اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و هشتاد ام
فَلَمَّا جَاءَ سُلَيْمَانَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٍ فَمَا آتَانِيَ اللَّهُ خَيْرٌ مِمَّا آتَاكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ (٣٦)
ارْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْهَا أَذِلَّةً وَهُمْ صَاغِرُونَ (٣٧)
قَالَ يَا أَيُّهَا الْمَلأ أَيُّكُمْ يَأْتِينِي بِعَرْشِهَا قَبْلَ أَنْ يَأْتُونِي مُسْلِمِينَ (٣٨)
قَالَ عِفْريتٌ مِنَ الْجِنِّ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقَامِكَ وَإِنِّي عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ أَمِينٌ (٣٩)
قَالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتَابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قَالَ هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَمَنْ شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ (٤٠)
قَالَ نَكِّرُوا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ أَتَهْتَدِي أَمْ تَكُونُ مِنَ الَّذِينَ لا يَهْتَدُونَ (٤١)
فَلَمَّا جَاءَتْ قِيلَ أَهَكَذَا عَرْشُكِ قَالَتْ كَأَنَّهُ هُوَ وَأُوتِينَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِينَ (٤٢)
وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَعْبُدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كَافِرِينَ (٤٣)
قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَا قَالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوَارِيرَ قَالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (٤٤)
36. so when (the Messengers with the present) came to Sulaimân (Solomon), He said: "Will You help Me In wealth? what Allâh has given Me is better than that which He has given You! Nay, You rejoice In Your gift!"
37. [Then Sulaimân (Solomon) said to the chief of her Messengers who brought the present]: "Go back to them. we Verily shall come to them with hosts that they cannot resist, and we shall drive them out from there In disgrace, and they will be abased."
38. He said: "O chiefs! which of You can bring Me her Throne before they come to Me surrendering themselves In obedience?"
39. an Ifrît (strong) from the jinns said: "I will bring it to You before You rise from Your place (council). and Verily, I am indeed strong, and trustworthy for such work."
40. one with whom was knowledge of the Scripture said: "I will bring it to You within the twinkling of an eye!" Then when [Sulaimân (Solomon)] saw it placed before him, He said: "This is by the Grace of My Lord to test Me whether I am grateful or ungrateful! and whoever is grateful, Truly, his gratitude is for (the good of) his ownself, and whoever is ungrateful, (He is ungrateful Only for the loss of his ownself). certainly! My Lord is rich (Free of All wants), Bountiful."
41. He said: "Disguise her Throne for her that we may see whether she will be guided (to recognise her throne), or she will be one of those not guided."
42. so when she came, it was said (to her): "Is Your Throne like this?" she said: "(It is) as though it were the very same." and [Sulaimân (Solomon) said]: "Knowledge was bestowed on us before her, and we were submitted to Allâh (in Islâm as Muslims before her)."
43. and that which she used to Worship besides Allâh has prevented her (from Islâm), for she was of a disbelieving people.
44. it was said to her: "Enter As-Sarh" [(a glass surface with water underneath it) or a palace], but when she saw it, she thought it was a pool, and she (tucked up her clothes) uncovering her legs, Sulaimân (Solomon) said: "Verily, it is Sarh [(a glass surface with water underneath it) or a palace] paved smooth with slab of glass." she said: "My Lord! Verily, I have wronged myself, and I submit (in Islâm, together with Sulaimân (Solomon), to Allâh, the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists)."
36* چون پيك حامل هدايا نزد سليمان آمد، سليمان گفت: آيا مرا با مالى ناچيز مدد مى كنيد؟ پس بدانيد آنچه خداوند به من داده بهتر است از آنچه به شما داده است، من با هديه ى شما شاد نمى شوم بلكه شماهستيد كه به هديه ى خودتان خوشحاليد.
37* سليمان به پيك بلقيس گفت: به سوى آنان برگرد، پس ما حتما لشكريانى برآنان وارد مى كنيم كه براى آنان تاب مقابله نيست و ما حتما آنان را از منطقه، ذليلانه آواره مى كنيم در حالى كه خوارى را احساس خواهند كرد.
38* سليمان گفت: اى بزرگان! كدام يك از شما تخت او (بلقيس، ملكه ى سبا) را قبل از آن كه آنان به حال تسليم نزد من آيند براى من مى آورد؟
39* عِفريتى از جنّ (كه داراى قدرت و زيركى خاصّى بود به سليمان) گفت: من آن را نزد تو مى آورم پيش از آن كه از جاى خود برخيزى و من قطعا بر اين كار هم قدرت دارم و هم مورد اعتمادم .
40* كسى (به نام آصِف بن بَرخيا) كه به بخشى از كتاب الهى آگاهى داشت (سليمان) گفت : من آن تخت را قبل از آن كه پلكِ چشمت بهم بخورد نزد تو مى آورم. سليمان پذيرفت و او تخت را آورد. همين كه سليمان آن تخت را نزد خود مستقرّ ديد، به جاى غرور وتكبّر گفت: اين توانايى وزير من كه مقدارى از علم كتاب و اسم اعظم را مى داند، از لطف پروردگار من است، تا مرا با اين نعمت ها بيازمايد كه آيا شكرگزارم يا كفران مى كنم؟ و هر كس شكر كند، قطعاً به سود خويش شكر ورزيده و هر كس كفران نمايد به ضرر خويش گام نهاده ، زيرا پروردگار من از شكر مردم بى نياز و كريم است. (بى نيازى و كرامت، براى خداوند ذاتى است و هرگز وابسته به شكر يا كفران كسى نيست ).
41* سليمان گفت: تخت (ملكه) را برايش ناشناس گردانيد، تا ببينم آيا پى مى برد يا از كسانى است كه پى نمى برند؟
42* پس هنگامى كه بلقيس آمد، به او گفته شد: آيا تخت تو اين گونه است؟ گفت: گويا خود آن است و پيش از اين، به ما علم (به حقّانيّت سليمان) داده شده و ما فرمان بردار بوده ايم .
43* آنچه آن زن به جاى خدا مى پرستيد، او را از تسليم شدن در برابر حقّ بازداشته بود و او از قوم كافران بود، ولى بعد از كفر، ايمان آورد.
44* به او (بلقيس) گفته شد: وارد قصر شو! پس چون آن را ديد، پنداشت بِركه آبى است، براى عبور جامه از ساق پايش برگرفت، تا تر نشود. سليمان به او گفت: اين جا آبى نيست، بلكه قصرى از شيشه و بلور صيقلى است. ملكه ى سبا گفت: پروردگارا! من به خودم ظلم كردم و اكنون همراه سليمان، در برابر پروردگار جهانيان سر تسليم فرود آورده ام .
36. puis, Lorsque [la délégation] arriva auprès de Salomon, celui-ci dit: ‹Est-ce avec des biens que vous voulez m'aider? alors que ce qu'Allah m'a procuré est meilleur que ce qu'il vous a procuré. mais C'est vous plutٍt qui vous réjouissez de votre cadeau.
37. retourne vers eux. nous viendrons avec des armées contre lesquelles ils n'auront aucune résistance. et nous les en expulserons Tout humiliés et méprisés.
38. il dit: ‹ش notables! qui de vous m'apportera son Trٍne avant qu'ils ne viennent à Moi Soumis?›
39. un djinn redoutable dit: ‹Je Te l'apporterai avant que Tu ne Te lèves de Ta place: pour cela. Je suis
40. quelqu'un qui avait une connaissance du Livre dit: ‹Je Te l'apporterai avant que Tu n'aies cligné de l'oeil›. quand Ensuite, Salomon a vu le Trٍne installé auprès
41. et il dit [encore]: ‹Rendez-lui son Trٍne méconnaissable, nous verrons alors Si elle sera guidée ou Si elle est du nombre de ceux qui ne sont pas guidés›.
42. quand elle fut venue on Lui dit: ‹Est-ce que Ton Trٍne est ainsi?› elle dit: ‹C'est comme s'il c'était›. - [Salomon dit]: ‹Le savoir nous a été donné avant elle; et nous étions déjà Soumis›.
43. Or, ce qu'elle adorait en dehors d'Allah l'empêchait (d'être croyante) car elle faisait partie d'un peuple mécréant.
44. on Lui dit: ‹Entre dans le palais›. puis, quand elle le vit, elle le prit pour de l'eau profonde et elle se découvrit les jambes. Alors, [Salomon] Lui dit: ‹Ceci est un palais pavé de cristal›. - elle dit: ‹Seigneur, Je me suis fait du tort à moi- même: Je me soumets avec Salomon à Allah, Seigneur de l'Univers›.
