تبليغاتX
گلبرگی از باغ زیبای قرآن - آيات 54 تا 62 سوره مباركه هود

گلبرگی از باغ زیبای قرآن

روزی یک صفحه با معنی از کاتالوگ انسان
آيات 54 تا 62 سوره مباركه هود

اَللّهُمَ بِالحَقِ اَنزَلتَهُ وَ بِالحَقِ نَزَل ، اَللّهُمَ عَظِّم رَغبَتي فيهِ وَ اجعَلهُ نُوراً لِبَصَري وَ شِفاءً لِصَدري وَ ذِهاباً لِهَمّي وَ غَمّي وَ حُزني ، اَللّهُمَ زَيِّن بِهي لِساني وَ جَمِّل بِهي وَجهي وَ قَوِّ بِه جَسَدي وَ ثَقِّل بِهي ميزاني وَ اَرزُقني حَقَّ تِلاوَتَهُ عَلي طاعَتِكَ آناءَ اللََّيلِك وَ اَطرافَ النَّهارِك وَ احشُرنا مَعَ اَلنَّبِيِ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الاَخيارِ الاَبرارِ عَلَيهِ وَ عَلَيهِمُ السَلام.


اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

ü    گزيده اي از نكات اين گلبرگ

v كلمه ى "اِعتراء" به معناى اعتراض و اصابت است.

حضرت هود براى اثبات پوچى قدرت هاى خيالى بت پرستان، آنان را به مبارزه طلبيد، همان گونه كه حضرت نوح عليه السّلام به مردم گفت" : فاجمعوا امركم و شركائكم ثم لايكن امركم عليكم غمّة، ثم اقضوا الىّ و لاتنظرون " شما هر كارى مى خواهيد انجام دهيد، ولى بدانيد كه ضررى به من نخواهد رسيد، پيامبر اسلام نيز مى فرمود: "قل ادعوا شركائكم ثم كيدون فلاتنظرون".

v قوم عاد داراى دو گروه عاد اولى و عاد ثانى بودند كه عاد ثانى، هفتصد سال قبل از حضرت مسيح عليه السّلام در احقاف (منطقه اى در حجاز) يا يمن زندگى مى كردند.

v حضرت صالح عليه السّلام سوّمين پيامبرى است كه پس از حضرت نوح و هود عليهما السّلام به رسالت رسيده است .

v كفّار ابتدا به حضرت صالح عليه السّلام گفتند: تو مايه ى اميد ما بودى و ما تو را دوست مى داشتيم، تا شايد بدين وسيله او براى حفظ روابط حسنه ى گذشته، از دعوت آنها به يكتاپرستى دست بردارد.

 

ü    گزيده اي  پيامهاي اين گلبرگ

v توجّه به ربوبيّت همه جانبه خدا، زمينه ى توكّل براوست . توكّل، زمينه ى شجاعت است . با تكيه و اتكال بر خداوند، مى توان در برابر جهانى ايستاد.

v هيچ جنبنده اى بدون اراده ى خداوند، قادر بر ضرررسانى به ديگرى نيست . خداوند، هم بر همه چيز سلطه ى كامل دارد و هم عادل است .

v بر كسى تكيه كنيم كه علاوه بر قدرت، عدالت نيز داشته باشد.

v مسئوليّت مبلّغ ، بيان معارف دينى است، نه اجبار مردم بر آن . مبلّغ دين و رهبر امّت نبايد اعراض مردم را نشانه ى ضعف و شكست خود به حساب آورد.

v كفر، سرپيچى، مرگ و نابودى ما، ضررى را متوجّه خداوند نمى سازد. خداوند بر همه چيز و همه كس حافظ است، لذا كفر و توطئه ى ما بر خداوند ضررى نمى رساند.

v پيامبران و ياورانشان از قهر الهى مصون هستند. صرف ايمان به انبيا، كافى و كارساز نيست، بلكه همراه بودن و حمايت از آنان نيز لازم است .

v سرچشمه ى رحمت، اوست امّا سرچشمه ى قهر و غضب او عمل ماست . بادها نيز ماءموران الهى هستند.

v تاريخ پيشينيان فرا روى شماست، چرا عبرت نمى گيريد؟انكار يك پيامبر، به منزله ى انكار تمامى انبياست . كسى كه پيرو پيامبران معصوم عليهم السّلام نباشد، پيرو ستمگران لجوج خواهد شد.

v خطراتى كه يك جامعه را تهديد مى كند عبارتند از:

الف: كفر به آيات الهى . ب: نافرمانى از انبيا و رهبران حقّ .ج: پيروى از طاغوت ها.

v بدنامى در دنيا، يك كيفر الهى است . شعارِ «مرگ بر ستمگر»، يك شعار قرآنى است .

v دليل و فلسفه ى عبادت خداوند، لطف بيكران او به انسان هاست .

v اسلام، دين جامع بين دنيا و آخرت است .(هم آباد كردن زمين، هم استغفار و توبه ). خواست خداوند، عمران و آبادى زمين است .

v برگشت به سوى خداوند، آسان و توبه زمينه ى تقرّب به خداست . اگر استغفار و توبه بود، خداوند مى پذيرد.

v خداوند به همه نزديك است، اين ما و افكار و رفتار ماست كه سبب دورى ما از خداوند مى شود.

v تمجيد و ستايش منحرفان، ما را در دعوت به حقّ سست نسازد. تعريف و تمجيد دشمنان، بى غرض ‍ نيست .

v اگر شك ، مقدّمه و زمينه ى تحقيق و ارشاد نباشد، بزرگ ترين عامل ركود و سقوط خواهد گرديد.

صدق الله العلی العظیم

+نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم دی 1387ساعت6:11| با نظرات خود ما را در بهتر شدن انجام وظیفه یاری کنید