گلبرگ دويست و چهل و هشتم

وَمَا تَسْأَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ (١٠٤)

وَكَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ (١٠٥)

وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلا وَهُمْ مُشْرِكُونَ (١٠٦)

أَفَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غَاشِيَةٌ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لا يَشْعُرُونَ (١٠٧)

قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ (١٠٨)

وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ إِلا رِجَالا نُوحِي إِلَيْهِمْ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الأرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَدَارُ الآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا أَفَلا تَعْقِلُونَ (١٠٩)

حَتَّى إِذَا اسْتَيْئَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَنْ نَشَاءُ وَلا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ (١١٠)

لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لأولِي الألْبَابِ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَى وَلَكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (١١١)

104. and no reward You (O Muhammad ) ask of them (those who deny Your Prophethood) for it, it(the Qur'ân) is no less than a Reminder and an advice unto the 'Alamîn (men and jinns).

105. and How many a sign In the heavens and the earth they pass by, while they are averse therefrom.

106. and Most of them believe not In Allâh except that they attribute partners unto Him [i.e. they are Mushrikûn -polytheists - see Verse 6: 121].

107. do they Then feel secure from the coming against them of the covering veil of the torment of Allâh, or of the coming against them of the (Final) Hour, All of a sudden while they perceive not?

108. Say (O Muhammad ): "This is My Way; I invite unto Allâh (i.e. to the Oneness of Allâh - Islâmic Monotheism) with sure knowledge, I and Whosoever follows Me (also must invite others to Allâh i.e to the Oneness of Allâh - Islâmic Monotheism) with sure knowledge. and glorified and Exalted be Allâh (above All that they associate as partners with Him). and I am not of the Mushrikûn (polytheists, pagans, idolaters and disbelievers In the Oneness of Allâh; those who Worship others along with Allâh or set up rivals or partners to Allâh)."

109. and we sent not before You (as Messengers) any but men, whom we inspired from among the people of townships. have they not travelled through the earth and seen what was the end of those who were before them? and Verily, the home of the Hereafter is the best for those who fear Allâh and obey Him (by abstaining from sins and evil deeds, and by performing righteous good deeds). do You not Then understand?

110. (They were reprieved) until, when the Messengers gave up hope and thought that they were denied (by their people), Then came to them Our help, and whomsoever we willed were delivered. and Our punishment cannot be warded off from the people who are Mujrimûn (criminals, disobedients to Allâh, sinners, disbelievers, polytheists).

111. indeed In their stories, there is a lesson for men of understanding. it (the Qur'an) is not a forged statement but a confirmation of the Allâh's existing Books [the Taurât (Torah), the Injeel (Gospel) and other Scriptures of Allâh] and a detailed explanation of everything and a Guide and a Mercy for the people who believe.

104* و تو بر اين وظيفه ى ارشاد، پاداشى از آنان نمى خواهى. آن رسالت و قرآن جز تذكر و پندى براى جهانيان نيست .

105* و چه بسيار نشانه در آسمان ها و زمين، كه بر آن مى گذرند، در حالى كه از آن روى گردانند.

106* و بيشترشان به خداوند ايمان نمى آورند، جز اينكه با او چيزى را شريك مى گيرند و ايمانشان خالص نيست .

107* آيا آنها كه ايمان نمى آورند از اينكه عذاب الهى آنها را در برگيرد و يا قيامت در حالى كه نمى دانند ناگهانى فرارسد در امانند؟

108* اى پيامبر تو نيز بگو: اين راه من است. من و هر كس پيروى ام كرد با بينايى به سوى خدا دعوت مى كنيم و خداوند از هر شريكى منزه است و من از مشركان نيستم .

109* و پيش از تو پيامبرى نفرستاديم، جز مردانى از اهل آبادى ها را كه به آنان نيز وحى مى كرديم. با وجود اين، آيا در زمين سير نكرده اند تا عاقبت كسانى را كه پيش از آنان بوده اند بنگرند؟ و قطعاً سراى آخرت براى كسانى كه تقوا پيشه كرده اند بهتر است. آيا نمى انديشيد؟

110* دعوت پيامبران و مخالفت دشمنان همچنان ادامه داشت تا هنگامى كه پيامبران از هدايت مردم به آستانه نوميدى رسيدند و كفار گمان كردند كه وعده عذاب به دروغ به آنان داده شده است. آنگاه يارى ما به آنان رسيد، پس كسانى را كه مى خواستيم نجات يافتند ولى عذاب ما از گروه مجرمان باز گردانده نمى شود.

111* به راستى در سرگذشت آنان براى خردمندان عبرتى است. اين سخنى نيست كه به دروغ ساخته شده باشد. بلكه تصديق كننده ى آن كتاب آسمانى است كه پيش از آن آمده و روشنگر هر چيز و مايه هدايت ورحمت براى گروهى است كه ايمان مى آورند.

104. et Tu ne leur demandes aucun salaire pour cela. ce n'est là qu'un rappel adressé à l'univers.

105. et dans les cieux et sur la terre, que de signes auprès desquels les gens passent, en s'en détournant!

106. et la plupart d'entre eux ne croient en Allah, qu'en Lui donnant des associés.

107. Est-ce qu'ils sont sûrs que le châtiment d'Allah ne viendra pas les couvrir ou que l'Heure ne leur viendra pas soudainement, sans qu'ils s'en rendent compte?

108. Dis: ‹Voici ma voie, j'appelle les gens [à la religion] d'Allah, Moi et ceux qui me suivent, nous basant sur une preuve évidente. Gloire à Allah! et Je ne suis point du nombre des Associateurs.

109. nous n'avons envoyé avant Toi que des hommes originaires des cités, à qui nous avons fait des révélations. [ces gens là] N'ont-ils pas parcouru la terre et considéré quelle fut la fin de ceux qui ont vécu avant eux? la demeure de l'au-delà est assurément meilleure pour ceux qui craignent [Allah]. ne raisonnerez- vous donc pas?

110. quand les messagers faillirent perdre espoir (Et que leurs adeptes) eurent pensé qu'ils étaient dupés voilà que vint à eux Notre secours. et furent sauvés ceux que nous voulûmes. mais Notre rigueur ne saurait être détournée des gens criminels.

111. dans leurs récits il y a certes une leçon pour les gens doués d'intelligence. ce n'est point là un récit fabriqué. C'est Au contraire la confirmation de ce qui existait déjà avant Lui, un exposé détaillé de toute chose, un guide et une miséricorde pour des gens qui croient.

گلبرگ دویست و چهل و هفتم

فَلَمَّا أَنْ جَاءَ الْبَشِيرُ أَلْقَاهُ عَلَى وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصِيرًا قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لا تَعْلَمُونَ (٩٦)قَالُوا يَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ (٩٧)

قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (٩٨)

فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَى يُوسُفَ آوَى إِلَيْهِ أَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوا مِصْرَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ آمِنِينَ (٩٩)

وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوا لَهُ سُجَّدًا وَقَالَ يَا أَبَتِ هَذَا تَأْوِيلُ رُؤْيَايَ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّي حَقًّا وَقَدْ أَحْسَنَ بِي إِذْ أَخْرَجَنِي مِنَ السِّجْنِ وَجَاءَ بِكُمْ مِنَ الْبَدْوِ مِنْ بَعْدِ أَنْ نَزَغَ الشَّيْطَانُ بَيْنِي وَبَيْنَ إِخْوَتِي إِنَّ رَبِّي لَطِيفٌ لِمَا يَشَاءُ إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ (١٠٠)

رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِنْ تَأْوِيلِ الأحَادِيثِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ (١٠١)

ذَلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ (١٠٢)

وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ (١٠٣)

96. then when the bearer of the good news came, He cast (the shirt) over His face, and He Forthwith regained Clear sight. He said: "Did I not say to you, 'I know from Allah that which ye know not?'"

97. They said: "O Our father! ask for us forgiveness for Our sins, for we were truly at fault."

98. He said: "Soon will I ask My Lord for forgiveness for you: for He is indeed Oft-forgiving, Most Merciful."

99. then when They entered the presence of Joseph, He provided a home for His parents with Himself, and said: "Enter ye Egypt (all) In safety if it please Allah."

100. and He raised His parents high on the Throne (of dignity), and They fell down In prostration, (all) before Him. He said: "O My father! This is the fulfilment of My vision of old! Allah hath made it come true! He was indeed good to me when He took me out of prison and brought you (All here) out of the desert, (Even) after Satan had sown enmity between me and My brothers. Verily My Lord understandeth best the mysteries of all that He planneth to do, for Verily He is full of knowledge and wisdom.