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و هفتاد و نهم
إِنِّي وَجَدْتُ امْرَأَةً تَمْلِكُهُمْ وَأُوتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَلَهَا عَرْشٌ عَظِيمٌ (٢٣)
وَجَدْتُهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ فَهُمْ لا يَهْتَدُونَ (٢٤)
أَلا يَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُونَ وَمَا تُعْلِنُونَ (٢٥)
اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ (٢٦)
قَالَ سَنَنْظُرُ أَصَدَقْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْكَاذِبِينَ (٢٧)
اذْهَبْ بِكِتَابِي هَذَا فَأَلْقِهِ إِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُونَ (٢٨)
قَالَتْ يَا أَيُّهَا الْمَلأ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتَابٌ كَرِيمٌ (٢٩)
إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمَانَ وَإِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ (٣٠)
أَلا تَعْلُوا عَلَيَّ وَأْتُونِي مُسْلِمِينَ (٣١)
قَالَتْ يَا أَيُّهَا الْمَلأ أَفْتُونِي فِي أَمْرِي مَا كُنْتُ قَاطِعَةً أَمْرًا حَتَّى تَشْهَدُونِ (٣٢)
قَالُوا نَحْنُ أُولُو قُوَّةٍ وَأُولُو بَأْسٍ شَدِيدٍ وَالأمْرُ إِلَيْكِ فَانْظُرِي مَاذَا تَأْمُرِينَ (٣٣)
قَالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ إِذَا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا وَجَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِهَا أَذِلَّةً وَكَذَلِكَ يَفْعَلُونَ (٣٤)
وَإِنِّي مُرْسِلَةٌ إِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنَاظِرَةٌ بِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ (٣٥)
23. "I found a woman Ruling over them, and she has been given All things that could be possessed by any ruler of the earth, and she has a great throne.
24. "I found her and her people worshipping the sun instead of Allâh, and Shaitân (Satan) has made their deeds fair-seeming to them, and has barred them from (Allâh's) way, so they have no guidance,"
25. Al-Lâ (this word has two interpretations) (A) [as Shaitân (Satan) has barred them from Allâh's Way] so that they do not Worship (prostrate before) Allâh, or (B) so that they may Worship (prostrate before) Allâh, who brings to light what is hidden In the heavens and the earth, and knows what You conceal and what You reveal. [Tafsir At-Tabarî, Vol. 19, Page 149]
26. Allâh, Lâ ilâha illa Huwa (none has the Right to be worshipped but He), the Lord of the Supreme Throne!
27. [Sulaimân (Solomon)] said: "We shall see whether You speak the Truth or You are (one) of the liars.
28. "Go You with This letter of mine, and deliver it to them, Then draw back from them, and see what (answer) they return."
29. she said: "O chiefs! Verily! here is delivered to Me a Noble letter,
30. "Verily! it is from Sulaimân (Solomon), and Verily! it (reads): In the Name of Allâh, the Most Beneficent, the Most Merciful;
31. "Be You not Exalted against Me, but come to Me as Muslims (true believers who submit to Allâh with full submission)' "
32. she said: "O chiefs! Advise Me In (this) case of mine. I decide no case till You are present with me."
33. they said: "We have great strength, and great ability for war, but it is for You to Command; so think over what You will command."
34. she said: "Verily! kings, when they enter a town (country), they despoil it, and make the Most honourable amongst its people low. and Thus they do.
35. "But Verily! I am going to send Him a present, and see with what (answer) the Messengers return."
23* هدهد توضيح داد: همانا من زنى را يافتم به نام بلقيس كه بر مردم سلطنت مى كرد و از همه چيز دنيا برخوردار بود وتخت بزرگى داشت .
24* آن زن و قومش را چنين يافتم كه به جاى خدا براى خورشيد سجده مى كنند و شيطان اعمالشان را در نظرشان آراسته، پس آنان را از راه حقّ بازداشته و آنان هدايت نمى شوند.
25* جلوه دادن شيطان، اعمال مردم را براى آن است، كه آنان سجده نكنند براى خداوندى كه چيزهاى ناپيداى آسمان ها وزمين را بيرون مى آورد و آشكار مى كند و عملكرد نهان و آشكار شمارا مى داند.
26* خداوندى كه معبودى جز او نيست و پروردگار عرش بزرگ است .
27* سليمان بعد از شنيدن گزارش هدهد گفت: به زودى خواهيم ديد كه آيا در گزارشت راست گفتى يا از دروغگويانى؟
28* اين نامه ى مرا ببر و به سوى آنها بيفكن؛ آن گاه از آنان روى برتاب، پس بنگر چه جوابى مى دهند.
29* چون هدهد نامه را نزد بلقيس افكند، او به شگفت آمد و گفت: اى اشراف و بزرگان كشور! نامه اى پرارزش به سوى من افكنده شد.
30* نامه از سليمان است و مضمون آن اين است: به نام خداوند بخشنده مهربان .
31* بر من برترى نجوييد. نزد من آييد و تسليم (حقّ و مطيع من) باشيد.
32* بلقيس گفت: اى بزرگان! در كارم نظر دهيد كه بى حضور شما تاكنون كارى را فيصله نداده ام .
33* اشراف گفتند: ما سخت نيرومند و دلاوريم و نبايد در برابر يك نامه از موضع ضعف برخورد كنيم، ولى اختيار كار با توست، نظر خود را بيان فرما تا ببينيم چه دستور مى دهى؟ و (ما با قدرت انجام دهيم ).
34* بلقيس گفت: بى شك، هرگاه پادشاهان به منطقه ى آبادى وارد شوند و هجوم برند، آن جا را به تباهى مى كشند و عزيزان آن جا را ذليل مى كنند و اين، سيره ى هميشگى آنان است .
35* و همانا من جنگ را صلاح نمى بينم، هديه اى با ارزش به سويشان مى فرستم، پس چشم براهم تا ببينم فرستادگان من با چه خبرى برمى گردند. (شايد با قبول هدايا از سوى سليمان، ما هم درامان باشيم).
23. J'ai trouvé qu'une femme est leur reine, que de toute chose elle a été comblée et qu'elle a un Trٍne magnifique.
24. Je l'ai trouvée, elle et son peuple, se prosternant devant le soleil Au lieu d'Allah. le Diable leur a embelli leurs actions, et les a détournés du droit chemin, et ils ne sont pas bien guidés.
25. que ne se prosternent-ils devant Allah qui fait sortir ce qui est caché dans les cieux et la terre, et qui sait ce que vous cachez et aussi ce que vous divulguez?
26. Allah! point de divinité à part Lui, le Seigneur du Trٍne immense.
27. Alors, Salomon dit: ‹Nous allons voir Si Tu as Dis la vérité ou Si Tu as menti.
28. Pars avec ma lettre que voici; puis lance-la à eux; ensuite tiens-toi à l'écart d'eux pour voir ce que sera leur réponse.
29. la reine dit: ‹ش notables! une noble lettre m'a été lancée.
30. elle vient de Salomon; et c'est: ‹Au nom d'Allah, le Tout Miséricordieux, le Très Miséricordieux,
31. ne soyez pas hautains avec Moi et venez à Moi en toute soumission›.
32. elle dit: ‹ش notables! Conseillez-moi sur cette affaire: Je ne déciderai rien sans que vous ne soyez présents (pour me conseiller)›.
33. ils dirent: ‹Nous sommes détenteurs d'une force et d'une puissance redoutable. le commandement cependant t'appartient. Regarde donc ce que Tu veux ordonner›.
34. elle dit: ‹En vérité, quand les rois entrent dans une cité ils la corrompent, et font de ses honorables citoyens des humiliés. et C'est Ainsi qu'ils agissent.
35. Moi, Je vais leur envoyer un présent, puis Je verrai ce que les envoyés ramèneront›.
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و هفتاد و هشتم
وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ (١٤)
وَلَقَدْ آتَيْنَا دَاوُدَ وَسُلَيْمَانَ عِلْمًا وَقَالا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنَا عَلَى كَثِيرٍ مِنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ (١٥)
وَوَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُدَ وَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ (١٦)
وَحُشِرَ لِسُلَيْمَانَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَالإنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ (١٧)
حَتَّى إِذَا أَتَوْا عَلَى وَادِ النَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ يَا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاكِنَكُمْ لا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَانُ وَجُنُودُهُ وَهُمْ لا يَشْعُرُونَ (١٨)
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ (١٩)
وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ (٢٠)
لأعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا شَدِيدًا أَوْ لأذْبَحَنَّهُ أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ (٢١)
فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ (٢٢)
14. and they belied them (those Ayât) wrongfully and arrogantly, though their ownselves were convinced thereof [i.e. those (Ayât) are from Allâh, and Mûsa (Moses) is the Messenger of Allâh In truth, but they disliked to obey Mûsa (Moses), and hated to believe In his message of Monotheism]. so see what was the end of the Mufsidûn (disbelievers, disobedient to Allâh, evil-doers, liars.).
15. and indeed we gave knowledge to Dawûd (David) and Sulaimân (Solomon), and they both said: "All the praises and thanks be to Allâh, who has preferred us above many of his believing slaves!"
