گلبرگ سيصد و هفتاد و ششم

مَا أَغْنَى عَنْهُمْ مَا كَانُوا يُمَتَّعُونَ (٢٠٧)

وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلا لَهَا مُنْذِرُونَ (٢٠٨)

ذِكْرَى وَمَا كُنَّا ظَالِمِينَ (٢٠٩)

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَاطِينُ (٢١٠)

وَمَا يَنْبَغِي لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ (٢١١)

إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ (٢١٢)

فَلا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ (٢١٣)

وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأقْرَبِينَ (٢١٤)

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ (٢١٥)

فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ (٢١٦)

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ (٢١٧)

الَّذِي يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ (٢١٨)

وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ (٢١٩)

إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (٢٢٠)

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ (٢٢١)

تَنَزَّلُ عَلَى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ (٢٢٢)

يُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَاذِبُونَ (٢٢٣)

وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ (٢٢٤)

أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ (٢٢٥)

وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لا يَفْعَلُونَ (٢٢٦)

إِلا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ (٢٢٧)

207. All that with which they used to enjoy shall not avail them.

208. and never did we destroy a township, but it had its warners

209. by Way of reminder, and we have never been unjust.

210. and it is not the Shayâtin (devils) who have brought it (this Qur'ân) down,

211. neither would it suit them, nor they can (produce it).

212. Verily, they have been removed far from hearing it.

213. so invoke not with Allâh another Ilâh (God) lest You be among those who receive punishment.

214. and warn Your tribe (O Muhammad Sal-Allaahu 'alayhe Wa Sallam) of near kindred.

215. and be kind and humble to the believers who follow you.

216. Then if they disobey you, say: "I am innocent of what You do."

217. and put Your trust In the All-Mighty, the Most Merciful,

218. who sees You (O Muhammad Sal-Allaahu 'alayhe Wa Sallam) when You stand up (Alone at night for Tahajjud prayers).

219. and Your movements among those who fall prostrate (along with You to Allâh In the five compulsory congregational prayers).

220. Verily! he, Only he, is the All-Hearer, the All-Knower.

221. shall I Inform You (O people!) upon whom the Shayâtin (devils) descend?

222. they descend on Every lying (one who tells lies), sinful person.

223. who gives ear (to the devils and they Pour what they may have heard of the unseen from the angels), and Most of them are liars.

224. as for the poets, the erring follow them,

225. see You not that they speak about Every subject (praising others Right or wrong) In their poetry?

226. and that they Say what they do not do.

227. except those who believe (in the Oneness of Allâh Islâmic Monotheism), and do righteous deeds, and Remember Allâh much, and reply back (in poetry) to the unjust poetry (which the pagan poets utter against the Muslims). and those who do wrong will come to know by what overturning they will be overturned.

207* آنچه برخوردار بودند، در دفع عذاب به كارشان نيامد.

208* و ما مردم هيچ منطقه اي را هلاك نكرديم، مگر آن كه بيم دهندگاني داشتند.

209* تا مايه پند و عبرت باشد و ما ستمكار نبوديم كه بدون هشدار مجازات كنيم.

210* و قرآن را شيطان ها نازل نكرده اند.

211* نه سزاوار آنان است كه شياطين آن را نازل كنند و نه قدرت بر اين كار دارند.

212* بي شك آنها از شنيدن اخبار آسماني بركنارند.

213* پس اي پيامبر! با خدا معبود ديگري را نخوان كه از عذاب شدگان خواهي شد.

214* و خويشان نزديكت را هشدار ده،

215* و براي مؤمناني كه از تو پيروي كرده اند، بال خود را بگستر و متواضع باش.

216* پس اگر سرپيچي كردند بگو: قطعاً من از آنچه انجام مي دهيد، بيزارم،

217* و بر خداي عزيز و مهربان توكل كن.

218* خدايي كه چون (به نماز) بر مي خيزي تو را مي بيند،

219* و حركت تو را در ميان سجده كنندگان نيز مي بيند،

220* زيرا كه اوست شنوا و دانا.

221* آيا شما را خبر دهم كه شياطين بر چه كسي فرود مي آيند؟

222* بر هر دروغساز گنه پيشه اي فرود مي آيند.

223* زيرا كه اين افراد به سخنان شياطين گوش فرا مي دهند و بيشترشان دروغگويند.

224* پيامبر اسلام شاعر نيست، زيرا شاعران را گمراهان پيروي مي كنند،

225* آيا نديدي كه آنان در هر وادي سرگشته مي روند؟

226* و مطالبي مي گويند كه به آن عمل نمي كنند؟

227* مگر آنان (شاعراني) كه ايمان آورده و كارهاي نيكو انجام داده و خدا را بسيار ياد مي كنند و پس از آن كه مورد ستم قرار گرفتند (به دفاع از خود) ياري مي طلبند و با شعر از مظلوميت خود دفاع مي كنند و كساني كه ظالمند، به زودي خواهند دانست كه به كدام بازگشتگاه باز خواهند گشت.

207. les jouissances qu'on leur a permises ne leur serviraient à rien.

208. et nous ne faisons pas périr de cité avant qu'elle n'ait eu des avertisseurs,

209. [à titre de] Rappel, et nous ne sommes pas injuste.

210. et ce ne sont point les diables qui sont descendus avec ceci (le Coran):

211. cela ne leur convient pas; et ils n'auraient pu le faire.

212. car ils sont écartés de toute écoute (du message divin).

213. n'invoque donc pas une autre divinité avec Allah, sinon Tu seras du nombre des châtiés.

214. et avertis les gens qui Te sont les plus proches.

215. et abaisse Ton aile [sois bienveillant] pour les croyants qui Te suivent.

216. mais s'ils Te désobéissent, dis-leur: ‹Moi, Je désavoue ce que vous faites›.

217. et place Ta confiance dans le Tout Puissant, le Très Miséricordieux,

218. qui Te voit quand Tu Te lèves,

219. et (voit) Tes gestes Parmi ceux qui se prosternent.

220. C'est Lui vraiment, I'Audient, I'Omniscient.

221. vous apprendrai-Je sur qui les diables descendent?

222. ils descendent sur Tout calomniateur, pécheur.

223. ils tendent l'oreille... Cependant, la plupart d'entre eux sont menteurs.

224. et quant aux poètes, ce sont les égarés qui les suivent.

225. ne vois-tu pas qu'ils divaguent dans chaque vallée,

226. et qu'ils disent ce qu'ils ne font pas?

227. à part ceux qui croient et font de bonnes oeuvres, qui invoquent souvent le nom d'Allah et se défendent contre les torts qu'on leur fait. les injustes verront bientٍt le revirement qu'ils [éprouveront]!

گلبرگ سيصد و هفتاد و پنجم

وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الأوَّلِينَ (١٨٤)

قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ (١٨٥)

وَمَا أَنْتَ إِلا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَإِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ (١٨٦)

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِنَ السَّمَاءِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (١٨٧)

قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ (١٨٨)

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ (١٨٩)

إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (١٩٠)

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (١٩١)

وَإِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٩٢)

نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الأمِينُ (١٩٣)

عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ (١٩٤)

بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ (١٩٥)

وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الأوَّلِينَ (١٩٦)

أَوَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ (١٩٧)

وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَى بَعْضِ الأعْجَمِينَ (١٩٨)

فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ مَا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ (١٩٩)

كَذَلِكَ سَلَكْنَاهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ (٢٠٠)

لا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّى يَرَوْا الْعَذَابَ الألِيمَ (٢٠١)

فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لا يَشْعُرُونَ (٢٠٢)

فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَ (٢٠٣)

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ (٢٠٤)

أَفَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ (٢٠٥)

ثُمَّ جَاءَهُمْ مَا كَانُوا يُوعَدُونَ (٢٠٦)

184. "And fear Him who created You and the generations of the men of old."

185. they said: "You are Only one of those bewitched!

186. "You are but a human being like us and Verily, we think that You are one of the liars!

187. "So Cause a piece of the heaven to fall on us, if You are of the truthful!"

188. He said: "My Lord is the best Knower of what You do."

189. but they belied him, so the torment of the Day of shadow (a gloomy cloud) seized them, indeed that was the torment of a great Day.

190. Verily, In This is indeed a sign, yet Most of them are not believers.

191. and Verily! Your Lord, He is indeed the All-Mighty, the Most Merciful.

192. and Truly, This (the Qur'ân) is a Revelation from the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists),

193. which the trustworthy Rûh [Jibrael (Gabriel)] has brought down;

194. upon Your heart (O Muhammad Sal-Allaahu 'alayhe Wa Sallam) that You may be (one) of the warners,

195. In the plain Arabic language.

196. and Verily, it (the Qur'ân, and its Revelation to Prophet Muhammad Sal-Allaahu 'alayhe Wa Sallam) is (announced) In the Scriptures [i.e. the Taurât (Torah) and the Injeel (Gospel)] of former people.

