گلبرگ چهارصد و هشتاد و هفتم

وَمِنْ آيَاتِهِ الْجَوَارِ فِي الْبَحْرِ كَالأعْلامِ (٣٢)

إِنْ يَشَأْ يُسْكِنِ الرِّيحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلَى ظَهْرِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ (٣٣)

أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوا وَيَعْفُ عَنْ كَثِيرٍ (٣٤)

وَيَعْلَمَ الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آيَاتِنَا مَا لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ (٣٥)

فَمَا أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَى لِلَّذِينَ آمَنُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (٣٦)

وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الإثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ (٣٧)

وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ (٣٨)

وَالَّذِينَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ (٣٩)

وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ (٤٠)

وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَئِكَ مَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ (٤١)

إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِي الأرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (٤٢)

وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الأمُورِ (٤٣)

وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ وَتَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَى مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ (٤٤)

32. and among His Signs are the ships, smooth-running through the ocean, (tall) As mountains.

33. if it be His will He can still the Wind: then would They become motionless on the back of the (ocean). Verily In This are Signs for everyone who patiently perseveres and is grateful.

34. or He can cause them to perish because of the (evil) which (the men) have earned; but much doth He forgive.

35. but let those know, who dispute about Our Signs, that there is for them no way of escape.

36. whatever ye are given (Here) is (but) a convenience of This life: but that which is with Allah is better and more lasting: (it is) for those who believe and put their trust In their Lord:

37. those who avoid the greater crimes and shameful deeds, And, when They are angry Even then forgive;

38. those who hearken to their Lord, and establish regular prayer; who (conduct) their affairs by mutual Consultation; who spend out of what we bestow on them for sustenance;

39. and those who, when an oppressive wrong is inflicted on them, (are not cowed but) help and defend themselves.

40. the recompense for an injury is an injury equal thereto (in degree): but if a person forgives and makes reconciliation, His reward is due from Allah. for ((Allah)) loveth not those who do wrong.

41. but indeed if any do help and defend themselves after a wrong (done) to them, against such there is no cause of blame.

42. the blame is only against those who oppress men and wrong-doing and insolently transgress beyond bounds through the land, defying right and justice: for such there will be a penalty grievous.

43. but indeed if any Show patience and Forgive, that would truly be an exercise of courageous will and resolution In the conduct of affairs.

44. for any whom Allah leaves astray, there is no Protector thereafter. and Thou wilt see the wrong-doers, when In sight of the penalty, say: "Is there any way (to effect) a return?"

32* و از نشانه هاي قدرت او كشتيهاست همچون كوهها كه در دريا روانند.

33* اگر خواهد باد را ساكن گرداند تا كشتيها بر روي آن –دريا- ايستاده بمانند. هر آينه در آن –روان شدن باد و كشتيها- براي هر شكيباي سپاسگزاري نشانه ها و عبرتهاست .

34* يا تندي بر انگيزد تا آنها (كشتيها) بدانچه آنان – كشتي نشينان- كرده اند نابود كند – غرق گرداند-، و اگر خواهد از بسياري از كشتي نشينان يا از گناهان – در مي گذرد،

35*و تا كساني كه در آيات ما ستيزه مي كنند بدانند كه آنان را هيچ  گريزگاهي نيست .

36*پس هر چه – كه تعلق به اين جهان دارد از مال و فرزند – به شما داده اند،‌اندك بهره اي است از زندگاني ناپايدار دنيا، وآنچه نزد خداوند است بهتر و پاينده تر است براي آنان كه ايمان آورده اند و بر پروردگارشان توكل مي كنند.

37* و آنان كه از گناهان بزرگ و كارهاي زشت دوري مي جويند و چون به خشم آيند در مي گذرند.

38* و آنان كه دعوت پروردگار خويش را پاسخ داده اند و نماز را برپا داشته اند و كارهاشان با مشورت ميان خودشان باشد و از آنچه ايشان را روزي كرديم انفاق مي كنند.

39* و آنان كه چون ستمي بديشان رسد داد بستانند – ياري جويند و انتقام گيرند.-

40*و كيفر بدي بديي باشد مانند آن- نه بيشتر-، پس هر كه در گذرد و اصلاح كند – ميان خود و ستمكار خود – پاداش او بر خداست .همانا او ستمكاران را دوست ندارد.

41* و هر كه داد بستاند – انتقام گيرد- پس از آنكه بر او ستم رفته باشد ،‌پس راهي از تعرض و سرزنش بر آنان نيست .

42* همانا راه تعرض و ملامت تنها بر كساني است كه به مردم ستم مي كنند و در زمين به ناحق سركشي مي نمايند-يا از حد در ميگذرند و فزوني مي جويند.- ؛‌اينان را عذابي است دردناك.

43*و هر كه شكيبايي ورزد و درگذرد، هر آينه آن از كارهاي ستوده و استوار است.

44*و هر كه را خدا گمراه كند پس او را هيچ دوست و كارسازي پس از وي نيست ، و ستمكاران را مي بيني كه چون عذاب ببينند ،‌گويند : آيا راهي به بازگشت هست؟

32. et Parmi ses preuves, sont les vaisseaux à travers la mer, semblables à des montagnes.

33. s'il veut, il calme le vent, et les voilà qui restent immobiles à Sa surface. ce sont certainement là des preuves pour Tout [homme] endurant et reconnaissant.

34. ou bien, il les détruit en punition de ce qu'ils ont acquis [comme péchés]. Cependant, il pardonne beaucoup.

35. ceux qui disputent à propos de nos preuves savent bien qu'ils n'ont pas d'échappatoire.

36. Tout ce qui vous a été donné [comme bien] n'est que jouissance de la vie présente; mais ce qui est auprès d'Allah est meilleur et plus durable pour ceux qui ont cru et qui placent leur confiance en leur Seigneur,

37. qui évitent [de commettre] des péchés les plus graves Ainsi que les turpitudes, et qui pardonnent après s'être mis en colère,

38. qui répondent à l'appel de leur Seigneur, accomplissent la Salat, se consultent entre eux à propos de leurs affaires, dépensent de ce que nous leur attribuons,

39. et qui, atteints par l'injustice, ripostent.

40. la sanction d'une mauvaise action est une mauvaise action [une peine] identique. mais quiconque pardonne et réforme, son salaire incombe à Allah. il n'aime point les injustes!

