گلبرگ سيصد و پنجاهم

۩ آغاز سوره مباركه نور ۩

۞ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ۞

سُورَةٌ أَنْزَلْنَاهَا وَفَرَضْنَاهَا وَأَنْزَلْنَا فِيهَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ (١)

الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ وَلا تَأْخُذْكُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ (٢)

الزَّانِي لا يَنْكِحُ إلا زَانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لا يَنْكِحُهَا إِلا زَانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَحُرِّمَ ذَلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ (٣)

وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً وَلا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَدًا وَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ (٤)

إِلا الَّذِينَ تَابُوا مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ وَأَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (٥)

وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلا أَنْفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ (٦)

وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ (٧)

وَيَدْرَأُ عَنْهَا الْعَذَابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ (٨)

وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ (٩)

وَلَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ (١٠)

 In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.

1. a Sura which we have sent down and which we have ordained In it have we sent down Clear Signs, In order that ye may receive admonition.

2. the woman and the man guilty of adultery or fornication,- flog Each of them with a hundred stripes: let not compassion move you In their case, In a matter prescribed by Allah, if ye believe In Allah and the Last Day: and let a party of the believers witness their punishment.

3. let no man guilty of adultery or fornication marry and but a woman similarly guilty, or an Unbeliever: nor let any but such a man or an Unbeliever marry such a woman: to the believers such a thing is forbidden.

4. and those who launch a charge against chaste women, and produce not four witnesses (to support their allegations),- flog them with eighty stripes; and reject their evidence ever after: for such men are wicked transgressors;-

5. unless They repent thereafter and mend (Their conduct); for Allah is Oft- forgiving, Most Merciful.

6. and for those who launch a charge against their spouses, and have (in support) no evidence but their own,- their solitary evidence (can be received) if They bear witness four times (with an oath) by Allah that They are solemnly telling the truth;

7. and the fifth (oath) (Should be) that They solemnly invoke the curse of Allah on themselves if They Tell a lie.

8. but it would avert the punishment from the wife, if she bears witness four times (with an oath) by Allah, that (her husband) is telling a lie;

9. and the fifth (oath) should be that she solemnly invokes the wrath of Allah on herself if (her accuser) is telling the Truth.

10. if it were not for Allah.s Grace and Mercy on you, and that Allah is Oft- Returning, full of Wisdom,- (ye would be ruined indeed).

۞ آغاز سوره مباركه نور ۞

1*)اين ) سوره اى است كه آن را نازل كرديم و (عمل به ) آن را واجب نموديم و در آن آياتى روشن فرستاديم . باشد تا شما متذكّر شويد

2* هر يك از زن و مرد زناكار را صد تازيانه بزنيد. و اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد در اجراى دين خدا نسبت به آن دو گرفتار دلسوزى نشويد و بايد هنگام كيفر آن دو، گروهى از مؤ منين حاضر و ناظر باشند

3* مرد زناكار، جز با زن زناكار يا مشرك ازدواج نكند. و زن زناكار جز مرد زناكار يا مشرك را به همسرى نگيرد. واين زناشويى بر مؤ منان حرام است

4* و كسانى كه نسبت زنا به زنان پاكدامن وشوهردار مى دهند و چهار شاهد نمى آورند، پس هشتاد تازيانه به آنان بزنيد و گواهى آنان را هرگز نپذيريد كه آنان همان افراد فاسقند

5* مگر كسانى كه پس از آن (تهمت زدن ) توبه كنند و در مقام اصلاح و جبران برآيند، كه قطعاً خداوند آمرزنده و مهربان است

6* و كسانى كه به همسران خود نسبت زنا مى دهند، و جز خودشان شاهدى ندارند، هر يك از آنان براى اثبات ادّعاى خود بايد چهار مرتبه به خدا سوگند ياد كند كه قطعاً از راستگويان است

7* ودر پنجمين بار بگويد: لعنت خدا بر او اگر از دروغگويان باشد

8* و عذاب (سنگسار) را از زن دفع مى كند اينكه زن (در مقام دفاع ) چهار بار به خدا قسم بخورد كه قطعا آن مرد (در اين نسبتى كه به من مى دهد) از دروغگويان است

9* و در مرتبه پنجم بگويد: غضب خدا بر او باد اگر آن مرد از راستگويان باشد

10* و اگر فضل و رحمت خداوند بر شما نبود (رسوا مى شديد و نظام خانوادگى شما مختل مى شد) قطعاً خداوند توبه پذير و حكيم است

Au nom d'Allah, le Tout Miséricordieux, le Très Miséricordieux.

1. Voici une sourate que nous avons fait descendre et que nous avons imposée, et nous y avons fait descendre des versets explicites afin que vous vous souveniez›.

2. la fornicatrice et le fornicateur, fouettez-les chacun de cent coups de fouet. et ne soyez point pris de pitié pour eux dans l'exécution de la Loi d'Allah - Si vous croyez en Allah et Au Jour dernier. et qu'un groupe de croyants assiste à leur punition.

3. le fornicateur n'épousera qu'une fornicatrice ou une associatrice. et la fornicatrice ne sera épousée que par un fornicateur ou un associateur; et cela a été interdit aux croyants.

4. et ceux qui lancent des accusations contre des femmes chastes sans produire par la suite quatre témoins, fouettez-les de quatre-vingts coups de fouet, et n'acceptez plus jamais leur témoignage. et Ceux-là sont les pervers,

5. à l'exception de ceux qui, après cela, se repentent et se réforment, car Allah est Pardonneur et Miséricordieux.

6. et quant à ceux qui lancent des accusations contre leurs propres épouses, sans avoir d'autres témoins qu'eux mêmes, le témoignage de l'un d'eux doit être une quadruple attestation par Allah qu'il est du nombre des véridiques,

7. et la cinquième [attestation] est ‹Que la malédiction d'Allah tombe sur Lui s'il est du nombre des menteurs›.

8. et on ne Lui infligera pas le châtiment [de la lapidation] Si elle atteste quatre fois par Allah qu'il [son mari] est certainement du nombre des menteurs,

9. et la cinquième [attestation] est que la colère d'Allah soit sur elle, s'il était du nombre des véridiques.

10. et, n'étaient la grâce d'Allah sur vous et Sa miséricorde...! Allah est Grand, Accueillant Au repentir et Sage!

گلبرگ سيصد و چهل و نود ام

أَلَمْ تَكُنْ آيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ (١٠٥)

قَالُوا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَالِّينَ (١٠٦)

رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَالِمُونَ (١٠٧)

قَالَ اخْسَئُوا فِيهَا وَلا تُكَلِّمُونِ (١٠٨)

إِنَّهُ كَانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبَادِي يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ (١٠٩)

فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّى أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي وَكُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَكُونَ (١١٠)

إِنِّي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفَائِزُونَ (١١١)

قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الأرْضِ عَدَدَ سِنِينَ (١١٢)

قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَاسْأَلِ الْعَادِّينَ (١١٣)

قَالَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلا قَلِيلا لَوْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (١١٤)

أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لا تُرْجَعُونَ (١١٥)

فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لا إِلَهَ إِلا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ (١١٦)

وَمَنْ يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ (١١٧)

وَقُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ (١١٨)

105. "Were not My Verses (this Qur'ân) recited to you, and Then You used to deny them?"

106. they will say: "Our Lord! Our wretchedness overcame us, and we were (an) erring people.

107. "Our Lord! bring us out of this; if ever we return (to evil), Then indeed we shall be Zâlimûn: (polytheists, oppressors, unjust, and wrong-doers, etc.)."

108. He (Allâh) will say: "Remain You In it with ignominy! and speak You not to Me!"

109. Verily! there was a party of My slaves, who used to say: "Our Lord! we believe, so forgive us, and have Mercy on us, for You are the best of All who show mercy!"

110. but You took them for a laughingstock, so much so that they made You forget My remembrance while You used to laugh at them!

111. Verily! I have rewarded them This Day for their patience, they are indeed the ones that are successful.

112. He (Allâh) will say: "What number of years did You stay on earth?"

113. they will say: "We stayed a Day or part of a Day. ask of those who keep account."

114. He (Allâh) will say: "You stayed not but a little, if You had Only known!

115. "Did You think that we had created You In play (without any purpose), and that You would not be brought back to us?"

116. so Exalted be Allâh, the true king, Lâ ilâha illa Huwa (none has the Right to be worshipped but He), the Lord of the Supreme Throne!

117. and whoever invokes (or worships), besides Allâh, any other Ilâh (God), of whom He has no proof, Then his reckoning is Only with his Lord. Surely! Al-Kâfirûn (the disbelievers In Allâh and In the Oneness of Allâh, polytheists, pagans, idolaters, etc.) will not be successful.

118. and Say (O Muhammad ): "My Lord! forgive and have Mercy, for You are the best of those who show mercy!"

105* به آنان گفته مى شود: آيا آيات من بر شما خوانده نمى شد، پس آنها را دروغ مى شمرديد؟

106* گويند: پروردگارا! شقاوت وبدبختى ما بر ما چيره شد وگروهى گمراه بوديم .

107* پروردگارا! ما را از دوزخ بيرون آور، اگر بار ديگر به كفر و گناه بازگشتيم قطعا ستمگريم .

108* خداوند به آنان گويد: دور شويد ودر آتش گم شويد و با من سخن مگوييد.

109* آيا شما فراموش كرديد كه گروهى از بندگان من مى گفتند: پروردگارا! ايمان آورديم، پس ما را ببخش و بر ما رحم كن و تو بهترين رحم كنندگانى .

110* امّا شما آنان را به مسخره گرفتيد تا آن كه با اين كار ياد مرا از خاطرتان بردند و شما به آنان مى خنديديد.

111* من امروز به خاطر آن كه مؤ منان در برابر تمسخر و خنده ى شما صبر كردند، به آنان پاداش دادم كه ايشانند رستگاران .

112* خداوند از آنان مى پرسد: شما در زمين چقدر مانديد؟

113* مى گويند: يك روز يا بخشى از يك روز، پس از شمارگران بپرس .

114* مى گويد: اگر آگاهى داشتيد مى دانستيد كه جز اندكى درنگ نكرده ايد.

115* پس آيا گمان مى كنيد كه ما شما را بيهوده آفريده ايم و شما به سوى ما بازگردانده نمى شويد؟

116* پس برتر است خداوندى كه فرمانرواى حقّ است (از اين كه شما را بيهوده آفريده باشد) خدايى جز او نيست كه پروردگار عرش گرانقدر است .

117* و هر كس با خداوند، معبود ديگرى بخواند، هيچ برهانى بر كار خود ندارد، پس قطعا حساب او نزد پروردگارش خواهد بود، قطعا كافران رستگار نمى شوند.

118* و بگو: پروردگارا! بيامرز و رحم كن كه تو بهترين رحم كنندگانى .