197. is it not a sign to them that the learned scholars (like 'Abdullâh bin Salâm who embraced Islâm) of the Children of Israel knew it (as true)?

198. and if we had revealed it (this Qur'ân) unto any of the non-Arabs,

199. and He had recited it unto them, they would not have believed In it.

200. Thus have we caused it (the denial of the Qur'ân) to enter the hearts of the Mûjrimûn (criminals, polytheists, sinners, etc.).

201. they will not believe In it until they see the painful torment;

202. it shall come to them of a sudden, while they perceive it not;

203. Then they will say: "Can we be respited?"

204. would they Then wish for Our torment to be hastened on?

205. tell Me, if we do let them enjoy for years,

206. and afterwards comes to them that (punishment) which they had been promised!

184* و از خدايي كه شما اقوام پيشين را آفريده پروا كنيد.

185* مردم به جاي قبول دعوت شعيب گفتند: تو قطعاً از سحرشدگاني.

186* و تو جز بشري مثل ما نيستي و ما تو را از دروغگويان مي پنداريم.

187* پس اگر تو از راستگوياني، پاره هايي از آسمان را بر سر ما بيفكن!

188* شعيب گفت: پروردگار من به آنچه انجام مي دهيد آگاه تر است.

189* پس شعيب را تكذيب كردند و عذاب روز ابر (آتشبار) آنان را فراگرفت. البته آن عذاب روز بزرگ و هولناكي است.

190* بي شك در اين ماجرا، نشانه اي از قدرت الهي است ولي اكثر مردم ايمان آورنده نيستند،

191* و البته پروردگارت همان تواناي مهربان است.

192* و البته اين قرآن فرستاده پروردگار جهانيان است.

193* كه (جبرئيل) فرشته امين الهي آن را فرود آورده است،

194* بر دل تو، تا از هشداردهندگان باشي.

195* اين قرآن به زبان عربي روشن نازل شده است،

196* و همانا خبر آن در كتاب هاي آسماني پيشين آمده است.

197* آيا اين كه علماي بني اسرائيل از آن (قرآن) اطلاع دارند، براي آنان (مشركان عرب) نشانهاي بر صحت آن نيست؟

198* (بر فرض) اگر ما قرآن را بر بعضي غير عرب ها نازل مي كرديم.

199* پس او آن را برايشان مي خواند، عرب ها به آن ايمان نمي آورند.

200* ما اين گونه قرآن را با بياني رسا و روشن در دل هاي گناهكاران عبور داديم،

201* ولي آنان ايمان نمي آورند، مگر آن كه عذاب دردناك را مشاهده كنند.

202* كه ناگهان و در حالي كه آگاه نباشند به سراغشان آيد.

203* پس گويند: آيا به ما مهلتي براي توبه و جبران داده خواهد شد؟

204* آيا نسبت به نزول عذاب ما عجله دارند (كه مي پرسند قهر خدا چه زماني است)؟

205* آيا ديدي كه اگر سال ها هم آنان را از نعمت هاي خود برخوردار كنيم،

206* آنگاه عذاب موعود به آنها خواهد رسيد.

184. et craignez celui qui vous a créés, vous et les anciennes générations›.

185. ils dirent: ‹Tu es certes du nombre des ensorcelés;

186. Tu n'es qu'un homme comme nous; et vraiment nous pensons que Tu es du nombre des menteurs.

187. fais donc tomber sur nous des morceaux du ciel Si Tu es du nombre des véridiques!›

188. il dit: ‹Mon Seigneur sait mieux ce que vous faites›.

189. mais ils le traitèrent de menteur. Alors, le châtiment du Jour de l'ombre les saisit. ce fut le châtiment d'un Jour terrible.

190. voilà bien là un prodige. Cependant, la plupart d'entre eux ne croient pas.

191. et Ton Seigneur, C'est en vérité Lui le Tout Puissant, le Très Miséricordieux.

192. ce (Coran) ci, C'est le Seigneur de l'univers qui l'a fait descendre,

193. et l'Esprit fidèle est descendu avec cela

194. sur Ton coeur, pour que Tu sois du nombre des avertisseurs,

195. en une langue arabe Très claire.

196. et ceci était déjà mentionné dans les Ecrits des Anciens (envoyés).

197. N'est-ce pas pour eux un signe, que les savants des enfants d'Israël le sachent?

198. Si nous l'avions fait descendre sur quelqu'un des non-Arabes,

199. et que celui-ci le leur eut récité, ils n'y auraient pas cru.

200. Ainsi l'avons nous fait pénétrer [le doute] dans les coeurs des criminels;

201. mais ils n'y [le Coran] croiront pas avant de voir le châtiment douloureux,

202. qui viendra sur eux soudain, sans qu'ils s'en rendent compte;

203. alors ils diront: ‹Est-ce qu'on va nous donner du répit?›

204. Est-ce qu'ils cherchent à hâter Notre châtiment?

205. vois-tu Si nous leur permettions de jouir, des années durant,

206. et qu'ensuite leur arrive ce dont on les menaçait,

گلبرگ سيصد و هفتاد و چهارم

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ (١٦٠)

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلا تَتَّقُونَ (١٦١)

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (١٦٢)

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٦٣)

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٦٤)

أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَ (١٦٥)

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ (١٦٦)

قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ (١٦٧)

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقَالِينَ (١٦٨)

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ (١٦٩)

فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ (١٧٠)

إِلا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ (١٧١)

ثُمَّ دَمَّرْنَا الآخَرِينَ (١٧٢)

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَرًا فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ (١٧٣)

إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (١٧٤)

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (١٧٥)

كَذَّبَ أَصْحَابُ الأيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ (١٧٦)

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلا تَتَّقُونَ (١٧٧)

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (١٧٨)

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٧٩)

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٨٠)

أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ (١٨١)

وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ (١٨٢)

وَلا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلا تَعْثَوْا فِي الأرْضِ مُفْسِدِينَ (١٨٣)

160. the prople of Lout (Lot) (those dwelt In the Towns of Sodom In Palestine) belied the Messengers.

161. when their brother Lout (Lot) said to them: "Will You not fear Allâh and obey him?

162. "Verily! I am a trustworthy Messenger to you.

163. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.

164. "No reward do I ask of You for it (My message of Islâmic Monotheism), My reward is Only from the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists).

165. "Go You In unto the males of the 'Alamîn (mankind),

166. "And leave those whom Allâh has created for You to be Your wives? Nay, You are a trespassing people!"

167. they said: "If You cease not. O Lout (Lot)! Verily, You will be one of those who are driven out!"

168. He said: "I am, indeed, of those who disapprove with Severe Anger and fury Your (this evil) action (of sodomy).

169. "My Lord! save Me and My family from what they do."

170. so we saved Him and his family, all,

171. except an old woman (his wife) among those who remained behind.

172. Then afterward we destroyed the others.

173. and we rained on them a rain (of torment). and How evil was the rain of those who had been warned.

174. Verily, In This is indeed a sign, yet Most of them are not believers.

175. and Verily! Your Lord, He is indeed the All-Mighty, the Most Merciful.

176. the dwellers of Al-Aiyka [near Madyan (Midian)] belied the Messengers.

177. when Shu'âib (Shuaib) said to them: "Will You not fear Allâh (and obey Him)?

178. "I am a trustworthy Messenger to you.

179. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.

180. "No reward do I ask of You for it (My message of Islâmic Monotheism), My reward is Only from the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists).

181. "Give full measure, and Cause no loss (to others).

182. "And weigh with the true and Straight balance.

183. "And defraud not people by reducing their things, nor do evil, making corruption and mischief In the land.

160* قوم لوط نيز انبيا را تكذيب كردند.

161* زماني كه برادرشان لوط به آنان گفت: آيا از شرك و انحراف دروي و از خدا پروا نمي كنيد؟

162* همانا من براي شما پيامبري امين هستم.

163* پس، از خداوند پروا كنيد و مرا اطاعت نماييد،

164* و من در برابر رسالتم از شما مزدي درخواست نمي كنم. زيرا مزد من تنها بر پروردگار جهانيان است.

165* آيا از ميان مردم جهان، شما به سراغ مردها مي رويد؟

166* و همسرانتان را كه پروردگارتان براي شما آفريده رها مي كنيد؟ بلكه شما مردمي تجاوزكاريد.

167* مردم به جاي پندپذيري گفتند: اي لوط! اگر از حرف هايت دست برنداري، قطعاً از تبعيدشدگان خواهي بود.

168* لوط گفت: من مخالف شديد كردار شما هستم.

169* پروردگارا! من و كسان مرا از شر آنچه انجام مي دهند رهايي بخش.