41. quant à ceux qui ripostent après avoir été lésés,...ceux-là pas de voie (recours légal) contre eux;

42. il n'y a de voie [de recours] que contre ceux qui lèsent les gens et commettent des abus, contrairement Au droit, sur la terre: Ceux-là auront un châtiment douloureux.

43. et celui qui endure et pardonne, cela en vérité, fait partie des bonnes dispositions et de la résolution dans les affaires.

44. et quiconque Allah égare n'a aucun protecteur après Lui. Cependant, Tu verras les injustes dire, en Voyant le châtiment: ‹Y a-t-il un moyen de retourner [sur terre]?›

گلبرگ چهارصد و هشتاد و ششم

ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ (٢٣)

أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا فَإِنْ يَشَأِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلَى قَلْبِكَ وَيَمْحُ اللَّهُ الْبَاطِلَ وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (٢٤)

وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَعْفُو عَنِ السَّيِّئَاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ (٢٥)

وَيَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَيَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَالْكَافِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ (٢٦)

وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الأرْضِ وَلَكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَا يَشَاءُ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ (٢٧)

وَهُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ مَا قَنَطُوا وَيَنْشُرُ رَحْمَتَهُ وَهُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ (٢٨)

وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِنْ دَابَّةٍ وَهُوَ عَلَى جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَاءُ قَدِيرٌ (٢٩)

وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ (٣٠)

وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الأرْضِ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلا نَصِيرٍ (٣١)

23. that is (the bounty) whereof Allah gives glad tidings to His servants who believe and do righteous deeds. say: "No reward do I ask of you for This except the love of those near of kin." and if any one earns any good, we shall give Him an increase of good In respect thereof: for Allah is Oft-forgiving, Most ready to appreciate (service).

24. What! do They say, "He has forged a falsehood against Allah.? but if Allah willed, He could seal up Thy heart. and Allah blots out Vanity, and proves the truth by His Words. for He knows well the secrets of all hearts.

25. He is the one that accepts repentance from His servants and forgives sins: and He knows all that ye do.

26. and He listens to those who believe and do deeds of righteousness, and gives them increase of His bounty: but for the unbelievers their is a terrible penalty.

27. if Allah were to enlarge the provision for His servants, They would indeed transgress beyond all bounds through the earth; but He Sends (it) down In due measure As He pleases. for He is with His servants Well-acquainted, Watchful.

28. He is the one that Sends down rain (Even) after (men) have given up all hope, and scatters His Mercy (far and wide). and He is the protector, worthy of all praise.

29. and among His Signs is the creation of the heavens and the earth, and the Living creatures that He has scattered through them: and He has power to gather them together when He wills.

30. whatever misfortune happens to you, is because on the things your hands have wrought, and for many (of them) He grants Forgiveness.

31. nor can ye frustrate (aught), (fleeing) through the earth; nor have ye, besides Allah, any one to protect or to help.

23*اين است آنچه خداوند به بندگان خود،‌آنان كه ايمان آوردند و كارهاي نيك و شايسته كردند ،‌نويد مي دهد . بگو : بر اين رساندن پيام بهچ مزدي از شما نمي خواهم مگر دوستي درباره خويشاوندان نزديكم،‌و هركس نيكي ورزد براي او در آن نيكي بيفزاييم ،‌كه خدا آمرزگار و سپاسدار است.

24* آيا مي گويند كه بر خدا دروغ بربافته ؟! پس اگر خداي خواهد بر دل تو مهر مي نهد ،‌و خدا باطل را نابود كند و حق را با سخنان خود استوار و پايدار سازد همانا او بدانچه در سينه هاست داناست.

25*و اوست آن خداي كه توبه ار از بندگان خود مي پذيرد و از بديها – گناهانشان – در ميگذرد و آنچه مي كنيد مي داند.

26* و آنان را كه ايمان آوردند و كارهاي نيك و شايسته كردند پاسخ مي دهد و از فزون بخشي خويش مي افزايدشان ، و كافران را عذابي سخت است.

27* و اگر خداوند روزي را بر بندگان خود فراخ مي كرد هر آينه در زمين ستم و سركشي مي كردند ، وليكن به اندازه اي كه بخواهد فرو مي آورد ، كه او به بندگان خويش آگاه و بيناست – كه چگونه و چند فراخور حالشان روزي دهد.-

28*و اوست آن خداي كه باران سودمند را پس از آنكه از آمدنش نا اميد شدند فرو فرستد و رحمت خويش را مي گستراند – باران را مي پراكندو انواع گياهان و درختان و ميوه ها را پديد مي آورد – و اوست دوست و كار ساز مومنان و ستوده.

29* و از نشانه هاس او آفريدن آسمانها و زمين است و آنچه در آنها از جنبندگان پراكنده كرده است ، و او بر گرد آوردن آنان هرگاه بخواهد تواناست.

30* و هر مصيبتي كه به شما رسد به سبب كارهايي – خطاها و گناهاني- است كه دستايتان كرده ،‌و از بسياري گناهان در مي گذرد.

31* وشما درزمين عاجز كننده خدا نيستيد – نمي توانيد از فرو آمدن مصيبتها به سزاي نافرماني تان بگريزيد- ، و شما را جز خدا دوست كارساز و ياوري نيست.

23. Telle est la [bonne nouvelle] qu'Allah Annonce à ceux des ses serviteurs qui croient et accomplissent les bonnes oeuvres! Dis: ‹Je ne vous en demande aucun salaire Si ce n'est l'affection eu égard à [Nos liens] de parenté›. et quiconque accomplit une bonne action, nous répondons par [une récompense] plus belle encore. Allah est certes Pardonneur et reconnaissant.

24. ou bien ils disent il a inventé un mensonge contre Allah. Or, Si Allah voulait, il scellerait Ton coeur. par ses paroles Cependant, Allah efface le faux et confirme le vrai. il connaît parfaitement le contenu des poitrines.

25. et C'est Lui qui agrée de ses serviteurs le repentir, pardonne les méfaits et sait ce que vous faites.

26. et exauce [les voeux] de ceux qui croient et accomplissent les bonnes oeuvres et leur accroît Sa Faveur, tandis que les mécréants ont un dur châtiment.