105. ‹Mes versets ne vous étaient-ils pas récités et vous les traitiez alors de mensonges?›

106. ils dirent: ‹Seigneur! Notre Malheur nous a vaincus, et nous étions des gens égarés.

107. Seigneur, fais-nous-en sortir! et Si nous récidivons, nous serons alors des justes›.

108. il dit: ‹Soyez-y refoulés (humiliés) et ne me parlez plus›.

109. il y eut un groupe de Mes serviteurs qui dirent: ‹Seigneur, nous croyons; pardonne-nous donc et Fais-nous miséricorde, car Tu es le meilleur des Miséricordieux›;

110. mais vous les avez pris en raillerie jusqu'à oublier de M'invoquer, et vous vous riiez d'eux.

111. vraiment, Je les ai récompensés aujourd'hui pour ce qu'ils ont enduré; et ce sont eux les triomphants.

112. il dira: ‹Combien d'années êtes-vous restés sur terre?›

113. ils diront: ‹Nous y avons demeuré un jour, ou une partie d'un jour. interroge donc ceux qui comptent.›

114. il dira: ‹Vous n'y avez demeuré que Peu [de temps], Si seulement vous saviez.

115. Pensiez-vous que nous vous avions créés sans but, et que vous ne seriez pas ramenés vers nous?›

116. que soit exalté Allah, le vrai Souverain! pas de divinité en dehors de Lui, le Seigneur du Trٍne sublime!

117. et quiconque Invoque avec Allah une autre divinité, sans avoir la preuve évidente [de son existence], aura à en rendre compte à son Seigneur. en vérité, les mécréants, ne réussiront pas.

118. et Dis: ‹Seigneur, pardonne et fais Miséricorde. C'est Toi le meilleur des Miséricordieux›.

گلبرگ سيصد و چهل و هشتم

بَلْ أَتَيْنَاهُمْ بِالْحَقِّ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ (٩٠)

مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ وَمَا كَانَ مَعَهُ مِنْ إِلَهٍ إِذًا لَذَهَبَ كُلُّ إِلَهٍ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلا بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ (٩١)

عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ (٩٢) قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي مَا يُوعَدُونَ (٩٣)

رَبِّ فَلا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (٩٤) وَإِنَّا عَلَى أَنْ نُرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقَادِرُونَ (٩٥)

ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَصِفُونَ (٩٦)

وَقُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ (٩٧) وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ (٩٨)

حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ (٩٩)

لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ كَلا إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ (١٠٠)

فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلا يَتَسَاءَلُونَ (١٠١) فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (١٠٢)

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خَالِدُونَ (١٠٣) تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيهَا كَالِحُونَ (١٠٤)

90. Nay, but we have brought them the Truth (Islâmic Monotheism), and Verily, they (disbelievers) are liars.

91. no son (or offspring or children) did Allâh beget, nor is there any Ilâh (God) along with him; (if there had been many gods), behold, each God would have taken away what He had created, and some would have tried to overcome others! glorified be Allâh above All that they attribute to him!

92. All-Knower of the unseen and the seen! Exalted be He over All that they associate as partners to him!

93. Say (O Muhammad ): " My Lord! if You would show Me that with which they are threatened (torment),

94. "My Lord! Then (save Me from Your punishment), and put Me not amongst the people who are the Zâlimûn (polytheists and wrong-doing)."

95. and indeed we are Able to show You (O Muhammad ) that with which we have threatened them.

96. repel evil with that which is better. we are Best-Acquainted with the things they utter.

97. and say: "My Lord! I seek Refuge with You from the whisperings (suggestions) of the Shayâtin (devils).

98. "And I seek Refuge with you, My Lord! lest they may attend (or come near) me."

99. until, when death comes to one of them (those who join partners with Allâh), He says: "My Lord! send Me back,

100. "So that I may do good In that which I have left behind!" No! it is but a word that He speaks, and behind them is Barzakh (a barrier) until the Day when they will be resurrected.

101. then, when the trumpet is blown, there will be no kinship among them that day, nor will they ask of one another.

102. then, those whose scales (of good deeds) are heavy, - These, they are the successful.

103. and those whose scales (of good deeds) are light, they are those who lose their ownselves, In Hell will they abide.

104. the Fire will burn their faces, and therein they will grin, with displaced lips (disfigured).

90* ما آنان را سحر نمى كنيم بلكه حقّ را براى آنان آورديم  و قطعاً آنان دروغ مى گويند.

91* خداوند هيچ گونه فرزندى براى خود نگرفته است و هيچ معبودى با او نيست و اگر جز اين بود، قطعاً هر خدايى به سوى آفريده ى خود مى رفت و بى ترديد بعضى از خدايان بر بعضى ديگر برترى مى جست و با اين كار، هستى تباه مى شد، خداوند از آنچه مشركان توصيف مى كنندمنزّه است .

92* اوست كه به غيب و شهود (نهان و آشكار) آگاه است؛ پس از هر چيزى كه براى او شريك مى گيرند برتر است . 93* بگو: پروردگارا! اگر آنچه را از عذاب كه به آنان وعده داده شده مى خواهى به من نشان دهى .

94* پس پروردگارا! مرا در ميان قوم ستمگر قرار مده . 95* و بدون شك ما مى توانيم آنچه را به آنان وعده مى دهيم به تو نشان دهيم .

96* اى پيامبر! بدى را به بهترين روش دفع كن. در مقام انتقام و مقابله به مثل مباش ما به آنچه مخالفان توصيف مى كنند آگاه تريم. مى دانيم كه مشركان مرا به گرفتن فرزند وشريك وتو را به سحر وجادو توصيف مى كنند.

97* و بگو: پروردگارا! من از وسوسه هاى شيطان ها به تو پناه مى برم. 98* و پناه مى برم به تو اى پروردگار! از اين كه آنان نزد من حاضر شوند.

99* آنها همچنان به توصيف هاى ناروا و كردارهاى زشت خود ادامه مى دهند تا زمانى كه مرگ به سراغ يكى از آنان آيد، مى گويد: پروردگارا! مرا بازگردان .

100* شايد در آنچه از خود به جاى گذاشته ام (از مال و...) كار نيكى انجام دهم. به او گفته مى شود: هرگز. اين گفته سخنى است كه به ظاهر مى گويد ولى اگر برگردد، به آن عمل نمى كند و در پى آنان برزخى است تا روزى كه برانگيخته شوند.

101* پس آن گاه كه در صور دميده شود، در آن روز نه ميانشان خويشاوندى است و نه از حال يكديگر سؤ ال مى كنند. 102* پس كسانى كه كفّه ى اعمالشان سنگين باشد، ايشان همان رستگارانند.

103* و كسانى كه كفّه ى اعمالشان سبك باشد، پس آنان كسانى هستند كه سرمايه ى وجود خود را از دست داده اند و هميشه در جهنّم مى مانند. 104* آتش، صورت آنها را مى سوزاند و آنان در دوزخ چهره اى زشت و عبوس دارند. با لب هايى وارونه و دندان هايى آشكار.

90. nous leur avons plutٍt apporté la vérité et ils sont assurément des menteurs.

91. Allah ne s'est point attribué d'enfant et il n'existe point de divinité avec lui; Sinon, chaque divinité s'en irait avec ce qu'elle a créés et certaines seraient supérieures aux autres. (Gloire et pureté) à Allah! il est Supérieur à Tout ce qu'ils décrivent.

92. [il est] Connaisseur de toute chose visible et invisible! il est bien au-dessus de ce qu'ils [Lui] associent!

93. Dis: ‹Seigneur, Si jamais Tu me montres ce qui leur est promis;

94. Alors, Seigneur, ne me place pas Parmi les gens injustes.

95. nous sommes capable, Certes, de Te montrer ce que nous leur promettons.

96. repousse le mal par ce qui est meilleur. nous savons Très bien ce qu'ils décrivent.

97. et Dis: ‹Seigneur, Je cherche Ta protection, contre les incitations des diables.

98. et Je cherche Ta protection, Seigneur, contre leur présence auprès de moi›.

99. ... puis, Lorsque la mort vient à l'un deux, il dit: ‹Mon Seigneur! Fais-moi revenir (sur terre),

100. afin que Je fasse du bien dans ce que Je délaissais›. non, C'est simplement une parole qu'il dit. derrière eux, Cependant, il y a une barrière, jusqu'au Jour où ils seront ressuscités›.

101. puis quand on soufflera dans la Trompe, il n'y aura plus de parenté entre eux ce Jour là, et ils ne se poseront pas de questions.

102. ceux dont la balance est lourde seront les bienheureux;

103. et ceux dont la balance est légère seront ceux qui ont ruiné leurs propres âmes et ils demeureront éternellement dans l'Enfer.

104. le feu brûlera leurs visages et ils auront les lèvres crispées.

گلبرگ سيصد و چهل و هفتم

وَلَوْ رَحِمْنَاهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِنْ ضُرٍّ لَلَجُّوا فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ (٧٥)

وَلَقَدْ أَخَذْنَاهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُونَ (٧٦)

حَتَّى إِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيدٍ إِذَا هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ (٧٧)

وَهُوَ الَّذِي أَنْشَأَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالأبْصَارَ وَالأفْئِدَةَ قَلِيلا مَا تَشْكُرُونَ (٧٨)

وَهُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الأرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (٧٩)

وَهُوَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ وَلَهُ اخْتِلافُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ أَفَلا تَعْقِلُونَ (٨٠)بَلْ قَالُوا مِثْلَ مَا قَالَ الأوَّلُونَ (٨١)

قَالُوا أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ (٨٢)

لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَآبَاؤُنَا هَذَا مِنْ قَبْلُ إِنْ هَذَا إِلا أَسَاطِيرُ الأوَّلِينَ (٨٣)

قُلْ لِمَنِ الأرْضُ وَمَنْ فِيهَا إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (٨٤)سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ أَفَلا تَذَكَّرُونَ (٨٥)

قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ (٨٦)سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ أَفَلا تَتَّقُونَ (٨٧)

قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ يُجِيرُ وَلا يُجَارُ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (٨٨)سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ فَأَنَّى تُسْحَرُونَ (٨٩)

75. and though we had Mercy on them and removed the distress which is on them, still they would obstinately persist In their transgression, wandering blindly.

76. and indeed we seized them with Punishment, but they humbled not themselves to their Lord, nor did they invoke (Allâh) with submission to Him.

77. until, when we open for them the gate of Severe Punishment, Then Lo! they will be plunged into destruction with deep regrets, sorrows and In despair.

78. it is he, who has created for You (the sense of) hearing (ears), sight (eyes), and hearts (understanding). little thanks You give.

79. and it is He who has created You on the earth, and to Him You shall be gathered back.

80. and it is He who gives life and causes death, and his is the alternation of night and Day. will You not Then understand?

81. Nay, but they Say the like of what the men of old said.

82. they said: "When we are dead and have become dust and bones, shall we be resurrected indeed?