16. and Sulaimân (Solomon) inherited (the knowledge of) Dawûd (David). He said: "O mankind! we have been taught the language of birds, and on us have been bestowed All things. this, Verily, is an evident Grace (from Allâh)."
17. and there were gathered before Sulaimân (Solomon) his hosts of jinns and men, and birds, and they All were set In battle order (marching forwards).
18. till, when they came to the valley of the ants, one of the ants said: "O ants! enter Your dwellings, lest Sulaimân (Solomon) and his hosts crush you, while they perceive not."
19. so He [Sulaimân (Solomon)] smiled, amused at her speech and said: "My Lord! inspire and bestow upon Me the power and ability that I may be grateful for Your Favours which You have bestowed on Me and on My parents, and that I may do righteous good deeds that will please you, and admit Me by Your Mercy among Your righteous slaves."
20. He inspected the birds, and said: "What is the matter that I see not the hoopoe? or is He among the absentees?
21. "I will surely Punish Him with a Severe torment, or slaughter him, unless He brings Me a clear reason."
22. but the hoopoe stayed not long, He (came up and) said: "I have grasped (the knowledge of a thing) which You have not grasped and I have come to You from Saba' (
14* و با آن كه در دل به آن يقين داشتند، از روى ستم و برترى جويى انكارش كردند، پس بنگر كه فرجام تبهكاران چگونه است .
15* و به راستى به داوود و سليمان دانشى (ويژه) عطا كرديم و آن دو گفتند: ستايش، مخصوص خداوندى است كه ما را بر بسيارى از بندگان مؤ منش برترى بخشيد.
16* و سليمان وارث داوود شد و گفت: اى مردم! زبان پرندگان به ما تعليم داده شده و از هرچيز به ما عطا گرديده؛ قطعا اين بخشش همان برترى و امتياز روشن است .
17* و براى سليمان، سپاهيانش از جنّ و انس و پرنده گردآمدند، پس از تشتّت و بى نظمى بازداشته مى شدند تا در ركابش باشند.
18* سليمان با لشكر خود حركت مى كرد تا به وادى مورچگان رسيدند، مورچه اى گفت: اى مورچگان! به خانه هاى خود برويد تا سليمان و لشكريانش شما را ناآگاهانه پايمال نكنند.
19* پس سليمان از سخن اين مورچه با تبسّمى خندان شد و گفت: پروردگارا! به من الهام كن و توفيق ده كه نعمتى كه به من و به والدينم بخشيده اى شكر كنم و عمل صالحى كه آن را مى پسندى انجام دهم و در سايه ى رحمت خود، مرا در زمره ى بندگان شايسته ات وارد كن .
20* و سليمان جوياى حال پرندگان شد و هدهد را نديد، گفت: مرا چه شده كه هدهد را نمى بينم؟ آيا حضور دارد و من نمى بينم يا از غايبان است .
21* قطعاً او را كيفرى سخت خواهم داد يا او را ذبح مى كنم، مگر آن كه براى غيبت خود دليل روشنى و عذر موجّهى براى من بياورد.
22* پس ديرى نپاييد كه هدهد آمد و گفت: از چيزى آگاهى يافتم كه تو با همه ى عزّت و شوكتى كه دارى از آن آگاه نشده اى و براى تو از منطقه ى سبا گزارشى مهم و درست آورده ام .
14. ils les nièrent injustement et orgueilleusement, tandis qu'en eux- mêmes ils y croyaient avec certitude. Regarde donc ce qu'il est advenu des corrupteurs.
15. nous avons effectivement donné à David et à Salomon une science; et ils dirent: ‹Louange à Allah qui nous a favorisés à beaucoup de ses serviteurs croyants›.
16. et Salomon hérita de David et dit: ‹ش hommes! on nous a appris le langage des oiseaux; et on nous a donné part de toutes choses. C'est là vraiment la grâce évidente.
17. et furent rassemblées pour Salomon, ses armées de djinns, d'hommes et d'oiseaux, et furent placées en rangs.
18. quand ils arrivèrent à la vallée des Fourmis, une fourmi dit: ‹ش Fourmis, entrez dans vos demeures, [de peur] que Salomon et ses armées ne vous écrasent [sous leurs pieds] sans s'en rendre compte›.!
19. il sourit, amusé par ses propos et dit: ‹Permets-moi Seigneur, de rendre grâce pour le bienfait dont Tu m'as comblé Ainsi que Mes père et mère, et que Je fasse une bonne oeuvre que Tu agrées et Fais-moi entrer, par Ta miséricorde, Parmi Tes serviteurs vertueux›.
20. puis il passa en revue les oiseaux et dit: ‹Pourquoi ne vois-je pas la huppe? est-elle Parmi les absents?
21. Je la châtierai sévèrement! ou Je l'égorgerai! ou bien elle m'apportera un argument explicite›.
22. mais elle n'était restée (absente) que Peu de temps et dit: ‹J'ai appris ce que Tu n'as point appris; et Je Te rapporte de Sabaa› une nouvelle sûre:
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و هفتاد و هفتم
۞ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ۞
طس تِلْكَ آيَاتُ الْقُرْآنِ وَكِتَابٍ مُبِينٍ (١)
هُدًى وَبُشْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ (٢)
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ بِالآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ (٣)
إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ أَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُونَ (٤)
أُولَئِكَ الَّذِينَ لَهُمْ سُوءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِي الآخِرَةِ هُمُ الأخْسَرُونَ (٥)
وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ (٦)
إِذْ قَالَ مُوسَى لأهْلِهِ إِنِّي آنَسْتُ نَارًا سَآتِيكُمْ مِنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ آتِيكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ (٧)
فَلَمَّا جَاءَهَا نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَا وَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (٨)
يَا مُوسَى إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (٩)
وَأَلْقِ عَصَاكَ فَلَمَّا رَآهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَانٌّ وَلَّى مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْ يَا مُوسَى لا تَخَفْ إِنِّي لا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ (١٠)
إِلا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًا بَعْدَ سُوءٍ فَإِنِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ (١١)
وَأَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ فِي تِسْعِ آيَاتٍ إِلَى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهِ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ (١٢)
فَلَمَّا جَاءَتْهُمْ آيَاتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوا هَذَا سِحْرٌ مُبِينٌ (١٣)
In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.
1. TâSîn. [These letters are one of the miracles of the Qur'ân, and none but Allâh (Alone) knows their meanings]. These are the Verses of the Qur'ân, and (it is) a Book (that makes things) clear;
2. a Guide (to the Right Path); and glad tidings for the believers [who believe In the Oneness of Allâh (i.e. Islâmic Monotheism)].
3. those who perform AsSalât (IqâmatasSalât) and give Zakât and they believe with certainty In the Hereafter (Resurrection, Recompense of their good and bad deeds,
4. Verily, those who believe not In the Hereafter, we have made their deeds fair-seeming to them, so they wander about blindly.
5. they are those for whom there will be an evil torment (in This world). and In the Hereafter they will be the greatest losers.
6. and Verily, You (O Muhammad ) are receiving the Qur'ân from the one, All-Wise, All-Knowing.
7. (remember) when Mûsa (Moses) said to his household: "Verily! I have seen a Fire, I will bring You from there some information, or I will bring You a burning brand, that You may warm yourselves."
8. but when He came to it, He was called: "Blessed is Whosoever is In the Fire, and Whosoever is round about it! and glorified be Allâh, the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists).
9. "O Mûsa (Moses)! Verily! it is I, Allâh, the All-Mighty, the All-Wise.
10. "And throw down Your stick!" but when He saw it moving as if it were a snake, He turned In flight, and did not look back. (it was said): "O Mûsa (Moses)! fear not, Verily! the Messengers fear not In front of Me.
11. "Except Him who has done wrong and afterwards has changed evil for good, Then surely, I am Oft-Forgiving, Most Merciful.
12. "And put Your Hand into Your bosom, it will come forth white without hurt. (these are) among the nine signs (you will take) to Fir'aun (Pharaoh) and his people, they are a people who are the Fâsiqûn (rebellious, disobedient to Allâh).
13. but when Our Ayât (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.) came to them, clear to see, they said: "This is a manifest magic."
* به نام خداوند بخشنده مهربان *
1* طا، سين. آن است آيات قرآن و كتاب روشنگر.
2* كه (وسيله ى) هدايت و بشارت براى اهل ايمان است.
3* كسانى كه نماز بر پامى دارند و زكات مى پردازند و تنها ايشانند كه به آخرت يقين دارند.
4* همانا كسانى كه به آخرت ايمان ندارند، كارهاى زشت شان را زيبا جلوه مى دهيم تا همچنان سرگشته باشند.
5* آنان كسانى هستند كه براى ايشان عذاب بد و دردناك خواهد بود و آنان در قيامت زيانكارترين افرادند.
6* به يقين كه تو قرآن را از سوى حكيمى دانا دريافت مى كنى .
