايى آنها آماده شد و غذاى مـنـاسبى فورا فراهم ساخت , اما هنگامى كه سفره غذا گسترده شدميهمانهاى ناشناس دست به غـذا دراز نـكـردنـد, او از ايـن امـر وحشت كرد و وحشت خود را كتمان ننمود, با صراحت به آنان گفت : ما از شما بيمناكيم ايـن تـرس بـه خاطر سنتى بود كه در آن زمان و زمانهاى بعد و حتى در عصر مادر ميان بعضى از اقوام معمول است كه هرگاه كسى نان و نمك كسى را بخورد به اوگزندى نخواهد رساند و خود را مـديون او مى داند و به همين دليل , دست نبردن به سوى غذا دليل بر قصد سؤ و كينه و عداوت است . ولى چيزى نگذشت كه فرشتگان ابراهيم را از نگرانى بيرون آوردند, و به او گفتند: ترسان مباش , ما تو را به فرزند دانايى بشارت مى دهيم ولـى ابراهيم به خوبى مى دانست كه از نظر موازين طبيعى تولدچنين فرزندى از او بسيار بـعـيـد اسـت , هر چند در برابر قدرت خدا هيچ چيزى محال نيست , ولى توجه به موازين عادى و طـبـيعى تعجب او را برانگيخت , لذا ((گفت : آياچنين بشارتى به من مى دهيد در حالى كه من به سن پيرى رسيده ام )) ؟! راستى به چه چيز مرا بشارت مى دهيد آيـا بـه امر و فرمان خداست اين بشارت شما يا از ناحيه خودتان ؟ صريحابگوييد تا اطمينان بيشتر پيدا كنم !.
به هر حال فرشتگان مجال ترديد يا تعجب بيشترى به ابراهيم ندادند, با صراحت و قاطعيت به او گفتند: كه ما تو را به حق بشارت داديم. بشارتى كه از ناحيه خدا و به فرمان او بود و به همين دليل , حق است و مسلم .
و بـه دنـبـال آن بـراى تـاكيد ـ به گمان اين كه مبادا ياس و نااميدى بر ابراهيم غلبه كرده باشدـ گفتند: اكنون كه چنين است از مايوسان مباش ، ولـى ابـراهيم به زودى اين فكر را از آنها دور ساخت كه ياس ونوميدى از رحمت خدا بر او چيره شده باشد, بلكه تنها تعجبش روى حساب موازين طبيعى است , لذا با صراحت ((گفت : و چه كسى از رحمت پروردگارش مايوس مى شود جز گمراهان )) ؟! هـمـان گمراهانى كه خدا را به درستى نشناخته و پى به قدرت بى پايانش نبرده اند, خدايى كه از ذره اى خاك , انسانى چنين شگرف مى آفريند, و از نطفه ناچيزى فرزندى برومند به وجود مى آورد, و آتش سوزانى را به گلستانى تبديل مى كند, چه كسى مى تواند در قدرت چنين پروردگارى شك كند يا از رحمت اومايوس گردد ؟!.
ولـى بـه هـر حـال ابـراهيم (ع ) پس از شنيدن اين بشارت , در اين انديشه فرو رفت كه اين فـرشـتـگـان با آن شرايط خاص , تنها براى بشارت فرزند نزد اونيامده اند, حتما ماموريت مهمترى دارنـد و ايـن بـشـارت تـنـهـا گوشه اى از آن را تشكيل مى دهد, لذا در مقام سؤال برآمد و به آنها ((گفت : ماموريت شما چيست اى فرستادگان خدا)) ؟ گفتند: ما به سوى يك قوم گنهكار فرستاده شده ايم و از آنجا كه مى دانستند ابراهيم با آن حس كنجكاويش مخصوصادر زمينه اين گونه مسائل بـه ايـن مـقدار پاسخ , قناعت نخواهد كرد, فورا اضافه كردندكه : اين قوم مجرم كسى جز قوم لوط نيست ما ماموريم اين آلودگان بى آزرم را درهم بكوبيم و نابود كنيم ; مگر خانواده لوط كه ما همه آنها را از آن مهلكه نجات خواهيم داد. ولى از آنجا كه تعبير به ((آل لوط)) آن هم با تاكيد به ((اجمعين )) شامل همه خانواده او حتى هـمـسـر گمراهش كه با مشركان هماهنگ بود مى شد, و شايد ابراهيم نيز از اين ماجرا آگاه بود, بـلافـاصـله او را استثنا كردند و گفتند: ((بجز همسرش كه مامقدر ساخته ايم از بازماندگان در شهر محكوم به فنا باشد)) و نجات نيابد .
از آیه 61 به بعد داستان خارج شدن فرشتگان از نزد ابراهيم وآمدن به ملاقات لوط را مى خوانيم , نخست مى گويد: ((هنگامى كه فرستادگان خداوند نزد خاندان لوط آمدند)) .
لوط به آنها گفت : شما افرادى ناشناخته ايد. مـفـسـران مـى گـويـنـد: ايـن سـخـن را بـه اين جهت به آنها گفت كه آنان به صورت جوانانى خـوش صـورت و زيـبـا نـزد او آمدند, از يك سو ميهمانند و محترم , و از سوى ديگر محيطى است ننگين و آلوده و پر از مشكلات . ) ولـى فـرشـتـگـان , زياد او را در انتظار نگذاردند, با صراحت ((گفتند: ماچيزى را براى تو آورده ايم كه آنها در آن ترديد داشتند)) يعنى ; مامور مجازات دردناكى هستيم كه تو كرارا به آنها گوشزد كرده اى ولى هرگز آن را جدى تلقى نكردند؟.