83. "Verily, This we have been promised, we and Our fathers before (us)! This is Only the tales of the ancients!"

84. say: "Whose is the earth and Whosoever is therein? if You know!"

85. they will say: "It is Allâh's!" say: "Will You not Then remember?"

86. say: "Who is (the) Lord of the seven heavens, and (the) Lord of the great Throne?"

87. they will say: "Allâh." say: "Will You not Then fear Allâh (believe In his Oneness, obey him, believe In the Resurrection and Recompense for each and Every good or bad deed)."

88. Say "In whose Hand is the sovereignty of everything (i.e. treasures of each and everything)? and He protects (all), while against whom there is no Protector, (i.e. if Allâh saves anyone none can Punish or harm him, and if Allâh punishes or harms anyone none can save him), if You know." [Tafsir Al-Qurtubî, Vol. 12, Page 145]

89. they will say: "(All that belongs) to Allâh." say: "How Then are You deceived and turn away from the truth?"

75* و بر فرض اگر به آنها رحم كنيم و رنج و عذاب و بدبختى هاى آنان را برطرف سازيم به جاى هوشيارى و شكر در طغيانشان كوردلانه اصرار مى ورزند.

76* و همانا آنان را به عذاب گرفتار كرديم ولى آنان در برابر پروردگارشان نه تواضع كردند و نه تضرّع .

77* نه رحمت در آنان اثر كرد و نه مؤ اخذه، ما هم اين سنگدلان را رها مى كنيم تا زمانى كه درى از عذاب شديد به روى آنان بگشاييم و چنان گرفتار شوند كه ناگهان در آن عذاب ماءيوس شوند.

78* و اوست كه براى شما گوش و چشم ها و دل ها آفريد، چه اندك سپاسگزاريد.

79* و اوست كه شما را در زمين آفريد و به سوى او محشور مى شويد.

80* و اوست كه زنده مى كند و مى ميراند و رفت و آمد شب و روز براى اوست، پس آيا نمى انديشيد؟81* كافران هدايت نشدند بلكه سخنى همانند گفته ى پيشينيان گفتند.

82* گفتند: آيا اگر مرديم و خاك و استخوان هايى پوسيده شديم، آيا ما بار ديگر برانگيخته خواهيم شد؟

83* البتّه اين حرف از قبل، به ما و پدران ما وعده داده شده، اين حرف ها و وعده ها جز افسانه هاى پيشينيان چيزى نيست .

84* به اين كفّار بگو: اگر شما علم داريد، بگوييد زمين وكسانى كه در آن زندگى مى كننداز كيست؟ 85* آنان خواهند گفت: براى خداست بگو: پس آيا متذكّر نمى شويد؟

86* بگو: پروردگار آسمان هاى هفتگانه و پروردگار عرش بزرگ كيست؟87* باز هم خواهند گفت: براى خداست، بگو: آيا پروا نمى كنيد؟

88* بگو: اگر مى دانيد، بگوييد فرمانروايى همه ى موجودات به دست كيست؟ او كه به همه  پناه مى دهد، ولى هيچ كس در برابر او پناه ندارد. 89* به زودى خواهند گفت: حكومت بر همه چيز براى خداست. بگو: پس چگونه مى گوييد پيامبر شما را سحر كرده و شما مسحور او شده ايد؟

75. Si nous leur faisions miséricorde et écartions d'eux le mal, ils persisteraient certainement dans leur transgression, confus et hésitants.

76. nous les avons certes saisis du châtiment, mais ils ne se sont pas soumis à leur Seigneur; de même qu'ils ne [le] supplient point,

77. jusqu'au Jour où nous ouvrirons sur eux une porte Au dur châtiment, et voilà qu'ils en seront désespérés.

78. et C'est Lui qui a créé pour vous l'ouïe, les yeux et les coeurs. mais vous êtes rarement reconnaissants.

79. C'est Lui qui vous a répandus sur la terre, et C'est vers Lui que vous serez rassemblés.

80. et C'est Lui qui donne la vie et qui donne la mort; et l'alternance de la nuit et du Jour dépend de Lui. ne raisonnerez-vous donc pas?

81. ils ont plutٍt tenu les mêmes propos que les Anciens.

82. ils ont dit: ‹lorsque nous serons morts et que nous serons poussière et ossements, serons-nous vraiment ressuscités?

83. on nous a promis cela, Ainsi qu'à nos ancêtres auparavant; ce ne sont que de vieilles sornettes›.

84. Dis: ‹A qui appartient la terre et ceux qui y sont? Si vous savez›.

85. ils diront: ‹A Allah›. Dis: ‹Ne vous Souvenez-vous donc pas?›

86. Dis: ‹Qui est le Seigneur des sept cieux et le Seigneur du Trٍne sublime?›

87. ils diront: [ils appartiennent] ‹A Allah›. Dis: ‹Ne craignez-vous donc pas?›

88. Dis: ‹Qui détient dans Sa main la royauté absolue de toute chose, et qui protège et n'a pas besoin d'être protégé? [Dites], Si vous le savez!›

89. ils diront: ‹Allah›. Dis: ‹Comment donc se fait-il que vous soyez ensorcelés?› [au point de ne pas croire en Lui].

گلبرگ سيصد و چهل و ششم

وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ (٦٠) أُولَئِكَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ (٦١)

وَلا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلا وُسْعَهَا وَلَدَيْنَا كِتَابٌ يَنْطِقُ بِالْحَقِّ وَهُمْ لا يُظْلَمُونَ (٦٢) بَلْ قُلُوبُهُمْ فِي غَمْرَةٍ مِنْ هَذَا وَلَهُمْ أَعْمَالٌ مِنْ دُونِ ذَلِكَ هُمْ لَهَا عَامِلُونَ (٦٣)

حَتَّى إِذَا أَخَذْنَا مُتْرَفِيهِمْ بِالْعَذَابِ إِذَا هُمْ يَجْأَرُونَ (٦٤)لا تَجْأَرُوا الْيَوْمَ إِنَّكُمْ مِنَّا لا تُنْصَرُونَ (٦٥)

قَدْ كَانَتْ آيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُونَ (٦٦) مُسْتَكْبِرِينَ بِهِ سَامِرًا تَهْجُرُونَ (٦٧)

أَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ أَمْ جَاءَهُمْ مَا لَمْ يَأْتِ آبَاءَهُمُ الأوَّلِينَ (٦٨) أَمْ لَمْ يَعْرِفُوا رَسُولَهُمْ فَهُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ (٦٩) أَمْ يَقُولُونَ بِهِ جِنَّةٌ بَلْ جَاءَهُمْ بِالْحَقِّ وَأَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ (٧٠)

وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْوَاءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأرْضُ وَمَنْ فِيهِنَّ بَلْ أَتَيْنَاهُمْ بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَنْ ذِكْرِهِمْ مُعْرِضُونَ (٧١) أَمْ تَسْأَلُهُمْ خَرْجًا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ (٧٢)

وَإِنَّكَ لَتَدْعُوهُمْ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (٧٣) وَإِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنَاكِبُونَ (٧٤)

60. and those who give that (their charity) which they give (and also do other good deeds) with their hearts full of fear (whether their alms and charities, etc., have been accepted or not), because they are sure to return to their Lord (for reckoning).

61. it is These who race for the good deeds, and they are foremost In them [e.g. offering the compulsory Salât (prayers) In their (early) stated, fixed times and so on].

62. and we tax not any person except according to his capacity, and with us is a record which speaks the truth, and they will not be wronged.

63. Nay, but their hearts are covered (blind) from understanding This (the Qur'ân), and they have other (evil) deeds, besides, which they are doing.

64. until, when we grasp those of them who lead a luxurious life with Punishment, behold! they make humble invocation with a loud voice.

65. invoke not loudly This day! Certainly, You shall not be helped by us.

66. indeed My Verses used to be recited to you, but You used to turn back on Your heels (denying them, and with Hatred to listen to them).

67. In pride (They Quraish pagans and polytheists of Makkah used to feel proud that they are the dwellers of Makkah sanctuary Haram), talking evil about it (the Qur'ân) by night.

68. have they not pondered over the word (of Allâh, i.e. what is sent down to the Prophet ), or has there come to them what had not come to their fathers of old?

69. or is it that they did not recognize their Messenger (Muhammad) so they deny him?

70. or Say they: "There is madness In him?" Nay, but He brought them the Truth [i.e. "(A) Tauhîd: worshipping Allâh alone In All aspects (B) the Qur'ân (C) the Religion of Islâm,"] but Most of them (the disbelievers) are averse to the truth.

71. and if the Truth had been In accordance with their desires, Verily, the heavens and the earth, and Whosoever is therein would have been corrupted! Nay, we have brought them their reminder, but they turn away from their reminder.

72. or is it that You (O Muhammad ) ask them for some wages? but the Recompense of Your Lord is better, and He is the best of those who give sustenance.

73. and Certainly, You (O Muhammad ) call them to a Straight Path (true Religion Islâmic Monotheism).

74. and Verily, those who believe not In the Hereafter are indeed deviating far astray from the Path (true Religion Islâmic Monotheism).

60* و كسانى كه اموال خود را در راه خدا مى دهند آنچه را دادند، در حالى كه دل هايشان ترسان است از اين كه سرانجام به سوى پروردگارشان باز مى گردند. 61* چنين كسانى، در خيرات شتاب مى ورزند و همانان هستند كه در رسيدن به خيرات از يكديگر پيشى مى گيرند.

62* و ما هيچ كس را جز به مقدار توانش تكليف نمى كنيم و نزد ما كتابى است كه به حقّ سخن مى گويد و بر كار مردم گواه است و به آنان هيچ ستمى نمى شود. 63* بلكه دل هاى آنان از اين كتاب در غفلت و بى خبرى است و علاوه بر اين كارهايى ناروا دارند كه انجام مى دهند.

64* جهل و انحراف و كارهاى ناپسند آنان همچنان ادامه دارد تا زمانى كه مرفّهان و خوشگذرانان مغرور را به قهر خود گرفتار سازيم، در اين هنگام است كه ناله سر مى دهند. 65* امّا به آنان خطاب مى شود: امروز ناله نكنيد، قطعاً شما از جانب ما يارى نخواهيد شد.

66* همانا آيات من به طور مداوم بر شما تلاوت مى شد ولى شما اعراض كرده، به عقب باز مى گشتيد. 67* در حالى كه نسبت به آن (پيامبر و قرآن) تكبّر مى ورزيديد و شب ها تا ديروقت بدگويى مى كرديد.

68* آيا آنها در اين گفتار (قرآن ) نينديشيدند، يا مطالبى براى آنان آمده كه براى نياكانشان نيامده است؟ لذا قبول حرف تازه براى آنان سخت است. 69* يا اين كه پيامبرشان را نشناختند و از سوابق او آگاه نيستند پس براى همين او را انكار مى كنند؟70* يا مى گويند: او جنون دارد؟ چنين نيست بلكه او حقّ را براى آنان آورده امّا بيشترشان از پذيرش حقّ كراهت دارند.