7* ياد كن زمانى كه موسى به خانواده ى خود گفت: همانا من آتشى احساس كردم شما در همين مكان توقّف كنيد، به زودى براى شما خبرى از آن خواهم آورد، يا شعله ى آتشى براى شما مى آورم، باشد كه خود را گرم كنيد.
8* پس همين كه موسى نزد آن آمد، ندا داده شد كه هر كه در آتش و هر كه اطراف آن است بركت داده شد و منزّه است خداوندى كه پروردگار جهانيان است .
9* اى موسى! همانا اين منم خداى عزيز حكيم .
10* و عصايت را بيفكن! موسى عصا را افكند، پس همين كه آن را ديد چنان جست و خيز مى كند كه گويا مارى كوچك است، پشت كنان فرار كرد و به عقب برنگشت. ما به او گفتيم: اى موسى! نترس كه پيامبران در آستان من نمى ترسند.
11* مگر كسى كه ستم كند؛ سپس بعد از بدى كار خوبى را جايگزين نمايد همانا كه من بخشنده ى مهربانم .
12* و دستت را در گريبانت كن، سفيد و درخشنده خارج شود، بى آنكه عيبى در آن باشد، اين معجزه در زمره ى معجزات نه گانه به سوى فرعون و قومش آمده است كه آنان قومى فاسق هستند.
13* پس چون آيات و معجزات روشنگر ما به سويشان آمد، گفتند: اين سحرى است آشكار.
Au nom d'Allah, le Tout Miséricordieux, le Très Miséricordieux.
1. Ta, Sin.. Voici les versets du Coran et d'un Livre explicite,
2. un guide et une bonne Annonce aux croyants,
3. qui accomplissent la Salat, acquittent la Zakat et croient avec certitude en l'au- delà.
4. quant à ceux qui ne croient pas en l'au-delà, nous embellissons [à leurs yeux] leurs actions, et alors ils deviennent confus et hésitants.
5. ce sont eux qui subiront le pire châtiment, tandis qu'ils seront dans l'au- delà les plus grands perdants.
6. certes C'est Toi qui reçois le Coran, de la part d'un Sage, d'un savant.
7. (Rappelle) quand Moïse dit à Sa famille: ‹J'ai aperçu un feu; Je vais vous en apporter des nouvelles, ou bien Je vous apporterai un tison allumé afin que vous vous réchauffiez›.
8. Lorsqu'Il y arriva, on l'appela. - béni soit celui qui est dans le feu et celui qui est Tout autour, et Gloire à Allah, Seigneur de l'univers.
9. ‹ش Moïse, C'est Moi, Allah le Tout Puissant, le Sage›.
10. Et: ‹Jette Ton bâton›. quand il le vit remuer comme un serpent, il tourna le dos [pour fuir] sans revenir sur ses pas. ‹N'aie pas peur, Moïse. les messagers n'ont point peur auprès de Moi.
11. sauf celui qui a commis une injustice puis a remplacé le mal par le bien... alors Je suis Pardonneur e t Miséricordieux›.
12. et introduis Ta main dans l'ouverture de Ta tunique. elle sortira blanche et sans aucun mal - un des neuf prodiges à Pharaon et à son peuple, car ils sont vraiment des gens pervers›.
13. et Lorsque nos prodiges leur parvinrent, clairs et explicites, ils dirent: ‹C'est là une magie évidente!›
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و هفتاد و ششم
مَا أَغْنَى عَنْهُمْ مَا كَانُوا يُمَتَّعُونَ (٢٠٧)
وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلا لَهَا مُنْذِرُونَ (٢٠٨)
ذِكْرَى وَمَا كُنَّا ظَالِمِينَ (٢٠٩)
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَاطِينُ (٢١٠)
وَمَا يَنْبَغِي لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ (٢١١)
إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ (٢١٢)
فَلا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ (٢١٣)
وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأقْرَبِينَ (٢١٤)
وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ (٢١٥)
فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ (٢١٦)
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ (٢١٧)
الَّذِي يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ (٢١٨)
وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ (٢١٩)
إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (٢٢٠)
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ (٢٢١)
تَنَزَّلُ عَلَى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ (٢٢٢)
يُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَاذِبُونَ (٢٢٣)
وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ (٢٢٤)
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ (٢٢٥)
وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لا يَفْعَلُونَ (٢٢٦)
إِلا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ (٢٢٧)
207. All that with which they used to enjoy shall not avail them.
208. and never did we destroy a township, but it had its warners
209. by Way of reminder, and we have never been unjust.
210. and it is not the Shayâtin (devils) who have brought it (this Qur'ân) down,
211. neither would it suit them, nor they can (produce it).
212. Verily, they have been removed far from hearing it.
213. so invoke not with Allâh another Ilâh (God) lest You be among those who receive punishment.
214. and warn Your tribe (O Muhammad Sal-Allaahu 'alayhe Wa Sallam) of near kindred.
215. and be kind and humble to the believers who follow you.
216. Then if they disobey you, say: "I am innocent of what You do."
217. and put Your trust In the All-Mighty, the Most Merciful,
218. who sees You (O Muhammad Sal-Allaahu 'alayhe Wa Sallam) when You stand up (Alone at night for Tahajjud prayers).
219. and Your movements among those who fall prostrate (along with You to Allâh In the five compulsory congregational prayers).
220. Verily! he, Only he, is the All-Hearer, the All-Knower.
221. shall I Inform You (O people!) upon whom the Shayâtin (devils) descend?
222. they descend on Every lying (one who tells lies), sinful person.
223. who gives ear (to the devils and they Pour what they may have heard of the unseen from the angels), and Most of them are liars.
224. as for the poets, the erring follow them,
225. see You not that they speak about Every subject (praising others Right or wrong) In their poetry?
226. and that they Say what they do not do.
227. except those who believe (in the Oneness of Allâh Islâmic Monotheism), and do righteous deeds, and Remember Allâh much, and reply back (in poetry) to the unjust poetry (which the pagan poets utter against the Muslims). and those who do wrong will come to know by what overturning they will be overturned.
207* آنچه برخوردار بودند، در دفع عذاب به كارشان نيامد.
208* و ما مردم هيچ منطقه اي را هلاك نكرديم، مگر آن كه بيم دهندگاني داشتند.
209* تا مايه پند و عبرت باشد و ما ستمكار نبوديم كه بدون هشدار مجازات كنيم.
210* و قرآن را شيطان ها نازل نكرده اند.
211* نه سزاوار آنان است كه شياطين آن را نازل كنند و نه قدرت بر اين كار دارند.
212* بي شك آنها از شنيدن اخبار آسماني بركنارند.
213* پس اي پيامبر! با خدا معبود ديگري را نخوان كه از عذاب شدگان خواهي شد.
214* و خويشان نزديكت را هشدار ده،
215* و براي مؤمناني كه از تو پيروي كرده اند، بال خود را بگستر و متواضع باش.
216* پس اگر سرپيچي كردند بگو: قطعاً من از آنچه انجام مي دهيد، بيزارم،
217* و بر خداي عزيز و مهربان توكل كن.
218* خدايي كه چون (به نماز) بر مي خيزي تو را مي بيند،
219* و حركت تو را در ميان سجده كنندگان نيز مي بيند،
220* زيرا كه اوست شنوا و دانا.
221* آيا شما را خبر دهم كه شياطين بر چه كسي فرود مي آيند؟
222* بر هر دروغساز گنه پيشه اي فرود مي آيند.
223* زيرا كه اين افراد به سخنان شياطين گوش فرا مي دهند و بيشترشان دروغگويند.
224* پيامبر اسلام شاعر نيست، زيرا شاعران را گمراهان پيروي مي كنند،
225* آيا نديدي كه آنان در هر وادي سرگشته مي روند؟
226* و مطالبي مي گويند كه به آن عمل نمي كنند؟
227* مگر آنان (شاعراني) كه ايمان آورده و كارهاي نيكو انجام داده و خدا را بسيار ياد مي كنند و پس از آن كه مورد ستم قرار گرفتند (به دفاع از خود) ياري مي طلبند و با شعر از مظلوميت خود دفاع مي كنند و كساني كه ظالمند، به زودي خواهند دانست كه به كدام بازگشتگاه باز خواهند گشت.
207. les jouissances qu'on leur a permises ne leur serviraient à rien.
208. et nous ne faisons pas périr de cité avant qu'elle n'ait eu des avertisseurs,
209. [à titre de] Rappel, et nous ne sommes pas injuste.
210. et ce ne sont point les diables qui sont descendus avec ceci (le Coran):
211. cela ne leur convient pas; et ils n'auraient pu le faire.
212. car ils sont écartés de toute écoute (du message divin).
213. n'invoque donc pas une autre divinité avec Allah, sinon Tu seras du nombre des châtiés.
214. et avertis les gens qui Te sont les plus proches.
215. et abaisse Ton aile [sois bienveillant] pour les croyants qui Te suivent.
216. mais s'ils Te désobéissent, dis-leur: ‹Moi, Je désavoue ce que vous faites›.