سـپـس بـراى تـاكيد گفتند: ما واقعيت مسلم و غيرقابل ترديدى رابراى تو آورده ايم. يعنى , عذاب حتمى و مجازات قطعى اين گروه بى ايمان منحرف . باز براى تاكيد بيشتر اضافه كردند: ما مسلما راست مى گوييم . يـعنى اين گروه تمام پلها را پشت سر خود خراب كرده اند و جايى براى شفاعت و گفتگو در مورد آنها باقى نمانده است , تا لوط حتى به فكر شفاعت نيفتدو بداند اينها ابدا شايستگى اين امر را ندارند . و از آنـجـا كـه بايد گروه اندك مؤمنان (خانواده لوط بجز همسرش ) ازاين مهلكه جان به سـلامت ببرند دستور لازم را به لوط چنين دادند: ((تو شبانه (واواخر شب هنگامى كه چشم مردم گنهكار در خواب است و يا مست شراب وشهوت ) خانواده ات را بردار و از شهر بيرون شو ، ولى ((تو پشت سر آنها باش )) تا مراقب آنان باشى و كسى عقب نماند ، ضمنا ((هيچ يك از شما نبايد به پشت سرش نگاه كند ، و بـه هـمـان نقطه اى كه دستور به شما داده شده است (يعنى سرزمين شام يا نقطه ديگرى كه مردمش از اين آلودگيها پاك بوده اند) برويد ، سـپـس لحن كلام تغيير مى يابد و خداوند مى فرمايد: ما به لوطچگونگى اين امر را وحى فـرسـتاديم كه به هنگام طلوع صبح همگى ريشه كن خواهند شد, به گونه اى كه حتى يك نفر از آنها باقى نماند. سـپـس قـرآن داسـتان را در اينجا رها كرده و به آغاز باز مى گردد, وبخشى را كه در آنجا نـاگـفته مانده بود به مناسبتى كه بعدا اشاره خواهيم كرد بيان مى كند و مى گويد: ((مردم شهر (از ورود ميهمانان تازه وارد لوط آگاه شدند) و به سوى خانه او حركت كردند, و در راه به يكديگر بشارت مى دادند. آنـهـا در آن وادى گمراهى و ننگين خود فكر مى كردند طعمه لذيذى به چنگ آورده اند, جوانانى زيبا و خوشرو, آن هم در خانه لوط!.
((لوط)) كه سر و صداى آنها را شنيد در وحشت عجيبى فرو رفت ونسبت به ميهمانان خود بـيـمناك شد لذا در مقابل آنها ايستاد و گفت : اينهاميهمانان منند, آبروى مرا نريزيد، ) سپس اضافه كرد: بياييد و از خدا بترسيد و مرا در برابر ميهمانانم شرمنده نسازيد، ولى آنها چنان جسور و پررو بودند كه نه تنها احساس شرمندگى درخويش نمى كردند بلكه از لوط پيامبر, چيزى هم طلبكار شده بودند, گويى جنايتى انجام داده , زبان به اعتراض گشودند و ((گـفتند: مگر ما به تو نگفتيم احدى را از مردم جهان به ميهمانى نپذيرى )) و به خانه خود راه ندهى! به هر حال لوط كه اين جسارت و وقاحت را ديد از طريق ديگرى وارد شد, شايد بتواند آنها را از خـواب غـفلت و مستى انحراف و ننگ , بيدار سازد,رو به آنها كرده گفت : چرا شما راه انحرافى مـیپـويـيـد , اگـر منظورتان اشباع غريزه جنسى است چرا از طريق مشروع و ازدواج صحيح وارد نـمـى شـويـد ((ايـنـهـادختران منند (آماده ام آنها را به ازدواجتان درآورم ) اگر شما مى خواهيد كارصحيحى انجام دهيد)) راه اين است ، هـدف لـوط ايـن بود كه باآنها اتمام حجت كند و بگويد: من تا اين حد نيز آماده فداكارى براى حفظ حيثيت ميهمانان خويش , و نجات شما از منجلاب فسادهستم . ) امـا واى از مـسـتـى شهوت , مستى انحراف , و مستى غرور ولجاجت , اگر ذره اى از اخلاق انـسـانى و عواطف بشرى در آنها وجود داشت , كافى بود كه آنها را در برابر چنين منطقى شرمنده كـنـد, لااقـل از خـانه لوط باز گردند و حياكنند, اما نه تنها منفعل نشدند, بلكه بر جسارت خود افزودند و خواستند دست به سوى ميهمانان لوط دراز كنند!.
اينجاست كه خدا روى سخن را به پيامبر اسلام (ص ) كرده , مى گويد: قسم به جان و حيات تو كه اينها در مستى خود سخت سرگردانند
باقی داستان و داستانهای زیبای دیگر جزء چهاردهم قرآن مجید در فایل آماده برای دانلود.....

خلاصه مطالب اجتماعی این جزء
نعمتهاى هشتگانه بهشت!.
1ـ ((پرهيزكاران درباغهاى سرسبز بهشت , و در كنار چشمه هاى زلال آن خواهند بود)).