71* و اگر حقّ، از هوس هاى آنان پيروى مى كرد، قطعاً آسمان ها و زمين و كسانى كه در آنها هستند تباه مى شدند، ولى ما قرآنى به آنها داديم كه مايه ى ياد وشرف وحيثيّت آنهاست، امّا آنان از اين ياد رويگردانند. 72* آيا تو از آنها در برابر دعوتت مزدى خواسته اى؟ با اين كه پاداش دائمى پروردگارت بهتر و او بهترين روزى دهندگان است .

73* و قطعاً تو مردم را به راه راست دعوت مى كنى .74* و همانا كسانى كه به آخرت ايمان نمى آورند، از راه راست منحرفند.

60. qui donnent ce qu'ils donnent, tandis que leurs coeurs sont pleins de crainte [à la pensée] qu'ils doivent retourner à leur Seigneur.

61. Ceux-là se précipitent vers les bonnes actions et sont les premiers à les accomplir.

62. nous n'imposons à personne que selon Sa capacité. et auprès de nous existe un Livre qui dit la vérité, et ils ne seront pas lésés.

63. mais leurs coeurs restent dans l'Ignorance à l'égard de cela [le Coran]. [en outre] ils ont d'autres actes (vils) qu'ils accomplissent,

64. jusqu'à ce que par le châtiment nous saisissions les plus aisés Parmi eux et voilà qu'ils crient Au secours.

65. ‹Ne criez pas aujourd'hui. Nul ne vous protégera contre nous.

66. Mes versets vous étaient récités auparavant; mais vous vous [en] détourniez,

67. enflant d'orgueil, et vous les dénigriez Au cours de vos veillées›.

68. ne méditent-ils donc pas sur la parole (le Coran)? ou Est-ce que leur est venu ce qui n'est jamais venu à leurs premiers ancêtres?

69. ou N'ont-ils pas connu leur Messager, Au point de le renier?

70. ou diront-ils: ‹Il est fou?› Au contraire, C'est la vérité qu'il leur a apportée. et la plupart d'entre eux dédaignent la vérité.

71. Si la vérité était conforme à leurs passions, les cieux et la terre et ceux qui s'y trouvent seraient, Certes, corrompus. Au contraire, nous leur avons donné leur rappel mais ils s'en détournent.

72. ou leur demandes-tu une rétribution? mais la rétribution de Ton Seigneur est meilleure. et C'est Lui, le meilleur des pourvoyeurs.

73. et Tu les appelles, Certes, vers le droit chemin.

74. Or, ceux qui ne croient pas à l'au-delà sont bien écartés de ce chemin.

گلبرگ سيصد و چهل و پنج

مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ (٤٣)

ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَا كُلَّ مَا جَاءَ أُمَّةً رَسُولُهَا كَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِيثَ فَبُعْدًا لِقَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ (٤٤)

ثُمَّ أَرْسَلْنَا مُوسَى وَأَخَاهُ هَارُونَ بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ (٤٥)

إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا عَالِينَ (٤٦)

فَقَالُوا أَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عَابِدُونَ (٤٧)

فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُوا مِنَ الْمُهْلَكِينَ (٤٨)وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ (٤٩)

وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً وَآوَيْنَاهُمَا إِلَى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ (٥٠)

يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ (٥١)

وَإِنَّ هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ (٥٢)فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ (٥٣)

فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ (٥٤)أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مَالٍ وَبَنِينَ (٥٥)

نُسَارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْرَاتِ بَل لا يَشْعُرُونَ (٥٦)إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ (٥٧)

وَالَّذِينَ هُمْ بِآيَاتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ (٥٨)وَالَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لا يُشْرِكُونَ (٥٩)

43. no nation can anticipate their term, nor can they delay it.

44. Then we sent Our Messengers In succession, Every time there came to a nation their Messenger, they denied him, so we made them follow one another (to destruction), and we made them as Ahadîth (the true stories for mankind to learn a lesson from them). so away with a people who believe not.

45. Then we sent Mûsa (Moses) and his brother Hârûn (Aaron), with Our Ayât (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.) and manifest authority,

46. to Fir'aun (Pharaoh) and his chiefs, but they behaved insolently and they were people self-exalting (by disobeying their Lord, and exalting themselves over and above the Messenger of Allâh).

47. they said: "Shall we believe In two men like ourselves, and their people are obedient to us with humility (and we use them to serve us as we like)."

48. so they denied them both [Mûsa (Moses) and Hârûn (Aaron)] and became of those who were destroyed.

49. and indeed we gave Mûsa (Moses) the Scripture, that they may be guided.

50. and we made the son of Maryam (Mary) and his mother as a sign, and we gave them Refuge on High ground, a place of rest, security and flowing streams.

51. O (you) Messengers! eat of the Taiyibât [all kinds of Halâl (legal) foods which Allâh has made legal (meat of slaughtered eatable animals, milk products, fats, vegetables, fruits, etc.], and do righteous deeds. Verily! I am Well-Acquainted with what You do.

52. and Verily! This Your Religion (of Islâmic Monotheism) is one religion, and I am Your Lord, so keep Your duty to Me.

53. but they (men) have broken their Religion among them into sects, each group rejoicing In its Belief.

54. so leave them In their error for a time.

55. do they think that we enlarge them In wealth and children,

56. we hasten unto them with good things (in This worldly life so that they will have no share of good things In the Hereafter)? Nay, but they perceive not.

57. Verily! those who live In awe for fear of their Lord;

58. and those who believe In the Ayât (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.) of their Lord,

59. and those who join not anyone (in worship) as partners with their Lord;

43* هيچ امّتى از اجل وقت انقراض خود، نه پيش مى افتد و نه پس مى ماند.

44* سپس پيامبرانمان را پى در پى براى هدايت آن امّت ها فرستاديم، هر بار كه پيامبر هر امّتى به سراغ قومش آمد، مردم او را تكذيب كردند، پس ما نيز آن گروه را هلاك كرديم وگروه ديگرى را دنبال آنان آورديم و ما آنان را زبانزد مردم قرار داديم تا عبرت گيرند پس قومى كه ايمان نمى آورند دور از رحمت خدا باد.

45* سپس موسى و برادرش هارون را با معجزات و دليلى روشن فرستاديم .

46* به سوى فرعون و اشراف قوم او، ولى تكبّر ورزيدند و آنان مردمى برترى جوى و گردنكش بودند.

47* پس در پاسخ موسى و هارون گفتند: آيا ما به دو انسان مانند خودمان ايمان آوريم در حالى كه قوم موسى و هارون برده ى ما بودند؟

48* پس آن دو پيامبر را تكذيب كردند و از هلاك شدگان گشتند. 49* و همانا ما به موسى كتاب تورات داديم، شايد مردم به واسطه آن هدايت شوند.

50* و ما عيسى فرزند مريم و مادرش را معجزه قرار داديم و آن دو را در سرزمينى مرتفع كه داراى آرامش و امنيّت و آب گوارا بود جاى داديم .

51* اى پيامبران! از غذاهاى پاكيزه و پسنديده بخوريد و كار نيكو انجام دهيد، همانا من به آنچه انجام مى دهيد آگاهم .

52* و البتّه اين اُمت شما اُمت واحدى است و من پروردگار شما هستم؛ پس، از من پروا كنيد. 53* امّا مردم كارشان را در ميان خود به پراكندگى كشاندند، هر گروهى به راهى رفتند و هر حزب و دسته اى به آنچه نزدشان بود دل خوش ‍ كردند.

54* پس آنان را تا مدّتى كه مرگشان فرا رسد يا به عذاب خدا مبتلا شوند در ورطه ى جهل و غفلت رها كن . 55* آيا گمان مى كنند كه آنچه از مال وفرزند به آنان مدد مى كنيم براى اين است كه،

56* شتاب مى كنيم كه خيرهايى به آنان برسانيم؟ هرگز چنين نيست بلكه آنان نمى فهمند كه مال و فرزند وسيله ى امتحان آنهاست. 57* همانا كسانى كه از خوف پروردگارشان بيمناكند،

58* آنان كه به آيات پروردگارشان ايمان دارند. 59* و به پروردگارشان شرك نمى ورزند،

43. nulle communauté ne peut avancer ni reculer son terme.

44. Ensuite, nous envoyâmes successivement nos messagers. chaque fois qu'un Messager se présentait à Sa communauté, ils le traitaient de menteur. et nous les fîmes succéder les unes aux autres [dans la destruction], et nous en fîmes des thèmes de récits légendaires. que disparaissent à jamais les gens qui ne croient pas!

45. Ensuite, nous envoyâmes Moïse et son frère Aaron avec nos prodiges et une preuve évidente,

46. vers Pharaon et ses notables mais ceux-ci s'enflèrent d'orgueil: ils étaient des gens hautains.

47. ils dirent: ‹Croirons-nous en deux hommes comme nous dont les congénères sont nos esclaves.

48. ils les traitèrent [tous deux] de menteurs et ils furent donc Parmi les anéantis.

49. et nous avions apporté le Livre à Moïse afin qu'ils se guident.

50. et nous fîmes du fils de Marie, Ainsi que de Sa mère, un prodige; et nous donnâmes à tous deux asile sur une colline bien stable et dotée d'une source.

51. ش Messagers! mangez de ce qui est permis et agréable et faites du bien. car Je sais parfaitement ce que vous faites.

52. cette communauté, la vٍtre, est une seule communauté, tandis que Je suis votre Seigneur. craignez-Moi donc,›.

53. mais ils se sont divisés en sectes, chaque secte exultant de ce qu'elle détenait.

54. laisse-les dans leur égarement pour un certain temps.

55. Pensent-ils que ce que nous leur accordons, en biens et en enfants,

56. [soit une avance] que nous nous empressons de leur faire sur les biens [de la vie future]? Au contraire, ils n'en sont pas conscients.

57. ceux qui, de la crainte de leur Seigneur, sont pénétrés,

58. qui croient aux versets de leur Seigneur,

59. qui n'associent rien à leur Seigneur,

گلبرگ سيصد و چهل و چهار

فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنْتَ وَمَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّانَا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (٢٨)

وَقُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلا مُبَارَكًا وَأَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ (٢٩)

إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ وَإِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ (٣٠)ثُمَّ أَنْشَأْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْنًا آخَرِينَ (٣١)

فَأَرْسَلْنَا فِيهِمْ رَسُولا مِنْهُمْ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ أَفَلا تَتَّقُونَ (٣٢)

وَقَالَ الْمَلأ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِلِقَاءِ الآخِرَةِ وَأَتْرَفْنَاهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا مَا هَذَا إِلا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ (٣٣)

وَلَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَرًا مِثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذًا لَخَاسِرُونَ (٣٤)

أَيَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَعِظَامًا أَنَّكُمْ مُخْرَجُونَ (٣٥)

هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ (٣٦)

إِنْ هِيَ إِلا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ (٣٧)

إِنْ هُوَ إِلا رَجُلٌ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا وَمَا نَحْنُ لَهُ بِمُؤْمِنِينَ (٣٨)

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ (٣٩)قَالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَيُصْبِحُنَّ نَادِمِينَ (٤٠)

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنَاهُمْ غُثَاءً فَبُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (٤١)ثُمَّ أَنْشَأْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُونًا آخَرِينَ (٤٢)

28. and when You have embarked on the ship, You and whoever is with you, Then say: "All the praises and thanks be to Allâh, who has saved us from the people who are Zâlimûn (i.e. oppressors, wrong-doers, polytheists, those who join others In Worship with Allâh, etc.).