217. et place Ta confiance dans le Tout Puissant, le Très Miséricordieux,
218. qui Te voit quand Tu Te lèves,
219. et (voit) Tes gestes Parmi ceux qui se prosternent.
220. C'est Lui vraiment, I'Audient, I'Omniscient.
221. vous apprendrai-Je sur qui les diables descendent?
222. ils descendent sur Tout calomniateur, pécheur.
223. ils tendent l'oreille... Cependant, la plupart d'entre eux sont menteurs.
224. et quant aux poètes, ce sont les égarés qui les suivent.
225. ne vois-tu pas qu'ils divaguent dans chaque vallée,
226. et qu'ils disent ce qu'ils ne font pas?
227. à part ceux qui croient et font de bonnes oeuvres, qui invoquent souvent le nom d'Allah et se défendent contre les torts qu'on leur fait. les injustes verront bientٍt le revirement qu'ils [éprouveront]!
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و هفتاد و پنجم
وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الأوَّلِينَ (١٨٤)
قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ (١٨٥)
وَمَا أَنْتَ إِلا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَإِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ (١٨٦)
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِنَ السَّمَاءِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (١٨٧)
قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ (١٨٨)
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ (١٨٩)
إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (١٩٠)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (١٩١)
وَإِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٩٢)
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الأمِينُ (١٩٣)
عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ (١٩٤)
بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ (١٩٥)
وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الأوَّلِينَ (١٩٦)
أَوَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ (١٩٧)
وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَى بَعْضِ الأعْجَمِينَ (١٩٨)
فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ مَا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ (١٩٩)
كَذَلِكَ سَلَكْنَاهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ (٢٠٠)
لا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّى يَرَوْا الْعَذَابَ الألِيمَ (٢٠١)
فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لا يَشْعُرُونَ (٢٠٢)
فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَ (٢٠٣)
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ (٢٠٤)
أَفَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ (٢٠٥)
ثُمَّ جَاءَهُمْ مَا كَانُوا يُوعَدُونَ (٢٠٦)
184. "And fear Him who created You and the generations of the men of old."
185. they said: "You are Only one of those bewitched!
186. "You are but a human being like us and Verily, we think that You are one of the liars!
187. "So Cause a piece of the heaven to fall on us, if You are of the truthful!"
188. He said: "My Lord is the best Knower of what You do."
189. but they belied him, so the torment of the Day of shadow (a gloomy cloud) seized them, indeed that was the torment of a great Day.
190. Verily, In This is indeed a sign, yet Most of them are not believers.
191. and Verily! Your Lord, He is indeed the All-Mighty, the Most Merciful.
192. and Truly, This (the Qur'ân) is a Revelation from the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists),
193. which the trustworthy Rûh [Jibrael (Gabriel)] has brought down;
194. upon Your heart (O Muhammad Sal-Allaahu 'alayhe Wa Sallam) that You may be (one) of the warners,
195. In the plain Arabic language.
196. and Verily, it (the Qur'ân, and its Revelation to Prophet Muhammad Sal-Allaahu 'alayhe Wa Sallam) is (announced) In the Scriptures [i.e. the Taurât (Torah) and the Injeel (Gospel)] of former people.
197. is it not a sign to them that the learned scholars (like 'Abdullâh bin Salâm who embraced Islâm) of the Children of Israel knew it (as true)?
198. and if we had revealed it (this Qur'ân) unto any of the non-Arabs,
199. and He had recited it unto them, they would not have believed In it.
200. Thus have we caused it (the denial of the Qur'ân) to enter the hearts of the Mûjrimûn (criminals, polytheists, sinners, etc.).
201. they will not believe In it until they see the painful torment;
202. it shall come to them of a sudden, while they perceive it not;
203. Then they will say: "Can we be respited?"
204. would they Then wish for Our torment to be hastened on?
205. tell Me, if we do let them enjoy for years,
206. and afterwards comes to them that (punishment) which they had been promised!
184* و از خدايي كه شما اقوام پيشين را آفريده پروا كنيد.
185* مردم به جاي قبول دعوت شعيب گفتند: تو قطعاً از سحرشدگاني.
186* و تو جز بشري مثل ما نيستي و ما تو را از دروغگويان مي پنداريم.
187* پس اگر تو از راستگوياني، پاره هايي از آسمان را بر سر ما بيفكن!
188* شعيب گفت: پروردگار من به آنچه انجام مي دهيد آگاه تر است.
189* پس شعيب را تكذيب كردند و عذاب روز ابر (آتشبار) آنان را فراگرفت. البته آن عذاب روز بزرگ و هولناكي است.
190* بي شك در اين ماجرا، نشانه اي از قدرت الهي است ولي اكثر مردم ايمان آورنده نيستند،
191* و البته پروردگارت همان تواناي مهربان است.
192* و البته اين قرآن فرستاده پروردگار جهانيان است.
193* كه (جبرئيل) فرشته امين الهي آن را فرود آورده است،
194* بر دل تو، تا از هشداردهندگان باشي.
195* اين قرآن به زبان عربي روشن نازل شده است،
196* و همانا خبر آن در كتاب هاي آسماني پيشين آمده است.
197* آيا اين كه علماي بني اسرائيل از آن (قرآن) اطلاع دارند، براي آنان (مشركان عرب) نشانهاي بر صحت آن نيست؟
198* (بر فرض) اگر ما قرآن را بر بعضي غير عرب ها نازل مي كرديم.
199* پس او آن را برايشان مي خواند، عرب ها به آن ايمان نمي آورند.
200* ما اين گونه قرآن را با بياني رسا و روشن در دل هاي گناهكاران عبور داديم،
201* ولي آنان ايمان نمي آورند، مگر آن كه عذاب دردناك را مشاهده كنند.
202* كه ناگهان و در حالي كه آگاه نباشند به سراغشان آيد.
203* پس گويند: آيا به ما مهلتي براي توبه و جبران داده خواهد شد؟
204* آيا نسبت به نزول عذاب ما عجله دارند (كه مي پرسند قهر خدا چه زماني است)؟
205* آيا ديدي كه اگر سال ها هم آنان را از نعمت هاي خود برخوردار كنيم،
206* آنگاه عذاب موعود به آنها خواهد رسيد.
184. et craignez celui qui vous a créés, vous et les anciennes générations›.
185. ils dirent: ‹Tu es certes du nombre des ensorcelés;
186. Tu n'es qu'un homme comme nous; et vraiment nous pensons que Tu es du nombre des menteurs.
187. fais donc tomber sur nous des morceaux du ciel Si Tu es du nombre des véridiques!›
188. il dit: ‹Mon Seigneur sait mieux ce que vous faites›.
189. mais ils le traitèrent de menteur. Alors, le châtiment du Jour de l'ombre les saisit. ce fut le châtiment d'un Jour terrible.
190. voilà bien là un prodige. Cependant, la plupart d'entre eux ne croient pas.
191. et Ton Seigneur, C'est en vérité Lui le Tout Puissant, le Très Miséricordieux.
192. ce (Coran) ci, C'est le Seigneur de l'univers qui l'a fait descendre,
193. et l'Esprit fidèle est descendu avec cela
194. sur Ton coeur, pour que Tu sois du nombre des avertisseurs,
195. en une langue arabe Très claire.
196. et ceci était déjà mentionné dans les Ecrits des Anciens (envoyés).
197. N'est-ce pas pour eux un signe, que les savants des enfants d'Israël le sachent?
198. Si nous l'avions fait descendre sur quelqu'un des non-Arabes,
199. et que celui-ci le leur eut récité, ils n'y auraient pas cru.
200. Ainsi l'avons nous fait pénétrer [le doute] dans les coeurs des criminels;
201. mais ils n'y [le Coran] croiront pas avant de voir le châtiment douloureux,
202. qui viendra sur eux soudain, sans qu'ils s'en rendent compte;
203. alors ils diront: ‹Est-ce qu'on va nous donner du répit?›
204. Est-ce qu'ils cherchent à hâter Notre châtiment?
205. vois-tu Si nous leur permettions de jouir, des années durant,
206. et qu'ensuite leur arrive ce dont on les menaçait,
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و هفتاد و چهارم
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ (١٦٠)
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلا تَتَّقُونَ (١٦١)
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (١٦٢)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٦٣)
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٦٤)
أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَ (١٦٥)
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ (١٦٦)
قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ (١٦٧)
قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقَالِينَ (١٦٨)
رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ (١٦٩)
فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ (١٧٠)
إِلا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ (١٧١)
ثُمَّ دَمَّرْنَا الآخَرِينَ (١٧٢)
وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَرًا فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ (١٧٣)
إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (١٧٤)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (١٧٥)
كَذَّبَ أَصْحَابُ الأيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ (١٧٦)
إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلا تَتَّقُونَ (١٧٧)
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (١٧٨)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٧٩)
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٨٠)
أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ (١٨١)
وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ (١٨٢)
وَلا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلا تَعْثَوْا فِي الأرْضِ مُفْسِدِينَ (١٨٣)
160. the prople of Lout (
161. when their brother Lout (
162. "Verily! I am a trustworthy Messenger to you.
163. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.
164. "No reward do I ask of You for it (My message of Islâmic Monotheism), My reward is Only from the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists).
165. "Go You In unto the males of the 'Alamîn (mankind),
166. "And leave those whom Allâh has created for You to be Your wives? Nay, You are a trespassing people!"
167. they said: "If You cease not. O Lout (
168. He said: "I am, indeed, of those who disapprove with Severe Anger and fury Your (this evil) action (of sodomy).
169. "My Lord! save Me and My family from what they do."
170. so we saved Him and his family, all,
171. except an old woman (his wife) among those who remained behind.
172. Then afterward we destroyed the others.
173. and we rained on them a rain (of torment). and How evil was the rain of those who had been warned.
174. Verily, In This is indeed a sign, yet Most of them are not believers.
175. and Verily! Your Lord, He is indeed the All-Mighty, the Most Merciful.
176. the dwellers of Al-Aiyka [near Madyan (Midian)] belied the Messengers.
177. when Shu'âib (Shuaib) said to them: "Will You not fear Allâh (and obey Him)?
178. "I am a trustworthy Messenger to you.
179. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.
180. "No reward do I ask of You for it (My message of Islâmic Monotheism), My reward is Only from the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists).
181. "Give full measure, and Cause no loss (to others).
182. "And weigh with the true and Straight balance.
183. "And defraud not people by reducing their things, nor do evil, making corruption and mischief In the land.
160* قوم لوط نيز انبيا را تكذيب كردند.
161* زماني كه برادرشان لوط به آنان گفت: آيا از شرك و انحراف دروي و از خدا پروا نمي كنيد؟
162* همانا من براي شما پيامبري امين هستم.
163* پس، از خداوند پروا كنيد و مرا اطاعت نماييد،
164* و من در برابر رسالتم از شما مزدي درخواست نمي كنم. زيرا مزد من تنها بر پروردگار جهانيان است.
165* آيا از ميان مردم جهان، شما به سراغ مردها مي رويد؟
166* و همسرانتان را كه پروردگارتان براي شما آفريده رها مي كنيد؟ بلكه شما مردمي تجاوزكاريد.
167* مردم به جاي پندپذيري گفتند: اي لوط! اگر از حرف هايت دست برنداري، قطعاً از تبعيدشدگان خواهي بود.
168* لوط گفت: من مخالف شديد كردار شما هستم.
169* پروردگارا! من و كسان مرا از شر آنچه انجام مي دهند رهايي بخش.
170* پس دعايش را مستجاب كرديم و او و تمام خاندانش را نجات داديم.
171* مگر پيرزني (زن لوط) كه در ميان بازماندگان بود.
172* سپس، ديگران را ريشه كن كرديم.
173* و بر سر آنان باراني از سنگ فرو فرستاديم. پس چه بد است باران هشدار داده شدگان.
174* البته در اين ماجرا نشانه اي از قدرت الهي است، لكن بيشتر مردم ايمان آورنده نيستند.
175* همانا پروردگار تو همان تواناي مهربان است.
176* اصحاب اَيكه نيز پيامبران را تكذيب كردند.
177* زماني كه شعيب به آنان گفت: آيا از شرك و انحراف پروا نداريد؟
178* همانا من براي شما پيامبري امين هستم.
179* پس، از خدا پروا كنيد و من را اطاعت كنيد.
180* و من بر اين رسالتم هيچ پاداشي از شما درخواست نمي كنم. اجر من جز بر پروردگار جهانيان نيست.
181* حق پيمانه را ادا كنيد و از كم فروشان نباشيد،
182* و با ترازوي درست بسنجيد.
183* و اجناس مردم را كم ندهيد و در زمين به فساد و تبهكاري نكوشيد.
160. le peuple de lot traita de menteurs les messagers,
161. quand leur frère lot leur dit: ‹Ne craindrez-vous pas [Allah]?
162. Je suis pour vous un Messager digne de confiance.
163. craignez Allah donc et obéissez-moi.
164. Je ne vous demande pas de salaire pour cela; Mon salaire n'incombe qu'au Seigneur de l'univers.
165. Accomplissez-vous l'acte charnel avec les mâles de ce monde?
166. et délaissez-vous les épouses que votre Seigneur a créées pour vous? mais vous n'êtes que des gens transgresseurs›.
167. ils dirent: ‹Si Tu ne cesses pas,
168. il dit: ‹Je déteste vraiment ce que vous faites.
169. Seigneur, sauve-moi Ainsi que ma famille de ce qu'ils font›. X
170. nous le sauvâmes Alors, Lui et toute Sa famille,
171. sauf une vieille qui fut Parmi les exterminés.
172. puis nous détruisîmes les autres;
173. et nous fîmes pleuvoir sur eux une pluie (de pierres). et quelle pluie fatale pour ceux qui sont avertis!
174. voilà bien là un prodige. Cependant, la plupart d'entre eux ne croient pas.
175. et Ton Seigneur, C'est en vérité Lui le Tout Puissant, le Très Miséricordieux.
176. les gens d'al-Aïka traitèrent de menteurs les messagers.
177. Lorsque Chuaïb leur dit: ‹Ne craindrez-vous pas [Allah]›.
178. Je suis pour vous un Messager digne de confiance.
179. craignez Allah donc et obéissez-moi,
180. et Je ne vous demande pas de salaire pour cela; Mon salaire n'incombe qu'au Seigneur de l'univers.
181. donnez la pleine mesure et n'en faites rien perdre [aux gens].
182. et pesez avec une balance exacte.
183. ne donnez pas aux gens moins que leur dû; et ne commettez pas de désordre et de corruption sur terre.
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و هفتاد و سوم
إِنْ هَذَا إِلا خُلُقُ الأوَّلِينَ (١٣٧)
وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ (١٣٨)
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (١٣٩)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (١٤٠)
كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ (١٤١)
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلا تَتَّقُونَ (١٤٢)
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (١٤٣)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٤٤)
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٤٥)
أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَا هُنَا آمِنِينَ (١٤٦)
فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (١٤٧)
وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ (١٤٨)
وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ (١٤٩)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٥٠)
وَلا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ (١٥١)
الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الأرْضِ وَلا يُصْلِحُونَ (١٥٢)
قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ (١٥٣)
مَا أَنْتَ إِلا بَشَرٌ مِثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (١٥٤)
قَالَ هَذِهِ نَاقَةٌ لَهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ (١٥٥)
وَلا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ (١٥٦)
فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ (١٥٧)
فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (١٥٨)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (١٥٩)
137. "This is no other than the false-tales and Religion of the ancients, [Tafsir At-Tabarî, Vol.19, Page 97]
138. "And we are not going to be punished."
139. so they belied him, and we destroyed them. Verily! In This is indeed a sign, yet Most of them are not believers.
140. and Verily! Your Lord, He is indeed the All-Mighty, the Most Merciful.
141. Thamûd (people) belied the Messenger.
142. when their brother Sâlih (Saleh) said to them: "Will You not fear Allâh and obey him?
143. "I am a trustworthy Messenger to you.
144. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.
145. "No reward do I ask of You for it (My message of Islâmic Monotheism), My reward is Only from the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists).
146. "Will You be left secure In that which You have here?
147. "In Gardens and springs.
148. and green crops (fields etc.) and date-palms with soft spadix.
149. "And You carve houses out of mountains with great skill.
150. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.
151. "And follow not the command of Al-Musrifûn [i.e. their chiefs, leaders who were polytheists, criminals and sinners],
152. "Who make mischief In the land, and reform not."
153. they said: "You are Only of those bewitched!
154. "You are but a human being like us. Then bring us a sign if You are of the truthful."
155. He said: "Here is a she-camel; it has a Right to drink (water), and You have a Right to drink (water) (each) on a day, known.
156. "And touch her not with harm, lest the torment of a great Day seize You."
157. but they killed her, and Then they became regretful.
158. so the torment overtook them. Verily, In This is indeed a sign, yet Most of them are not believers.
159. and Verily! Your Lord, He is indeed the All-Mighty, the Most Merciful.
137* اين دعوت تو يا بت پرستي ما، جز شيوه پيشينيان نيست،
138* و ما عذاب نخواهيم شد.
139* پس هود را تكذيب كردند آنگاه ما آنان را هلاك كرديم. البته در اين داستان بي شك نشانه بزرگي است ولي اكثر مردم ايمان آورنده نيستند.
140* و همانا پروردگار تو، همان خداوند عزيز و مهربان است.
141* قوم ثمود نيز پيامبران را تكذيب كردند.
142* آنگاه كه برادرشان صالح به آنان گفت: آيا از شرك و انحراف پروا نمي كنيد؟
143* من براي شما پيامبري امين هستم.
144* پس از خدا پروا كنيد و از من اطاعت نماييد.