دوم و سوم : سپس به دو نعمت مهم معنوى كه ((سلامت )) و((امنيت )) است اشاره مى كند,
4- ((مـا هـرگونه حسد و كينه و عداوت و خيانت را از سينه هاى آنها مى شوييم و بر مى كنيم )) .
5ـ ((در حالى كه همه برادرند)) و نزديكترين پيوندهاى محبت در ميان آنها حكمفرماست .
6ـ ((در حالى كه بر سريرها روبروى يكديگر قرار گرفته اند)). آنها در جلسات اجتماعيشان گرفتار تشريفات آزاردهنده اين دنيا نيستند ومجلسشان بالا و پايين نـدارد; هـمـه بـرادرنـد, هـمـه روبـروى يكديگر و در يك صف , نه يكى بالاى مجلس و ديگرى در كفش كن .
7- ((هرگز خستگى و تعب به آنها نمى رسد)) و همانند زندگى اين دنيا كه رسيدن به يك روز آسايش , خستگيهاى فراوانى قبل و بعد از آن دارد كه فكر آن , آرامش انسان را بر هم مى زند, نيست .
8ـ هـمچنين فكر فنا و نابودى و پايان گرفتن نعمت , آنان را آزار نمى دهد, چراكه ((آنها هرگز از اين باغهاى پرنعمت و رور اخراج نمى شوند)).
آنها كه بار گناه ديگران را بر دوش مى كشند!.
در اين جا منطق هميشگى اين گروه بى ايمان منعكس شده است , مى گويد: ((و هنگامى كه به آنها گفته شود پروردگارشما چه چيز نازل كرده است ؟ در پـاسـخ مـى گويند: (اينها وحى الهى نيست ) همان افسانه هاى دروغين پيشينيان است )). جـالـب اين كه مستكبران امروز نيز غالبا موذيانه براى فرار از حق و همچنين براى گمراه ساختن ديـگران به اين تهمت متوسل مى شوند, حتى در كتب جامعه شناسى شكل به اصطلاح علمى به آن داده اند و مذهب را زاييده جهل بشر وتفسيرهاى مذهبى را اسطوره ها مى نامند!.
اما آنها با مذاهب خرافى و ساختگى هرگز جنگ و ستيز ندارند, مخالفت آنها تنها بامذاهب راستين است كه افكار انسانها را بيدار مى كند, و زنجيرهاى استعمار رادرهم مى شكند سد راه مستكبران و استعمارگران است . نتيجه اعمال اين كوردلان را چنين بيان مى كند: ((اينها بايدروز رستاخيز هم بار گـنـاهـان خود را بطور كامل بر دوش بكشند و هم سهمى ازگناهان كسانى را كه بخاطر جهل گمراه كرده اند)) !.
سرنوشت پاكان و نيكان!.
نـخـست مى گويد: ((و (هنگامى كه ) به پرهيزكاران گفته مى شود پروردگار شماچه چيز نازل كرده است ؟ مى گفتند: خير و سعادت )).
سـپـس نتيجه اظهارات مشركان , به صورت كيفرهاى مضاعف دنـيـوى و اخـروى , مـادى و مـعـنوى , بيان شد, نتيجه اظهارات مؤمنان به اين صـورت بـيان شده است : ((براى كسانى كه نيكى كردند,در اين دنيا نيكى است )). ايـن پـاداشـهاى دنياى آنهاست , سپس اضافه مى كند: ((و سراى آخرت از اين هم بهتر است , و چه خوبست سراى پرهيزكاران )) ؟.
در اينجا به نفى شرك مى پردازد, تا با تقارن اين دو به يكديگر, حقيقت آشكارتر شود. در آغاز مى گويد: ((خدا دستور داده كه دو معبود براى خود انتخاب نكنيد))((معبود تنها يكى است )). وحـدت نـظـام آفـريـنش و وحدت قوانين حاكم بر آن , خود دليلى بر وحدت آفريدگار و وحدت معبود است . اكـنـون كـه چـنين است , ((تنها از (كيفر) من بترسيد)) و از مخالفت فرمان من بيم داشته باشيد.
سـپـس اضـافه مى كند: نه تنها آسمانها و زمين از آن اوست كه ((همواره دين و تمام قوانين نيز از ناحيه او مى باشد)) و مى فرمايد: با اين حال كه همه قوانين و دين و اطاعت از آن خداست ((آيا از غير خدا پرهيز مى كنيد)) ؟. عـلاوه بـر اين : ((هنگامى كه ناراحتيها, مصائب بلاها و رنجها به سراغ شمامى آيد (براى رفع آنها) تنها دست تضرع به درگاه او برمى داريد و او را مى خوانيد.
نقش اسلام در احياى ارزش مقام زن !.
تـحـقير و درهم شكستن شخصيت زن , تنها در ميان عرب جاهلى نبود, بلكه در ميان اقوام ديگر و حتى شايد متمدنترين ملل آن زمان نيز, زن شخصيتى ناچيزداشت , و غالبا با او به صورت يك كالا و نـه يـك انـسان رفتار مى شد, البته عرب جاهلى اين تحقير را در اشكال زننده تر و وحشتناكترى انجام مى داد. در حـديثى از پيامبر(ص ) مى خوانيم كه فرمود: ((چه فرزند خوبى است دختر! هم پرمحبت است , هم كمك كار, هم مونس است و هم پاك و پاك كننده )).