170* پس دعايش را مستجاب كرديم و او و تمام خاندانش را نجات داديم.

171* مگر پيرزني (زن لوط) كه در ميان بازماندگان بود.

172* سپس، ديگران را ريشه كن كرديم.

173* و بر سر آنان باراني از سنگ فرو فرستاديم. پس چه بد است باران هشدار داده شدگان.

174* البته در اين ماجرا نشانه اي از قدرت الهي است، لكن بيشتر مردم ايمان آورنده نيستند.

175* همانا پروردگار تو همان تواناي مهربان است.

176* اصحاب اَيكه نيز پيامبران را تكذيب كردند.

177* زماني كه شعيب به آنان گفت: آيا از شرك و انحراف پروا نداريد؟

178* همانا من براي شما پيامبري امين هستم.

179* پس، از خدا پروا كنيد و من را اطاعت كنيد.

180* و من بر اين رسالتم هيچ پاداشي از شما درخواست نمي كنم. اجر من جز بر پروردگار جهانيان نيست.

181* حق پيمانه را ادا كنيد و از كم فروشان نباشيد،

182* و با ترازوي درست بسنجيد.

183* و اجناس مردم را كم ندهيد و در زمين به فساد و تبهكاري نكوشيد.

160. le peuple de lot traita de menteurs les messagers,

161. quand leur frère lot leur dit: ‹Ne craindrez-vous pas [Allah]?

162. Je suis pour vous un Messager digne de confiance.

163. craignez Allah donc et obéissez-moi.

164. Je ne vous demande pas de salaire pour cela; Mon salaire n'incombe qu'au Seigneur de l'univers.

165. Accomplissez-vous l'acte charnel avec les mâles de ce monde?

166. et délaissez-vous les épouses que votre Seigneur a créées pour vous? mais vous n'êtes que des gens transgresseurs›.

167. ils dirent: ‹Si Tu ne cesses pas, Lot, Tu seras certainement du nombre des expulsés›.

168. il dit: ‹Je déteste vraiment ce que vous faites.

169. Seigneur, sauve-moi Ainsi que ma famille de ce qu'ils font›. X

170. nous le sauvâmes Alors, Lui et toute Sa famille,

171. sauf une vieille qui fut Parmi les exterminés.

172. puis nous détruisîmes les autres;

173. et nous fîmes pleuvoir sur eux une pluie (de pierres). et quelle pluie fatale pour ceux qui sont avertis!

174. voilà bien là un prodige. Cependant, la plupart d'entre eux ne croient pas.

175. et Ton Seigneur, C'est en vérité Lui le Tout Puissant, le Très Miséricordieux.

176. les gens d'al-Aïka traitèrent de menteurs les messagers.

177. Lorsque Chuaïb leur dit: ‹Ne craindrez-vous pas [Allah]›.

178. Je suis pour vous un Messager digne de confiance.

179. craignez Allah donc et obéissez-moi,

180. et Je ne vous demande pas de salaire pour cela; Mon salaire n'incombe qu'au Seigneur de l'univers.

181. donnez la pleine mesure et n'en faites rien perdre [aux gens].

182. et pesez avec une balance exacte.

183. ne donnez pas aux gens moins que leur dû; et ne commettez pas de désordre et de corruption sur terre.

گلبرگ سيصد و هفتاد و سوم

إِنْ هَذَا إِلا خُلُقُ الأوَّلِينَ (١٣٧)

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ (١٣٨)

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (١٣٩)

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (١٤٠)

كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ (١٤١)

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلا تَتَّقُونَ (١٤٢)

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (١٤٣)

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٤٤)

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٤٥)

أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَا هُنَا آمِنِينَ (١٤٦)

فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (١٤٧)

وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ (١٤٨)

وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ (١٤٩)

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٥٠)

وَلا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ (١٥١)

الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الأرْضِ وَلا يُصْلِحُونَ (١٥٢)

قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ (١٥٣)

مَا أَنْتَ إِلا بَشَرٌ مِثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (١٥٤)

قَالَ هَذِهِ نَاقَةٌ لَهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ (١٥٥)

وَلا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ (١٥٦)

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ (١٥٧)

فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (١٥٨)

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (١٥٩)

137. "This is no other than the false-tales and Religion of the ancients, [Tafsir At-Tabarî, Vol.19, Page 97]

138. "And we are not going to be punished."

139. so they belied him, and we destroyed them. Verily! In This is indeed a sign, yet Most of them are not believers.

140. and Verily! Your Lord, He is indeed the All-Mighty, the Most Merciful.

141. Thamûd (people) belied the Messenger.

142. when their brother Sâlih (Saleh) said to them: "Will You not fear Allâh and obey him?

143. "I am a trustworthy Messenger to you.

144. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.

145. "No reward do I ask of You for it (My message of Islâmic Monotheism), My reward is Only from the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists).

146. "Will You be left secure In that which You have here?

147. "In Gardens and springs.

148. and green crops (fields etc.) and date-palms with soft spadix.

149. "And You carve houses out of mountains with great skill.

150. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.

151. "And follow not the command of Al-Musrifûn [i.e. their chiefs, leaders who were polytheists, criminals and sinners],

152. "Who make mischief In the land, and reform not."

153. they said: "You are Only of those bewitched!

154. "You are but a human being like us. Then bring us a sign if You are of the truthful."

155. He said: "Here is a she-camel; it has a Right to drink (water), and You have a Right to drink (water) (each) on a day, known.

156. "And touch her not with harm, lest the torment of a great Day seize You."

157. but they killed her, and Then they became regretful.

158. so the torment overtook them. Verily, In This is indeed a sign, yet Most of them are not believers.

159. and Verily! Your Lord, He is indeed the All-Mighty, the Most Merciful.

137* اين دعوت تو يا بت پرستي ما، جز شيوه پيشينيان نيست،

138* و ما عذاب نخواهيم شد.

139* پس هود را تكذيب كردند آنگاه ما آنان را هلاك كرديم. البته در اين داستان بي شك نشانه بزرگي است ولي اكثر مردم ايمان آورنده نيستند.

140* و همانا پروردگار تو، همان خداوند عزيز و مهربان است.

141* قوم ثمود نيز پيامبران را تكذيب كردند.

142* آنگاه كه برادرشان صالح به آنان گفت: آيا از شرك و انحراف پروا نمي كنيد؟

143* من براي شما پيامبري امين هستم.

144* پس از خدا پروا كنيد و از من اطاعت نماييد.

145* و من براي اين رسالتم هيچ پاداشي از شما نمي خواهم. پاداش من جز بر پروردگار جهانيان نيست.

146* آيا فكر مي كنيد شما در آنچه در اين دنيا داريد، در امن و امان رها خواهيد شد؟

147* در باغ ها و چشمه ها و كشتزارها،

148* و نخل هايي كه شكوفه اش لطيف و بر هم نشسته است. (و هيچ مسئوليت و بازگشتي نخواهيد داشت؟)

149* و شما ماهرانه از كوه ها خانه هايي براي خوش گذراني مي تراشيد.

150* پس از خدا پروا كنيد و مرا پيروي نماييد،

151* و از اسرافكاران فرمان نبريد.

152* آنان كه در زمين فساد مي كنند و اهل صلاح نيستند.

153* قوم ثمود به جاي ايمان آوردن به صالح گفتند: همانا تو از سحر شدگاني.

154* تو جز بشري مثل ما نيستي. پس اگر از راستگوياني، نشانه و معجزه اي بياور.

155* صالح در پاسخ معجزه خواهي مردم گفت: اين ماده شتري است (كه با اراده خداوند، از درون كوه خارج شد). براي اوست سهمي از آب (يك روز) و براي شما روز ديگري معين شده است.

156* و به آن آسيبي نرسانيد كه عذاب روز سهمگين، شما را فرا مي گيرد.

157* پس ناقه را كشتند، سپس از كره خود پشيمان شدند.

158* پس آنان را عذاب فرا گرفت. همانا در اين ماجرا قطعاً نشانه و درس عبرتي است ولي اكثر آنان ايمان آورنده نيستند.

159* و البته پروردگار تو بي شك همان تواناي مهربان است.

137. ce ne sont là que des moeurs des anciens:

138. nous ne serons nullement châtiés›.

139. ils le traitèrent donc de menteur. et nous les fîmes périr. voilà bien là un signe! Cependant, la plupart d'entre eux ne croient pas.

140. et Ton Seigneur, C'est Lui vraiment le Puissant, le Très Miséricordieux.

141. les Tamud traitèrent de menteurs les messagers.

142. quand Salih, leur frère (contribule) leur dit: ‹Ne craindrez- vous pas [Allah]?›

143. Je suis pour vous un Messager digne de confiance.

144. craignez Allah donc et obéissez-moi.

145. Je ne vous demande pas de salaire pour cela, Mon salaire n'incombe qu'au Seigneur de l'univers.

146. vous laissera-t-on en sécurité dans votre présente condition?