145* و من براي اين رسالتم هيچ پاداشي از شما نمي خواهم. پاداش من جز بر پروردگار جهانيان نيست.
146* آيا فكر مي كنيد شما در آنچه در اين دنيا داريد، در امن و امان رها خواهيد شد؟
147* در باغ ها و چشمه ها و كشتزارها،
148* و نخل هايي كه شكوفه اش لطيف و بر هم نشسته است. (و هيچ مسئوليت و بازگشتي نخواهيد داشت؟)
149* و شما ماهرانه از كوه ها خانه هايي براي خوش گذراني مي تراشيد.
150* پس از خدا پروا كنيد و مرا پيروي نماييد،
151* و از اسرافكاران فرمان نبريد.
152* آنان كه در زمين فساد مي كنند و اهل صلاح نيستند.
153* قوم ثمود به جاي ايمان آوردن به صالح گفتند: همانا تو از سحر شدگاني.
154* تو جز بشري مثل ما نيستي. پس اگر از راستگوياني، نشانه و معجزه اي بياور.
155* صالح در پاسخ معجزه خواهي مردم گفت: اين ماده شتري است (كه با اراده خداوند، از درون كوه خارج شد). براي اوست سهمي از آب (يك روز) و براي شما روز ديگري معين شده است.
156* و به آن آسيبي نرسانيد كه عذاب روز سهمگين، شما را فرا مي گيرد.
157* پس ناقه را كشتند، سپس از كره خود پشيمان شدند.
158* پس آنان را عذاب فرا گرفت. همانا در اين ماجرا قطعاً نشانه و درس عبرتي است ولي اكثر آنان ايمان آورنده نيستند.
159* و البته پروردگار تو بي شك همان تواناي مهربان است.
137. ce ne sont là que des moeurs des anciens:
138. nous ne serons nullement châtiés›.
139. ils le traitèrent donc de menteur. et nous les fîmes périr. voilà bien là un signe! Cependant, la plupart d'entre eux ne croient pas.
140. et Ton Seigneur, C'est Lui vraiment le Puissant, le Très Miséricordieux.
141. les Tamud traitèrent de menteurs les messagers.
142. quand Salih, leur frère (contribule) leur dit: ‹Ne craindrez- vous pas [Allah]?›
143. Je suis pour vous un Messager digne de confiance.
144. craignez Allah donc et obéissez-moi.
145. Je ne vous demande pas de salaire pour cela, Mon salaire n'incombe qu'au Seigneur de l'univers.
146. vous laissera-t-on en sécurité dans votre présente condition?
147. Au milieu de jardins, de sources,
148. de cultures et de palmiers aux fruits digestes?
149. Creusez-vous habilement des maisons dans les montagnes?
150. craignez Allah donc et obéissez-moi.
151. N'obéissez pas à l'ordre des outranciers,
152. qui sèment le désordre sur la terre et n'améliorent rien›.
153. ils dirent: ‹Tu n'es qu'un ensorcelé.
154. Tu n'es qu'un homme comme nous. apporte donc un prodige, Si Tu es du nombre des véridiques›.
155. il dit: ‹Voici une chamelle: à elle de boire un Jour convenu, et à vous de boire un jour.
156. et ne Lui infligez aucun mal, sinon le châtiment d'un Jour terrible vous saisira›.
157. mais ils la tuèrent Eh bien, ils eurent à regretter!
158. le châtiment, en effet, les saisit. voilà bien là un prodige. Cependant, la plupart d'entre eux ne croient pas.
159. et Ton Seigneur. C'est en vérité Lui le Tout-Puissant, le Très Miséricordieux.
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و هفتاد و دوم
قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (١١٢)
إِنْ حِسَابُهُمْ إِلا عَلَى رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ (١١٣)
وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ (١١٤)
إِنْ أَنَا إِلا نَذِيرٌ مُبِينٌ (١١٥)
قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ (١١٦)
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ (١١٧)
فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ (١١٨)
فَأَنْجَيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ (١١٩)
ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ (١٢٠)
إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (١٢١)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (١٢٢)
كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ (١٢٣)
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلا تَتَّقُونَ (١٢٤)
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (١٢٥)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٢٦)
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٢٧)
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ (١٢٨)
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ (١٢٩)
وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ (١٣٠)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٣١)
وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ (١٣٢)
أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ (١٣٣)
وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (١٣٤)
إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ (١٣٥)
قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظِينَ (١٣٦)
112. He said: "And what knowledge have I of what they used to do?
113. "Their account is Only with My Lord, if You could (but) know.
114. "And I am not going to drive away the believers.
115. I am Only a plain warner."
116. they said: "If You cease not, O Nûh (Noah)! You will surely be among those stoned (to death)."
117. He said: "My Lord! Verily, My people have belied Me.
118. Therefore judge You between Me and them, and save Me and those of the believers who are with me."
119. and we saved Him and those with Him In the laden ship.
120. Then we drowned the rest (disbelievers) thereafter.
121. Verily, In This is indeed a sign, yet Most of them are not believers.
122. and Verily! Your Lord, He is indeed the All-Mighty, the Most Merciful.
123. 'Ad (people) belied the Messengers.
124. when their brother Hûd said to them: "Will You not fear Allâh and obey him?
125. "Verily! I am a trustworthy Messenger to you.
126. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.
127. "No reward do I ask of You for it (My message of Islâmic Monotheism), My reward is Only from the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns, and All that exists).
128. "Do You build High palaces on Every High place, while You do not live In them?
129. "And do You get for yourselves palaces (fine buildings) as if You will live therein for ever.
130. "And when You seize, seize You as tyrants?
131. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.
132. "And keep Your duty to him, fear Him who has aided You with All (good things) that You know.
133. "He has aided You with cattle and children.
134. "And Gardens and springs.
135. "Verily, I fear for You the torment of a great Day."
136. they said: "It is the same to us whether You preach or be not of those who preach.
112* نوح گفت: من به عملكرد گذشته كساني كه شما اراذل مي خوانيد آگاهي ندارم. (يا مرا با اعمال گذشته آنان كاري نيست).
113* حساب آنان جز بر پروردگارم نيست، اگر شما درك كنيد.
114* امروز كه آنان ايمان آورده اند، من طرد كننده مؤمنان نيستم.
115* من جز هشدار دهنده اي روشنگر نيستم.
116* مردم به نوح گفتند: اي نوح! اگر از دعوت خود دست برنداري قطعاً از سنگسار شدگان خواهي شد.
117* نوح گفت: پروردگارا! همانا قوم من مرا تكذيب كردند.
118* پس ميان من و آنان داوري كن و راه روشني بگشا و مرا و هر كس از مؤمنان را كه با من است از شر اين كفار نجات بده.
119* پس ما نوح و هر كس از مؤمنان را كه در آن كشتيِ گران بار، با او بود نجات داديم.
120* سپس باقيماندگان را غرق كرديم.
121* البته در اين (ماجرا) نشانه بزرگي است ولي اكثر مردم ايمان آورنده نيستند.
122* و قطعاً پروردگارت همان صاحب عزت و مهربانم است.
123* قوم عاد نيز همچون قوم نوح انبيا را تكذيب كردند.
124* آن گاه كه برادرشان هود به آنان گفت: آيا از شرك و انحراف پروا نمي كنيد؟
125* همانا من براي شما پيامبري امين هستم.
126* پس از خدا پروا كنيد و مرا پيروي نماييد.
127* و من براي رسالتم هيچ مزدي از شما نمي خواهم، زيرا كه مزد من فقط بر عهده پروردگار جهانيان است.
128* هود به مردم گفت: آيا بر هر تپه اي بنا و قصري بلند از روي هوا و هوس مي سازيد؟
129* و كاخ هاي استوار مي گيريد، به اميد آنكه جاودانه بمانيد؟
130* و هرگاه كسي را كيفر مي دهيد، همچون زورگويان كيفر مي دهيد؟
131* پس، از خداوند پروا كنيد و مرا فرمان بريد.
132* و از خداوندي كه مي دانيد چقدر كمكتان كرده پروا كنيد.
133* او شما را با بخشيدن چهارپايان و فرزندان مدد كرده است.
134* و باغ ها و چشمه سارها به شما داده است.
135* اگر كفران كنيد من بر شما از عذاب روز بزرگ مي ترسم.
136* قوم عاد به حضرت هود گفتند: پند دهي يا از پند دهنگان نباشي، براي ما برابر است و ما تو را نمي پذيريم.
112. il dit: ‹Je ne
113. leur compte n'incombe qu'à Mon Seigneur. Si seulement vous êtes conscients.
114. Je ne suis pas celui qui repousse les croyants.
115. Je ne suis qu'un avertisseur explicite›.
116. ils dirent: ‹Si Tu ne cesses pas, Noé, Tu seras certainement du nombre des lapidés!›
117. il dit: ‹ش Mon Seigneur, Mon peuple me traite de menteur.