در حـقـيـقت اين احترام به شخصيت زن سبب آزادى او در جامعه و پايان دادن به دوران بردگى زنان است . ولـى بـا نـهايت تاسف هنوز در جوامع اسلامى , آثارى از همان افكار جاهلى وجود دارد, و هنوز كم نيستند خانواده هايى كه از تولد پسر خوشحال و از نوزاددختر ناراحت مى شوند. حـتى در جوامع غربى كه تصور مى كنند براى زن شخصيت والايى قائلند عملامى بينيم او را آنچنان تحقير كرده اند كه به صورت يك عروسك بى ارزش ياوسيله اى براى خاموش كردن آتش شهوت و يا ابزارى براى تبليغ كالاهايشان در آورده اند.
در آغـاز مى گويد: ((خداوند فرمان به عدل و احسان مى دهد و (همچنين )بخشش به نزديكان )) ((عدل )) همان قانونى است كه تمام نظام هستى بر محور آن مى گردد و به معنى واقعى كلمه آن است كه هر چيزى در جاى خود باشد; بنابراين , هرگونه انحراف , افراط, تفريط, تجاوز از حد, تجاوز به حقوق ديگران بر خلاف اصل ((عدل )) است . امـا از آنجا كه عدالت با همه قدرت و شكوه و تاثير عميقش در مواقع بحرانى و استثنايى به تنهايى كارساز نيست , بلافاصله دستور به احسان را پشت سر آن مى آورد.
بـعـد از تـكميل اين سه اصل مثبت , به سه اصل منفى و منهى مى پردازد ومى گويد: ((خداوند از فحشا و منكر و ظلم و ستم , نهى مى كند)). ((فـحشا)) اشاره به گناهان پنهانى , ((منكر)) اشاره به گناهان آشكار, و ((بغى ))هرگونه تجاوز از حق خويش و ظلم و خودبرتربينى نسبت به ديگران است . احياى اصول سه گانه عدل و احسان و ايتا ذى القربى و مبارزه با انحرافات سه گانه فحشا و منكر و بغى در سطح جهانى , كافى است كه دنيايى آباد و آرام وخالى از هرگونه بدبختى و فساد بسازد.
استحكام پيمانهاى شما دليل بر ايمان شماست !.
در اينجا به بخش ديگرى از مهمترين تعليمات اسلام پرداخته , نخست مى فرمايد: ((و هنگامى كه با خدا عهد بستيد به عهد او وفا كنيد)). سـپـس اضـافه مى كند: ((و سوگندها را بعد از محكم ساختن نقض نكنيد)). ((در حـالـى كه (به نام خدا سوگند ياد كرده ايد و) خداوند را كفيل و ضامن برسوگند خود قرار داده ايد)) ((چرا كه خداوند از تمام اعمال شما آگاه است )).
بازگشت كنندگان از اسلام (مرتدين )!.
مـى گـويـد: ((كـسـانـى كـه بعد از ايمان كافر شوند ـ به جز آنها كه تحت فشار و اجبار اظهار كفر كـرده انـد در حـالـى كـه قلبشان مملو از ايمان است ـ آرى چنين اشخاصى كه سينه خود را براى پـذيرش كفر گشوده اند غضب خدا بر آنهاست و عذاب عظيمى در انتظارشان )). در واقـع در ايـنـجـا اشـاره بـه دو گـروه از كسانى است كه بعد از پذيرش اسلام راه كفر را پيش مى گيرند:
نـخـسـت آنها كه در چنگال دشمنان بى منطق گرفتار مى شوند و تحت فشار وشكنجه آنها اعلام بـيـزارى از اسـلام و وفـادارى بـه كـفر مى كنند, در حالى كه آنچه مى گويند تنها با زبان است و قلبشان مالامال از ايمان مى باشد, اين گروه مسلما موردعفوند.
گـروه دوم كـسـانـى هـسـتـنـد كـه بـه راستى دريچه هاى قلب خود را به روى كفر وبى ايمانى مـى گـشـايند, و مسير عقيدتى خود را به كلى عوض مى كنند, اينها هم گرفتار غضب خدا و هم ((عـذاب عـظيم )) او مى شوند.
آنها كه كفران كردند و گرفتار شدند!.
مي گويد: ((شما از آنچه خدا روزيتان كرده است حلال و پاكيزه بخوريد و شكر نعمتهاى او را به جا آوريد اگر او را مى پرستيد)).
اين هشدارى است به آنها كه هميشه نيمى از غذاى اضافى خود را به زباله دانها مى ريزند و هـشدارى است به آنها كه موادغذايى را در خانه ها براى مصرف شخصى ودر انبارها براى گرانتر فروختن , آن قدر ذخيره مى كنند كه مى گندد و فاسد مى شود اماحاضر نيستند به نرخ ارزانتر در اختيار ديگران بگذارند!. آرى ! اينها همه در پيشگاه خدا مجازات و جريمه دارد و كمترين مجازات آن سلب اين مواهب است .
اصولا در تعليمات اسلام به مساله راستگويى و مبارزه با كذب و دروغ فوق العاده اهميت داده شده است تا جايى كه در روايات اسلامى دروغ به عنوان ((كليد گناهان )) و راستگويى به عنوان ((برات بهشت )) شمرده شده است .