27. Si Allah attribuait ses dons avec largesse à [tous] ses serviteurs, ils commettraient des abus sur la terre; Mais, il fait descendre avec mesure ce qu'il veut. il connaît parfaitement ses serviteurs et en est Clairvoyant.

28. et C'est Lui qui fait descendre la pluie après qu'on en a désespéré, et répand Sa Miséricorde. et C'est Lui le Maître, le digne de louange.

29. Parmi ses preuves est la création des cieux et de la terre et des êtres vivants qu'il y a disséminés. il a en outre le pouvoir de les réunir quand il voudra.

30. Tout Malheur qui vous atteint est dû à ce que vos mains ont acquis. et il pardonne beaucoup.

31. vous ne pouvez pas échapper à la puissance d'Allah sur la terre; et vous n'avez en dehors d'Allah, ni Maître ni défenseur.

گلبرگ چهار صد و هشتاد و پنجم

وَالَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا اسْتُجِيبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ (١٦)

اللَّهُ الَّذِي أَنْزَلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَالْمِيزَانَ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ (١٧)

يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِهَا وَالَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْهَا وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ أَلا إِنَّ الَّذِينَ يُمَارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلالٍ بَعِيدٍ (١٨)

اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبَادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ (١٩)

مَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ (٢٠)

أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ وَلَوْلا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (٢١)

تَرَى الظَّالِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا وَهُوَ وَاقِعٌ بِهِمْ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فِي رَوْضَاتِ الْجَنَّاتِ لَهُمْ مَا يَشَاءُونَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ (٢٢)

16. but those who dispute concerning Allah after He has been accepted,- futile is their dispute In the sight of their Lord: on them will be a penalty terrible.

17. it is Allah who has sent down the Book In truth, and the balance (by which to weigh conduct). and what will make Thee realise that perhaps the Hour is close at hand?

18. only those wish to hasten it who believe not In it: those who believe hold it In awe, and know that it is the Truth. Behold, Verily those that dispute concerning the Hour are far astray.

19. gracious is Allah to His servants: He gives sustenance to whom He pleases: and He has power and can carry out His will.

20. to any that desires the tilth of the Hereafter, we give increase In His tilth, and to any that desires the tilth of This world, we grant somewhat thereof, but He has no share or lot In the Hereafter.

21. What! have They partners (in godhead), who have established for them some Religion without the permission of Allah. had it not been for the Decree of Judgment, the matter would have been decided between them (at once). but Verily the wrong- doers will have a grievous penalty.

22. Thou wilt see the wrong-doers In fear on account of what They have earned, and (the burden of) that must (necessarily) fall on them. but those who believe and work righteous deeds will be In the luxuriant meads of the Gardens: They shall have, before their Lord, all that They wish for. that will indeed be the magnificent bounty (of Allah..

16* و كساني كه درباره خداوند پس از آن كه دعوت او را پذيرفته اند به جدال مي پردازند دليلشان نزد پروردگارشان باطل و بي پايه است و بر آنهاست خشم الهي و برايشان عذاب سختي است.

17* خداست آن كه كتاب آسماني و ميزان را به حق نازل كرد و چه مي داني شايد قيامت نزديك باشد.

18* كساني كه ايمان به قيامت ندارند نسبت به وقوع آن شتاب مي ورزند، ولي كساني كه به آن ايمان دارند از آن مي ترسند و مي دانند كه قيامت حق است، بدانيد محققاً كساني كه درباره قيامت به جدال مي پردازند در گمراهي دوري هستند.

19* خداوند نسبت به بندگانش با مهر و لطف رفتار مي كند، هر كه را بخواهد و صلاح بداند روزي مي دهد و اوست تواناي غالب.

20* آن كه كشت آخرت بخواهد براي او در كشتش مي افزاييم و آن كه كشت دنيا بخواهد از آن به او مي دهيم و در آخرت هيچ نصيبي ندارد.

21* آيا خدايان باطل مشركان، احكامي از دين كه خداوند به آن اذن نداده براي مشركان قرار داده اند و اگر فرمان قطعي (خداوند مبني بر مهلت داده به منحرفان) نبود قطعاً ميان مشركان به هلاكت حكم مي شد و همانا ستمكاران برايشان عذابي دردناك است.

22* ستمكاران را خواهي ديد كه از آنچه انجام داده اند هراسانند در حالي كه كيفر آن به آنان خواهد رسيد و كساني كه ايمان آورده و كارهاي نيكو انجام داده اند در باغ هاي بهشت هستند، براي آنان نزد پروردگارشان هر چه را بخواهند فراهم است. اين است آن فضل بزرگ.

16. et ceux qui discutent Au sujet d'Allah, après qu'il a été répondu à [son appel], leur argumentation est auprès d'Allah sans valeur. une colère tombera sur eux et ils auront un dur châtiment.

17. C'est Allah qui a fait descendre le Livre en toute vérité, Ainsi que la balance. et qu'en sais-tu? Peut-être que l'Heure est proche?

18. ceux qui n'y croient pas cherchent à la hâter; tandis que ceux qui croient en sont craintifs et savent qu'elle est la pure vérité. et ceux qui discutent à propos de l'Heure sont dans un égarement lointain.

19. Allah est doux envers ses serviteurs. il attribue [Ses biens] à qui il veut. et C'est Lui le Fort, le Puissant.

20. quiconque désire labourer [le champ] de la vie future, nous augmenterons pour Lui son labour. quiconque désire labourer [le champ] de la présence vie, nous Lui en accorderons de [Ses jouissances]; mais il n'aura pas de part dans l'au-delà.

21. ou bien auraient-ils des associés [à Allah] qui auraient établi pour eux des lois religieuses qu'Allah n'a jamais permises? Or, Si l'arrêt décisif n'avait pas été prononcé, il aurait été tranché entre eux. les injustes auront certes un châtiment douloureux.

22. Tu verras les injustes épouvantés par ce qu'ils ont fait, et le châtiment s'abattra sur eux (inéluctablement). et ceux qui croient et accomplissent les bonnes oeuvres, seront dans les sites fleuris des jardins, ayant ce qu'ils voudront auprès de leur Seigneur. Telle est la grande grâce!