147. Au milieu de jardins, de sources,

148. de cultures et de palmiers aux fruits digestes?

149. Creusez-vous habilement des maisons dans les montagnes?

150. craignez Allah donc et obéissez-moi.

151. N'obéissez pas à l'ordre des outranciers,

152. qui sèment le désordre sur la terre et n'améliorent rien›.

153. ils dirent: ‹Tu n'es qu'un ensorcelé.

154. Tu n'es qu'un homme comme nous. apporte donc un prodige, Si Tu es du nombre des véridiques›.

155. il dit: ‹Voici une chamelle: à elle de boire un Jour convenu, et à vous de boire un jour.

156. et ne Lui infligez aucun mal, sinon le châtiment d'un Jour terrible vous saisira›.

157. mais ils la tuèrent Eh bien, ils eurent à regretter!

158. le châtiment, en effet, les saisit. voilà bien là un prodige. Cependant, la plupart d'entre eux ne croient pas.

159. et Ton Seigneur. C'est en vérité Lui le Tout-Puissant, le Très Miséricordieux.

گلبرگ سيصد و هفتاد و دوم

قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (١١٢)

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلا عَلَى رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ (١١٣)

وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ (١١٤)

إِنْ أَنَا إِلا نَذِيرٌ مُبِينٌ (١١٥)

قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ (١١٦)

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ (١١٧)

فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ (١١٨)

فَأَنْجَيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ (١١٩)

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ (١٢٠)

إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (١٢١)

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (١٢٢)

كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ (١٢٣)

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلا تَتَّقُونَ (١٢٤)

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (١٢٥)

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٢٦)

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٢٧)

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ (١٢٨)

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ (١٢٩)

وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ (١٣٠)

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٣١)

وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ (١٣٢)

أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ (١٣٣)

وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (١٣٤)

إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ (١٣٥)

قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظِينَ (١٣٦)

112. He said: "And what knowledge have I of what they used to do?

113. "Their account is Only with My Lord, if You could (but) know.

114. "And I am not going to drive away the believers.

115. I am Only a plain warner."

116. they said: "If You cease not, O Nûh (Noah)! You will surely be among those stoned (to death)."

117. He said: "My Lord! Verily, My people have belied Me.

118. Therefore judge You between Me and them, and save Me and those of the believers who are with me."

119. and we saved Him and those with Him In the laden ship.

120. Then we drowned the rest (disbelievers) thereafter.

121. Verily, In This is indeed a sign, yet Most of them are not believers.

122. and Verily! Your Lord, He is indeed the All-Mighty, the Most Merciful.

123. 'Ad (people) belied the Messengers.

124. when their brother Hûd said to them: "Will You not fear Allâh and obey him?

125. "Verily! I am a trustworthy Messenger to you.

126. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.

127. "No reward do I ask of You for it (My message of Islâmic Monotheism), My reward is Only from the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns, and All that exists).

128. "Do You build High palaces on Every High place, while You do not live In them?

129. "And do You get for yourselves palaces (fine buildings) as if You will live therein for ever.

130. "And when You seize, seize You as tyrants?

131. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.

132. "And keep Your duty to him, fear Him who has aided You with All (good things) that You know.

133. "He has aided You with cattle and children.

134. "And Gardens and springs.

135. "Verily, I fear for You the torment of a great Day."

136. they said: "It is the same to us whether You preach or be not of those who preach.

112* نوح گفت: من به عملكرد گذشته كساني كه شما اراذل مي خوانيد آگاهي ندارم. (يا مرا با اعمال گذشته آنان كاري نيست).

113* حساب آنان جز بر پروردگارم نيست، اگر شما درك كنيد.

114* امروز كه آنان ايمان آورده اند، من طرد كننده مؤمنان نيستم.

115* من جز هشدار دهنده اي روشنگر نيستم.

116* مردم به نوح گفتند: اي نوح! اگر از دعوت خود دست برنداري قطعاً از سنگسار شدگان خواهي شد.

117* نوح گفت: پروردگارا! همانا قوم من مرا تكذيب كردند.

118* پس ميان من و آنان داوري كن و راه روشني بگشا و مرا و هر كس از مؤمنان را كه با من است از شر اين كفار نجات بده.

119* پس ما نوح و هر كس از مؤمنان را كه در آن كشتيِ گران بار، با او بود نجات داديم.

120* سپس باقيماندگان را غرق كرديم.

121* البته در اين (ماجرا) نشانه بزرگي است ولي اكثر مردم ايمان آورنده نيستند.

122* و قطعاً پروردگارت همان صاحب عزت و مهربانم است.

123* قوم عاد نيز همچون قوم نوح انبيا را تكذيب كردند.

124* آن گاه كه برادرشان هود به آنان گفت: آيا از شرك و انحراف پروا نمي كنيد؟

125* همانا من براي شما پيامبري امين هستم.

126* پس از خدا پروا كنيد و مرا پيروي نماييد.

127* و من براي رسالتم هيچ مزدي از شما نمي خواهم، زيرا كه مزد من فقط بر عهده پروردگار جهانيان است.

128* هود به مردم گفت: آيا بر هر تپه اي بنا و قصري بلند از روي هوا و هوس مي سازيد؟

129* و كاخ هاي استوار مي گيريد، به اميد آنكه جاودانه بمانيد؟

130* و هرگاه كسي را كيفر مي دهيد، همچون زورگويان كيفر مي دهيد؟

131*  پس، از خداوند پروا كنيد و مرا فرمان بريد.

132* و از خداوندي كه مي دانيد چقدر كمكتان كرده پروا كنيد.

133* او شما را با بخشيدن چهارپايان و فرزندان مدد كرده است.

134* و باغ ها و چشمه سارها به شما داده است.

135* اگر كفران كنيد من بر شما از عذاب روز بزرگ مي ترسم.

136* قوم عاد به حضرت هود گفتند: پند دهي يا از پند دهنگان نباشي، براي ما برابر است و ما تو را نمي پذيريم.

112. il dit: ‹Je ne sais pas ce que Ceux-là faisaient.

113. leur compte n'incombe qu'à Mon Seigneur. Si seulement vous êtes conscients.

114. Je ne suis pas celui qui repousse les croyants.

115. Je ne suis qu'un avertisseur explicite›.

116. ils dirent: ‹Si Tu ne cesses pas, Noé, Tu seras certainement du nombre des lapidés!›

117. il dit: ‹ش Mon Seigneur, Mon peuple me traite de menteur.

118. tranche donc clairement entre eux et moi: et sauve-moi Ainsi que ceux des croyants qui sont avec moi›.

119. nous le sauvâmes donc, de même que ceux qui étaient avec Lui dans l'arche, pleinement chargée.

120. et ensuite nous noyâmes le reste (les infidèles).

121. voilà bien là un signe. Cependant, la plupart d'entre eux ne croient pas.

122. et Ton Seigneur, C'est Lui vraiment le Puissant! le Très Miséricordieux.

123. les Aad traitèrent de menteurs les Envoyés.

124. et quand Hud, leur frère (contribule), leur dit: ‹Ne craindrez-vous pas [Allah]?›

125. Je suis pour vous un Messager digne de confiance,

126. craignez Allah donc et obéissez-moi.

127. et Je ne vous demande pas de salaire pour cela; Mon salaire n'incombe qu'au Seigneur de l'univers.

128. Bâtissez-vous par frivolité sur chaque colline un monument?

129. et édifiez-vous des châteaux comme Si vous deviez demeurer éternellement?

130. et quand vous sévissez contre quelqu'un, vous le faites impitoyablement.

131. craignez Allah donc et obéissez-moi.

132. craignez celui qui vous a pourvus de [toutes les bonnes choses] que vous connaissez,

133. qui vous a pourvus de bestiaux et d'enfants,

134. de jardins et de sources.

135. Je crains pour vous le châtiment d'un Jour terrible.

136. ils dirent: ‹Que Tu nous exhortes ou pas, cela nous est parfaitement égal!

گلبرگ سيصد و هفتاد و يكم

وَاجْعَلْ لِي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الآخِرِينَ (٨٤)

وَاجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ (٨٥)

وَاغْفِرْ لأبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ (٨٦)

وَلا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ (٨٧)

يَوْمَ لا يَنْفَعُ مَالٌ وَلا بَنُونَ (٨٨)

إِلا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (٨٩)

وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ (٩٠)

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ (٩١)

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ (٩٢)

مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ أَوْ يَنْتَصِرُونَ (٩٣)

فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ (٩٤)

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ (٩٥)

قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ (٩٦)

تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ (٩٧)

إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ (٩٨)

وَمَا أَضَلَّنَا إِلا الْمُجْرِمُونَ (٩٩)

فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِينَ (١٠٠)

وَلا صَدِيقٍ حَمِيمٍ (١٠١)

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ (١٠٢)

إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (١٠٣)

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (١٠٤)

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ (١٠٥)

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلا تَتَّقُونَ (١٠٦)

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (١٠٧)

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١٠٨)

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٠٩)

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (١١٠)

قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الأرْذَلُونَ (١١١)

84. and grant Me an honourable mention In later generations;

85. and make Me one of the inheritors of the Paradise of Delight;

86. and forgive My father, Verily He is of the erring;

87. and disgrace Me not on the Day when (all the creatures) will be resurrected;

88. the Day whereon neither wealth nor sons will avail,

89. except Him who brings to Allâh a clean heart [clean from Shirk (polytheism) and Nifâq (hypocrisy)].