على (ع ) مى فرمايد: ((راستگويى دعوت به نيكوكارى مى كند, و نيكوكارى دعوت به بهشت )). در حـديـث ديـگرى از على (ع ) مى خوانيم كه فرمود: ((انسان هيچ گاه طعم ايمان را نمى چشد تا دروغ را ترك گويد خواه شوخى باشد يا جدى )).
و نيز امام عسكرى (ع ) مى فرمايد: ((تمام پليديها در اتاقى قرار داده شده , وكليد آن دروغ است )).
نقش باد و باران!.
مى گويد: ((و مابادها را فرستاديم در حالى كه باروركننده اند)) و قطعات ابر را به هم مى پيوندند وبارور مى سازند. ((و به دنبال آن از آسمان آبى فرو فرستاديم )). ((و به وسيله آن همه شما را سيراب كرديم ))((در حالى كه شما توانايى بر حفظ و نگهدارى آن نداشتيد)). يـعـنـى شـمـا نمى توانيد حتى بعد از نزول باران آن را به مقدار زياد گردآورى وحفظ كنيد, اين خـداسـت كه از طريق منجمد ساختن آنها در قله كوهها به صورت برف و يخ , و يا فرستادن آنها به اعـمـاق زمـيـن كه بعدا به صورت چشمه ها و كاريزها وچاهها ظاهر مى شوند, آنها را گردآورى و ذخيره مى كند.
((حـكـمت )) او ايجاب مى كند كه مرگ پايان همه چيز نباشد, زيرا اگر زندگى منحصر به همين چـنـد روز حـيـات اين جهان بود آفرينش جهان بيهوده و بى محتوامى شد, واز خداوند حكيم دور است كه يك چنين آفرينش بى نتيجه اى داشته باشد.
انواع نعمتهاى مادى و معنوى!.
بار ديگر قرآن به عنوان يك درس توحيد و خداشناسى به مساله نعمتهاى گوناگون پروردگار باز مـى گـردد, و در ايـن بـخش از نعمتها نخست به نعمت علم ودانش و ابزار شناخت اشاره كرده , مـى گـويـد: ((و خداوند شما را از شكم مادرانتان بيرون فرستاد در حالى كه هيچ نمى دانستيد)).
البته در آن محيط محدود و تاريك و وابسته , اين جهل و بى خبرى قابل تحمل بود, ولى به هنگامى كه در فراخناى اين عالم پهناور گام گذارديد, ديگر ادامه آن جهل امكان پذير نبود, لذا ابزار درك حـقـايق و شناخت موجودات , يعنى , ((گوش و چشم و عقل در اختيار شما گذارد)). تا حقايق هستى , و اين نعمتهاى بزرگ را درك كنيد, و حس شكرگزارى شمادر برابر بخشنده اين همه موهبت تحريك گردد ((شايد شكر او را به جاى آوريد)).
مى فرمايد: ((و خداوندبراى شما از خانه هايتان محل سكونت قرار داد و حقا نعمت ((مسكن )) از مهمترين نعمتهايى است كه تا آن نباشد, بقيه گوارانخواهد بود و بـه دنبال ذكر خانه هاى ثابت سخن از خانه هاى سيار به ميان آورده ,مى گويد: ((و خداوند براى شما از پوست چهارپايان خانه هايى قرار داد)).


اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ دويست و هشتاد و يكم
ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ عَمِلُوا السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابُوا مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ وَأَصْلَحُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ (١١٩)
إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَانِتًا لِلَّهِ حَنِيفًا وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ (١٢٠)
شَاكِرًا لأنْعُمِهِ اجْتَبَاهُ وَهَدَاهُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (١٢١)
وَآتَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَإِنَّهُ فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ (١٢٢)
ثُمَّ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ (١٢٣)
إِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ (١٢٤)
ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ (١٢٥)
وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُمْ بِهِ وَلَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ (١٢٦)
وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ إِلا بِاللَّهِ وَلا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ (١٢٧)
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَالَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ (١٢٨)
119. then, Verily! Your Lord for those who do evil (commit sins and are disobedient to Allâh) In ignorance and afterward repent and do righteous deeds, Verily, Your Lord thereafter, (to such) is Oft-Forgiving, Most Merciful.
120. Verily, Ibrâhim (Abraham) was an Ummah (a leader having All the good righteous qualities), or a nation, obedient to Allâh, Hanifa (i.e. to Worship none but Allâh), and He was not one of those who were Al-Mushrikûn (polytheists, idolaters, disbelievers In the Oneness of Allâh, and those who joined partners with Allâh).
121. (He was) thankful for his (Allâh's) Graces. He (Allâh) chose Him (as an intimate friend) and guided Him to a Straight Path (Islâmic Monotheism, neither Judaism nor Christianity ).
122. and we gave Him good In This world, and In the Hereafter He shall be of the righteous.
123. then, we have inspired You (O Muhammad Saying): "Follow the Religion of Ibrâhim (Abraham) Hanifa (Islâmic Monotheism - to Worship none but Allâh) and He was not of the Mushrikûn (polytheists, idolaters, disbelievers, etc.).
124. the Sabbath was Only prescribed for those who differed concerning it, and Verily, Your Lord will judge between them on the Day of Resurrection about that wherein they used to differ.