29. and say: "My Lord! Cause Me to land at a blessed landing-place, for You are the best of those who bring to land."

30. Verily, In This [what we did as regards drowning of the people of Nûh (Noah)], there are indeed Ayât (proofs, evidences, lessons, signs, etc. for men to understand), for sure we are ever putting (men) to the test.

31. then, after them, we created another generation.

32. and we sent to them a Messenger from among themselves (saying): "Worship Allâh! You have no other Ilâh (God) but Him. will You not Then be afraid (of Him i.e. of his punishment because of worshipping others besides Him)?"

33. and the chiefs of his people, who disbelieved and denied the Meeting In the Hereafter, and to whom we had given the luxuries and comforts of This life, said: "He is no more than a human being like you, He eats of that which You eat, and drinks of what You drink.

34. "If You were to obey a human being like yourselves, Then Verily! You indeed would be losers.

35. "Does He Promise You that when You have died and have become dust and bones, You shall come out alive (resurrected)?

36. "Far, very far is that which You are promised.

37. "There is nothing but Our life of This world! we die and we live! and we are not going to be resurrected!

38. "He is Only a man who has invented a lie against Allâh, but we are not going to believe In him."

39. He said: "O My Lord! help Me because they deny me."

40. (Allâh) said: "In a little while, they are sure to be regretful."

41. so As-Saîhah (torment - awful cry, etc.) overtook them with justice, and we made them as rubbish of dead plants. so away with the people who are Zâlimûn (polytheists, wrong-doers, disbelievers In the Oneness of Allâh, disobedient to his Messengers, etc.).

42. then, after them, we created other generations.

28* پس هنگامى كه تو و همراهانت بر كشتى سوار شديد، بگو: حمد و سپاس براى خداوندى است كه مارا از گروه ستمگران نجات داد.

29* و بگو: پروردگارا! مرا با نزولى پر بركت فرودآور كه تو بهترين فرود آورندگانى .

30* البتّه در اين داستان نشانه هايى است و همانا ما آزمايش كنندگانيم. (قوم نوح وديگران را بارها آزمايش كرديم تا زمينه ى توبه ورشد خود را نشان دهند). 31* سپس بعد از قوم نوح، نسل ديگرى پديد آورديم

32* و در ميان آنان نيز پيامبرى از خودشان فرستاديم كه به آنان گفت: خدا را بپرستيد. جز او معبودى براى شما نيست، پس آيا پروا نمى كنيد؟

33* و اشرافى از قوم آن پيامبر كه كفر ورزيدند و ديدار قيامت را تكذيب نمودند و آنان را در دنيا در ناز و نعمت قرار داده بوديم در پاسخ رسولشان، به مردم گفتند: اين، جر انسانى مثل شما نيست، از هر چه مى خوريد مى خورد، و از هر چه مى نوشيد مى نوشد.

34* و اگر از بشرى همانند خودتان اطاعت كنيد، قطعاً زيانكاريد.

35* آيا آن پيامبر به شما وعده مى دهد كه وقتى مرديد و خاك و استخوان هايى پوسيده  شديد، شما از قبر بيرون آورده مى شويد ؟!

36* دور است دور، آنچه به شما وعده داده شده است .

37* جز اين زندگى دنيا چيز ديگرى نيست، مى ميريم و زندگى مى كنيم و ما هرگز پس از مرگ  برانگيخته نخواهيم شد.

38* او جز مردى كه بر خدا دروغ مى بندد نيست و ما هرگز به او ايمان نخواهيم آورد.

39* پيامبرشان گفت: پروردگارا! مرا در برابر تكذيب هاى آنان يارى فرما. 40* خداوند فرمود: قطعاً به زودى پشيمان خواهند شد.

41* پس قهر خدا آمد و بانگ مرگبار كه سزاوارش بودند آنان را فراگرفت و آنان را همچون خاشاكى كه بر آب افتد قرار داديم، پس دور باد گروه ستمگر از رحمت خدا. 42* آن گاه بعد از هلاكت اين گروه، نسل هاى ديگرى پديد آورديم .

28. et Lorsque Tu seras installé, Toi et ceux qui sont avec toi, dans l'arche, Dis: ‹Louange à Allah qui nous a sauvés du peuple des injustes.›

29. et Dis: ‹Seigneur, Fais-moi débarquer d'un débarquement béni. Tu es celui qui procure le meilleur débarquement›.

30. voilà bien là des signes. nous sommes certes celui qui éprouve.

31. puis, après eux, nous avons créé d'autres générations,

32. nous envoyâmes Parmi elles un Messager [issu] d'elles pour leur dire: ‹Adorez Allah. vous n'avez pas d'autre divinité en dehors de Lui. ne le craignez-vous pas?›

33. les notables de son peuple qui avaient mécru et traité de mensonge la rencontre de l'au-delà, et auxquels nous avions accordé le luxe dans la vie présente, dirent: ‹Celui-ci n'est qu'un être humain comme vous, mangeant de ce que vous mangez, et buvant de ce que vous buvez.

34. Si vous obéissez à un homme comme vous, vous serez alors perdants.

35. vous promet-il, quand vous serez morts, et devenus poussière et ossements, que vous serez sortis [de vos sépulcres]?

36. loin, loin, ce qu'on vous promet!

37. ce n'est là que Notre vie présente: nous mourons et nous vivons; et nous ne serons jamais ressuscités.

38. ce n'est qu'un homme qui forge un mensonge contre Allah; et nous ne croirons pas en Lui›.

39. il dit: ‹Seigneur! Apporte-moi secours parce qu'ils me traitent de menteur›.

40. [Allah] dit: ‹Oui, bientٍt ils en viendront aux regrets›.

41. le cri, donc, les saisit en toute justice; puis nous les rendîmes semblables à des débris emportés par le torrent. que disparaissent à jamais les injustes!

42. puis après eux nous avons créé d'autres générations.

گلبرگ سيصد و چهل و سوم

وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّاهُ فِي الأرْضِ وَإِنَّا عَلَى ذَهَابٍ بِهِ لَقَادِرُونَ (١٨)

فَأَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهِ جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ لَكُمْ فِيهَا فَوَاكِهُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ (١٩)

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْنَاءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِلآكِلِينَ (٢٠)

وَإِنَّ لَكُمْ فِي الأنْعَامِ لَعِبْرَةً نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمْ فِيهَا مَنَافِعُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ (٢١)

وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ (٢٢)

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ أَفَلا تَتَّقُونَ (٢٣)

فَقَالَ الْمَلأ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ مَا هَذَا إِلا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُرِيدُ أَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لأنْزَلَ مَلائِكَةً مَا سَمِعْنَا بِهَذَا فِي آبَائِنَا الأوَّلِينَ (٢٤)

إِنْ هُوَ إِلا رَجُلٌ بِهِ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوا بِهِ حَتَّى حِينٍ (٢٥)

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ (٢٦)

فَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَإِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فِيهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ وَلا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ (٢٧)

18. and we send down water from the sky according to (due) measure, and we cause it to soak In the soil; and we certainly are able to drain it off (with ease).

19. with it we grow for you Gardens of date-palms and vines: In them have ye abundant fruits: and of them ye eat (and have enjoyment),-

20. also a Tree springing out of Mount Sinai, which produces oil, and relish for those who use it for food.

21. and In cattle (too) ye have an instructive example: from within their bodies we produce (milk) for you to drink; there are, In them, (besides), numerous (other) benefits for you; and of their (meat) ye eat;

22. an on them, As well As In ship, ye side.

23. (Further, we sent a long line of prophets for your instruction). we sent Noah to His people: He said, "O My people! worship Allah. ye have no other god but Him. will ye not fear (Him)?"

24. the Chiefs of the unbelievers among His people said: "He is no more than a man like yourselves: His wish is to assert His superiority over you: if Allah had wished (to send messengers), He could have sent down angels; never did we Hear such a thing (as He says), among Our ancestors of old."

25. (and some said): "He is only a man possessed: wait (and have patience) with Him for a time."

26. (Noah) said: "O My Lord! help Me: for that They accuse me of falsehood!"

27. so we inspired Him (with This message): "Construct the Ark within Our sight and under Our guidance: then when comes Our command, and the fountains of the earth gush forth, take Thou on board pairs of every species, male and female, and Thy family- except those of them against whom the word has already gone forth: and address me not In favour of the wrong-doers; for They shall be drowned (in the Flood).

18* و از آسمان ، آبى به اندازه ى (معين ) فرو فرستاديم ، و آن را در زمين جاى داديم و همانا ما بر بردن آن قادريم

19* پس به وسيله ى آن (آب ) براى شما باغ هايى از خرما و انگور پديد آورديم كه در آن باغها براى شما ميوه هاى فراوانى است و از آنها مى خوريد

20* و (نيز) درختى كه از طور سينا مى رويد، (و) روغن و نان خورش براى خورندگان به بار مى آورد

21* و همانا براى شما در چهارپايان عبرتى است ، از آنچه در شكم آنهاست (شير) به شما مى نوشانيم و براى شما در آنها منافع زيادى است و از (گوشت ) آنها مى خوريد

22* و بر آنها و بر كشتى ها سوار مى شويد

23* و همانا نوح را به سوى قومش فرستاديم ، پس (به آنها) گفت : اى قوم من ! خداوند )يكتا) را بپرستيد. جز او هيچ خدايى براى شما نيست ، آيا پروا نمى كنيد؟

24* پس اشراف قوم او كه كافر شدند، گفتند: اين نوح جز انسانى همانند شما نيست ، او مى خواهد بر شما برترى جويد، اگر خداوند مى خواست (براى ما پيامبرى بفرستد) قطعاً فرشتگانى مى فرستاد. ما اين (دعوت نوح ) را در ميان (تاريخ ) پدران قبلى خود نشنيده ايم

25* او نيست جز مردى كه در او نوعى جنون است ، پس تا مدّتى درباره ى او صبر كنيد. (تا از جنون نجات يابد يا بميرد يا ما تكليف خود را با او روشن كنيم (

26* نوح گفت : پروردگارا ! مرا در برابر تكذيب آنان يارى فرما

27* پس ما به نوح وحى كرديم : زير نظر ما و(مطابق دستور وآموزش و ) وحى ما كشتى بساز. پس همين كه فرمان (قهر) ما آمد و (آب از) تنور جوشيد، از تمام حيوانات يك جفت (نر و ماده ) و (نيز) اهل خود را در كشتى وارد كن ، مگر كسى از آنان را كه قبلاً درباره ى او سخن به ميان آمده (و وعده ى هلاكتش داده شده )، و درباره ى ستمگران با من سخن مگو (و نزد من ازآنان شفاعت مكن ) كه قطعاً آنان غرق خواهند شد

18. et nous avons fait descendre l'eau du ciel avec mesure. puis nous l'avons maintenue dans la terre, cependant que nous sommes bien capable de la faire disparaître.