101. "O My Lord! Thou hast indeed bestowed on me some power, and taught me something of the interpretation of dreams and events,- O Thou Creator of the heavens and the earth! Thou art My Protector In This world and In the Hereafter. take Thou My soul (at death) As one submitting to Thy will (as a Muslim), and unite me with the righteous."

102. such is one of the stories of what happened Unseen, which we reveal by inspiration unto thee; nor wast Thou (present) with them then when They concerted their plans together In the process of weaving their plots.

103. yet no Faith will the greater part of Mankind have, however ardently Thou dost desire it.

96* پس چون (آن برادرى كه حامل پيراهن يوسف بود) مژده رسان آمد، پيراهن را روى صورت يعقوب انداخت . پس يعقوب بينا گشت و گفت : آيا به شما نگفتم : همانا من از (عنايت) خداوند چيزى مى دانم كه شما نمى دانيد

97* ( فرزندان ) گفتند: اى پدر! براى گناهانمان (از خداوند) طلب آمرزش كن كه براستى ما خطاكار بوديم

98* ( يعقوب ) گفت : بزودى از پروردگارم براى شما طلب آمرزش مى كنم براستى كه او، خود آمرزنده و بسيار مهربان است

99* پس چون (پدر ومادر وبرادران ) بر يوسف وارد شدند، پدر ومادرش را در كنار خويش جاى داد وگفت : به خواست خدا با امن و امان داخل مصر شويد

100* و پدر و مادرش را بر تخت بالا برد ولى همه آنان پيش او افتادند و سجده كردند. و (يوسف) گفت : اى پدر اين است تعبير خواب پيشين من ، به يقين ، پروردگارم آنرا تحقق بخشيد و به راستى كه به من احسان كرد آنگاه كه مرا از زندان آزاد ساخت و شما را پس از آنكه شيطان ميان من و برادرانم را بر هم زد از بيابان (كنعان به مصر) آورد. همانا پروردگار من در آنچه بخواهدصاحب لطف است . براستى او داناى حكيم است

101* ( يوسف گفت :) پروردگارا؛ تو مرا (بهره اى ) از حكومت دادى و از تعبير خواب ها به من آموختى . (اى ) پديدآورنده ى آسمان ها و زمين ، تنها تو در دنيا وآخرت مولاى منى ، مرا تسليم خود بميران ومرا به شايستگان ملحق فرما

102* )اى پيامبر) اين (داستان ) از خبرهاى غيبى است كه ما به تو وحى مى كنيم و تو نزد آنان (برادران يوسف ) نبودى آنگاه كه در كار خويش هم داستان و متفق شدند ونيرنگ مى نمودند (كه چگونه يوسف را در چاه اندازند و بگويند گرگ او را دريده است )

103* اى پيامبر بيشتر مردم ايمان بياور نيستند، هر چند (سخت بكوشى و) حرص و آرزو داشته باشى

96. puis quand arriva le porteur de bonne annonce, il l'appliqua [la tunique] sur le visage de Jacob. celui-ci recouvra [aussitٍt] la vue, et dit: ‹Ne vous ai-Je pas dit que Je sais, par Allah, ce que vous ne savez pas?›

97. - ils dirent: ‹ Notre père, implore pour nous la rémission de nos péchés. nous étions vraiment fautifs›.

98. - il dit: ‹J'implorerai pour vous le pardon de Mon Seigneur. car C'est Lui le Pardonneur, le Très Miséricordieux›.

99. lorsqu'ils s'introduisirent auprès de Joseph, celui-ci accueillit ses père et mère, et leur dit: ‹Entrez en Egypte, en toute sécurité, Si Allah le veut!›

100. et il éleva ses parents sur le Trٍne, et tous tombèrent devant Lui, prosternés et il dit: ‹ Mon père, voilà l'interprétation de Mon rêve de jadis. Allah l'a bel et bien réalisé... et il m'a certainement fait du bien quand il m'a fait sortir de prison et qu'il vous a fait venir de la compagne, [du désert], après que le Diable ait suscité la discorde entre Mes frères et Moi. Mon Seigneur est plein de douceur pour ce qu'il veut. et C'est Lui l'Omniscient, le Sage.

101. Mon Seigneur, Tu m'as donné du pouvoir et m'as enseigné l'interprétation des rêves. [C'est Toi Le] Créateur des cieux et de la terre, Tu es Mon patron, ici-bas et dans l'au-delà. Fais-moi mourir en parfaite soumission et fait Moi rejoindre les vertueux.

102. ce sont là des récits inconnus que nous Te révélons. et Tu n'étais pas auprès d'eux quand ils se mirent d'accords pour comploter.

103. et la plupart des gens ne sont pas croyants Malgré Ton désir ardent.

گلبرگ دویست و چهل و ششم

يَا بَنِيَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِنْ يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا يَيْئَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ (٨٧)

فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ قَالُوا يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَا إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ (٨٨)

قَالَ هَلْ عَلِمْتُمْ مَا فَعَلْتُمْ بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنْتُمْ جَاهِلُونَ (٨٩)

قَالُوا أَئِنَّكَ لأنْتَ يُوسُفُ قَالَ أَنَا يُوسُفُ وَهَذَا أَخِي قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ (٩٠)

قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ آثَرَكَ اللَّهُ عَلَيْنَا وَإِنْ كُنَّا لَخَاطِئِينَ (٩١)

قَالَ لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ (٩٢)

اذْهَبُوا بِقَمِيصِي هَذَا فَأَلْقُوهُ عَلَى وَجْهِ أَبِي يَأْتِ بَصِيرًا وَأْتُونِي بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ (٩٣)

وَلَمَّا فَصَلَتِ الْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لأجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْلا أَنْ تُفَنِّدُونِ (٩٤)

قَالُوا تَاللَّهِ إِنَّكَ لَفِي ضَلالِكَ الْقَدِيمِ (٩٥)

87. "O My sons! go ye and enquire about Joseph and His brother, and never give up hope of Allah.s Soothing mercy: truly no one despairs of Allah.s Soothing Mercy, except those who have no faith."

88. then, when They came (back) into (Joseph's) presence They said: "O Exalted one! distress has seized us and Our family: we have (now) brought but scanty capital: so pay us full measure, (We pray thee), and treat it As charity to us: for Allah doth reward the charitable."

89. He said: "know ye How ye dealt with Joseph and His brother, not knowing (what ye were doing)?"

90. They said: "Art Thou indeed Joseph?" He said, "I am Joseph, and This is My brother: Allah has indeed been gracious to us (all): Behold, He that is righteous and patient,- never will Allah suffer the reward to be lost, of those who do right."

91. They said: "By Allah. indeed has Allah preferred Thee above us, and we certainly have been guilty of sin!"

92. He said: "This Day let no reproach be (cast) on you: Allah will forgive you, and He is the Most Merciful of those who Show mercy!

93. "Go with This My shirt, and cast it over the face of My father: He will come to see (clearly). then come ye (Here) to me together with all your family."

94. when the caravan left (Egypt), their father said: "I do indeed scent the presence of Joseph: Nay, think me not a dotard."

95. They said: "By Allah. truly Thou art In Thine old wandering mind."

87* اى پسرانم (بار ديگر به مصر) برويد و از يوسف و برادرش جستجو كنيد و از رحمت خداوند ماءيوس نشويد، حق اين است كه جز گروه كافران از رحمت خداوندى ماءيوس نمى شوند

88* پس هنگامى كه (مجددا) بر يوسف وارد شدند، گفتند: اى عزيز قحطى ، ما و خاندان ما را فراگرفته و (براى خريد گندم) بهاى اندكى با خود آورده ايم (اما شما كارى به پول اندك ما نداشته باش) سهم ما را به طور كامل وفا كن و بر ما بخشش نما، زيرا كه خداوند كريمان و بخشندگان را پاداش مى دهد

89* (يوسف) گفت : آيا دانستيد با يوسف وبرادرش چه كرديد آنگاه كه نادان بوديد

90* گفتند: آيا تو خود (همان) يوسفى ؟ گفت : (آرى) من يوسفم و اين برادر من است . به تحقيق خداوند بر ما منت گذاشت . زيرا كه هر كس تقوا و صبر پيشه كند پس همانا خداوند پاداش نيكوكاران را تباه نمى كند

91* (برادران) گفتند: به خداوند قسم ، كه واقعاً خداوند ترا بر ما برترى داده است و قطعاً ما خطاكار بوده ايم

92* )يوسف ( گفت : امروز بر شما توبيخ و ملامتى نيست ، خداوند شما را مى بخشد و او مهربانترين مهربانان است

93* )يوسف گفت :( اين پيراهن مرا ببريد و آنرا بر صورت پدرم بيفكنيد (تا) بينا شود و همه كسان خود را نزد من بياوريد

94* وچون كاروان (از مصر به سوى كنعان محل زندگى يعقوب ( رهسپار شد، پدرشان گفت : همانا من بوى يوسف را مى يابم ، البته اگر مرا كم خرد ندانيد

95* )پسران يعقوب به پدر( گفتند: به خدا سوگند تو سخت در گمراهى ديرين خود هستى

87. Mes fils! partez et enquérez-vous de Joseph et de son frère. et ne désespérez pas de la miséricorde d'Allah. ce sont seulement les gens mécréants qui désespèrent de la miséricorde d'Allah›.