گلبرگ چهارصد و هشتاد و چهارم

فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الأنْعَامِ أَزْوَاجًا يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ (١١)

لَهُ مَقَالِيدُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (١٢)

شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ (١٣)

وَمَا تَفَرَّقُوا إِلا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَلَوْلا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ (١٤)

فَلِذَلِكَ فَادْعُ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَلا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَقُلْ آمَنْتُ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتَابٍ وَأُمِرْتُ لأعْدِلَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ لا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ (١٥)

11. (He is) the Creator of the heavens and the earth: He has made for you pairs from among yourselves, and pairs among cattle: by This means does He multiply you: there is nothing whatever like unto him, and He is the one that hears and sees (All things).

12. to Him belong the keys of the heavens and the earth: He enlarges and restricts. the sustenance to whom He will: for He knows full well all things.

13. the same Religion has He established for you As that which He enjoined on Noah - the which we have sent by inspiration to Thee - and that which we enjoined on Abraham, Moses, and Jesus: Namely, that ye should remain steadfast In religion, and make no divisions therein: to those who worship other things than Allah, hard is the (way) to which Thou callest them. Allah chooses to Himself those whom He pleases, and guides to Himself those who turn (to Him).

14. and They became divided only after knowledge reached them,- through selfish envy As between themselves. had it not been for a word that went forth before from Thy Lord, (tending) to a term appointed, the matter would have been settled between them: but truly those who have inherited the Book after them are In suspicious (disquieting) doubt concerning it.

15. Now then, for that (reason), call (them to the faith), and stand steadfast As Thou art commanded, nor follow Thou their vain desires; but say: "I believe In the Book which Allah has sent down; and I am commanded to judge justly between you. Allah is Our Lord and your Lord: for us (Is the responsibility for) Our deeds, and for you for your deeds. there is no contention between us and you. Allah will bring us together, and to Him is (our) final Goal.

11* پديد آرنده آسمانها و زمين است ، براي شما از جنس خودتان همسراني آفريد ، و از چارپايان نيز جفتها آفريد ،‌شما را در اين زناشويي و تناسل بسيار پراكنده مي گرداند. چيزي همانند او نيست ، و اوست شنوا و بينا.

12* او راست كليدهاي خزائن آسمانها و زمين ، روزي را براي هر كه بخواهد فراخ مي كند و تنگ مي گرداند،‌همانا او به هر چيزي داناست .

13*براي شما از دين چيزي را مقرر كرد كه نوح را بدان سفارش كرده بود و نيز آنچه را به تو وحي كرديم و آنچه ابراهيم و موسي و عيسي را به آنان سفارش كرديم كه اين دين را برپا دارند و در آن پراكندگي و اختلاف مكيند . آنچه بدان مي خواني بر مشركان گران و دشوار است . خدا هر كه را خواهد به سوي خود – يعني براي رسالت خود – بر مي گزيند و هر كه را به دل به او بازگردد به سوي خود راه مي نمايد .

14* و پراكندگي و اختلاف نكردند مگر پس از آنكه دانش بديشان رسيد ، آنهم از روي ستم و حسدي كه ميان خود داشتند،‌و اگر نبود سخني كه از پرودگارت از پيش رفته است به مهلت دادن ايشان تا سرآمدي معين ، هر آينه ميانشان حكم ميشد –عذاب آنها را فرو ميگرفت-. و همانا كساني كه پس از آنان وارث كتاب شدند درباره آن – يعني قرآن ،‌يا درباره او يعني محمد (ص) – در شك و ترديد اند.

15*پس براي اين – براي وحدت دين و عدم پراكندگي در ان – آنان را به برپا داشتن دين بخوان و چنانكه فرمان يافته اي استوار و پايدار باشد و از كامها و هوسهاي آنان پيروي مكن ، و بگو : به كتابي كه خداي فرو فرستاده است ايمان آوردم و فمران يافته ام تا ميان شما به عدل و داد رفتار كنم. خداي يكتا پروردگار ما و پرودگار شماست . ما را كارهارهاي ما و شما را كارهاي شماست ، ميان ما و شما ستيزه اي نيست . خدا ميان ما جمع مي كند –در رستاخيز- ،‌و بازگشت همه به سوي اوست.

11. ...Créateur des cieux et de la terre. il vous a donné des épouses [issues] de vous-même et des bestiaux par couples; par ce moyen il vous multiplie. il n'y a rien qui Lui ressemble; et C'est Lui l'Audient, le Clairvoyant.

12. il possède les clefs [des trésors] des cieux et de la terre. il attribue ses dons avec largesse, ou les restreint à qui il veut. Certes, il est Omniscient.

13. il vous a légiféré en matière de religion, ce qu'il avait enjoint à Noé, ce que nous t'avons révélé, Ainsi que ce que nous avons enjoint à Abraham, à Moïse et à Jésus: ‹Etablissez la religion; et n'en faites pas un sujet de division›. ce à quoi Tu appelles les Associateurs leur parait énorme. Allah élit et rapproche de Lui qui il veut et guide vers Lui celui qui se repent.

14. ils ne se sont divisés qu'après avoir reçu la science et ceci par rivalité entre eux. et Si ce n'était une parole préalable de Ton Seigneur pour un terme fixé, on aurait certainement tranché entre eux. ceux à qui le Livre a été donné en héritage après eux sont vraiment à son sujet, dans un doute troublant.

15. appelle donc (les gens) à cela; reste droit comme il t'a été commandé; ne suis pas leurs passions; et Dis: ‹Je crois en Tout ce qu'Allah a fait descendre comme Livre, et il m'a été commandé d'être équitable entre vous. Allah est Notre Seigneur et votre Seigneur. a nous nos oeuvres et à vous vos oeuvres. aucun argument [ne peut trancher] entre nous et vous. Allah nous regroupera tous. et vers Lui est la destination›.

گلبرگ چهار صد و هشتاد و دوم

إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ وَمَا تَخْرُجُ مِنْ ثَمَرَاتٍ مِنْ أَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنْثَى وَلا تَضَعُ إِلا بِعِلْمِهِ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكَائِي قَالُوا آذَنَّاكَ مَا مِنَّا مِنْ شَهِيدٍ (٤٧)

وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَدْعُونَ مِنْ قَبْلُ وَظَنُّوا مَا لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ (٤٨)

لا يَسْأَمُ الإنْسَانُ مِنْ دُعَاءِ الْخَيْرِ وَإِنْ مَسَّهُ الشَّرُّ فَيَئُوسٌ قَنُوطٌ (٤٩)

وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هَذَا لِي وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِنْ رُجِعْتُ إِلَى رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنَى فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِمَا عَمِلُوا وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ (٥٠)

وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الإنْسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَى بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعَاءٍ عَرِيضٍ (٥١)

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ثُمَّ كَفَرْتُمْ بِهِ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ (٥٢)

سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (٥٣)

أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقَاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ (٥٤)

47. to Him is referred the knowledge of the Hour (of Judgment: He knows all): no date-fruit comes out of its sheath, nor does a female conceive (within Her womb) nor bring forth the Day that ((Allah)) will propound to them the (question), "Where are the partners (ye attributed to me?" They will say, "We do assure Thee not one of us can bear witness!"