125. invite (mankind, O Muhammad ) to the Way of Your Lord (i.e. Islâm) with wisdom (i.e. with the Divine Inspiration and the Qur'ân) and fair preaching, and argue with them In a Way that is better. Truly, Your Lord knows best who has gone astray from his path, and He is the best Aware of those who are guided.
126. and if You Punish (your enemy, O You believers In the Oneness of Allâh), Then Punish them with the like of that with which You were afflicted. but if You endure patiently, Verily, it is better for As-Sâbirin (the patient ones, etc.) .
127. and endure You patiently (O Muhammad ), Your patience is not but from Allâh. and grieve not over them (polytheists and pagans, etc.), and be not distressed because of what they plot.
128. Truly, Allâh is with those who fear Him (keep their duty unto Him) , and those who are Muhsinûn (good-doers, - see the footnote of V.9:120).
119* سپس البته پروردگار تو براى كسانى كه از روى نادانى كار بدى كردند آنگاه از پس آن توبه كرده و به كار شايسته پرداختند همانا پروردگارت پس از آن توبه، قطعاً بخشنده مهربان است .
120* همانا ابراهيم (به تنهايى ) يك اُمت بود، در برابر خدا خاضع و فرمان بر و حق گرا بود، و از مشركان نبود.
121* او نسبت به نعمت هاى خداوند شكرگزار بود، خدا او را برگزيد و به راهى مستقيم هدايتش كرد.
122* ودر دنيا به او نيكى داديم و قطعاً او در آخرت نيز از صالحان و شايستگان است .
123* سپس به تو وحى كرديم كه از آئين ابراهيم حق گرا پيروى كن و او از مشركان نبود.
124* همانا حكم تعطيلى و بزرگداشت روز شنبه بر كسانى قرار داده شد كه در آن اختلاف كردند و قطعاً پروردگارت در روز قيامت درباره ى آنچه آنان يهوديان دائماً در آن اختلاف مى كردند، قضاوت خواهد كرد.
125* اى پيامبر! مردم را با حكمت و گفتار استوار و منطقى و پند نيكو، به راه پروردگارت بخوان و با مخالفان به شيوه اى كه نيكوتر است جدال و گفتگو كن، همانا پروردگارت به كسى كه از راه او منحرف شده آگاه تر است و همچنين او هدايت يافتگان را بهتر مى شناسد.
126* و اگر عقوبت مى كنيد، چنان عقوبت كنيد كه شما را بدان عقوبت كردند و البته اگر صبر و شكيبايى كنيد قطعاً صبر براى صابران بهتر است .
127* و اى پيامبر! صبر پيشه كن وصبر تو جز به يارى وتوفيق خداوند نيست و بر آنان اندوه مخور و از آنچه مَكر وتدبيرهاى خصمانه اى كه مى كنند، دلتنگ و در فشار مباش .
128* زيرا كه خداوند با كسانى است كه تقوى پيشه كردند و با كسانى است كه آنان نيكوكارند.
119. puis Ton Seigneur envers ceux qui ont commis le mal par ignorance, et se sont par la suite repentis et ont amélioré leur conduite, Ton Seigneur, après cela est certes Pardonneur et Miséricordieux.
120. Abraham était un guide (Umma) parfait. il était soumis à Allah, voué exclusivement à Lui et il n'était point du nombre des Associateurs.
121. il était Reconnaissant pour ses bienfaits et Allah l'avait élu et guidé vers un droit chemin.
122. nous Lui avons donné une belle part ici-bas. et il sera certes dans l'au-delà du nombre des gens de bien.
123. puis nous t'avons révélé: ‹Suis la religion d'Abraham qui était voué exclusivement à Allah et n'était point du nombre des Associateurs›.
124. le Sabbat n'a été imposé qu'à ceux qui divergeaient à son sujet. Au Jour de la Résurrection, Ton Seigneur jugera certainement Au sujet de ce dont ils divergeaient.
125. par la Sagesse et la bonne exhortation appelle (les gens) Au sentier de Ton Seigneur. et discute avec eux de la meilleure façon. car C'est Ton Seigneur qui connaît le mieux celui qui s'égare de son sentier et C'est Lui qui connaît le mieux ceux qui sont bien guidés.
126. et Si vous punissez, infligez [à l'agresseur] une punition égale Au tort qu'il vous a fait. et Si vous endurez... cela est certes meilleur pour les endurants.
127. Endure! Ton endurance [ne viendra] qu'avec (l'aide) d'Allah. ne t'afflige pas pour eux. et ne sois pas angoissé à cause de leurs complots.
128. Certes, Allah est avec ceux qui [l'] ont craint avec piété et ceux qui sont bienfaisants.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ دويست و هشتاد ام
يَوْمَ تَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ تُجَادِلُ عَنْ نَفْسِهَا وَتُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ وَهُمْ لا يُظْلَمُونَ (١١١)
وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلا قَرْيَةً كَانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذَاقَهَا اللَّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ (١١٢)
وَلَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْهُمْ فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ وَهُمْ ظَالِمُونَ (١١٣)
فَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلالا طَيِّبًا وَاشْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ (١١٤)
إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلا عَادٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (١١٥)
وَلا تَقُولُوا لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هَذَا حَلالٌ وَهَذَا حَرَامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ (١١٦)
مَتَاعٌ قَلِيلٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (١١٧)
وَعَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا مَا قَصَصْنَا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ (١١٨)
111. (remember) the Day when Every person will come up pleading for himself, and Every one will be paid In full for what He did (good or evil, belief or disbelief In the life of This world) and they will not be dealt with unjustly.