90. and Paradise will be brought near to the Muttaqûn (pious - see V.2:2).

91. and the (Hell) Fire will be placed In full view of the erring.

92. and it will be said to them: "Where are those (the false gods whom You used to set up as rivals with Allâh) that You used to Worship

93. "Instead of Allâh? can they help You or (Even) help themselves?"

94. Then they will be thrown on their faces into the (Fire), they and the Ghâwûn (devils, and those who were In error).

95. and the whole hosts of Iblîs (Satan) together.

96. they will Say while contending therein,

97. by Allâh, we were truly In a manifest error,

98. when we held You (false gods) as equals (in worship) with the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists);

99. and none has brought us into error except the Mujrimûn [Iblîs (Satan) and those of human beings who commit crimes, murderers, polytheists, oppressors, etc.].

100. now we have no intercessors,

101. nor a close friend (to help us).

102. (Alas!) if we Only had a chance to return (to the world), we shall truly be among the believers!

103. Verily! In This is indeed a sign, yet Most of them are not believers.

104. and Verily, Your Lord! He is truly the All-Mighty, the Most Merciful.

105. the people of Nûh (Noah) belied the Messengers.

106. when their brother Nûh (Noah) said to them: "Will You not fear Allâh and obey him?

107. "I am a trustworthy Messenger to you.

108. "So fear Allâh, keep Your duty to him, and obey Me.

109. "No reward do I ask of You for it (My message of Islâmic Monotheism), My reward is Only from the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists).

110. "So keep Your duty to Allâh, fear Him and obey me."

111. they said: "Shall we believe In you, when the meanest (of the people) follow you?"

84* و در ميان آيندگان نام نيكي براي من قرار بده.

85* و مرا از وارثان بهشت پر نعمت قرار ده.

86* ابراهيم در ادامه دعاهايش گفت: پدرم را ببخش كه بي شك او از گمراهان است.

87* و روزي كه همه مبعوث مي شوند، مرا خوار مگردان.

88* روزي كه مال و فرزندان براي انسان نفعي نداند.

89* مگر كسي كه با روح و قلب پاك به سوي خدا آيد.

90* و (آن روز) بهشت براي پرهيزكاران نزديك گردد،

91* و آتش افروخته براي گمراهان نمودار شود،

92* و به آنان گفته شود: كجاست آنچه مي پرستيديد؟

93* به جاي خداوند، آيا ياريتان مي كنند يا از خود دفاع توانند كرد؟

94* پس همه معبودان و عابدان گمراه به دوزخ سرنگون شوند،

95* و لشكريان ابليس نيز همگي به دوزخ افكنده شوند.

96* و انان در دوزخ در حالي كه با هم مشاجره مي كنند،

97* به معبودهاي خيالي خود مي گويند: به خدا سوگند كه همانا ما در گمراهي آشكاري بوديم.

98* چون شما (بت ها و معبودها) را با پروردگار جهانيان برابر مي دانستيم،

99* و جز تبهكاران، ما را گمراه نكردند.

100* در نتيجه (امروز) براي ما نه شفيعاني وجود دارد،

101* و نه حتي يك دوست صميمي.

102* پس اگر براي ما بازگشتي به دنيا بود، از مؤمنان مي شديم.

103* حقاً كه در اين سرگذشت درس عبرت و نشانه اي است ولي بيشترشان ايمان آورنده نبودند.

104* البته، پروردگار تو همان تواناي مهربان است.

105* قوم نوح، انبيا را تكذيب كردند.

106* زماني كه برادرشان نوح به آنان گفت: آيا از خدا پروا نمي كنيد؟

107* همانا من براي شما پيامبري امين هستم.

108* پس، از خداوند پروا كنيد و اطاعتم نماييد،

109* و من براي اين رسالت هيچ مزدي از شما درخواست نمي كنم، پاداش من جز بر پروردگار جهانيان نيست.

110* پس نسبت به خداوند تقوا پيشه كنيد و دستوراتم را فرمان ببريد.

111* آنان به جاي ايمان آوردن گفتند: آيا ما به تو ايمان بياوريم در حالي كه فرومايگان از تو پيروي كرده اند؟

84. fais que j'aie une mention honorable sur les langues de la postérité;

85. et fais de Moi l'un des héritiers du jardin des délices.

86. et pardonne à Mon père: car il a été du nombre des égarés;

87. et ne me couvre pas d'ignominie, le Jour où l'on sera ressuscité,

88. le Jour où ni les biens, ni les enfants ne seront d'aucune utilité,

89. sauf celui qui vient à Allah avec un coeur sain›.

90. on rapprochera alors le Paradis pour le pieux.

91. et l'on exposera aux errants la fournaise,

92. et on leur dira: ‹Où sont ceux que vous adoriez,

93. en dehors d'Allah? vous secourent-ils? ou se secourent-ils eux-mêmes?›

94. ils y seront donc jetés pêle-mêle, et les errants aussi,

95. Ainsi que toutes les légions d'Iblis.

96. ils diront, Tout en s'y querellant:

97. ‹Par Allah! nous étions certes dans un égarement évident,

98. quand nous faisions de vous les égaux du Seigneur de l'univers.

99. ce ne sont que les criminels qui nous ont égarés.

100. et nous n'avons pas d'intercesseurs,

101. ni d'ami chaleureux.

102. Si un retour nous était possible, alors cous serions Parmi les croyants!›

103. voilà bien là un signe; Cependant, la plupart d'entre eux ne croient pas.

104. et Ton Seigneur, C'est Lui vraiment le Puissant, le Très Miséricordieux.

105. le peuple de Noé traita de menteurs les messagers,

106. Lorsque Noé, leur frère, (contribule) leur dit: ‹Ne craindrez-vous pas [Allah]?

107. Je suis pour vous un Messager digne de confiance.

108. craignez Allah donc et obéissez-moi.

109. et Je ne vous demande pas de salaire pour cela; Mon salaire n'incombe qu'au Seigneur de l'univers.

110. craignez Allah donc, et obéissez-moi›.

111. ils dirent: ‹Croirons-nous en toi, alors que ce sont les plus vils qui Te suivent?›

گلبرگ سيصد و هفتاد ام

فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ (٦١)

قَالَ كَلا إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ (٦٢)

فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ (٦٣)

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الآخَرِينَ (٦٤)

وَأَنْجَيْنَا مُوسَى وَمَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ (٦٥)

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الآخَرِينَ (٦٦)

إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (٦٧)

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (٦٨)

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ (٦٩)

إِذْ قَالَ لأبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ (٧٠)

قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ (٧١)

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ (٧٢)

أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ (٧٣)

قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَلِكَ يَفْعَلُونَ (٧٤)

قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ (٧٥)

أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الأقْدَمُونَ (٧٦)

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلا رَبَّ الْعَالَمِينَ (٧٧)

الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ (٧٨)

وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ (٧٩)

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ (٨٠)

وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ (٨١)

وَالَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ (٨٢)

رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ (٨٣)

61. and when the two hosts saw each other, the companions of Mûsa (Moses) said: "We are sure to be overtaken."

62. [Mûsa (Moses)] said: "Nay, Verily! with Me is My Lord, He will Guide me."

63. Then we inspired Mûsa (Moses) (saying): "Strike the sea with Your stick." and it parted, and each separate part (of that sea water) became like the huge, firm mass of a mountain.

64. Then we brought near the others [Fir'aun's (Pharaoh) party] to that place.

65. and we saved Mûsa (Moses) and All those with Him.

66. Then we drowned the others.

67. Verily! In This is indeed a sign (or a proof), yet Most of them are not believers.

68. and Verily, Your Lord! He is truly the All-Mighty, the Most Merciful.

69. and recite to them the story of Ibrâhim (Abraham).

70. when He said to his father and his people: "What do You worship?"

71. they said: "We Worship idols, and to them we are ever devoted."

72. He said: "Do they hear you, when You call (on them)?

73. "Or do they benefit You or do they harm (you)?"

74. they said: "Nay, but we found Our fathers doing so."