48. the (deities) They used to invoke aforetime will leave them In the lurch, and They will perceive that They have no way of escape.

49. man does not weary of asking for good (things), but if ill touches him, He gives up all hope (and) is lost In despair.

50. when we give Him a taste of some Mercy from ourselves, after some adversity has touched him, He is sure to say, "This is due to My (merit): I think not that the Hour (of judgment) will (ever) be established; but if I am brought back to My Lord, I have (much) good (stored) In His sight!" but we will Show the unbelievers the truth of all that They did, and we shall give them the taste of a severe penalty.

51. when we bestow favours on man, He turns away, and gets Himself remote on His side (instead of coming to Us); and when evil seizes him, (He comes) full of prolonged prayer!

52. say: "See ye if the (revelation) is (really) from Allah, and yet do ye reject it? who is more astray than one who is In a schism far (from any purpose)?"

53. soon will we Show them Our Signs In the (furthest) regions (of the earth), and In their own souls, until it becomes Manifest to them that This is the Truth. is it not Enough that Thy Lord doth witness all things?

54. Ah indeed! are They In doubt concerning the meeting with their Lord? Ah indeed! it is He that doth encompass all things!

47* آگاهي به زمان وقوع قيامت تنها به خداوند باز مي گردد و هيچ ميوه اي از غلاف خود خارج نمي شود و هيچ ماده اي باردار نمي شود و بار نمي گذارد مگر به علم او و روزي كه خداوند آنان را ندا كند: شركاي من (كه مي پنداشتيد) كجا هستند؟ گويند: ما عرضه داشتيم كه هيچ گواهي بر گفتار و عقيده خود نداريم.

48* و هر چه را كه از پيش همواره مي خواندند، از نزد آنان محو شد و مي فهمند كه برايشان هيچ راه فراري نيست.

49* انسان از دعاي خير خسته نمي شود و هر گاه شري به او رسد پس بسيار مأيوس و نوميد مي شود.

50* و اگر بعد از سختي اي كه به انسان رسيده از طرف خود رحمتي به او بچشانيم حتماً مي گويد: اين رحمت، حق من است، (و چنان مغرور مي شود كه مي گويد:) گمان نمي كنم قيامتي برپا شود و اگر هم به سوي پروردگارم بازگردانده شوم حتماً براي من نزد او بهترين منزلت خواهد بود. پس ما كساني را كه كفر ورزيدند، حتماً به آن چه انجام داده اند آگاه خواهيم كرد و قطعاً از عذاب سخت به آنان خواهيم چشاند.

51* و هر گاه به انسان نعمتي بخشيم، روي گرداند و خود را كنار كشد و هر گاه شري به او رسد پس دعايي طولاني كند.

52* بگو: به من خبر دهيد كه اگر قرآن از جانب خداوند باشد سپس شما به آن كفر ورزيديد، كيست گمراه تر از آن كه در مخالفت شديد با قرآن باشد؟

53* ما در آينده نزديكي آيات خود را در اطراف جهان و در درون جانشان به آنان نشان خواهيم داد، تا برايشان روشن شود كه قطعاً او حق است، آيا كافي نيست كه پروردگارت بر هر چيزي گواه است؟

54* آگاه باش كه مردم از ملاقات پروردگارشان در قيامت در شكي عميق هستند. آگاه باشد كه او به هر چيزي احاطه دارد.

47. a Lui revient la connaissance de l'Heure. aucun fruit ne sort de son enveloppe, aucune femelle ne conçoit ni ne met bas sans qu'il n'en ait connaissance. et le Jour où il les appellera: ‹Où sont Mes associés?›, ils diront: ‹Nous Te déclarons qu'il n'y a point de témoin Parmi nous› !

48. et ce qu'auparavant ils invoquaient les délaissera; et ils réaliseront qu'ils n'ont point d'échappatoire.

49. l'homme ne se lasse pas d'implorer le bien. Si le mal le touche, le voilà désespéré, désemparé.

50. et Si nous Lui faisons goûter une miséricorde de Notre part, après qu'une détresse l'ait touché, il dit certainement: ‹Cela m'est dû! et Je ne pense pas que l'Heure se lèvera [un jour]. et Si Je suis ramené vers Mon Seigneur, Je trouverai, près de Lui, la plus belle part›. nous informerons ceux qui ont mécru de ce qu'ils ont fait et nous leur ferons sûrement goûter à un dur châtiment.

51. quand nous comblons de bienfaits l'homme, il s'esquive et s'éloigne. et quand un Malheur le touche, il se Livre alors à une longue prière.

52. Dis: ‹Voyez-vous? Si ceci (le Coran) émane d'Allah et qu'ensuite vous le reniez; qui se trouvera plus égaré que celui qui s'éloigne dans la dissidence?›

53. nous leur montrerons nos signes dans l'univers et en eux-mêmes, jusqu'à ce qu'il leur devienne évident que C'est cela (le Coran), la vérité. ne suffit-il pas que Ton Seigneur soit témoin de toute-chose?

54. ils sont dans le doute, N'est-ce pas, Au sujet de la rencontre de leur Seigneur? C'est Lui certes qui embrasse toute chose (par Sa science et Sa puissance).

در سختيها به ياد خدا هستند, اما!.

نـخـسـت مـى فـرمـايد: ((هنگامى كه انسان را زيانى (و درد و رنج و فقرى ) رسد,ما را (براى حل مشكلش ) مى خواند)).

امـا آن هـم مـوقـتى است ((سپس هنگامى كه از جانب خود به او نعمتى دهيم (ودرد و رنجش را برطرف سازيم لطف و عطاى ما را به دست فراموشى مى سپارد, و)مى گويد: اين نعمت را به خاطر كاردانى خودم به من داده اند)).