112. and Allâh puts forward the example of a township (Makkah), that dwelt secure and well content; its provision coming to it In abundance from Every place, but it (its people) denied the Favours of Allâh (with ungratefulness). so Allâh made it taste the extreme of hunger (famine) and fear, because of that (evil, i.e. denying Prophet Muhammad ) which they (its people) used to do .
113. and Verily, there had come unto them a Messenger (Muhammad) from among themselves, but they denied him, so the torment overtook them while they were Zâlimûn (polytheists and wrong-doers, etc.).
114. so eat of the lawful and good food which Allâh has provided for you. and be grateful for the graces of Allâh, if it is He whom You worship.
115. He has forbidden You Only Al-Maytatah (meat of a dead animal), blood, the flesh of swine, and any animal which is slaughtered as a sacrifice for others than Allâh (or has been slaughtered for idols etc. or on which Allâh's Name has not been mentioned while slaughtering). but if one is forced by necessity, without wilful disobedience, and not transgressing, then, Allâh is Oft-Forgiving, Most Merciful.
116. and Say not concerning that which Your tongues put forth falsely: "This is lawful and This is forbidden," so as to invent lies against Allâh. Verily, those who invent lies against Allâh will never prosper.
117. a passing brief enjoyment (will be theirs), but they will have a painful torment.
118. and unto those who are Jews, we have forbidden such things as we have mentioned to You (O Muhammad ) before [in Sûrat-Al-An'am, (the Cattle), see Verse 6:146]. and we wronged them not, but they used to wrong themselves.
111* روزى بيايد كه هر كس تنها به جدال و دفاع از خويشتن بپردازد وبه هركس آنچه را انجام داده جزاى كامل داده مى شود و آنان مورد ظلم قرار نمى گيرند.
112* و خداوند براى شما قريه اى را مثال مى زند كه امن و آرام بود، روزيش از هر سو فراوان مى رسيد، اما مردم آن قريه نعمت هاى خدا را ناسپاسى كردند، پس خداوند به سزاى آنچه انجام مى دادند، پوشش فراگير گرسنگى و ترس را بر آنان چشانيد.
113* البته پيامبرى از ميان خودشان به سراغشان آمد، اما او را تكذيب كردند، پس ايشان را در حالى كه ستمكار بودند، عذاب فراگرفت .
114* پس، از آن چيزهاى حلال و پاكيزه اى كه خداوند روزى شما كرده بخوريد و اگر تنها او را مى پرستيد نعمت خدا را شكرگزاريد.
115* جز اين نيست كه خداوند مردار و خون و گوشت خوك و آنچه نام غير خدا به هنگام ذبح بر آن برده شده، بر شما حرام كرده است، پس هر كس به خوردن اينها ناچار شود، بدون آنكه قصد تجاوز و تعدى به حكم خداوند داشته باشد و يا از نياز ضرورى تجاوز كند، مانعى براى خوردنش نيست زيرا كه خداوند بخشنده مهربان است .
116* وبا هر دروغى كه به زبانتان مى آيد نگوييد: اين حلال است وآن حرام، تا بر خدا دروغ بسته باشيد. زيرا كسانى كه بر خداوند دروغ مى بندند رستگار نمى شوند.
117* سرچشمه ى همه افتراها رسيدن به دنيايى است كه بهره اى اندك است، در حالى كه براى آنان در آخرت عذابى دردناك است .
118* و بر كسانى كه يهودى بودند آنچه را كه پيش از اين بر تو نقل كرديم حرام كرديم، در سوره انعام كه قبل از نحل نازل شده، علاوه بر مردار و خون، چيزهاى ديگرى بخاطر گوشمالى يهوديان، حرام شده است ولى ما با تحريم ظلمى بر آنان نكرديم، ولكن تحريم ما كيفر ستمى بود كه آنان بر خويش رواداشته بودند.
111. (Rappelle-toi) le Jour où chaque âme viendra, plaidant pour elle-même, et chaque âme sera pleinement rétribuée pour ce qu'elle aura oeuvré sans qu'ils subissent la moindre injustice.
112. et Allah propose en parabole une ville: elle était en sécurité, tranquille; Sa part de nourriture Lui venait de partout en abondance. puis elle se montra ingrate aux bienfaits d'Allah. Allah Lui fit alors goûter la violence de la faim et de la peur [en punition] de ce qu'ils faisaient.
113. en effet, un Messager des leurs est venu à eux, mais ils l'ont traité de menteur. le châtiment, donc, les saisit parce qu'ils étaient injustes.
114. mangez donc de ce qu'Allah vous a attribué de licite et de bon. et soyez reconnaissants pour les bienfaits d'Allah, Si C'est Lui que vous adorez.
115. il vous a, en effet, interdit (la chair) de la bête morte, le sang, la chair de porc, et la bête sur laquelle un autre nom que celui d'Allah a été invoque. mais quiconque en mange sous contrainte, et n'est ni Rebelle ni transgresseur, alors Allah est Pardonneur et Miséricordieux.
116. et ne dites pas, conformément aux mensonges proférés par vos langues: ‹Ceci est licite, et cela est illicite›, pour forger le mensonge contre Allah. Certes, ceux qui forgent le mensonge contre Allah ne réussiront pas.