75. He said: "Do You observe that which You have been worshipping,

76. "You and Your Ancient fathers?

77. "Verily! they are enemies to Me, save the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists);

78. "Who has created Me, and it is He who guides me;

79. "And it is He who feeds Me and gives Me to drink.

80. "And when I am ill, it is He who cures me;

81. "And who will Cause Me to die, and Then will bring Me to life (again);

82. "And Who, I hope will forgive Me My faults on the Day of recompense, (the Day of Resurrection),"

83. My Lord! bestow Hukman (religious knowledge, Right judgement of the affairs and Prophethood) on Me, and join Me with the righteous;

61* پس زماني كه دو گروه همديگر را ديدند، ياران موسي گفتند: ما به دام افتاديم و آنان به ما دست خواهند يافت.

62* موسي به آنان گفت: چنين نيست، قطعاً پروردگارم با من است و مرا هدايت خواهد كرد.

63* پس به دنبال اين تلاقي، به موسي وحي كرديم كه عصايت را به دريا بزن، دريا شكافت و هر پاره اي مثل كوهي بزرگ گرديد.

64* آنگاه گروه ديگر (لشكر فرعون) را به آنجا نزديك كرديم.

65* و موسي و هر كه را با او بود، همگي را از دريا عبور و نجات داديم.

66* سپس گروه ديگر را غرق ساختيم.

67* البته در اين ماجرا، عبرت و نشانه روشني است و بيشتر آنان ايمان آورنده نبودند،

68* و همانا پروردگارت شكست ناپذير و مهربان است.

69* اي پيامبر! سرگذشت ابراهيم را بر مردم بخوان.

70* آنگاه كه به پدرش (عمويش آذر) و قومش گفت: شما چه مي پرستيد؟

71* گفتند: بت هايي را مي پرستيم كه همواره ملازم آنهاييم.

72* ابراهيم گفت: آيا هر گاه آنها را مي خوانيد يا دعا مي كنيد، سخن شما را مي شنوند؟

73* يا به شما سود و زياني مي رسانند؟

74* بت پرستان گفتند: نه، بلكه پدرانمان را يافتيم كه اين گونه پرستش مي كردند.

75* ابراهيم گفت: آيا در آنچه مي پرستيد انديشه و نگاه عميق كرده ايد؟

76* شما و پدران شما (دقت كرده ايد)؟

77* البته اين بت ها دشمن من هستند و من دشمن آنها، مگر پروردگار جهانيان كه محبوب من است.

78* همان پروردگاري كه مرا آفريد و همو راهنماييم مي كند.

79* او كه مرا هنگام گرسنگي، طعام مي دهد و هنگام تشنگي سيرابم مي نمايد.

80* و هر گاه بيمار شوم، همو مرا شفا مي بخشد.

81* او كسي است كه مرا مي ميراند، سپس زنده مي كند.

82* او كسي است كه اميد دارم روز جزا خطاهاي مرا ببخشد.

83* ابراهيم در ادامه سخن خود گفت: پروردگارا! به من حكمت و دانش مرحمت فرما و مرا به صالحان ملحق كن!

61. puis, quand les deux partis se virent, les compagnons de Moïse dirent : ‹Nous allons être rejoints›.

62. il dit: ‹Jamais, car J'ai avec Moi Mon Seigneur qui va me guider›.

63. alors nous révélâmes à Moïse: ‹Frappe la mer de Ton bâton›. elle se fendit Alors, et chaque versant fut comme une énorme montagne.

64. nous fîmes approcher les autres [Pharaon et son peuple].

65. et nous sauvâmes Moïse et tous ceux qui étaient avec lui;

66. ensuite nous noyâmes les autres.

67. voilà bien là un prodige, mais la plupart d'entre eux ne croient pas.

68. et Ton Seigneur, C'est en vérité Lui le Tout Puissant, le Très Miséricordieux.

69. et récite-leur la nouvelle d'Abraham:

70. quand il dit à son père et à son peuple: ‹Qu'adorez-vous?›

71. ils dirent: ‹Nous adorons des idoles et nous leurs restons attachés›.

72. il dit: ‹Vous entendent-elles Lorsque vous [les] appelez?

73. ou vous profitent-elles? ou vous nuisent-elles?›

74. ils dirent: ‹Non! mais nous avons trouvé nos ancêtres agissant ainsi›.

75. il dit: ‹Que dites-vous de ce que vous adoriez...?

76. vous et vos vieux ancêtres?

77. ils sont tous pour Moi des ennemis sauf le Seigneur de l'Univers,

78. qui m'a créé, et C'est Lui qui me guide;

79. et C'est Lui qui me nourrit et me donne à boire;

80. et quand Je suis malade, C'est Lui qui me guérit,

81. et qui me fera mourir, puis me redonnera la vie,

82. et C'est de Lui que Je convoite le pardon de Mes fautes le Jour de la rétribution.

83. Seigneur, accorde-moi Sagesse (Et savoir) et Fais-moi rejoindre les gens de bien;

گلبرگ سيصد و شصت و نهم

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِنْ كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ (٤٠)

فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لأجْرًا إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ (٤١)

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ (٤٢)

قَالَ لَهُمْ مُوسَى أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ (٤٣)

فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ (٤٤)

فَأَلْقَى مُوسَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ (٤٥)

فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ (٤٦)

قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ (٤٧)

رَبِّ مُوسَى وَهَارُونَ (٤٨)

قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لأقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ وَلأصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ (٤٩)

قَالُوا لا ضَيْرَ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ (٥٠)

إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ (٥١)

وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ (٥٢)

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ (٥٣)

إِنَّ هَؤُلاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ (٥٤)

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ (٥٥)

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ (٥٦)

فَأَخْرَجْنَاهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (٥٧)

وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ (٥٨)

كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ (٥٩)

فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ (٦٠)

40. "That we may follow the sorcerers [who were on Fir'aun's (Pharaoh) Religion of disbelief] if they are the winners."

41. so when the sorcerers arrived, they said to Fir'aun (Pharaoh): "Will there surely be a reward for us if we are the winners?"

42. He said: "Yes, and You shall Then Verily be of those brought near (to myself)."

43. Mûsa (Moses) said to them: "Throw what You are going to throw!"

44. so they threw their ropes and their sticks, and said: "By the might of Fir'aun (Pharaoh), it is we who will certainly win!"

45. Then Mûsa (Moses) threw his stick, and behold, it swallowed up All the falsehoods which they showed!

46. and the sorcerers fell down prostrate.

47. saying: "We believe In the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists).

48. "The Lord of Mûsa (Moses) and Hârûn (Aaron)."

49. [Fir'aun (Pharaoh)] said: "You have believed In Him before I give You Leave. surely, He indeed is Your chief, who has taught You magic! so Verily, You shall come to know. Verily, I will cut off Your hands and Your feet on opposite sides, and I will crucify You all."

50. they said: "No harm! surely, to Our Lord (Allâh) we are to return;

51. "Verily! we really hope that Our Lord will forgive us Our sins, as we are the first of the believers [in Mûsa (Moses) and In the Monotheism which He has brought from Allâh]."

52. and we inspired Mûsa (Moses), saying: "Take away My slaves by night, Verily, You will be pursued."

53. Then Fir'aun (Pharaoh) sent callers to (all) the cities.

54. (saying): "Verily! These indeed are but a small band.

55. "And Verily, they have done what has enraged us;

56. "But we are host All assembled, amply fore-warned."

57. So, we expelled them from Gardens and springs,

58. Treasures, and Every kind of honourable place.

59. Thus [We turned them (Pharaoh's people) out] and we caused the Children of Israel to inherit them.

60. so they pursued them at sunrise.

40* به اين اميد كه اگر ساحران غالب شدند از آنان پيروي كنيم.

41* پس همين كه ساحران از شهرها به نزد فرعون آمدند به او گفتند: آيا اگر ما پيروز شويم پاداشي داريم؟

42* فرعون گفت: آري در اين صورت علاوه بر پاداش، حتماً شما از مقربان دربار خواهيد بود.

43* روز موعود فرا رسيد و همه ساحران جمع شدند، موسي به آنان گفت:" بيفكنيد آنچه را مي خواهيد بيفكنيد.

44* پس ساحران ريسمان ها و عصاهاي خود را به زمين افكندند و گفتند: به عزت فرعون سوگند كه قطعاً ما پيروزيم.

45* سپس موسي عصايش را افكند، پس ناگهان اژدهايي شد و هر چه را به نيرنگ ساخته بودند بلعيد.

46* آنگاه ساحران بي اختيار به سجده درافتادند.

47* گفتند: ما به پروردگار جهانيان ايمان آورديم.

48* پروردگار موسي و هارون.