اين غافلان بى خبر هيچ فكر نمى كنند كه آن علم و دانش نيز موهبتى از سوى خداست .

سپس قرآن در پاسخ اين افراد خودبين و كم ظرفيت كه چون به نعمتى رسندبه زودى خود را گم مـى كـنـنـد چـنـيـن مـى گـويد: ((ولى اين (نعمت ) وسيله آزمايش (آنها)است ولى بيشترشان نمى دانند)).

هـدف ايـن اسـت كـه بـا بروز حوادث سخت , و به دنبال آن رسيدن به نعمتهاى بزرگ , آنچه را در درون دارند آشكار كنند.

خداوند همه گناهان را مى آمرزد!.

در اينجا راه بازگشت را توام با اميدوارى به روى همه گنهكاران مى گشايدزيرا هدف اصلى از همه اين امور تـربـيـت و هـدايـت است نه انتقامجوئى و خشونت ,با لحنى آكنده از نهايت لطف و محبت آغوش رحـمتش را به روى همگان بازكرده وفرمان عفو آنها را صادر نموده , مى فرمايد: ((به آنها بگو: اى بـنـدگـان مـن كـه بـر خـوداسراف و ستم كرده ايد از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان رامى آمرزد زيرا كه او آمرزنده و مهربان است )).

آن روز پشيمانى بيهوده است :.

در گذشته دستور مؤكدى براى توبه و اصلاح و جبران اعمال گذشته آمده بود, در اينجا در تـعقيب آن مى گويد:

اين دستورها براى آن است ((مبادا كسى (روز قيامت ) بگويد: افسوس بر من از كـوتاهيهائى كه در اطاعت فرمان خدا كردم ! واز مسخره كنندگان (آيات او) بودم ))!.

آرى ! هـنـگـامـى كـه انـسـان وارد عـرصـه مـحشر مى شود و نتيجه تفريطها, ومسامحه كاريها و خـلافكاريها, و شوخى گرفتن جديها را در برابر چشم خود مى بيند,اندوهى سنگين توام با ندامتى عـمـيـق بر قلب او سايه مى افكند, و اين حالت درونى خود را بر زبان آورده و به صورت جمله هاى فوق بيان مى دارد.

  ((نفخه صور)) و مرگ و حيات عمومى بندگان!.

مى فرمايد:((و در صور دميده مى شود پس همه كـسـانـى كه در آسمانها و زمين هستند مى ميرند,مگر كسانى كه خدا بخواهد)).

الـبـتـه از روايـات بـه خـوبـى اسـتفاده مى شود كه اين گروه باقيمانده نيز سرانجام مى ميرند به گونه اى كه در سرتاسر عالم هستى موجودى زنده نخواهد بود, جزخداوند .

((سـپس بار ديگر در صور دميده مى شود, ناگهان همگى به پا مى خيزند و درانتظار (حساب و جزا) هستند))!.

آنها كه گروه گروه , وارد دوزخ مى شوند!.

نـخـسـت از دوزخيان شروع مى كند و مى گويد: ((و كسانى كه كافر شدند گروه گروه به سوى جهنم رانده مى شوند))!.

سـپـس مـى افـزايـد: ايـن امـر ادامه پيدا مى كند تا ((وقتى به دوزخ مى رسند درهاى آن گشوده مـى شود و نگهبانان دوزخ (از روى ملامت ) به آنها مى گويند: آيا رسولانى از ميان شما به سويتان نـيـامدند كه آيات پروردگارتان را براى شما بخوانند و ازملاقات اين روز شما را برحذر دارند))؟!.

آنها با يك جمله كوتاه و دردآلود به آنها پاسخ داده ((مى گويند: آرى (پيامبران آمدند و آيـات الـهـى را بـر مـا خواندند, و ما مخالفت كرديم ) ولى فرمان عذاب الهى بر كافران مسلم شده است )).

بـه ايـن تـرتيب آنها اعتراف مى كنند كه راه تكذيب انبيا و انكار آيات الهى راپيش گرفتند و طبعا سرنوشتى بهتر از اين نخواهند داشت .

و اين جمعيت گروه گروه وارد بهشت مى شوند!.

نـخـسـت مـى گـويـد: ((و كسانى كه تقواى الهى پيشه كردند گروه گروه به سوى بهشت برده مى شوند)) ((تـا ايـن كه آنها به بهشت مى رسند در حالى كه درهاى آن از قبل براى آنهاگشوده شده است , و (در اين هنگام ) نگهبانان آن [فرشتگان رحمت ] به آنهامى گويند: سلام بر شما! گوارايتان باد اين نـعـمـتها داخل بهشت شويد و جاودانه بمايند))!.

جـالـب ايـن كـه در مـورد دوزخـيان مى گويد هنگامى كه به دوزخ مى رسنددرهايش گشوده مـى شـود, ولى در مورد بهشتيان مى گويد درهايش از قبل گشوده شده , و اين اشاره به احترام و اكرام خاصى است كه براى آنها قائلند.

اوصافى اميدبخش !.

در ايـن جا خـدا را بـه پـنـج وصـف ديـگر از صفات بزرگش كه بعضى اميدآفرين و بعضى خوف آفرين است توصيف كرده , مى گويد:

((خداوندى كه آمرزنده گناه )) است (غافر الذنب ).

((و پذيرنده توبه )) (وقابل التوب ).

((داراى مجازات سخت )) (شديد العقاب ).

((و صاحب نعمت فراوان )) است (ذى الطول ).

((هيچ معبودى جز او نيست )) (لا اله الا هو).

((و بازگشت (همه شما) به سوى اوست )) (اليه المصير).

آرى ! كسى كه واجد اين اوصاف است فقط او شايسته عبوديت و مالك پاداش و كيفر است .

حاملان عرش الهى پيوسته به اهل ايمان دعا مى كنند!.

به مؤمنان راستين بشارت داده شده كه شما هرگز تنها نيستيد.

مى فرمايد: ((فرشتگانى كه حاملان عرشند و آنها كه در گرداگرد آن (طواف مى كنند) تسبيح و حـمـد پـروردگارشان را مى گويند و به او ايمان دارند و براى مؤمنان استغفار مى كنند)).