118. tranche donc clairement entre eux et moi: et sauve-moi Ainsi que ceux des croyants qui sont avec moi›.
119. nous le sauvâmes donc, de même que ceux qui étaient avec Lui dans l'arche, pleinement chargée.
120. et ensuite nous noyâmes le reste (les infidèles).
121. voilà bien là un signe. Cependant, la plupart d'entre eux ne croient pas.
122. et Ton Seigneur, C'est Lui vraiment le Puissant! le Très Miséricordieux.
123. les Aad traitèrent de menteurs les Envoyés.
124. et quand Hud, leur frère (contribule), leur dit: ‹Ne craindrez-vous pas [Allah]?›
125. Je suis pour vous un Messager digne de confiance,
126. craignez Allah donc et obéissez-moi.
127. et Je ne vous demande pas de salaire pour cela; Mon salaire n'incombe qu'au Seigneur de l'univers.
128. Bâtissez-vous par frivolité sur chaque colline un monument?
129. et édifiez-vous des châteaux comme Si vous deviez demeurer éternellement?
130. et quand vous sévissez contre quelqu'un, vous le faites impitoyablement.
131. craignez Allah donc et obéissez-moi.
132. craignez celui qui vous a pourvus de [toutes les bonnes choses] que vous connaissez,
133. qui vous a pourvus de bestiaux et d'enfants,
134. de jardins et de sources.
135. Je crains pour vous le châtiment d'un Jour terrible.
136. ils dirent: ‹Que Tu nous exhortes ou pas, cela nous est parfaitement égal!
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و هفتاد و يكم
وَاجْعَلْ لِي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الآخِرِينَ (٨٤)
وَاجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ (٨٥)
وَاغْفِرْ لأبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ (٨٦)
وَلا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ (٨٧)
يَوْمَ لا يَنْفَعُ مَالٌ وَلا بَنُونَ (٨٨)
إِلا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (٨٩)
وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ (٩٠)
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ (٩١)
وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ (٩٢)
مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ أَوْ يَنْتَصِرُونَ (٩٣)
فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ (٩٤)
وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ (٩٥)
قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ (٩٦)
تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ (٩٧)
إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ (٩٨)
وَمَا أَضَلَّنَا إِلا الْمُجْرِمُونَ (٩٩)
فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِينَ (١٠٠)
وَلا صَدِيقٍ حَمِيمٍ (١٠١)
فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ (١٠٢)
إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (١٠٣)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (١٠٤)
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ (١٠٥)
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلا تَتَّقُونَ (١٠٦)
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (١٠٧)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٠٨)
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٠٩)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١١٠)
قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الأرْذَلُونَ (١١١)
84. and grant Me an honourable mention In later generations;
85. and make Me one of the inheritors of the Paradise of Delight;
86. and forgive My father, Verily He is of the erring;
87. and disgrace Me not on the Day when (all the creatures) will be resurrected;
88. the Day whereon neither wealth nor sons will avail,
89. except Him who brings to Allâh a clean heart [clean from Shirk (polytheism) and Nifâq (hypocrisy)].
90. and
91. and the (Hell) Fire will be placed In full view of the erring.
92. and it will be said to them: "Where are those (the false gods whom You used to set up as rivals with Allâh) that You used to Worship
93. "Instead of Allâh? can they help You or (Even) help themselves?"
94. Then they will be thrown on their faces into the (Fire), they and the Ghâwûn (devils, and those who were In error).
95. and the whole hosts of Iblîs (Satan) together.
96. they will Say while contending therein,
97. by Allâh, we were truly In a manifest error,
98. when we held You (false gods) as equals (in worship) with the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists);
99. and none has brought us into error except the Mujrimûn [Iblîs (Satan) and those of human beings who commit crimes, murderers, polytheists, oppressors, etc.].
100. now we have no intercessors,
101. nor a close friend (to help us).
102. (Alas!) if we Only had a chance to return (to the world), we shall truly be among the believers!
103. Verily! In This is indeed a sign, yet Most of them are not believers.
104. and Verily, Your Lord! He is truly the All-Mighty, the Most Merciful.
105. the people of Nûh (Noah) belied the Messengers.
106. when their brother Nûh (Noah) said to them: "Will You not fear Allâh and obey him?
107. "I am a trustworthy Messenger to you.
108. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.
109. "No reward do I ask of You for it (My message of Islâmic Monotheism), My reward is Only from the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists).
110. "So keep Your duty to Allâh, fear Him and obey me."
111. they said: "Shall we believe In you, when the meanest (of the people) follow you?"
84* و در ميان آيندگان نام نيكي براي من قرار بده.
85* و مرا از وارثان بهشت پر نعمت قرار ده.
86* ابراهيم در ادامه دعاهايش گفت: پدرم را ببخش كه بي شك او از گمراهان است.
87* و روزي كه همه مبعوث مي شوند، مرا خوار مگردان.
88* روزي كه مال و فرزندان براي انسان نفعي نداند.
89* مگر كسي كه با روح و قلب پاك به سوي خدا آيد.
90* و (آن روز) بهشت براي پرهيزكاران نزديك گردد،
91* و آتش افروخته براي گمراهان نمودار شود،
92* و به آنان گفته شود: كجاست آنچه مي پرستيديد؟
93* به جاي خداوند، آيا ياريتان مي كنند يا از خود دفاع توانند كرد؟
94* پس همه معبودان و عابدان گمراه به دوزخ سرنگون شوند،
95* و لشكريان ابليس نيز همگي به دوزخ افكنده شوند.
96* و انان در دوزخ در حالي كه با هم مشاجره مي كنند،
97* به معبودهاي خيالي خود مي گويند: به خدا سوگند كه همانا ما در گمراهي آشكاري بوديم.
98* چون شما (بت ها و معبودها) را با پروردگار جهانيان برابر مي دانستيم،
99* و جز تبهكاران، ما را گمراه نكردند.
100* در نتيجه (امروز) براي ما نه شفيعاني وجود دارد،
101* و نه حتي يك دوست صميمي.
102* پس اگر براي ما بازگشتي به دنيا بود، از مؤمنان مي شديم.
103* حقاً كه در اين سرگذشت درس عبرت و نشانه اي است ولي بيشترشان ايمان آورنده نبودند.
104* البته، پروردگار تو همان تواناي مهربان است.
105* قوم نوح، انبيا را تكذيب كردند.
106* زماني كه برادرشان نوح به آنان گفت: آيا از خدا پروا نمي كنيد؟
107* همانا من براي شما پيامبري امين هستم.
108* پس، از خداوند پروا كنيد و اطاعتم نماييد،
109* و من براي اين رسالت هيچ مزدي از شما درخواست نمي كنم، پاداش من جز بر پروردگار جهانيان نيست.
110* پس نسبت به خداوند تقوا پيشه كنيد و دستوراتم را فرمان ببريد.
111* آنان به جاي ايمان آوردن گفتند: آيا ما به تو ايمان بياوريم در حالي كه فرومايگان از تو پيروي كرده اند؟
84. fais que j'aie une mention honorable sur les langues de la postérité;
85. et fais de Moi l'un des héritiers du jardin des délices.
86. et pardonne à Mon père: car il a été du nombre des égarés;
87. et ne me couvre pas d'ignominie, le Jour où l'on sera ressuscité,
88. le Jour où ni les biens, ni les enfants ne seront d'aucune utilité,
89. sauf celui qui vient à Allah avec un coeur sain›.
90. on rapprochera alors le Paradis pour le pieux.
91. et l'on exposera aux errants la fournaise,
92. et on leur dira: ‹Où sont ceux que vous adoriez,
93. en dehors d'Allah? vous secourent-ils? ou se secourent-ils eux-mêmes?›
94. ils y seront donc jetés pêle-mêle, et les errants aussi,
95. Ainsi que toutes les légions d'Iblis.
96. ils diront, Tout en s'y querellant:
97. ‹Par Allah! nous étions certes dans un égarement évident,
98. quand nous faisions de vous les égaux du Seigneur de l'univers.
99. ce ne sont que les criminels qui nous ont égarés.
100. et nous n'avons pas d'intercesseurs,
101. ni d'ami chaleureux.
102. Si un retour nous était possible, alors cous serions Parmi les croyants!›
103. voilà bien là un signe; Cependant, la plupart d'entre eux ne croient pas.
104. et Ton Seigneur, C'est Lui vraiment le Puissant, le Très Miséricordieux.
105. le peuple de Noé traita de menteurs les messagers,
106. Lorsque Noé, leur frère, (contribule) leur dit: ‹Ne craindrez-vous pas [Allah]?
107. Je suis pour vous un Messager digne de confiance.
108. craignez Allah donc et obéissez-moi.
109. et Je ne vous demande pas de salaire pour cela; Mon salaire n'incombe qu'au Seigneur de l'univers.
110. craignez Allah donc, et obéissez-moi›.
111. ils dirent: ‹Croirons-nous en toi, alors que ce sont les plus vils qui Te suivent?›