49* فرعون كه به خشم آمده بود، گفت: آيا قبل از آن كه به شما اجازه دهم به او ايمان آورديد؟ بي شك او بزرگ شماست كه به شما سحر آموخته است. پس به زودي كيفر خود را خواهيد دانست. حتماً دست ها و پاهايتان را از چپ و راست قطع خواهم كرد و همگي شما را به دار خواهم آويخت.

50* ساحران گفتند: باكي نيست، ما به سوي پروردگار خود باز مي گرديم.

51* ما اميد داريم كه پروردگارمان خطاهاي ما را ببخشد، چرا كه ما نخستين ايمان آورندگان هستيم.

52* و به موسي وحي كرديم كه بندگان مرا شبانه از مصر كوچ ده، زيرا شما تعقيب خواهيد شد.

53* پس فرعون از اين حركت آگاه شد و به شهرها مأمور فرستاد تا مردم را گرد آورند.

54* تبليغات فرعونيان درباره موسي و يارانش اين بود: همانا اينها گروهي اندكند،

55* كه نسبت به ما خشم و نفرت دارند،

56* ولي ما همگي آماده دفاع هستيم.

57* لذا آنان را به گمان تعقيب بني اسرائيل، از باغ ها و چشمه ها

58* و گنج ها و جايگاه نيكو و قصرهاي مجلل، بيرون كرديم.

59* تدبير ما اين چنين بود كه بعد از غرق كردن فرعونيان، بني اسرائيل را وارث آنان قرار دهيم.

60* پس هنگام طلوع خورشيد، سپاه فرعون به تعقيب آنان برخاستند.

40. afin que nous suivions les magiciens, Si ce sont eux les vainqueurs?›

41. puis, Lorsque les magiciens arrivèrent, ils dirent à Pharaon: ‹Y aura-t-il vraiment une récompense pour nous, Si nous sommes les vainqueurs?›

42. il dit: ‹Oui, bien sûr, vous serez alors Parmi Mes proches!

43. Moïse leur dit: ‹Jetez ce que vous avez à jeter›.

44. ils jetèrent donc leurs cordes et leurs bâtons et dirent: ‹Par la puissance de Pharaon!... C'est nous qui serons les vainqueurs›.

45. puis Moïse jeta son bâton, et voilà qu'il happait ce qu'ils avaient fabriqué.

46. alors les magiciens tombèrent prosternés,

47. disant: ‹Nous croyons Au Seigneur de l'Univers,

48. le Seigneur de Moïse et d'Aaron›.

49. [Pharaon] dit: ‹Avez-vous cru en Lui avant que Je ne vous le permette? en vérité, C'est Lui votre chef, qui vous a enseigné la magie! Eh bien, vous saurez bientٍt! Je vous couperai, sûrement, mains et jambes opposées, et vous crucifierai tous›.

50. ils disent: ‹Il n'y a pas de mal! car C'est vers Notre Seigneur que nous retournerons.

51. nous convoitons que Notre Seigneur nous pardonne nos fautes pour avoir été les premiers à croire›.

52. et nous révélâmes à Moïse [ceci]: ‹Pars de nuit avec Mes serviteurs, car vous serez poursuivis›.

53. puis, Pharaon envoya des rassembleurs [dire] dans les villes:

54. ‹Ce sont, en fait, une bande Peu nombreuse,

55. mais ils nous irritent,

56. tandis que nous sommes tous vigilants›.

57. ainsi, nous les fîmes donc sortir des jardins, des sources,

58. des trésors et d'un lieu de séjour agréable.

59. il en fut ainsi! et nous les donnâmes en héritage aux enfants d'Israël.

60. Au lever du soleil, ils les poursuivirent.

گلبرگ سيصد و شصت و هشتم

قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ (٢٠)فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ (٢١)

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ (٢٢)قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ (٢٣)

قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ (٢٤)قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلا تَسْتَمِعُونَ (٢٥)قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الأوَّلِينَ (٢٦)

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ (٢٧)قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ (٢٨)قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهًا غَيْرِي لأجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ (٢٩)قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ (٣٠)قَالَ فَأْتِ بِهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (٣١)

فَأَلْقَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُبِينٌ (٣٢)وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ (٣٣)

قَالَ لِلْمَلإ حَوْلَهُ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ (٣٤)يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ (٣٥)قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ (٣٦)يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ (٣٧)فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ (٣٨)وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَ (٣٩)

20. Mûsa (Moses) said: "I did it then, when I was an ignorant (as regards My Lord and his Message).

21. "So I fled from You when I feared you. but My Lord has granted Me Hukman (i.e. religious knowledge, Right judgement of the affairs and Prophethood), and appointed Me as one of the Messengers.

22. "And This is the past Favour with which You reproach Me, that You have enslaved the Children of Israel."

23. Fir'aun (Pharaoh) said: "And what is the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists)?"

24. Mûsa (Moses) said: "Lord of the heavens and the earth, and All that is between them, if You seek to be convinced with certainty."

25. Fir'aun (Pharaoh) said to those around: "Do You not hear (What He says)?"

26. Mûsa (Moses) said: "Your Lord and the Lord of Your Ancient fathers!"

27. Fir'aun (Pharaoh) said: "Verily, Your Messenger who has been sent to You is a madman!"

28. Mûsa (Moses) said: "Lord of the east and the west, and All that is between them, if You did but understand!"

29. Fir'aun (Pharaoh) said: "If You choose an Ilâh (God) other than Me, I will certainly put You among the prisoners."

30. Mûsa (Moses) said: "Even if I bring You something manifest (and convincing)?"

31. Fir'aun (Pharaoh) said: "Bring it forth then, if You are of the truthful!"

32. so [Mûsa (Moses)] threw his stick, and behold, it was a serpent, manifest.

33. and He drew out his hand, and behold, it was white to All beholders!

34. [Fir'aun (Pharaoh)] said to the chiefs around him: "Verily! This is indeed a well-versed sorcerer.

35. "He wants to drive You out of Your land by his sorcery, Then what is it Your counsel, and what do You command?"

36. they said: "Put Him off and his brother (for a while), and send callers to the cities;

37. "To bring up to You Every well-versed sorcerer."

38. so the sorcerers were assembled at a fixed time on a Day appointed.

39. and it was said to the people: "Are You (too) going to assemble?

20* موسي گفت: آن قتل را زماني انجام دادم كه از سرگشتگان بودم. 21* و چون از شما ترسيدم از نزد شما گريختم، سپس پروردگارم به من حكمت و دانش بخشيد و مرا از پيامبران قرار داد.

22* و آيا اين كه بني اسرائيل را بنده خود ساخته اي نعمتي است كه منتش را بر من مي نهي؟ چرا نبايد من در خانه پدرم رشد كنم؟ 23* فرعون گفت: پروردگار جهانيان چيست؟

24* موسي گفت: پروردگار آسمان ها و زمين و آنچه ميان آنهاست، اگر باور داريد. 25* فرعون به اطرافيان خود گفت: آيا نمي شنويد چه حرف هايي مي زند؟ 26* بار ديگر موسي گفت: او پروردگار شما و پروردگار نياكان شماست.

27* فرعون گفت: قطعاً پيامبرتان كه به سوي شما فرستاده شده، سخت ديوانه است. 28* موسي گفت: او پروردگار مشرق و مغرب و آنچه ميان آن دو است مي باشد، اگر تعقل كنيد. 29* فرعون گفت: اي موسي! اگر معبودي غير از من برگزيني قطعاً تو را از زندانيان قرار خواهم داد. 30* موسي گفت: حتي اگر نشانه آشكاري برايت بياورم كه رسالت مرا اثبات كند؟ 31* فرعون گفت: اگر راست مي گويي آن نشانه را بياور.

32* پس عصاي خود را بيفكند، پس ناگهان عصا اژدهايي آشكار شد. 33* و دست خود را از گريبانش بيرون آورد، پس ناگهان آن دست براي تماشاگران سفيد و درخشان نمود.

34* فرعون به اشرافيان اطرافش گفت: واقعاً اين مرد، ساحري كاردان است. 35* او مي خواهد با سحرش شما را از سرزمينتان آواره كند، پس چه رأي و دستوري مي دهيد؟ 36* گفتند: به موسي و برادرش فرصت بده و در تمام شهرها افرادي را براي گردآوري ساحران اعزام كن. 37* تا هر ساحر ماهري را نزد تو بياورند. 38* پس ساحران در موعدِ روزي معلوم، گردآوري شدند. 39* و به مردم گفته شد: آيا شما نيز جمع مي شويد؟

20. ‹Je l'ai fait, dit Moïse, alors que j'étais encore du nombre des égarés.

21. Je me suis donc enfui de vous quand J'ai eu peur de vous: puis, Mon Seigneur m'a donné la Sagesse et m'a désigné Parmi ses messagers.