88. et lorsqu'ils s'introduisirent auprès de [Joseph,] ils dirent: ‹ al-Azize, la famine nous a touchés nous et Notre famille; et nous venons avec marchandise sans grande valeur. donne-nous une pleine mesure, et Fais-nous la charité. Certes, Allah récompense les charitables!›

89. - il dit: ‹Savez-vous ce que vous avez fait de Joseph et de son frère alors que vous étiez ignorant? [injustes]›.

90. - ils dirent: ‹Est-ce que Tu es... Certes, Tu es Joseph!› - il dit: ‹Je suis Joseph, et Voici Mon frère. Certes, Allah nous a favorisés. quiconque craint et patiente... et Très certainement, Allah ne fait pas perdre la récompense des bienfaisants›.

91. - ils dirent: ‹Par Allah! vraiment Allah t'a préféré à nous et nous avons été fautifs›.

92. - il dit: ‹Pas de récrimination contre vous aujourd'hui! qu'Allah vous pardonne. C'est Lui le plus Miséricordieux des Miséricordieux.

93. Emportez ma tunique que voici, et appliquez-la sur le visage de Mon père: il recouvrera [aussitٍt] la vue. et amenez-moi toute votre famille›.

94. - et dès que la caravane franchit la frontière [de Canaan], leur père dit: ‹Je décèle, Certes, l'odeur de Joseph, même Si vous dites que Je radote›.

95. ils Lui dirent: ‹Par Allah Te voilà bien dans Ton ancien égarement›.

گلبرگ دويست و چهل و پنجم

قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ أَنْ نَأْخُذَ إِلا مَنْ وَجَدْنَا مَتَاعَنَا عِنْدَهُ إِنَّا إِذًا لَظَالِمُونَ (٧٩)

فَلَمَّا اسْتَيْأَسُوا مِنْهُ خَلَصُوا نَجِيًّا قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُمْ مَوْثِقًا مِنَ اللَّهِ وَمِنْ قَبْلُ مَا فَرَّطْتُمْ فِي يُوسُفَ فَلَنْ أَبْرَحَ الأرْضَ حَتَّى يَأْذَنَ لِي أَبِي أَوْ يَحْكُمَ اللَّهُ لِي وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ (٨٠)

ارْجِعُوا إِلَى أَبِيكُمْ فَقُولُوا يَا أَبَانَا إِنَّ ابْنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَا إِلا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حَافِظِينَ (٨١)

وَاسْأَلِ الْقَرْيَةَ الَّتِي كُنَّا فِيهَا وَالْعِيرَ الَّتِي أَقْبَلْنَا فِيهَا وَإِنَّا لَصَادِقُونَ (٨٢)

قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبْرٌ جَمِيلٌ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَنِي بِهِمْ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ (٨٣)

وَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا أَسَفَى عَلَى يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ (٨٤)

قَالُوا تَاللَّهِ تَفْتَأُ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّى تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ الْهَالِكِينَ (٨٥)

قَالَ إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لا تَعْلَمُونَ (٨٦)

79. He said: "Allâh forbid, that we should take anyone but Him with whom we found Our property. indeed (if we did so), we should be Zâlimûn (wrong-doers)."

80. So, when they despaired of him, they held a conference In private. the eldest among them said: "Know You not that Your father did take an oath from You In Allâh's Name, and before This You did fail In Your duty with Yûsuf (Joseph)? Therefore I will not leave This land until My father permits Me, or Allâh decides My case (by releasing Benjamin) and He is the best of the judges.

81. "Return to Your father and say, 'O Our father! Verily, Your son (Benjamin) has stolen, and we testify not except according to what we know, and we could not know the unseen!

82. "And ask (the people of) the town where we have been, and the caravan In which we returned, and indeed we are telling the truth."

83. He [Ya'qûb (Jacob)] said: "Nay, but Your ownselves have beguiled You into something. so patience is Most fitting (for me). may be Allâh will bring them (back) All to Me. truly He! Only He is All-Knowing, All-Wise."

84. and He turned away from them and said: "Alas, My grief for Yûsuf (Joseph)!" and He lost his sight because of the sorrow that He was suppressing.

85. they said: "By Allâh! You will never cease remembering Yûsuf (Joseph) until You become weak with old age, or until You be of the dead."

86. He said: "I Only complain of My grief and sorrow to Allâh, and I know from Allâh that which You know not.

79* يوسف گفت: پناه به خدا از اينكه كسى را به جز آنكه متاعمان را نزد او يافته ايم، بگيريم. زيرا كه در اينصورت حتماً ستمگر خواهيم بود.

80* پس چون از يوسف ماءيوس شدند كه يكى را به جاى ديگرى بازداشت كند نجواكنان به كنارى رفتند. براد بزرگشان گفت: آيا نمى دانيد كه پدرتان براى برگرداندن او بر شما پيمان الهى گرفته و پيش از اين نيز درباره يوسف كوتاهى كرده ايد. پس من هرگز از اين سرزمين نمى روم تا آنكه يوسف عفو كند يا آنكه پدرم به من اجازه دهد يا خدا در حق من حكمى كند و او بهترين داور و حاكم است .

81* برادر بزرگ گفت: من اينجا مى مانم ولى شما به سوى پدرتان برگرديد، پس بگوييد: اى پدر همانا پسرت دزدى كرده و ما جز به آنچه مى دانستيم گواهى نداديم و ما نگهبان وآگاه به غيب نبوده ايم .

82* اگر به حرف ما اطمينان ندارى از قريه اى كه در آن بوديم و از كاروانى كه در ميانشان به اينجا رو آورده ايم، سؤ ال كن و بى شك ما راستگو هستيم .

83* يعقوب گفت: اين چنين نيست بلكه بار ديگر نفس شما با نسبت دزدى به يوسف يا تعيين كيفر گروگان گيرى مسئله را براى شما آراسته است پس صبرى نيكو لازم است.  اميد است كه خداوند همه برادران را با هم نزد من آورد چرا كه او قطعاً آگاه و حكيم است.

84* يعقوب از برادران روى گرداند و گفت: اى دريغا بر يوسف، پس اندوه خود را فرو مى خورد تا آنكه دو چشمش از اندوه سفيد و نابينا شد.

85* فرزندان يعقوب به پدرشان گفتند: به خدا سوگند تو پيوسته ي وسف را ياد مى كنى تا آنكه بيمار و لاغر شوى و يا مشرف به مرگ و از بين بروى .

86* يعقوب گفت: من ناله آشكار و حزن پنهان خود را فقط به خدا شكايت مى برم و از عنايت و لطف خداوند چيزى را مى دانم كه شما نمى دانيد.

79. - il dit: ‹Qu'Allah nous garde de prendre un autre que celui chez qui nous avons trouvé Notre bien! nous serions alors vraiment injustes.

80. puis, lorsqu'ils eurent perdu Tout espoir [de ramener Benyamin] ils se concertèrent en secret. leur aîné dit: ‹Ne savez-vous pas que votre père a pris de vous un engagement formel Au nom d'Allah, et que déjà vous y avez manqué autrefois à propos de Joseph? Je ne quitterai point le territoire, jusqu'à ce que Mon père me le permette ou qu'Allah juge en ma Faveur, et il est le meilleur des juges.

81. retournez à votre père et dites: ‹ش Notre père, Ton fils a volé. et nous n'attestons que ce que nous savons. et nous n'étions nullement Au courant de l'inconnu.

82. et interroge la ville où nous étions, Ainsi que la caravane dans la quelle nous sommes arrivés. nous disons réellement la vérité.›

83. alors [Jacob] dit: ‹Vos âmes plutٍt vous inspiré [d'entreprendre] quelque chose!... Oh! belle patience. il se peut qu'Allah me les ramènera tous les deux. car C'est Lui l'Omniscient, le Sage›.