117. ce sera pour eux une Piètre jouissance, mais un douloureux châtiment les attend.
118. aux Juifs, nous avions interdit ce que nous t'avons déjà relaté. nous leur avons fait aucun tort; mais ils se faisaient du tort à eux-mêmes.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ دويست و هفتاد و نهم
وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّمَا يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِسَانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَهَذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ (١٠٣)
إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ لا يَهْدِيهِمُ اللَّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (١٠٤)
إِنَّمَا يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْكَاذِبُونَ (١٠٥)
مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإيمَانِ وَلَكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ (١٠٦)
ذَلِكَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَأَنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ (١٠٧)
أُولَئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ (١٠٨)
لا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الآخِرَةِ هُمُ الْخَاسِرُونَ (١٠٩)
ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هَاجَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا فُتِنُوا ثُمَّ جَاهَدُوا وَصَبَرُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ (١١٠)
103. and indeed we know that they (polytheists and pagans) say: "It is Only a human being who teaches Him (Muhammad)." the tongue of the man they refer to is foreign, while This (the Qur'ân) is a clear Arabic tongue.
104. Verily! those who believe not In the Ayât (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.) of Allâh, Allâh will not Guide them and Theirs will be a painful torment.
105. it is Only those who believe not In the Ayât (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.) of Allâh, who fabricate falsehood, and it is they who are liars.
106. whoever disbelieved In Allâh after his belief, except Him who is forced thereto and whose heart is at rest with faith but such as open their breasts to disbelief, on them is Wrath from Allâh, and Theirs will be a great torment.
107. that is because they loved and preferred the life of This world over that of the Hereafter. and Allâh guides not the people who disbelieve.
108. they are those upon whose hearts, hearing (ears) and sight (eyes) Allâh has set a seal. and they are the heedless!
109. no doubt, In the Hereafter, they will be the losers.
110. then, Verily! Your Lord for those who emigrated after they had been put to trials and thereafter strove hard and fought (for the Cause of Allâh) and were patient, Verily, Your Lord afterward is, Oft-Forgiving, Most Merciful.
103* و البته ما مى دانيم كه مخالفان تو مى گويند: جز اين نيست كه بشرى آن قرآن را به او مى آموزد. اينگونه نيست، زيرا زبان كسى را كه اين قرآن را به او نسبت مى دهند غير عربى و نارساست، در حالى كه اين قرآن زبان عربى روشن است .
104* همانا كسانى كه به آيات خداوند ايمان نمى آورند، خداوند آنان را هدايت نمى كند و برايشان عذابى دردناك است .
105* جز اين نيست كه دروغ را تنها كسانى مى سازند كه آيات خدا را باور ندارند و آنان خود دروغگويانند، نه پيامبرى كه با تمام وجود به خدا ايمان دارد.
106* كسى كه بعد از ايمان به خدا كافر و مرتد شود، نه آنكه او را به زور وادار كرده اند كه با زبان اظهار كفر كند در حالى كه قلبش به ايمان خويش مطمئن است، بلكه كسى كه سينه به روى كفر بگشايد و بعد از ايمان با شادى به استقبال كفر برود. پس بر آنان از طرف خداوند غضبى است و برايشان عذابى بزرگ است .
107* آن قهر الهى بخاطر آن است كه آنان زندگى دنيا را بر آخرت برگزيدند و قطعاً خداوند گروه كافران را هدايت نمى كند.
108* آنانند كسانى كه خداوند بر دلها وگوش وچشمانشان، مُهر نهاده است وآنان همان غافلانند.
109* شك نيست كه آنان حتما در آخرت همان زيانكارانند.
110* پس قطعاً پروردگار تو براى كسانى كه پس سختى هايى كه از كفار ديدند براى حفظ آيين يا توبه هجرت كرده وبه جهاد برخاسته وپايدارى نمودند، همانا پروردگارت از آن پس قطعاً آمرزنده مهربان است .
103. et nous savons parfaitement qu'ils disent: ‹Ce n'est qu'un être humain qui Lui enseigne (le Coran)›. Or, la langue de celui auquel ils font allusion est étrangère [non arabe], et celle-ci est une langue arabe bien claire.
104. ceux qui ne croient pas aux versets d'Allah, Allah ne les guide pas. et ils ont un châtiment douloureux.
105. seuls forgent le mensonge ceux qui ne croient pas aux versets d'Allah; et tels sont les menteurs.
106. quiconque a renié Allah après avoir cru... - sauf celui qui y a été contraint alors que son coeur demeure plein de la sérénité de la foi - mais ceux qui ouvrent délibérément leur coeur à la mécréance, Ceux-là ont sur eux une colère d'Allah et ils ont un châtiment terrible.
107. il en est ainsi, parce qu'ils ont aimé la vie présente plus que l'au-delà. et Allah, vraiment, ne guide pas les gens mécréants.
108. voilà ceux dont Allah a scellé les coeurs, l'ouïe, et les yeux. ce sont eux les insouciants.
109. et Nul doute que dans l'au-delà, ils seront les perdants.
110. quant à ceux qui ont émigré après avoir subi des épreuves, puis ont lutté et ont enduré, Ton Seigneur après cela, est certes Pardonneur et Miséricordieux.