گـفـتار آنها اين است كه مى گويند: ((پروردگارا! رحمت و علم تو همه چيز رافراگرفته (تو از گـنـاهـان بندگانت باخبرى و نسبت به آنها رحيمى خداوندا!) آنها را كه توبه كرده اند و راه تو را پـيـروى مى كنند بيامرز و آنها را از عذاب دوزخ نگاه دار)).

روز تلاقى !.

نـخـسـت مـى فـرمايد: روز تلاقى ((روزى كه همه آنان آشكار مى شوند)) و تمام پرده ها و حجابها كنار مى رود و اسرار درون همگان آشكار مى گردد.

در دومـيـن تـوصيف از آن روز مى افزايد: ((چيزى از مردم بر خدا پنهان نخواهدماند)).

سـومـين ويژگى آن روز حاكميت مطلقه پروردگار است , چنانكه در دنباله آيه مى فرمايد: در آن روز گفته مى شود: ((حكومت امروز براى كيست ))؟.

و در پاسخ مى گويند: ((براى خداوند يكتاى قهار است )).

ويـژگـى چـهـارم آن روز ايـن اسـت كـه روز پـاداش و كيفر است , چنانكه مـى فـرمـايـد: ((امروز هركسى در برابر كارى كه انجام داده جزا داده مى شود)).

ويـژگـى پـنجم همان است كه در جمله بعد مى افزايد: ((امروز هيچ ظلم وستمى (بر هيچ كس ) نخواهد بود)).

شـشـمـين و آخرين ويژگى سرعت محاسبه اعمال بندگان است , چنانكه در پايان آيه مى فرمايد: ((خداوند سريع الحساب است )).

ما مؤمنان را يارى مى دهيم !.

مـى فـرمـايـد: ((ما بطور مسلم رسولان خود و كسانى را كه ايمان آورده اند درزندگى دنيا و روز قـيامت كه گواهان برپا مى خيزند يارى مى دهيم )).

حمايتى كه بى قيد و شرط است و به همين جهت انواع پيروزيها را به دنبال دارد, اعم از پيروزى در مـنـطـق و بـيـان , يا پيروزى در جنگها, يا فرستادن عذاب الهى بر مخالفان و نابود كردن آنان و يا امدادهاى غيبى كه قلب را تقويت و روح را به لطف الهى نيرومند و قوى مى سازد.

مرا بخوانيد تا اجابت كنم !.

در اينجا آن را با لطف و مهربانى مى آميزد, و آغوش رحمتش را به روى توبه كنندگان مى گشايد.

نـخـسـت مى گويد: ((پروردگار شما گفته است : مرا بخوانيد تا (دعاى ) شما رابپذيرم )).

((دعـا)) خـود يك نوع عبادت است و در ضمن تـهـديـد شديدى نسبت به كسانى كه از دعا كردن ابا دارند,مى گويد: ((كسانى كه از عبادت من تكبر مى ورزند به زودى با ذلت وارد دوزخ ‌مى شوند)).

در روايتى از امام صادق (ع ) آمده است كه : ((نزد خدا مقامى است كه جز بادعا و تقاضا نمى توان به آن رسيد, و اگر بنده اى دهان خود را از دعا فرو بندد وچيزى تقاضا نكند چيزى به او داده نخواهد شـد, پس از خدا بخواه تا به تو عطاشود, چرا كه هر درى را بكوبيد و اصرار كنيد سرانجام گشوده خواهد شد)).

سرنوشت ستيزه جويان مغرور!.

نـخـسـت مـى گـويـد: ((آيـا نديدى كسانى را كه در آيات خدا مجادله مى كنندچگونه از راه حق منحرف مى شوند)).

ايـن مـجـادلـه و گفتگوهاى توام با لجاجت و عناد, اين تقليدهاى كوركورانه وتعصبهاى بى پايايه سـبـب مـى شود كه آنها از صراط مستقيم به بيراهه كشيده شوند,چرا كه حقايق تنها در پرتو روح حق جويى آشكار مى گردد.

سپس به توضيح بيشتر درباره آنها پرداخته , مى افزايد: ((همان كسانى كه كتاب (آسمانى ) و آنچه رسولان خود را بدان فرستاده ايم تكذيب كردند)).

و در پـايـان آنـهـا را بـا ايـن سـخـن تهديد مى كند: ((آنان به زودى (نتيجه شوم كار خود را) مى فهمند)).

((آن هـنـگـام كـه غـلـها و زنجيرها بر گردن آنها قرار گرفته و با اين غل وزنجير آنها را مى كشند)).

((به درون آب جوشان , و سپس در آتش دوزخ سوزانده مى شوند))!.

عـلاوه بـر ايـن عـذابـهاى جسمانى آنها را با يك سلسله عذابهاى دردناك روحى مجازات مـى كـنند.

منافع گوناگون چهارپايان :.

بـار ديـگـر بـه نـشانه هاى قدرت خداوند و مواهب گسترده اش نسبت به انسانهاباز مى گردد, و گوشه ديگرى از آن را شرح مى دهد, تا هم به عظمت او آشناترشوند, و هم حس شكرگزارى را كه وسيله اى براى معرفت اللّه است در آنها برانگيزد.

مـى فـرمايد: ((خداوند همان كسى است كه چهارپايان را براى شما آفريد, تا برآنها سوار شويد, و از آنها تغذيه كنيد)).

بـعـضى از آنها تنها براى تغذيه مورد استفاده قرار مى گيرند همچون گوسفند, وبعضى هم براى سـوارى و هـم براى تغذيه مانند شتر كه هم كشتى بيابانهاى خشك وسوزان است و هم وسيله اى براى تغذيه آدميان !.

از شـيـر و پـشـم و پـوسـت و سـايـر اجزاى آنها استفاده مى كنيد وحتى فضولات بدن آنها نيز در كشاورزى و غيره قابل استفاده است .

سپس مى افزايد; منظور ديگر از آفرينش آنها اين بوده : ((تا بوسيله آنها به مقصدى كه در دل داريد برسيد)).

تعبير فوق مى تواند اشاره به استفاده هاى تفريحى , هجرت و سياحت ,مسابقه ها و گاه كسب ابهت و مانند آن باشد.

و از آنـجـا كـه ايـنـهـا هـمه وسيله مسافرت در خشكى هستند, در پايان مى افزايد: ((و بر آنها (چهارپايان ) و بر كشتيها سوار مى شويد)).