84. et il se détourna d'eux et dit: ‹Que Mon chagrin est grand pour Joseph!› et ses yeux blanchirent d'affliction. et il était accablé.

85. - ils dirent: ‹Par Allah! Tu ne cesseras pas d'évoquer Joseph, jusqu'à ce que t'épuises ou que Tu sois Parmi les morts›.

86. - il dit: ‹Je ne me plains qu'à Allah de Mon déchirement et de Mon chagrin. et, Je sais de la part d'Allah, ce que vous ne savez pas.

گلبرگ دويست و چهل و چهارم

فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ السِّقَايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَارِقُونَ (٧٠)

قَالُوا وَأَقْبَلُوا عَلَيْهِمْ مَاذَا تَفْقِدُونَ (٧١)

قَالُوا نَفْقِدُ صُوَاعَ الْمَلِكِ وَلِمَنْ جَاءَ بِهِ حِمْلُ بَعِيرٍ وَأَنَا بِهِ زَعِيمٌ (٧٢)

قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ مَا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِي الأرْضِ وَمَا كُنَّا سَارِقِينَ (٧٣)

قَالُوا فَمَا جَزَاؤُهُ إِنْ كُنْتُمْ كَاذِبِينَ (٧٤)

قَالُوا جَزَاؤُهُ مَنْ وُجِدَ فِي رَحْلِهِ فَهُوَ جَزَاؤُهُ كَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ (٧٥)

فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاءِ أَخِيهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِنْ وِعَاءِ أَخِيهِ كَذَلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِي دِينِ الْمَلِكِ إِلا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَنْ نَشَاءُ وَفَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ (٧٦)

قَالُوا إِنْ يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَهُ مِنْ قَبْلُ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِي نَفْسِهِ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ قَالَ أَنْتُمْ شَرٌّ مَكَانًا وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَصِفُونَ (٧٧)

قَالُوا يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ إِنَّ لَهُ أَبًا شَيْخًا كَبِيرًا فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُ إِنَّا نَرَاكَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ (٧٨)

70. so when He had furnished them forth with their provisions, He put the (golden) bowl into his brother's bag, Then a crier cried: "O You (in) the caravan! surely, You are thieves!"

71. they, turning towards them, said: "What is it that You have missed?"

72. they said: "We have missed the (golden) bowl of the king and for Him who produces it is (the reward of) a camel load; I will be bound by it."

73. they said: "By Allâh! indeed You know that we came not to make mischief In the land, and we are no thieves!"

74. they [Yûsuf's (Joseph) men] said: "What Then shall be the penalty of him, if You are (proved to be) liars."

75. they [Yûsuf's (Joseph) brothers] said: "The penalty should be that he, In whose bag it is found, should be held for the punishment (of the crime). Thus we Punish the Zâlimûn (wrong-doers, etc.)!"

76. so He [Yûsuf (Joseph)] began (the search) In their bags before the bag of his brother. Then He brought it out of his brother's bag. Thus did we Plan for Yûsuf (Joseph). He could not take his brother by the Law of the king (as a slave), except that Allâh willed it. (so Allâh made the brothers to bind themselves with their Way of "punishment, i.e. enslaving of a thief.") we raise to degrees whom we please, but over All those endowed with knowledge is the All-Knowing (Allâh).

77. they [(Yûsuf's (Joseph) brothers] said: "If He steals, there was a brother of his [Yûsuf (Joseph)] who did steal before (him)." but These things did Yûsuf (Joseph) keep In himself, revealing not the secrets to them. He said (within himself): "You are In worst case, and Allâh knows best the Truth of what You assert!"

78. they said: "O ruler of the land! Verily, He has an old father (who will grieve for him); so take one of us In his place. indeed we think that You are one of the Muhsinûn (good-doers - see V.2:112)."

70* پس چون بارهاى برادران را مجهّز و مهيا ساخت ظرف آبخورى گران قيمتى را در خورجين برادرش بنيامين قرار داد، سپس منادى صدا زد؛ اى كاروانيان! قطعاً شما دزديد.

71* برادران يوسف روبه ماموران كردند و گفتند: شما چه چيزى را گم كرده ايد.

72* گفتند: پيمانه و جام مخصوص شاه را گم كرده ايم و براى هركس آنرا بياورد يك بار شتر جايزه است و من اين را ضمانت مى كنم .

73* گفتند: به خدا سوگند شما مى دانيد كه ما براى فساد در اين سرزمين نيامده ايم و ما هرگز سارق نبوده ايم .

74* ماءموران يوسف گفتند: پس اگر دروغ گفته باشيد، كيفرش چيست ؟

75* گفتند: كيفر سارق، آنكه پيمانه در بارش پيدا شود، پس خود او كيفرش است كه به عنوان گروگان يا برده در اختيار صاحب پيمانه قرار گيرد ما در منطقه كنعان، ظالم سارق را اينگونه كيفر مى دهيم .

76* پس از پذيرش كيفر ماموران شروع به بازرسى كرده و قبل از بار برادرش به بازرسى بار ساير برادران پرداخت، سپس پيمانه را از بار برادرش بيرون آورد. ما اينگونه براى يوسف تدبير كرديم زيرا طبق قانون شاه مصر يوسف نمى توانست برادرش را بازداشت كند، مگر آنكه خدا بخواهد كه كيفر سارق در كنعان را مقدمه بازداشت اين برادر قرار مى دهد ما هر كس را كه بخواهيم و لايق باشد درجاتى بالا مى بريم و برتر از هر صاحب دانشى دانشورى است .

77* برادران گفتند: اگر او سرقت كند جاى تعجب نيست، زيرا پيش از اين نيز برادر او دزدى كرده بود. يوسف اين تهمت را در دل خود پنهان داشت و با آنكه ناراحت شده بود به روى آنان نياورد. ولى گفت: موقعيت شما بدتر از اوست و خداوند به آنچه توصيف مى كنيد داناتر است .

78* برادران گفتند: اى عزيز، همانا براى او پدرى است پير و سالخورده، پس يكى از ما را به جاى او بگير و او را رها كن همانا ترا از نيكوكاران مى بينيم .

70. puis, quand il leur eut fourni leurs provisions, il mit la coupe dans le sac de son frère. ensuite un crieur annonça: ‹Caravaniers! vous êtes des voleurs›.

71. ils se retournèrent en disant: ‹Qu'avez vous perdu?›

72. ils répondirent: ‹Nous cherchons la grande coupe du roi. la charge d'un chameau à qui l'apportera et j'en suis garant›.

73. ‹Par Allah, dirent-ils, vous savez certes que nous ne sommes pas venus pour semer la corruption sur le territoire et que nous ne sommes pas des voleurs›.

74. - quelle sera donc la sanction Si vous êtes des menteurs? (dirent-ils).

75. ils dirent: ‹La sanction infligée à celui dont les bagages de qui la coupe sera retrouvée est: [qu'il soit livré] lui-même [à titre d'esclave à la victime du vol]. C'est Ainsi que nous punissons les malfaiteurs›.

76. [Joseph] commença par les sacs des autres avant celui de son frère; puis il la fit sortir du sac de son frère. Ainsi suggérâmes-Nous cet artifice à Joseph. car il ne pouvait pas se saisir de son frère, selon la justice du roi, à moins qu'Allah ne l'eût voulu. nous élevons en rang qui nous voulons. et au-dessus de Tout homme détenant la science il y a un savant [plus docte que Lui].

77. ils dirent: ‹S'Il a commis un vol, un frère à Lui auparavant a volé aussi. ‹Mais Joseph tint Sa pensée secrète, et ne la leur dévoila pas. il dit [en Lui même]: ‹Votre position est bien pire encore! et Allah connaît mieux ce que vous décrivez›.

78. - ils dirent: ‹ش al-Azize, il a un père Très vieux; saisis-toi donc de l'un de nous, à Sa place. nous voyons que Tu es vraiment du nombre des gens bienfaisants›.

گلبرگ دوست و چهل و سوم

قَالَ هَلْ آمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلا كَمَا أَمِنْتُكُمْ عَلَى أَخِيهِ مِنْ قَبْلُ فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ (٦٤)

وَلَمَّا فَتَحُوا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ قَالُوا يَا أَبَانَا مَا نَبْغِي هَذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ذَلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ (٦٥)

قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّى تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِنَ اللَّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلا أَنْ يُحَاطَ بِكُمْ فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللَّهُ عَلَى مَا نَقُولُ وَكِيلٌ (٦٦)

وَقَالَ يَا بَنِيَّ لا تَدْخُلُوا مِنْ بَابٍ وَاحِدٍ وَادْخُلُوا مِنْ أَبْوَابٍ مُتَفَرِّقَةٍ وَمَا أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلا لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ (٦٧)

وَلَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ مَا كَانَ يُغْنِي عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِلا حَاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَاهَا وَإِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِمَا عَلَّمْنَاهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ (٦٨)

وَلَمَّا دَخَلُوا عَلَى يُوسُفَ آوَى إِلَيْهِ أَخَاهُ قَالَ إِنِّي أَنَا أَخُوكَ فَلا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (٦٩)

64. He said: "Can I entrust Him to You except as I entrusted his brother [Yûsuf (Joseph)] to You aforetime? but Allâh is the best to guard, and He is the Most Merciful of those who show mercy."