19. avec elle, nous avons produit pour vous des jardins de palmiers et de vignes, dans lesquels vous avez des fruits abondants et desquels vous mangez,

20. Ainsi qu'un arbre (l'olivier) qui pousse Au Mont Sinai, en produisant l'huile servant à oindre et où les mangeurs trempent leur pain.

21. vous avez certes dans les bestiaux, un sujet de méditation: nous vous donnons à boire de ce qu'ils ont dans le ventre, et vous y trouvez également maintes utilités; et vous vous en nourrissez.

22. sur eux Ainsi que sur des vaisseaux vous êtes transportés.

23. nous envoyâmes Noé vers son peuple. il dit: ‹ Mon peuple, Adorez Allah. vous n'avez pas d'autre divinité en dehors de Lui. ne [le] craignez-vous pas?›

24. alors les notables de son peuple qui avaient mécru dirent: ‹Celui-ci n'est qu'un être humain comme vous voulant se distinguer à votre détriment. Si Allah avait voulu, ce sont des Anges qu'il aurait fait descendre. jamais nous n'avons entendu cela chez nos ancêtres les plus reculés.

25. ce n'est en vérité qu'un homme atteint de folie, observez-le donc durant quelque temps.

26. il dit: ‹Seigneur! Apporte-moi secours parce qu'ils me traitent de menteur›.

27. nous Lui révélâmes: ‹Construis l'arche sous nos yeux et selon Notre révélation. et quand Notre commandement viendra et que le four bouillonnera, achemine là-dedans un couple de chaque espèce, Ainsi que Ta famille, sauf ceux d'entre eux contre qui la parole a déjà été prononcée; et ne t'adresse pas à Moi Au sujet des injustes, car ils seront fatalement noyés.

گلبرگ سیصد و چهل و دوم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ (١)الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خَاشِعُونَ (٢)وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ (٣)وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ (٤)وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ (٥)إِلا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ (٦)فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ (٧)وَالَّذِينَ هُمْ لأمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ (٨)وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ (٩)أُولَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ (١٠)الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (١١)وَلَقَدْ خَلَقْنَا الإنْسَانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ (١٢)ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَكِينٍ (١٣)ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنْشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ (١٤)ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ لَمَيِّتُونَ (١٥)ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ (١٦)وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَائِقَ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غَافِلِينَ (١٧)

Starting of Al Mu'minuun Surah

 the believers must (eventually) win through,-

2. those who humble themselves In their prayers;

3. who avoid vain talk;

4. who are active In deeds of charity;

5. who abstain from sex,

6. except with those joined to them In the marriage bond, or (the captives) whom their right hands possess,- for (in their case) They are free from blame,

7. but those whose desires exceed those limits are transgressors;-

8. those who faithfully observe their Trusts and their covenants;

9. and who (strictly) guard their prayers;-

10. these will be the heirs,

11. who will inherit Paradise: They will dwell therein (for ever).

12. man we did create from a quintessence (of clay);

13. then we placed Him As (A drop of) sperm In a place of rest, firmly fixed;

14. then we made the sperm into a clot of congealed blood; then of that clot we made a (foetus) lump; then we made out of that lump bones and clothed the bones with flesh; then we developed out of it another creature. so Blessed be Allah, the best to create!

15. after that, at length ye will die

16. again, on the Day of Judgment, will ye be raised up.

17. and we have made, above you, seven tracts; and we are never unmindful of (our) creation.

۩ آغاز سوره مبارکه مومنون ۩

به نام خداوند بخشنده مهربان

1*قطعاً مؤ منان رستگار شدند 2*همان كسانى كه در نمازشان خشوع دارند 3* و آنان كه از بيهوده روى گردانند4* و همان كسانى كه زكات مى پردازند5* و آنان كه دامان خود را (از گناه ) حفظ مى كنند6* مگر در مورد همسرانشان يا كنيزانى كه به دست آورده اند، پس آنان (در آميزش با اين دو گروه ) ملامت نمى شوند7* پس هر كس فراتر از اين (همسر و كنيز) طلب كند، پس آنانند كه متجاوزند8* و(مؤ منان رستگار) كسانى هستند كه امانت ها وپيمان هاى خود را رعايت مى كنند9* و آنان بر نمازهاى خود مواظبت دارند. 10* آنان وارثانند11* كسانى كه بهشت برين را ارث مى برند و در آن جاودانه خواهند ماند12* و همانا ما انسان را از عصاره اى از گِل آفريديم13* سپس او را به صورت نطفه در جايگاهى استوار قرار داديم14* سپس از نطفه ، لخته خونى آفريديم ، آن گاه لخته خون را پاره گوشتى ساختيم وپاره گوشت را به صورت استخوان هايى در آورديم ، و استخوان ها را با گوشت پوشانديم ، سپس آن را آفرينش تازه اى داديم ،پس شايسته ى تكريم و تعظيم است خداوندى كه بهترين آفرينندگان است15* سپس بدون ترديد بعد از آن (مراحل ) مى ميريد16* آن گاه شما روز قيامت برانگيخته مى شويد17* و همانا ما بالاى سر شما هفت راه (هفت آسمان ) آفريديم ، و ما از خلق (و جهان هستى ( غافل نبوده ايم

Au nom d'Allah, le Tout Miséricordieux, le Très Miséricordieux.

1. Bienheureux sont certes les croyants,

2. ceux qui sont humbles dans leur Salat,

3. qui se détournent des futilités,

4. qui s'acquittent de la Zakat,

5. et qui préservent leurs sexes [de Tout rapport],

6. Si ce n'est qu'avec leurs épouses ou les esclaves qu'ils possèdent, car là vraiment, on ne peut les blâmer;

7. alors que ceux qui cherchent au-delà de ces limites sont des transgresseurs;

8. et qui veillent à la sauvegarde des dépٍts confiés à eux et honorent leurs engagements,

9. et qui observent strictement leur Salat.

10. ce sont eux les héritiers,

11. qui hériteront le Paradis pour y demeurer éternellement.

12. nous avons certes créé l'homme d'un extrait d'argile,

13. puis nous en fîmes une goutte de sperme dans un reposoir solide.

14. Ensuite, nous avons fait du sperme une adhérence; et de l'adhérence nous avons créé un embryon; puis, de cet embryon nous avons créé des os et nous avons revêtu les os de chair. Ensuite, nous l'avons transformé en une Tout autre création. Gloire à Allah le meilleur des créateurs!

15. et puis, après cela vous mourrez.

16. et puis Au Jour de la Résurrection vous serez ressuscités.

17. nous avons créé, au-dessus de vous, sept cieux. et nous ne sommes pas inattentifs à la création.

به نام خداوند توبه پذير و بخشنده

گزيده اي از مطالب اجتماعي جزء هفدهم قرآن كريم

آفرينش آسمان و زمين بازيچه نيست

قرآن مجيد در اينجا براى اثبات وجود هدف باارزشى براى آفرينش كل جهان مخصوصا انسانها چنين مى گويد: ((ما آسمان و زمين و آنچه ميان آنهاست از روى بازى نيافريديم )).  اين زمين گسترده , اين آسمان پهناور, و اين همه موجودات متنوع و بديعى كه در صحنه آنهاست نشان مى دهد, غرض مهمى در كار بوده است , آرى هدف اين بوده كه از يك سو بيانگر آن آفريننده بـزرگ باشند و نشانه اى از عظمتش , و از سوى ديگر دليلى بر ((معاد)) باشد وگرنه اين همه غوغا براى اين چند روز معنى نداشت .

نشانه هاى خدا در صحنه هستى

نـخـسـت مـى گويد: ((آيا نديدى كه خداوند از آسمان آبى فرستاد و زمين (خشكيده و مرده ) به واسطه آن سبز و خرم مى گردد))؟!. زمينى كه آثار حيات از او رخت بربسته بود و چهره اى عبوس و زشت و تيره داشت با نزول قطرات حيات بخش باران , زنده شد و آثار حيات در آن نمايان گشت و لبخند زندگى در چهره او آشكار.

خـداوند به مقتضاى لطفش باران را مى فرستد, و به مقتضاى خبير بودنش اندازه اى براى آن قائل اسـت كه اگر از حد بگذرد سيل است و ويرانى , و اگر كمتر ازحد باشد خشكسالى و پژمردگى و اين است معنى لطيف بودن و خبير بودن خداوند.

پيروزمندان كيانند؟.

در گـذشـته سخن از مهاجران فى سبيل اللّه بود و وعده هاى پاداش بزرگى كه خداوند در قيامت به آنها داده است . براى اين كه تصور نشود كه وعده الهى , مخصوص آخرت است در اين جا سخن از پيروزى آنها ـ در سايه لطف الهى ـ در اين جهان مى گويد.

مـى فـرمـايد: ((مساله چنين است و هر كس در برابر ستمى كه به او شده به همان اندازه دست به مـجـازات زنـد, سـپس بر او ظلم شود, خداوند او را يارى خواهد كرد)). اشاره به اين كه دفاع در مقابل ظلم و ستم , يك حق طبيعى است و هر كس مجاز است به آن اقدام كند و از آنـجـا كه هميشه قصاص و مجازات بايد با عفو و رحمت , آميخته شودتا افرادى كه از كار خود پـشـيمان گشته اند و سر تسليم فرود آورده اند زير پوشش آن قرار گيرند.

و در پايان مى گويد: ((و خداوند شنوا و بيناست )). تقاضاى كمك مؤمنان را مى شنود, و از حال و كار آنها آگاه است و در موقع لزوم , لطفش به يارى آنها مى شتابد, همان گونه كه از اعمال و نيات دشمنان حق باخبر است .

پنج دستور سازنده و مهم

مى گويد: ((اى كسانى كه ايمان آورده ايد! ركوع كنيد, و سجده به جا آوريد, و پروردگارتان را عبادت كنيد, و كار نيك انجام دهيد تا رستگار شويد)).

سپس پنجمين دستور را در زمينه جهاد صادر كرده , مى گويد: ((و درراه خدا جهاد كنيد و حق جهادش را ادا نماييد)).