از صاعقه اى همچون صاعقه عاد و ثمود بترسيد!.

به دنبال گفتار مؤثرى كه در زمينه توحيد و شناسايى خداوند, در اينجا مخالفان لجوج را كه اين همه نشانه هاى روشن و آيات بينات را ناديده مى گيرند شديدا انذار كرده و به آنان هـشـدار داده , مـى گـويـد: ((اگـر با اين همه دلائل روى گردان شوند به آنها بگو: من شما را به صـاعقه اى همچون صاعقه قوم عاد و ثمود تهديد مى كنم )).

از آن بـتـرسـيـد كـه هـمـان صاعقه هاى مرگبار و آتش زا و درهم كوبنده به سراغ شما بيايد و به زندگى ننگين شما خاتمه دهد.

همنشينان بد!.

در تـعـقيب بحثى كه در گذشته پيرامون سرنوشت دشمنان خدا (اعدااللّه ) آمد در اين به به دو قسمت از مجازات دردناك آنها در آخرت و دنيااشاره مى كند.

نـخـست خداوند مى فرمايد: ((اگر آنها صبر و شكيبايى كنند (يا نكنند) آتش دوزخ قرارگاهشان است )) و رهايى از آن امكان پذير نيست.

سـپـس بـراى تاكيد اين مطلب مى افزايد: ((و اگر آنها تقاضاى رضايت و عفوپروردگار كنند (به جايى نمى رسد و) مورد عفو قرار نمى گيرند)).

سـپـس به مجازات دردناك دنيوى آنها اشاره كرده , مى فرمايد: ((مابراى آنها همنشينانى (زشـت سـيـرت ) قـرار داديـم , كـه زشتيها را از پيش رو و پشت سرآنها در نظرشان جلوه دادند)).

هـمين معنى به صورت گوياترى در آيات 36 و 37 سوره زخرف آمده آنجا كه مى فرمايد: ((بر آنها كـه از يـاد خداوند رحمان روى گردان شوند شياطين را مسلطمى سازيم كه همواره با آنان قرين هستند, اين شياطين آنها را از راه حق باز مى دارنددر حالى كه گمان مى كنند هدايت يافته اند)).

سـپـس مـى افـزايـد: بـه سبب اين وضع اسفبار ((فرمان عذاب الهى درباره آنهاتحقق يافت , و به سـرنـوشت اقوام گمراهى از جن و انس كه قبل از آنها بودند گرفتارشدند)).

نزول فرشتگان بر مؤمنان با استقامت!.

نخست مى گويد: ((به يقين كسانى كه گفتند: پروردگار ما خداوند يگانه است ,سپس استقامت كـردند فرشتگان الهى بر آنها نازل مى شوند كه نترسيد و غمگين مباشيد)) نه از حوادث بيمناك آينده نگران باشيد و نه از گناهان گذشته خودغمى به دل راه دهيد.

بـسـيـارند كسانى كه دم از عشق ((اللّه )) مى زنند, ولى در عمل استقامت ندارند,افرادى سست و نـاتـوانـند كه وقتى در برابر طوفان شهوات قرار مى گيرند با ايمان وداع كرده , و در عمل مشرك مـى شـونـد, و هـنگامى كه منافعشان به خطر مى افتدهمان ايمان ضعيف و مختصر را نيز از دست مى دهند.

البته نبايد فراموش كرد كه ((استقامت )) همچون ((عمل صالح )) ميوه درخت ((ايمان )) است، زيرا ايمان هنگامى كه عمق و نفوذ كافى پيدا كند انسان را دعوت به استقامت خواهد كرد, همان گونه كه استقامت در مسير حق نير بر عمق ايمان مى افزايد, و اين دو تاثير متقابل دارند.

بدى را با نيكى دفع كن !.

مى فرمايد: ((چه كسى خوش گفتارتر است از آن كس كه دعوت به سوى خدا مى كند و عمل صالح انجام مى دهد و مى گويد: من از مسلمانانم ))؟ و با تمام وجودم اسلام را پذيرفته ام.

در اين جا با صراحت , بهترين گويندگان را كسانى معرفى كرده كه داراى اين سه وصفند: دعوت به اللّه , عمل صالح , و تسليم در برابر حق .

بـعـد از بـيان دعوت به سوى خداوند و اوصاف داعيان الى اللّه ,روش دعوت را شرح داده , مى گويد: ((هرگز نيكى و بدى يكسان نيست )).

در حـالـى كه مخالفان حق سلاحى جز بدگويى و افترا و سخريه و استهزا وانواع فشارها و ستمها ندارند, بايد سلاح شما پاكى و تقوا و سخن حق و نرمش ومحبت باشد.

قرآن هدايت است و درمان!.

در ايـن جا سـخن از بهانه جويى اين افراد لجوج به ميان آورده و پاسخ يكى ازبهانه هاى عجيب را مـطـرح مى كند و آن اين كه آنها مى گفتند: چرا قرآن به زبان عجم نازل نشده است تا ما براى آن اهميت بيشترى قائل باشيم و غيرعرب نيز از آن بهره گيرند.

ايـنـجـاسـت كـه قـرآن در پاسخ آنها مى گويد: ((هرگاه آن را قرآنى عجمى قرارمى داديم حتما مى گفتند: چرا آياتش روشن نيست ))؟ چرا پيچيده است ؟ و ما از آن سر در نمى آوريم !.

سپس اضافه مى كردند: راستى عجيب است ((قرآنى عجمى از پيغمبرى عربى ))؟ .

يا مى گفتند: ((كتابى است عجمى براى امتى عربى ))؟.

خلاصه آنها بيماردلانى هستند كه هر طرحى ريخته شود و هر برنامه اى پياده گردد به آن ايرادى مى كنند, و بهانه اى مى تراشند.

سـپـس قـرآن خـطاب به پيامبر(ص ) مى افزايد: ((بگو: اين (كتاب آسمانى )براى كسانى كه ايمان آورده اند (مايه ) هدايت و درمان است )) ((اما كسانى كه ايمان نمى آورند در گوشهايشان سنگينى است )) و آن را درك نمى كنند.

((و گويى نابينا هستند و آن را نمى بينند)) ((آنـهـا (هـمـچون كسانى هستند كه گويى ) از راه دور صدا زده مى شوند)).

و معلوم است چنين كسانى نه مى شنوند و نه مى بينند!.