65. and when they opened their bags, they found their money had been returned to them. they said: "O Our father! what (more) can we desire? this, Our money has been returned to us, so we shall get (more) food for Our family, and we shall Guard Our brother and add one more measure of a camel's load. This quantity is easy (for the king to give)."

66. He [Ya'qûb (Jacob)] said: "I will not send Him with You until You swear a solemn oath to Me In Allâh's Name, that You will bring Him back to Me unless You are yourselves surrounded (by enemies, etc.)," and when they had sworn their solemn oath, He said: "Allâh is the witness over what we have said."

67. and He said: "O My sons! do not enter by one gate, but enter by different gates, and I cannot avail You against Allâh at all. Verily! the decision rests Only with Allâh. In him, I put My trust and let All those that trust, put their trust In him."

68. and when they entered according to their father's advice, it did not avail them In the least against (the will of) Allâh, it was but a need of Ya'qûb's (Jacob) inner-self which He discharged. and Verily, He was endowed with knowledge because we had taught him, but Most men know not.

69. and when they went In before Yûsuf (Joseph), He betook his brother (Benjamin) to himself and said: "Verily!I am Your brother, so grieve not for what they used to do."

64* يعقوب گفت: آيا شما را بر او امين بدانم، مگر همانند قبل عمل كه شما را بر برادرش امين دانستم و ديديد كه چه شد، پس به جاى شما به خدا اعتماد مى كنم كه خداوند بهترين حافظ است و او مهربان ترين مهربانان است .

65* و هنگامى كه بارهاى خود را گشودند، دريافتند كه سرمايه شان بدانها باز گردانيده شده گفتند: اى پدر ديگر چه مى خواهيم؟ اين سرمايه ماست كه به ما باز گردانده شده وما قوت وغذاى خانواده خود را فراهم واز برادرمان حفاظت مى كنيم وبا بردن او يك بار شتر مى افزاييم واين پيمانه اضافى نزد عزيز پيمانه اى ناچيز است. شايد معنا اين باشد: اين مقدارى كه گرفته ايم به جايى نمى رسد، اگر نوبت ديگر برويم، بار بيشترى مى گيريم.

66* پدر گفت: من هرگز او را با شما نخواهم فرستاد تا آنكه با سوگند به نام خدا وثيقه اى محكم بياوريد كه حتماً او را نزد من برگردانيد، مگر آنكه همه شما گرفتار حادثه اى شويد. پس چون وثيقه خود را آوردند پدر گفت: خداوند بر آنچه مى گوييم وكيل است .

67* و يعقوب گفت: اى پسران من چون به مصر رسيديد همه از يك دروازه به شهر وارد نشويد تا توجه مردم به شما جلب نشود بلكه از دروازه هاى مختلف وارد شويد و بدانيد من با اين سفارش نمى توانم چيزى از مقدرات  خدا را از شما دور كنم . فرمان جز براى خدا نيست، تنها براو توكل مى كنم و همه توكل كنندگان نيز بايد بر او توكل نمايند.

68* و چون از همانجا كه پدرشان دستورشان داده بود وارد مصر شدند، اين كار در برابر اراده خداوند هيچ سودشان نبخشيد جز آنكه نيازى در دل يعقوب بود كه عملى شد تنها اثر ورود از چند دروازه حفظ از چشم زخم و رسيدن برادران، به خصوص بنيامين به يوسف بود كه عملى شد و اثر ديگرى نداشت  و البته يعقوب بخاطر آنچه به او آموزش كه به او داده بوديم داراى علمى فراوان بود ولى بيشتر مردم آگاه نيستند.

64. il dit: ‹Vais-je vous le confier comme, auparavant, Je vous ai confié son frère? mais Allah est le meilleur gardien, et il est le plus Miséricordieux des miséricordieux!›

65. et lorsqu'ils ouvrirent leurs bagages, ils trouvèrent qu'on leur avait rendu leurs marchandises. ils dirent: ‹ش Notre père. que désirons-nous [de plus]? Voici que nos marchandises nous ont été rendues. et Ainsi nous approvisionnerons Notre famille, nous veillerons à la sécurité de Notre frère et nous nous ajouterons la charge d'un chameau et C'est une charge facile›.

66. - il dit: ‹Jamais Je ne l'enverrai avec vous, jusqu'à ce que vous m'apportiez l'engagement formel Au nom d'Allah que vous me le ramènerez à moins que vous ne soyez cernés›. lorsqu'ils Lui eurent apporté l'engagement, il dit: ‹Allah est garant de ce que nous disons›.

67. et il dit: ‹ش Mes fils, n'entrez pas par une seule porte, mais entrez par portes séparées. Je ne peux cependant vous être d'aucune utilité contre les desseins d'Allah. la décision n'appartient qu'à Allah: en Lui Je place ma confiance. et que ceux qui placent en Lui leur confiance la place en Lui›.

68. Etant entrés comme leur père leur avait commandé [cela] ne leur servit à rien contre (les décrets d') Allah. ce n'était [au reste] qu'une précaution que Jacob avait jugé [de leur recommander]. il avait pleine connaissance de ce que nous Lui avions enseigné. mais la plupart des gens ne savent pas.

69. et quand ils furent entrés auprès de Joseph, [celui-ci] retînt son frère auprès de Lui en disant: ‹Je suis Ton frère. ne Te chagrine donc pas pour ce qu'ils faisaient›.

گلبرگ دويست و چهل و دوم

وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لأمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلا مَا رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ (٥٣)

وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِي فَلَمَّا كَلَّمَهُ قَالَ إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌ (٥٤)

قَالَ اجْعَلْنِي عَلَى خَزَائِنِ الأرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ (٥٥)

وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الأرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَشَاءُ وَلا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ (٥٦)

وَلأجْرُ الآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ (٥٧)

وَجَاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ (٥٨)

وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَكُمْ مِنْ أَبِيكُمْ أَلا تَرَوْنَ أَنِّي أُوفِي الْكَيْلَ وَأَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ (٥٩)

فَإِنْ لَمْ تَأْتُونِي بِهِ فَلا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِي وَلا تَقْرَبُونِ (٦٠)

قَالُوا سَنُرَاوِدُ عَنْهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَاعِلُونَ (٦١)

وَقَالَ لِفِتْيَانِهِ اجْعَلُوا بِضَاعَتَهُمْ فِي رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَا إِذَا انْقَلَبُوا إِلَى أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ (٦٢)

فَلَمَّا رَجَعُوا إِلَى أَبِيهِمْ قَالُوا يَا أَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَا أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ (٦٣)

53. "And I free not myself (from the blame). Verily, the (human) self is inclined to evil, except when My Lord bestows his Mercy (upon whom He wills). Verily, My Lord is Oft-Forgiving, Most Merciful."

54. and the king said: "Bring Him to Me that I may attach Him to My person." then, when He spoke to him, He said: "Verily, This day, You are with us High In rank and fully trusted."

55. [Yûsuf (Joseph)] said: "Set Me over the storehouses of the land; I will indeed Guard them with full knowledge" (as a minister of finance In Egypt, In place of Al-'Aziz who was dead at that time).

56. Thus did we give full authority to Yûsuf (Joseph) In the land, to take possession therein, as when or where He likes. we bestow of Our Mercy on whom we please, and we make not to be lost the reward of Al-Muhsinûn (the good doers - see V.2:112).

57. and Verily, the reward of the Hereafter is better for those who believe and used to fear Allâh and keep their duty to Him (by abstaining from All kinds of sins and evil deeds and by performing All kinds of righteous good deeds).

58. and Yûsuf's (Joseph) brethren came and they entered unto him, and He recognized them, but they recognized Him not.

59. and when He had furnished them forth with provisions (according to their need), He said: "Bring Me a brother of yours from Your father; (He meant Benjamin). see You not that I give full measure, and that I am the best of the hosts?

60. "But if You bring Him not to Me, there shall be no measure (of corn) for You with Me, nor shall You come near me."