آن روز كه آسمانها در هم پيچيده مى شود

خوانديم , مؤمنان راستين از ((فزع اكبر)) (وحشت بزرگ ) غمگين نمى شوند; اين جا تـوصـيـفـى از آن روز وحـشـت انگيز كرده است و در حقيقت علت عظمت اين وحشت را مجسم مـى سازد, مى گويد: اين امر ((روزى , تحقق مى يابد كه ما آسمان را در هم مى پيچيم همان گونه كه طومار نامه ها درهم پيچيده مى شود)) !. سپس اضافه مى كند: ((همان گونه كه ما در آغاز آن را ايجاد كرديم باز هم برمى گردانيم )) و اين كار مشكل و سختى در برابر قدرت عظيم ما نيست.

و در پايان مى فرمايد: ((اين وعده اى است كه ما داده ايم و قطعا آن راانجام خواهيم داد)).

همه مى ميرند

اين قانون تغييرناپذير آفرينش است كه هيچ كس زندگى جاويدان ندارد . ((هر انسانى طعم مرگ را مى چشد)) . بعد از ذكر قانون عمومى مرگ اين سؤال مطرح مى شود كه هدف از اين حيات ناپايدار چيست و چه فايده اى دارد؟.

قرآن در دنباله همين سخن مى گويد: ((و شما را با بديها و خوبيها آزمايش مى كنيم , و سرانجام به سـوى مـا بـازگـردانـده مى شويد)) البته آزمايش به وسيله بلاها سخت تر است . جـايـگـاه اصلى شما اين جهان نيست , بلكه جاى ديگر است، شما تنها براى دادن امتحانى در اينجا مـى آيـيـد و پـس از پـايان امتحان و كسب تكامل لازم به جايگاه اصلى خود كه سراى آخرت است خواهيد رفت .

كافران در آستانه رستاخيز

در اينجا به افرادى اشاره مى كند, آنها كه تا آخرين نفس به ضلالت و فساد ادامه مى دهند, مى فرمايد: ((و حـرام اسـت بر شهرهايى كه آنها را (به جرم گناهانشان ) نابود كرديم (به دنيا بازگردند) آنها هرگز باز نخواهند گشت )). در حـقـيـقت آنها كسانى هستند كه بعد از مشاهده عذاب الهى , يا بعد ازنابودى و رفتن به جهان برزخ , پرده هاى غرور و غفلت از برابر ديدگانشان كنارمى رود آرزو مى كنند اى كاش براى جبران اين همه خطاها بار ديگر به دنيا بازمى گشتند ولى قرآن با صراحت مى گويد: بازگشت آنها بكلى حرام , يعنى ممنوع است ; و راهى براى جبران باقى نمانده است .

و بلافاصله مى گويد: ((و وعده حق [ قيامت ] نزديك مى شود)). ((در آن هـنگام چشمهاى كافران از وحشت از حركت باز مى ماند)) و خيره خيره به آن صحنه نگاه مى كنند. در ايـن هـنـگام پرده هاى غرور و غفلت از برابر ديدگانشان كنار مى رود وفريادشان بلند مى شود ((اى واى بر ما ! ما از اين صحنه در غفلت بوديم )).

آتش جهنم

ايـنجا حـالات مؤمنان راستين و مردان و زنان با ايمان را بازگومى كند تا در مقايسه با يكديگر وضع هر دو مشخص تر شود. نخست مى گويد: ((كسانى كه به خاطر ايمان و اعمال صالحشان وعده نيك به آنها از قبل داده ايم از اين آتش هولناك و وحشتناك دورند)). و چهار نعمت بزرگ الهى را كه شامل حال اين گروه سعادتمند است بر مى شمرد:.

نخست اين كه ((آنها صداى آتش را نمى شنوند)).

ديـگـر اين كه : ((آنها در آنچه بخواهند و مايل باشند بطور جاودان متنعمند)).

سوم اين كه : ((فزع اكبر آنها را غمگين نمى كند)).

بـالاخـره آخـريـن لـطـف خـدا در بـاره كـسـانى كه به آنها اشاره شده اين است كه ((فـرشـتگان رحمت به استقبال آنها مى شتابند)) (و به آنها تبريك وشادباش مى گويند و بشارت مـى دهـنـد) اين همان روزى است كه به شما وعده داده مى شد)).

زلزله عظيم رستاخيز

نـخـسـت عـمـوم مـردم را بدون استثنا مخاطب ساخته , مى گويد: ((اى مردم ! ازپروردگارتان بـترسيد, و پرهيزكارى پيشه كنيد كه زلزله رستاخيز, جريان مهم وعظيمى است )). مى گويد:  ((روزى كـه آن را مى بينيد [ زلزله رستاخيز آن چنان وحشت سراپاى همه را فرا مى گيرد كه ] هر مـادر شـيـردهـى , كـودك شـيـرخوارش را فراموش مى كند)). ((و هر باردارى (در آن صحنه باشد) جنين خود را سقط مى كند)) (وتضع كل ذات حمل حملها).

سـومين بازتاب اين كه : ((مردم را به صورت مستان مى بينى , در حالى كه مست نيستند!)). ((ولى عذاب خدا شديد است )).

پيروان شيطان

در اين قسمت حال گروهى از بى خبران را منعكس مى كند كه چگونه ازچنين حادثه عظيمى غافلند. مى گويد: ((گروهى از مردم بدون هيچ علم و دانشى در باره خدا به مجادله برمى خيزند)). گـاه در اصـل تـوحيد و يگانگى حق و نفى هرگونه شريك جدال مى كنند, و گاه در قدرت خدا نـسـبـت به مساله احياى مردگان و بعث و نشور, و در هر صورت هيچ گونه دليلى بر گفته هاى خود ندارند.

سـپـس اضافه مى كند: اين گونه افراد كه تابع هيچ گونه منطق و دانشى نيستند((از هر شيطان سركش و متمردى تبعيت مى كنند)). نه از يك شيطان كه از همه شيطانها! اعم از شياطين انس و جن كه هر يك ازآنها براى خود نقشه و برنامه و حيله و دامى دارند. مى گويد: ((بر او نوشته و مقرر شده است كه هر كس حلقه اطاعت و ولايتش را بر گردن نهد بطور مسلم گمراهش مى سازد و به آتش سوزان راهنمائيش مى كند)).

آنها كه بر لب پرتگاه كفرند

در اينجا سخن از گروهي است كه همان افراد ضعيف الايمان هستند. قرآن در توصيف اين گروه چنين مى گويد: ((و بعضى از مردم خدا را تنها بازبان مى پرستند)) اما ايـمان قلبى آنها بسيار سطحى و ضعيف است و با كوچكترين چيزى ايمانشان بر باد فنا مى رود.

سـپس قرآن به تشريح تزلزل ايمان آنها پرداخته , مى گويد: ((پس آنها چنانند كه اگر (دنيا به آنها رو كند و نفع و) خيرى به آنان برسد حالت اطمينان پيدا مى كنند! (وآن را دليل بر حقانيت اسلام مـى گـيـرنـد) امـا اگـر به وسيله گرفتاريها و پريشانى و سلب نعمت مورد آزمايش قرار گيرند دگرگون مى شوند)) و به كفر رو مى آورند! و به اين ترتيب ((آنها هم دنيا را از دست داده اندو هم آخرت را)) و ((ايـن همان خسران و زيان آشكار است )) كه انسان هم دينش بر باد رود و هم.

دو گروه متخاصم در برابر هم

در اين قسمت چهار نوع مجازات كافرانى را كه دانسته و آگاهانه حق را انكار كردند بيان مى كند:.

نخست از لباس آنها شروع كرده , مى گويد: ((پس كسانى كه كافرشدند لباسهايى از آتش براى آنها بريده مى شود)).

ديـگـر ايـن كـه : ((مايع سوزان و جوشان حميم دوزخ بر سر آنها ريخته مى شود)).

سوم اين كه : ((تازيانه ها يا گرزهايى از آهن سوزان براى آنها آماده است )).

و ((هرگاه بخواهند از دوزخ و غم و اندوههاى آن خارج شوند آنهارا به آن باز مى گردانند, و (بـه آنـان گفته مى شود) بچشيد عذاب سوزان را))!.

سپس حال مؤمنان صالح را بيان مى كند :

نخست مى گويد: ((خداوند كـسـانى را كه ايمان آورده و عمل صالح انجام داده اند در باغهايى از بهشت وارد مى كند كه از زير درختانش نهرها جارى است)).

گـروه اول در شـعله هاى آتش سوزان غوطه ورند و اينها در باغهاى بهشت دركنار نهرهاى جارى آرميده اند.

سـپـس بـه زيـنـت و لـباس آنها پرداخته , مى گويد: ((آنها با دستبندهايى از طلا ومرواريد زينت مـى يـابند و لباسشان در آنجا از حرير است )).

و بالاخره چهارمين و پنجمين موهبتى كه خدا به آنها ارزانى مى دارد و صرفا جنبه روحانى دارد اين است كه آنها ((به سخنان پاكيزه هدايت مى شوند)) سخنانى روح پـرور, و جـمـلـه هـاو الـفاظى نشاطفرين و كلماتى پر از صفا و معنويت كه روح را در مدارج كمال سير مى دهد.

حكومت زمين از آن صالحان خواهد بود

در اين قسمت به يكى از روشنترين پاداشهاى دنيوى آنها كه ((حكومت روى زمين )) است با بيان شيوايى اشاره كرده , مى گويد: ((و در زبور بعد ازذكر چنين نوشتيم كه سرانجام بندگان صالح من وارث (حـكـومـت ) زمـيـن خـواهـندشد)).

سـؤال ديـگـرى كـه در اينجا باقى مى ماند اين است كه بندگان صالح خدا((عبادى الصالحون )) كيانند؟.

كـلمه ((صالحون )) معنى گسترده و وسيعى دارد, كه علاوه بر ايمان و توحيدهمه شايستگيها از آن به ذهن مى آيد, شايستگى از نظر عمل و تقوا, شايستگى ازنظر علم و آگاهى , شايستگى از نظر قدرت و قوت , و شايستگى از نظر تدبير و نظم ودرك اجتماعى . در بـعـضـى از روايـات صريحا اين آيه تفسير به ياران حضرت مهدى ـ عج ـ شده است : كه بيان يك مصداق عالى و آشكار است.

دعوت عام براى حج !

در ايـنجا در يـك عـبـارت بسيار فشرده و پرمعنى به فلسفه هاى مختلف حج پرداخته , مـى فرمايد: آنها به اين سرزمين مقدس بيايند ((تا منافع خويش را با چشم خود ببيند)). كـلـمـه ((منافع )) تمام منافع و بركات معنوى و نتايج مادى , فوائد فردى واجتماعى , فلسفه هاى سياسى و اقتصادى و اخلاقى همه را شامل مى شود.