22. Est-ce là un bienfait de Ta part [que Tu me rappelles] avec reproche, alors que Tu as asservi les enfants d'Israël?›

23. ‹Et Qu'est-ce que le Seigneur de l'univers?› dit Pharaon.

24. ‹Le Seigneur des cieux et de la terre et de ce qui existe entre eux, dit [Moïse], Si seulement vous pouviez en être convaincus!›

25. [Pharaon] dit à ceux qui l'entouraient: ‹N'entendez-vous pas?›

26. [Moïse] continue: ‹... votre Seigneur, et le Seigneur de vos plus Anciens ancêtres›.

27. ‹Vraiment, dit [Pharaon], votre Messager qui vous a été envoyé, est un fou›.

28. [Moïse] ajouta: ‹... le Seigneur du Levant et du Couchant et de ce qui est entre les deux; Si seulement vous compreniez!›

29. ‹Si Tu adoptes, dit [Pharaon], une autre divinité que Moi, Je Te mettrai Parmi les prisonniers›.

30. ‹Et même Si Je t'apportais, dit [Moïse], une chose (une preuve) évidente?

31. ‹Apporte-la, dit [Pharaon], Si Tu es du nombre des véridiques›.

32. [Moïse] jeta donc son bâton et le voilà devenu un serpent manifeste.

33. et il tira Sa main et voilà qu'elle était blanche (étincelante) à ceux qui regardaient.

34. [Pharaon] dit aux notables autour de lui: ‹Voilà en vérité un magicien savant.

35. il veut par Sa magie vous expulser de votre terre. que commandez-vous?›

36. ils dirent: ‹Remets-les à plus tard, [Lui] et son frère, et Envoie des gens dans les villes, pour rassembler,

37. et t'amener Tout grand magicien savant›.

38. les magiciens furent donc réunis en rendez-vous Au Jour convenu.

39. et il fut dit aux gens: ‹Est-ce que vous allez vous réunir,

گلبرگ سيصد و شصت و هفتم

طسم (١)تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ (٢)لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ (٣)

إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ (٤)

وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ (٥)فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (٦)

أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الأرْضِ كَمْ أَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ (٧)إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (٨)وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (٩)

وَإِذْ نَادَى رَبُّكَ مُوسَى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (١٠)قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلا يَتَّقُونَ (١١)قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ (١٢)

وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلا يَنْطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ (١٣)وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخَافُ أَنْ يَقْتُلُونِ (١٤)قَالَ كَلا فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ (١٥)فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٦)أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ (١٧)

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ (١٨)وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ (١٩)

1. Tâ­Sîn­Mîm. [These letters are one of the miracles of the Qur'ân, and none but Allâh (Alone) knows their meanings.]

2. These are the Verses of the manifest Book [This Qur'ân, which was promised by Allâh In the Taurât (Torah) and the Injeel (Gospel), makes things clear].

3. it may be that You (O Muhammad Sal-Allaahu 'alayhe Wa Sallam) are going to kill yourself with grief, that they do not become believers [in Your Risalah (Messengership) and In Your message of Islâmic Monotheism].

4. if we will, we could send down to them from the heaven a sign, to which they would bend their necks In humility.

5. and never comes there unto them a Reminder as a recent Revelation from the Most Beneficent (Allâh), but they turn away therefrom.

6. so they have indeed denied (the Truth ­ This Qur'ân), Then the news of what they mocked at, will come to them.

7. do they not observe the earth, How much of Every good kind we Cause to grow therein?

8. Verily, In This is an Ayâh (proof or sign), yet Most of them (polytheists, pagans, etc., who do not believe In Resurrection) are not believers.

9. and Verily, Your Lord! He is truly the All-Mighty, the Most Merciful.

10. and (remember) when Your Lord called Mûsa (Moses) (saying): "Go to the people who are Zâlimûn (polytheists and wrong-doing),

11. the people of Fir'aun (Pharaoh). will they not fear Allâh and become righteous?"

12. He said: "My Lord! Verily, I fear that they will belie Me,

13. "And My breast straitens, and My tongue expresses not well. so send for Hârûn (Aaron) (to come along with me).

14. "And they have a charge of crime against Me, and I fear they will kill me."

15. Allâh said: "Nay! Go You both with Our signs. Verily! we shall be with you, listening.

16. "And when You both come to Fir'aun (Pharaoh), say: 'We are the Messengers of the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists),

17. "So allow the Children of Israel to Go with us.' "

18. [Fir'aun (Pharaoh)] said [to Mûsa (Moses)]: "Did we not bring You up among us as a child? and You did Dwell many years of Your life with us.

19. "And You did Your deed, which You did (i.e. the crime of killing a man). and You are one of the ingrates."

* به نام خداوند بخشنده مهربان *

1* طا، سين، ميم. 2* اين است آيات كتاب روشنگر. 3* گويي مي خواهي به خاطر آن كه مشركان ايمان نمي آورند، جان خود را از دست بدهي.

4* اگر بخواهيم، معجزه اي از آسمان بر آنان فرود آوريم، تا در برابر آن، گردن هايشان خاضع گردد و با اكراه و اجبار مؤمن شوند، اما سنت الهي چنين نيست.

5* هيچ تذكر تازه اي از طرف خداوند مهربان برايشان نيامد، مگر آن كه از آن روي گردان بودند. 6* پس آنان تكذيب كردند و به زودي اخبار كيفر آنچه را كه به مسخره مي گرفتند به آنان خواهد رسيد.

7* آيا به زمين نگاه نكردند كه از هر نوع (روييدني) نيكو چقدر رويانديم؟ 8* قطعاً در اين آفرينش نيكو، عبرت و نشانه اي است، ولي بيشترشان ايمان آورنده نيستند. 9* و به راستي پروردگار تو همان نفوذ ناپذير مهربان است.

10* و ياد كن، زماني كه پروردگارت موسي را ندا داد كه به سوي قوم ستمكار برو. 11* قوم فرعون: آيا پروا نمي كنند؟! 12* موسي گفت: پروردگارا! مي ترسم مرا تكذيب كنند.

13* و سينه ام تنگ مي گردد و زبانم باز نمي شود، پس هارون را نيز رسالت بده تا مرا ياري كند. 14* و آنان بر گردن من ادعاي گناهي دارند، پس مي ترسم مرا بكشند و اين رسالت به پايان نرسد. 15* خداوند فرمود: چنين نيست، پس تو و هارون همراه با معجزات ما حركت كنيد كه ما با شما و شنونده گفتگوهايتان هستيم. 16* به سراغ فرعون برويد و بگوييد: ما فرستاده پروردگار جهانيانيم. 17* بني اسرائيل را آزاد كن و همراه با ما بفرست.

18* فرعون گفت: آيا ما تو را در كودكي نپرورديم و سالياني از عمرت را در نزد ما نبودي؟ 19* و با اين حال انجام دادي آن كاري را كه انجام دادي (و يكي از افراد ما را با مشت كشتي)، در حالي كه تو از ناسپاساني.

1. Ta, Sin, Mim.

2. Voici les versets du Livre explicite.

3. il se peut que Tu Te consumes de chagrin parce qu'ils ne sont pas croyants!

4. Si nous voulions, nous ferions descendre du ciel sur eux un prodige devant lequel leurs nuques resteront courbées.

5. aucun nouveau rappel ne leur vient du Tout Miséricordieux sans qu'ils ne l'esquivent.

6. et ils ont traité de mensonge [tout ce qui leur vient du Seigneur]. il leur viendra bientٍt des nouvelles de ce dont ils se raillent.

7. N'ont-ils pas observé la terre, combien nous y avons fait pousser de couples généreux de toutes sortes?

8. voilà bien là une preuve! et la plupart d'entre eux ne croient pas.

9. et Ton Seigneur est en vérité Lui le Tout Puissant, le Très Miséricordieux.

10. et Lorsque Ton Seigneur appela Moïse: ‹Rends-toi auprès du peuple injuste,

11. [auprès du] peuple de Pharaon›; ne craindront-ils pas (Allah)?

12. il dit: ‹Seigneur, Je crains qu'ils ne me traitent de menteur;

13. que ma poitrine ne se serre, et que ma langue ne soit embarrassée: Mande donc Aaron.

14. ils ont un crime à me reprocher; Je crains donc qu'ils ne me tuent›.

15. mais [Allah Lui] dit: ‹Jamais! allez tous deux avec nos prodiges. nous resterons avec vous et nous écouterons.

16. rendez-vous donc tous deux auprès de Pharaon, puis dites: ‹Nous sommes les messagers du Seigneur de l'Univers,

17. pour que Tu renvoies les enfants d'Israël avec nous›.

18. ‹Ne t'avons-nous pas, dit Pharaon, élevé chez nous Tout enfant? et N'as-tu pas demeuré Parmi nous des années de Ta vie?

19. puis Tu as commis le méfait que Tu as fait, en dépit de toute reconnaissance›.