61. they said: "We shall try to get permission (for Him) from his father, and Verily, we shall do it."

62. and [Yûsuf (Joseph)] told his servants to put their money (with which they had bought the corn) into their bags, so that they might know it when they Go back to their people, In order that they might come back.

63. So, when they returned to their father, they said: "O Our father! no more measure of grain shall we get (unless we take Our brother). so send Our brother with us, and we shall get Our measure and truly we will Guard him."

53* و من نفس خود را تبرئه نمى كنم، چرا كه نفس آدمى بدون شك همواره به بدى امر مى كند، مگر آن كه پروردگارم رحم كند كه همانا پروردگار من آمرزنده ى مهربان است .

54* و پادشاه گفت: يوسف را نزد من آوريد تا وى را مشاور مخصوص خود قرار دهم. پس چون با او گفتگو نمود، به او گفت: همانا تو امروز نزد ما داراى منزلتى بزرگ و فردى امين هستى .

55* يوسف گفت: مرا بر خزانه هاى اين سرزمين (مصر) بگمار، زيرا كه من نگهبانى دانا هستم .

56* و ما اينگونه به يوسف در آن سرزمين مكنت و قدرت داديم كه در آن هر جا كه خواهد قرار گيرد و تصرف كند ما رحمت خود را بر هر كس ‍ كه بخواهيم مى رسانيم و پاداش نيكوكاران را ضايع نمى گردانيم

57* و قطعاً براى كسانى كه ايمان آورده و همواره تقوى پيشه كرده اند پاداش آخرت بهتر است .

58* سرزمين كنعان را قحطى فراگرفت و در پى مواد غذايى برادران يوسف به مصر آمدند و بر او وارد شدند آنگاه يوسف آنان را شناخت ولى آنها او را نشناختند.

59* و چون يوسف بارهاى غذايى آنان را آماده ساخت، گفت: برادر پدرى خود را در نوبت آينده نزد من آوريد. آيا نمى بينيد كه من پيمانه را كامل مى دهم و بهترين ميزبان هستم .

60* ولى اگر آن برادر را نزد من نياوريد، نه پيمانه اى از غلّه نزد من خواهيد داشت و نه نزديك من شويد.

61* برادران به يوسف گفتند: او را با اصرار و التماس از پدرش خواهيم خواست و حتماً اين كار را خواهيم كرد.

62* و يوسف به غلامان خود گفت: آنچه را به عنوان قيمت پرداخته اند در بارهايشان بگذاريد، تا چون به خانواده ى خود بازگردند آن را باز شناسند، به اميد آنكه بار ديگر برگردند.

63* پس چون به سوى پدر خود باز گشتند، گفتند: اى پدر پيمانه براى نوبت ديگر از ما منع شد، پس برادرمان بنيامين را با ما بفرست تا سهميه و پيمانه خود را بگيريم و ما حتماً نگهبان او خواهيم بود.

53. Je ne m'innocente cependant pas, car l'âme est Très incitatrice Au mal, à moins que Mon Seigneur, par miséricorde, [ne la préserve du péché]. Mon Seigneur est certes Pardonneur et Très Miséricordieux›.

54. et le roi dit: ‹Amenez-le moi: Je me le réserve pour moi- même›. et Lorsqu'Il Lui eut parlé, il dit: ‹Tu es dès aujourd'hui prés de nous, en une position d'autorité et de confiance›.

55. et [Joseph] dit: ‹Assigne-moi les dépٍts du territoire: Je suis bon gardien et connaisseurs›.

56. Ainsi avons-Nous affermi (l'autorité de) Joseph dans ce territoire et il s'y installait là où il le voulait. nous touchons de Notre miséricorde qui nous voulons et ne faisons pas perdre aux hommes de bien le mérite [de leurs oeuvres].

57. et la récompense de l'au-delà est meilleure pour ceux qui ont cru et ont pratiqué le piété.

58. et le frères de Joseph vinrent et entrèrent auprès de Lui. il les reconnut, mais eux ne le reconnurent pas.

59. et quand il leur eut fourni leur provision, il dit: ‹Amenez-moi un frère que vous avez de votre père. ne voyez-vous pas que Je donne la pleine mesure et que Je suis le meilleur des hٍtes?

60. et Si vous ne me l'amenez pas, alors il n'y aura plus de provision pour vous, chez moi; et vous ne m'approcherez plus›.

61. ils dirent: ‹Nous essayerons de persuader son père. Certes, nous le ferons›.

62. et il dit à ses serviteurs: ‹Remettez leurs marchandises dans leurs sacs: Peut-être les reconnaîtront-ils quand ils seront de retour vers leur famille et Peut- être qu'ils reviendront›.

63. et lorsqu'ils revinrent à leur père, ils dirent: ‹ش Notre père, il nous sera refusé [à l'avenir] de nous ravitailler [en grain]. Envoie donc avec nous Notre frère, afin que nous obtenions des provisions. nous le surveillerons bien›.

گلبرگ دويست و يكم

قَالُوا أَضْغَاثُ أَحْلامٍ وَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيلِ الأحْلامِ بِعَالِمِينَ (٤٤)

وَقَالَ الَّذِي نَجَا مِنْهُمَا وَادَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ أَنَا أُنَبِّئُكُمْ بِتَأْوِيلِهِ فَأَرْسِلُونِ (٤٥)

يُوسُفُ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ أَفْتِنَا فِي سَبْعِ بَقَرَاتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعِ سُنْبُلاتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يَابِسَاتٍ لَعَلِّي أَرْجِعُ إِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ (٤٦)

قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَبًا فَمَا حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ فِي سُنْبُلِهِ إِلا قَلِيلا مِمَّا تَأْكُلُونَ (٤٧)

ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ إِلا قَلِيلا مِمَّا تُحْصِنُونَ (٤٨)

ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ عَامٌ فِيهِ يُغَاثُ النَّاسُ وَفِيهِ يَعْصِرُونَ (٤٩)

وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ فَلَمَّا جَاءَهُ الرَّسُولُ قَالَ ارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ اللاتِي قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ إِنَّ رَبِّي بِكَيْدِهِنَّ عَلِيمٌ (٥٠)

قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ إِذْ رَاوَدْتُنَّ يُوسُفَ عَنْ نَفْسِهِ قُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ قَالَتِ امْرَأَةُ الْعَزِيزِ الآنَ حَصْحَصَ الْحَقُّ أَنَا رَاوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ (٥١)

ذَلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّي لَمْ أَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَأَنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي كَيْدَ الْخَائِنِينَ (٥٢)

44. they said: "Mixed up false dreams and we are not skilled In the interpretation of dreams."

45. Then the man who was released (one of the two who were In prison), now at length remembered and said: "I will tell You its interpretation, so send Me forth."

46. (He said): "O Yûsuf (Joseph), the man of truth! explain to us (the dream) of seven fat cows whom seven lean ones were devouring, and of seven green ears of corn, and (seven) others dry, that I may return to the people, and that they may know."

47. [(Yûsuf (Joseph)] said: "For seven consecutive years, You shall sow as usual and that (the harvest) which You reap You shall leave In ears, (all) - except a little of it which You may eat.

48. "Then will come after that, seven hard (years), which will devour what You have laid by In advance for them, (all) except a little of that which You have guarded (stored).

49. "Then thereafter will come a year In which people will have abundant rain and In which they will press (wine and oil)."

50. and the king said: "Bring Him to me." but when the Messenger came to him, [Yûsuf (Joseph)] said: "Return to Your Lord and ask him, 'What happened to the women who cut their hands? surely, My Lord (Allâh) is Well-Aware of their plot.'"

51. (the King) said (to the women): "What was Your affair when You did seek to seduce Yûsuf (Joseph)?" the women said: "Allâh forbid! no evil know we against him!" the wife of Al-'Azîz said: "Now the Truth is manifest (to all), it was I who sought to seduce him, and He is surely of the truthful."

52. [Then Yûsuf (Joseph) said: "I asked for This enquiry] In order that He (Al-'Azîz) may know that I betrayed Him not In secret. and, Verily! Allâh guides not the plot of the betrayers.

44* اطرافيان پادشاه گفتند: خواب هايى پريشان است و ما به تعبير خواب هاى آشفته دانا نيستيم .

45* و آن كس از آن دو زندانى كه نجات يافته بود، پس از مدتى يوسف را به خاطر آورد، و به عزيز مصر گفت: مرا به سراغ يوسف بفرستيد تا از تعبير خواب شما را با خبر كنم .