سـپـس اضـافـه مـى كـنـد: و آنـهـا بيايند و قربانى كنند ((و نام خدا را در ايام معينى (كه از دهم ذى الـحـجه شروع و به سيزدهم پايان مى يابد) بر چهارپايانى كه به آنهاروزى داده است (به هنگام ذبح) ببرند)).

مخبتان را بشارت ده !

ممكن است اين سؤال پيش آيد كه اين چگونه عـبادتى است كه در اسلام تشريع شده كه براى خدا و براى جلب رضاى او حيوانات را قربانى كنند مـگـر خـداوند نياز به قربانى دارد؟ و آيا اين كار در اديان ديگر نيز بوده است يا مخصوص مشركان بوده ؟.

قـرآن براى روشن ساختن اين مطلب چنين مى گويد: اين منحصر به شمانيست كه مراسم ذبح و قـربـانـى بـراى خدا داريد ((براى هر امتى قربانگاهى قرار داديم تا نام خدا را (به هنگام قربانى ) بر چهارپايانى كه به آنها روزى داده ايم ببرند)). و لـذا در پـايـان آيه مى فرمايد: ((و خداى شما معبود واحدى است )) و برنامه اوهم برنامه واحدى است. ((و بـشـارت ده مـتـواضـعـان و تـسـلـيـم شوندگان (در برابر فرمانهاى پروردگار) را)). در ايـنجا صفات ((مخبتين )) (تواضع كنندگان ) را در چهار قسمت ـكه دو قسم جنبه معنوى و روانى دارد و دو قسمت جنبه جسمانى ـ توضيح مى دهد:.

نـخـسـت مـى گـويـد: ((همانها كه چون نام خدا برده مى شود دلهايشان پر از خوف (پروردگار) مى گردد)).

ديگر اين كه : ((آنها در برابر حوادث دردناكى كه در زندگيشان رخ مى دهد صبرو شكيبايى پيش مى گيرند)).

سـوم و چـهارم اين كه : ((آنها نماز را برپا مى دارند و از آنچه به آنها روزى داده ايم انفاق مى كنند)).

قربانى براى چيست ؟.

نخست مى گويد: ((شترهاى چاق و فربه را (در مراسم حج ) براى شما از شعائر الهى قرارداديم )). آنها از يك سو به شما تعلق دارند, و از سوى ديگر از شعائر و نشانه هاى خداوند در اين عبادت بزرگ هستند, چرا كه قربانى حج يكى از مظاهر روشن اين عبادت است . سپس اضافه مى كند: ((در آنها براى شما خير و بركت است )).

از يـك سـو از گوشت آنها استفاده مى كنيد و ديگران را اطعام مى نمائيد و ازسوى ديگر به خاطر ايـن ايـثـار و گـذشت و عبادت پروردگار از نتائج معنوى آن بهره مند خواهيد شد و به پيشگاه او تقرب مى جوئيد.

خلاصه اي از داستان هاي جزء هفدهم قرآن كريم

دراين جزء شمه اي از داستان هاي پيامبران از آيه 48 سوره مباركه انبياء به بعد بيان گرديده است ، پيامبراني كه به قول اين آيه كساني هستند كه از پروردگارشان در غيب و نهان مي ترسند. ترسي آميخته با احترام و تعظيم.

داستان حضرت ابراهيم :

آن هنگام كه به پـدرش (آزر) و قـوم او گـفـت : ايـن مـجسمه هاى بى روح چيست كه شما همواره آنها را پرستش مى كنيد ؟ ولى بت پرستان هيچ گونه جوابى در برابر اين منطق گويا نداشتندجز اين كه مطلب را از خود رد كنند و به نياكانشان ارتباط دهند لذا ((گفتند: ما پدران و نياكان خويش را ديديم كه اينها را پرستش مى كنند)) و ما به سنت نياكانمان وفاداريم. از آنـجـا كه هيچ دليلى نداريم كه نياكان عاقلتر و عالمتر از نسلهاى بعد باشند, بلكه غالبا قضيه به عكس است چون با گذشت زمان علم و دانشهاگسترده تر مى شود, ابراهيم بلافاصله به آنـهـا ((پـاسـخ گفت : هم شما و هم پدرانتان بطور قطع در گمراهى آشكارى بوديد))، ايـن تـعبير كه توام با انواع تاكيدها و حاكى از قاطعيت تمام است ,سبب شد كه بت پرستان كـمـى بـه خود آمده در صدد تحقيق برآيند, رو به سوى ابراهيم كرده : ((گفتند: آيا مطلب حقى براى ما آورده اى يا شوخى مى كنى )) !

 امـا ابـراهيم صريحا به آنها پاسخ ((گفت : (آنچه مى گويم جدى است و عين واقعيت كه ) پروردگار شما پروردگار آسمانها و زمين است )) ، ((همان خدايى كه آنها را آفريده و من از گواهان اين عقيده ام )) .

ابراهيم براى اين كه ثابت كند اين مساله صددرصد جدى است واو بر سر عقيده خود تا همه جا ايستاده , و نتائج و لوازم آن را هر چه باشد با جان ودل مى پذيرد اضافه كرد: ((و به خدا سوگند, در غـيـاب شـمـا نقشه اى براى نابودى بتهايتان مى كشم !)) ، به هر حال او بى آنكه از خطرات اين كار بترسد و يا از توفانى كه پشت سر اين عمل به وجود مـى آيد هراسى به دل راه دهد در يك فرصت مناسب مردانه وارد ميدان شد, و با يك دنيا قهرمانى به جنگ اين خدايان پوشالى رفت كه آن همه علاقه مند متعصب و نادان داشتند, بطورى كه قرآن مـى گـويد: ((پس همه آنهارا قطعه قطعه كرد, جز بت بزرگى كه داشتند)) ! و هدفش اين بود ((شايد بت پرستان به سراغ او بيايند)) و او هم تمام گفتنيها رابگويد . سـرانـجـام بت پرستان وارد بتخانه شدند و با صحنه اى روبرو گشتندكه هوش از سرشان پـريـد, بـه جـاى آن بـتـخـانه آباد, با تلى از بتهاى دست و پا شكسته و به هم ريخته روبرو شدند !

فريادشان بلند شد ((صدا زدند: چه كسى اين بلا را برسر خدايان ما آورده است )) ؟!، ((مسلما او (هر كس بوده ) از ظالمان و ستمگران است )) ، او هم به خدايان ما ستم كرده , و هم به جامعه و جمعيت ما و هم به خودش !.

امـا گـروهـى كـه تـهـديـدهـاى ابراهيم را نسبت به بتها در خاطرداشتند, و طرز رفتار اهانت آميز او را با اين معبودهاى ساختگى مى دانستند ((گفتند:ما شنيديم جوانكى (سخن از بتها مـى گفت و) از آنها (به بدى ) ياد مى كرد كه نامش ابراهيم است ))، ابـراهـيم طبق بعضى از روايات در آن موقع كاملا جوان بود و احتمالا سنش ازشانزده سال تجاوز نمى كرد. جمعيت ((گفتند: اكنون كه چـنين است پس (برويد) او را در برابر چشم مردم حاضر كنيد تا آنها (كه مى شناسند و خبردارند) گواهى دهند)).

جارچيان در اطراف شهر فرياد زدند كه هر كس از ماجراى خصومت ابراهيم و بدگويى او نسبت به بتها آگاه است حاضر شود.

سـرانـجام محكمه و دادگاه تشكيل شد و زعماى قوم در آنجا جمع بودندبعضى مى گويند: خود نمرود نيز بر اين ماجرا نظارت داشت .

نـخستين سؤالى كه از ابراهيم كردند اين بود ((گفتند: آيا تو اين كار را با خدايان ما كرده اى ؟ اى ابراهيم )) !

ابـراهـيـم آن چـنـان جوابى گفت كه آنها را سخت در محاصره قرار داد,محاصره اى كه قدرت بر نـجـات از آن نداشتند ابراهيم ((گفت : بلكه اين كار را اين بت بزرگ آنها كرده ! از خودشان سؤال كنيد اگر سخن مى گويند)) ! اصـول جـرم شـنـاسى مى گويد متهم كسى است كه آثار جرم را همراه دارد, دراينجا آثار جرم در دست بت بزرگ است .

اصلا چرا شما به سراغ من آمديد ؟ چرا خداى بزرگتان را متهم نمى كنيد)) ؟آيا احتمال نمى دهيد او آنها را رقيب آينده خود فرض كرده و حساب همه را يك جارسيده است ؟!.

سخنان ابراهيم , بت پرستان را تكان داد, وجدان خفته آنها را بيداركرد و همچون توفانى كه خـاكسترهاى فراوان را از روى شعله هاى آتش برگيرد وفروغ آن را آشكار سازد, فطرت توحيدى آنها را از پشت پرده هاى تعصب و جهل وغرور آشكار ساخت .

در يـك لحظه كوتاه و زودگذر از اين خواب عميق و مرگ زا بيدار شدند,چنانكه قرآن مى گويد: ((پـس آنـهـا به وجدان و فطرتشان باز گشتند و به خود گفتند:حقا كه شما ظالم و ستمگريد)) ، بـراى ايـن كه از طرف خدايان گنگ و بسته دهانشان عذرى بياورند گفتند:((تو ميدانى اينها هرگز سخن نمى گويند)) ابراهيم در جواب ((فرياد زد: آيا شما معبودهايى غيرخدا را مى پرستيد كه نه كمترين سودى بـه حـال شـمـا دارند و نه كوچكترين ضررى )) ، ((اف بر شما, و بر اين معبودهايى كه غيراز اللّه انتخاب كرده ايد)) ! 

((جمعيت فرياد زدند: او را بسوزانيد و خدايان خود را يارى كنيد اگر كارى از دست شما ساخته است )) امـثـال اين لاطائلات بسيار گفتند و مردم را بر ضد ابراهيم شوراندند آنچنان كه به جاى چند بار هيزم كه براى سوزاندن چندين نفر كافى است هزاران بار بر روى هم ريختند و كوهى از هيزم , و به دنبال آن دريايى از آتش به وجود آوردند.

بـه هـر حـال ابـراهـيم (ع ) در ميان هلهله و شادى و غريو فرياد مردم بامنجنيق به درون شـعـلـه هـاى آتـش پـرتاب شد, آن چنان مردم فرياد شادى كشيدند كه گويى شكننده بتها براى هميشه نابود و خاكستر شد.

اما خدايى كه همه چيز سر بر فرمان اوست , حتى سوزندگى را او به آتش يادداده , و رمز محبت را او بـه مـادران آمـوخـتـه , اراده كـرد اين بنده مؤمن خالص در اين درياى آتش سالم بماند, تا سند ديـگـرى بر اسناد افتخارش بيفزايد, چنانكه قرآن دراينجا مى گويد: ((به آتش گفتيم : اى آتش ! سرد و سالم بر ابراهيم باش )) ! ادامه اين داستان و داستان هاي ديگر اين جزء از قرآن كريم را در فايل آماده شده اين جزء از قرآن كريم مطالعه نماييد.......