46* فرستاده شاه وارد زندان شد و گفت: اى يوسف، اى مرد راستگوى درباره ى اين خواب كه هفت گاو فربه هفت گاو لاغر مى خورند و هفت خوشه ى سبز و هفت خوشه ى خشكيده ديگر، به ما نظر بده تا به سوى مردم برگردم، شايد آنان از اسرار خواب آگاه شوند.

47* يوسف در جواب گفت: هفت سال پى درپى كشت كنيد و آنچه را درو كرديد، جز اندكى را كه مى خوريد، در خوشه اش كنار بگذاريد.

48* سپس بعد از آن، هفت سال سخت مى آيد كه مردم آنچه را برايشان از پيش ذخيره كرده ايد خواهند خورد جز اندكى كه براى بذر حفظ مى كنيد.

49* سپس بعد از آن سالى فرا مى رسد كه به مردم در آن سال باران مى رسد و مشكل قحطى تمام مى شود و در آن سال مردم بخاطر وسعت و فراوانى، از ميوه ها و دانه هاى روغنى عصاره مى گيرند.

50* و پادشاه گفت: او را نزد من آوريد، پس چون فرستاده ى شاه نزد وى آمد يوسف گفت : نزد آقاى خود برگرد و از او بپرس كه ماجراى آن زنانى كه دستانشان را بريدند چه بود؟ همانا پرودگار من به حيله آنان آگاه است .

51* پادشاه به زنان گفت: وقتى از يوسف كام مى خواستيد چه منظور داشتيد؟ زنان گفتند:  منزه است خدا، ما هيچ بدى از او نمى دانيم. همسر عزيز گفت: اكنون حقيقت آشكار شد من بودم كه از او كام خواستم وبى شك او از راستگويان است .

52* يوسف گفت: اين اعاده حيثيت براى آن بود كه عزيز بداند من در نهان به او خيانت نكرده ام و قطعاً خداوند نيرنگ خائنان را به جايى نمى رساند.

44. ils dirent: ‹C'est un amas de rêves! et nous ne savons pas interpréter les rêves!›

45. Or, celui des deux qui avait été délivré et qui, après quelque temps se rappela, dit: ‹Je vous en donnerai l'interprétation. Envoyez-moi donc›.

46. ‹ش toi, Joseph, le véridiques! Eclaire-nous Au sujet de sept vaches grasses que mangent sept Très maigres, et sept épis verts et autant d'autres, secs, afin que Je retourne aux gens et qu'ils sachent [l'interprétation exacte du rêve]›.

47. alors [Joseph dit]: ‹Vous sèmerez pendant sept années consécutives. Tout ce que vous aurez moissonné, laissez-le en épi, sauf le Peu que vous consommerez.

48. viendront ensuite sept année de disette qui consommeront Tout ce que vous aurez amassé pour elles sauf le Peu que vous aurez réservé [comme semence].

49. puis, viendra après cela une année où les gens seront secourus [par la pluie] et iront Au pressoir.›

50. et le roi dit: ‹Amenez-le moi›. puis, Lorsque l'émissaire arriva auprès de Lui, [Joseph] dit: ‹Retourne auprès de Ton Maître et demande-lui : ‹Quelle était la raison qui poussa les femmes à se couper les mains? Mon Seigneur connaît bien leur ruse›.

51. Alors, [le roi leur] dit: ‹Qu'est-ce donc qui vous a poussées à essayer de séduire Joseph?› elles dirent: ‹A Allah ne plaise! nous ne connaissons rien de mauvais contre Lui›. et la femme d'Al-Azize dit: ‹Maintenant la vérité s'est manifestée. C'est Moi qui ai voulu le séduire. et C'est Lui, vraiment, qui est du nombre des véridiques!›

52. ‹Cela afin qu'il sache que Je ne l'ai pas trahi en son absence, et qu'en vérité Allah ne guide pas la ruse des traîtres.

گلبرگ دويست و چهلم

وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ آبَائِي إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ مَا كَانَ لَنَا أَنْ نُشْرِكَ بِاللَّهِ مِنْ شَيْءٍ ذَلِكَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَشْكُرُونَ (٣٨)

يَا صَاحِبَيِ السِّجْنِ أَأَرْبَابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ (٣٩)

مَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِهِ إِلا أَسْمَاءً سَمَّيْتُمُوهَا أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلا لِلَّهِ أَمَرَ أَلا تَعْبُدُوا إِلا إِيَّاهُ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ (٤٠)

يَا صَاحِبَيِ السِّجْنِ أَمَّا أَحَدُكُمَا فَيَسْقِي رَبَّهُ خَمْرًا وَأَمَّا الآخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأْسِهِ قُضِيَ الأمْرُ الَّذِي فِيهِ تَسْتَفْتِيَانِ (٤١)

وَقَالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُ نَاجٍ مِنْهُمَا اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ فَأَنْسَاهُ الشَّيْطَانُ ذِكْرَ رَبِّهِ فَلَبِثَ فِي السِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ (٤٢)

وَقَالَ الْمَلِكُ إِنِّي أَرَى سَبْعَ بَقَرَاتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعَ سُنْبُلاتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يَابِسَاتٍ يَا أَيُّهَا الْمَلأ أَفْتُونِي فِي رُؤْيَايَ إِنْ كُنْتُمْ لِلرُّؤْيَا تَعْبُرُونَ (٤٣)

38. "And I have followed the Religion of My fathers , - Ibrahîm (Abraham), Ishâque (Isaac) and Ya'qûb (Jacob), and never could we attribute any partners whatsoever to Allâh. This is from the Grace of Allâh to us and to mankind, but Most men thank not (i.e. they neither believe In Allâh, nor Worship Him).

39. "O two companions of the prison! are many different lords (gods) better or Allâh, the one, the Irresistible?

40. "You do not Worship besides Him but Only names which You have named (forged), You and Your fathers, for which Allâh has sent down no authority. the command (or the Judgement) is for none but Allâh. He has commanded that You Worship none but Him (i.e. his Monotheism), that is the (true) Straight religion, but Most men know not.

41. "O two companions of the prison! as for one of you, He (as a servant) will Pour out wine for his Lord (king or master) to drink; and as for the other, He will be crucified and birds will eat from his head. Thus is the case judged concerning which You both did inquire."

42. and He said to the one whom He knew to be saved: "Mention Me to Your Lord (i.e. Your king, so as to get Me out of the prison)." but Shaitân (Satan) made Him forget to mention it to his Lord [or Satan made [(Yûsuf (Joseph)] to forget the remembrance of his Lord (Allâh) as to ask for his help, instead of others]. so [Yûsuf (Joseph)] stayed In prison a few (more) years.

43. and the king (of Egypt) said: "Verily, I saw (in a dream) seven fat cows, whom seven lean ones were devouring - and of seven green ears of corn, and (seven) others dry. O notables! explain to Me My dream, if it be that You can interpret dreams."

38* و آيين پدرانم ابراهيم و اسحاق و يعقوب را پيروى كرده ام. براى ما سزاوار نيست كه چيزى را شريك خداوند قرار دهيم. اين از فضل خدا بر ما و بر مردم است ولى بيشتر مردم سپاس گزارى نمى كنند.

39* اى دو يار زندانى من، آيا خدايان متعدد و گوناگون بهتر است يا خداوند يكتاى مقتدر.

40* شما غير از خداوند چيزى را عبادت نمى كنيد مگر اسم هايى بى مسمّا كه شما و پدرانتان نامگذارى كرده ايد و خداوند هيچ دليلى برحقانيت آن نفرستاده است  كسى جز خداوند حق فرمانروايى ندارد، او دستور داده كه او را نپرستيد. اين دين پا بر جاى و استوار است ولى اكثر مردم نمى دانند.

41* اى دوستان زندانيم، امّا يكى از شما آزاد مى شود و به ارباب خود شراب مى نوشاند و ديگرى به دار آويخته مى شود و آنقدر بالاى دار مى ماند كه پرندگان با نوك خود از سر او مى خورند، امرى كه درباره آن از من نظر خواستيد حتمى و قطعى است .

42* و يوسف به آن زندانى كه مى دانست آزاد مى شود گفت : «مرا نزد ارباب خود بياد آور» ولى شيطان يادآورى به اربابش را از ياد او برد، در نتيجه يوسف چند سالى در زندان ماند.

43* و روزى پادشاه مصر گفت: من هفت گاو فربه كه هفت گاو لاغر آنها را مى خورند وهفت خوشه ى سبز و هفت خوشه ى خشكيده ى ديگر را در خواب ديدم، اى بزرگان قوم ! اگر تعبير خواب مى كنيد درباره ى خوابم به من نظر دهيد.

38. et J'ai suivi la religion de Mes ancêtres, Abraham, Isaac et Jacob. il ne nous convient pas d'associer à Allah quoi que ce soit. ceci est une grâce d'Allah sur nous et sur Tout le monde; mais la plupart des gens ne sont pas reconnaissants.

39. ش Mes deux compagnons de prison! qui est le meilleur: des seigneurs éparpillés ou Allah, l'Unique, le Dominateur suprême?

40. vous n'adorez, en dehors de Lui, que des noms que vous avez inventés, vous et vos ancêtres, et à l'appui desquels Allah n'a fait descendre aucune preuve. le pouvoir n'appartient qu'Allah. il vous a commandé de n'adorer que Lui. Telle est la religion droite; mais la plupart des gens ne savent pas.

41. ش Mes deux compagnons de prison! l'un de vous donnera du vin à boire à son Maître; quand à l'autre, il sera crucifié, et les oiseaux mangeront de Sa tête. L'affaire sur laquelle vous me consultez est déjà décidée.›

42. et il dit à celui des deux dont il pensait qu'il serait délivré: ‹Parle de Moi auprès de Ton maître›. mais le Diable fit qu'il oublia de rappeler (le cas de Joseph) à son Maître. Joseph resta donc en prison quelques années.

43. et le roi dit: ‹Et vérité, Je voyais (en rêve) sept vaches grasses mangées par sept maigres; et sept épis verts, et autant d'autres, secs. ش conseil de notables, donnez-moi une explication de ma vision, Si vous savez interpréter le rêve›.

گلبرگ دویست و سی و نهم

فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً وَآتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكِّينًا وَقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ مَا هَذَا بَشَرًا إِنْ هَذَا إِلا مَلَكٌ كَرِيمٌ (٣١)

قَالَتْ فَذَلِكُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ وَلَقَدْ رَاوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ فَاسْتَعْصَمَ وَلَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ مَا آمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًا مِنَ الصَّاغِرِينَ (٣٢)

قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ وَإِلا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُنْ مِنَ الْجَاهِلِينَ (٣٣)

فَاسْتَجَابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (٣٤)

ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا رَأَوُا الآيَاتِ لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّى حِينٍ (٣٥)

وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيَانِ قَالَ أَحَدُهُمَا إِنِّي أَرَانِي أَعْصِرُ خَمْرًا وَقَالَ الآخَرُ إِنِّي أَرَانِي أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِي خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ نَبِّئْنَا بِتَأْوِيلِهِ إِنَّا نَرَاكَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ (٣٦)

قَالَ لا يَأْتِيكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقَانِهِ إِلا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيلِهِ قَبْلَ أَنْ يَأْتِيَكُمَا ذَلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِي رَبِّي إِنِّي تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَهُمْ بِالآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ (٣٧)

31. when she heard of their malicious talk, she sent for them and prepared a banquet for them: she gave Each of them a knife: and she said (to Joseph), "Come out before them." when They saw him, They did extol him, and (in their amazement) cut their hands: They said, "(Allah) preserve us! no mortal is this! This is none other than a noble angel!"

32. she said: "There before you is the man about whom ye did blame me! I did seek to seduce Him from His (true) self but He did firmly save Himself guiltless!....and now, if He doth not My bidding, He shall certainly be cast into prison, and (what is more) be of the company of the vilest!"

33. He said: "O My Lord! the prison is more to My liking than that to which They invite Me: unless Thou turn away their snare from me, I should (in My youthful folly) feel inclined towards them and join the ranks of the ignorant."

34. so His Lord hearkened to Him (in His prayer), and turned away from Him their snare: Verily He heareth and knoweth (All things).

35. then it occurred to the men, after They had seen the Signs, (That it was best) to imprison Him for a time.

36. Now with Him there came into the prison two young men. said one of them: "I see Myself (in a dream) pressing wine." said the other: "I see Myself (in a dream) carrying bread on My head, and birds are eating, thereof." "Tell us" (They said) "The truth and meaning thereof: for we see Thou art one that doth good (to all)."

37. He said: "Before any food comes (in due course) to feed either of you, I will surely reveal to you the truth and meaning of This ere it befall you: that is part of the (duty) which My Lord hath taught Me. I have (I assure you) abandoned the ways of a people that believe not In Allah and that (Even) deny the Hereafter.

31* پس چون (همسر عزيز) نيرنگ (وبدگويى ) زنان (مصر) را شنيد، (كسى را براى دعوت ) به سراغ آنها فرستاد و براى آنان (محفل و) تكيه گاهى آماده كرد و به (دست ) هر يك چاقويى داد (تا ميوه ميل كنند) و به يوسف گفت : بر زنان وارد شو. همينكه زنان او را ديدند (از زيبايى ) بزرگش يافتند و دست هاى خود را (به جاى ميوه ) عميقاً بريدند و گفتند منزه است خداوند،اين بشر نيست ، اين نيست جز فرشته اى بزرگوار

32* )همسر عزيز مصر به زنانى كه دست خود را بريده بودند) گفت : اين همان كسى است كه مرا درباره او ملامت مى كرديد. و البته من از او كام خواستم ولى او پاكى ورزيد. و اگر آنچه را به او دستور مى دهم انجام ندهد، حتماً زندانى خواهد شد و قطعاً از خوارشدگان خواهد بود

33* )يوسف ) گفت : پرودگارا؛ زندان براى من از آنچه مرا به سوى آن مى خوانند محبوب تر است . و اگر حيله آنها را از من باز نگردانى من به سوى آنها تمايل مى كنم و از جاهلان مى گردم

34* پس پرودگارش (در خواست ) او را اجابت كرد و حيله زنان را از او برگرداند، زيرا كه او شنواى داناست

35* سپس بعد از آن همه نشانه ها و شواهدى كه (براى پاكى يوسف ) ديدند، اينگونه برايشان جلوه كرد كه او را تا مدتى زندانى كنند

36* وبا يوسف دو جوان ديگر وارد زندان شدند. يكى از آن دو (نزد يوسف آمد و) گفت : من در خواب خود را ديدم كه براى شراب (انگور) مى فشارم و ديگرى گفت : من خود را در خواب ديدم كه بر سرم نانى مى برم و پرندگان از آن مى خورند ما را از تعبير خوابمان آگاه ساز، كه ما ترا از نيكوكاران مى بينيم

37* ) يوسف به آن دو نفر كه خواب ديده بودند) گفت : من قبل از آنكه جيره غذايى شما برسد، تاءويل خوابتان را خواهم گفت . اين تعبير از چيزهايى است كه پرودگارم به من آموخته است . همانا من آئين قومى را كه به خدا ايمان نمى آورند و به قيامت كفر مى ورزند، رها كرده ام

31. lorsqu'elle eut entendu leur fourberie, elle leur envoya [des invitations,] et prépara pour elles une collation; et elle remit à chacune d'elles un couteau. puis elle dit: ‹Sors devant elles, (Joseph!)› - lorsqu'elles le virent, elles l'admirèrent, se coupèrent les mains et dirent: ‹A Allah ne plaise! ce n'est pas un être humain, ce n'est qu'un Ange noble!›

32. elle dit: ‹Voilà donc celui à propos duquel vous me blâmiez. J'ai essayé de le séduire mais il s'en défendit fermement. Or, s'il ne fait pas ce que Je Lui commande, il sera Très certainement emprisonné et sera certes Parmi les humiliés›.

33. il dit: ‹ Mon Seigneur, la prison m'est préférable à ce à quoi elles m'invitent. et Si Tu n'écartes pas de Moi leur ruse, Je pencherai vers elles et serai du nombre des ignorants› [des pêcheurs].

34. son Seigneur l'exauça donc, et éloigna de Lui leur ruse. C'est Lui, vraiment, qui est l'Audient et l'Omniscient.

35. puis, après qu'ils eurent vu les preuves (de son innocence), il leur sembla qu'ils devaient l'emprisonner pour un temps.

36. deux valets entrèrent avec Lui en prison. l'un d'eux dit: ‹Je me voyais [en rêve] pressant du raisin...› et l'autre dit: ‹Et Moi, Je me voyais portant sur ma tête du pain dont les oiseaux mangeaient. Apprends-nous l'interprétation (de nos rêves), nous Te voyons Au nombre des bienfaisants›.

37. ‹La nourriture qui vous est attribuée ne vous parviendra point, dit-il, que Je ne vous aie avisés de son interprétation [de votre nourriture] avant qu'elle ne vous arrive. cela fait partie de ce que Mon Seigneur m'a enseigné. Certes, J'ai abandonné la religion d'un peuple qui ne croit pas en Allah et qui nie la vie future›.