گلبرگی از باغ زیبای قرآن

گلبرگ سيصد و دوم

قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكَ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا (٧٥)

قَالَ إِنْ سَأَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍ بَعْدَهَا فَلا تُصَاحِبْنِي قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَدُنِّي عُذْرًا (٧٦)

فَانْطَلَقَا حَتَّى إِذَا أَتَيَا أَهْلَ قَرْيَةٍ اسْتَطْعَمَا أَهْلَهَا فَأَبَوْا أَنْ يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارًا يُرِيدُ أَنْ يَنْقَضَّ فَأَقَامَهُ قَالَ لَوْ شِئْتَ لاتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْرًا (٧٧)

قَالَ هَذَا فِرَاقُ بَيْنِي وَبَيْنِكَ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَلَيْهِ صَبْرًا (٧٨)

أَمَّا السَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَاكِينَ يَعْمَلُونَ فِي الْبَحْرِ فَأَرَدْتُ أَنْ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَاءَهُمْ مَلِكٌ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْبًا (٧٩)

وَأَمَّا الْغُلامُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِينَا أَنْ يُرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَكُفْرًا (٨٠)

فَأَرَدْنَا أَنْ يُبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِنْهُ زَكَاةً وَأَقْرَبَ رُحْمًا (٨١)

وَأَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحًا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغَا أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ وَمَا فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي ذَلِكَ تَأْوِيلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَلَيْهِ صَبْرًا (٨٢)

وَيَسْأَلُونَكَ عَنْ ذِي الْقَرْنَيْنِ قُلْ سَأَتْلُو عَلَيْكُمْ مِنْهُ ذِكْرًا (٨٣)

75. (Khidr) said: "Did I not tell You that You can have no patience with me?"

76. [Mûsa (Moses)] said: "If I ask You anything after this, keep Me not In Your company, You have received an excuse from me."

77. Then they both proceeded, till, when they came to the people of a town, they asked them for food, but they refused to entertain them. Then they found therein a wall about to collapse and He (Khidr) set it up Straight. [Mûsa (Moses)] said: if You had wished, surely, You could have taken wages for it!"

78. (Khidr) said: "This is the parting between Me and you, I will tell You the interpretation of (those) things over which You were unable to hold patience.

79. "As for the ship, it belonged to Masâkîn (poor people) working In the sea. so I wished to make a defective damage In it, as there was a king after them who seized Every ship by force.

80. "And as for the boy, his parents were believers, and we feared lest He should oppress them by rebellion and disbelief.

81. "So we intended that their Lord should change Him for them for one better In righteousness and near to Mercy.

82. "And as for the wall, it belonged to two orphan boys In the town; and there was under it a treasure belonging to them; and their father was a righteous man, and Your Lord intended that they should attain their age of full strength and take out their treasure as a Mercy from Your Lord. and I did it not of My own accord. that is the interpretation of those (things) over which You could not hold patience."

83. and they ask You about Dhul-Qarnain. say: "I shall recite to You something of his story."

75* گفت: آيا نگفتمت كه نمى توانى همپاى من صبر كنى؟

76* موسى گفت: اگر از اين پس چيزى از تو پرسيدم، ديگر با من همراه مباش، قطعا ازسوى من معذور خواهى بود و اگر رهايم كنى حقّ دارى.

77* پس آن دو به راه خود ادامه دادند تا به اهل يك آبادى رسيدند، از اهل آنجا غذاخواستند، آنان از مهمان كردن آن دو سرباز زدند. پس آن دو در آنجا ديوارى را يافتندكه در حال ريزش بود. خضر، ديوار را برپا كرد. موسى با تعجّب گفت: اگر مى خواستىبراى اين كار مزد مى گرفتى !

78* خضر گفت: اين بار جدايى ميان من و توست، بزودى تو را از تاءويل و راز آنچهنتوانستى بر آن صبر كنى آگاه خواهم ساخت .

79* اما آن كشتى كه سوراخ كردم از آنِ بينوايانى بود كه در دريا كار مى كردند. خواستم آن را معيوبش كنم، چون در كمين آنان پادشاهى بود كه غاصبانه و به زور،هر كشتى سالمى را مى گرفت .

80* و امّا نوجوان كه او را كشتم پدر و مادرش هر دو مؤ من بودند. ترسيديم كه او آندو را به كفر و طغيان وا دارد.

81* اين رو خواستيم كه پروردگارشان به جاى او فرزندى پاك تر و بهتر و با محبّت تربه آن دو بدهد.

82* و امّا آن ديوار، از آنِ دو نوجوان يتيم در آن شهر بود و زير آن ديوار، گنجى براىآن دو بود و پدرشان مردى صالح بود. پس پروردگارت اراده كرد كه آن دو به حدّ رشد وبلوغ خود برسند و گنج خويش را كه رحمتى از سوى پروردگارت بود استخراج كنند و مناين كارها را خودسرانه انجام ندادم. اين بود تاءويل و راز آنچه نتوانستى بر آن صبرو شكيبايى ورزى .

83* واز تو درباره ذوالقرنين مى پرسند. بگو: به زودى از او يادى بر شما خواهم كرد.

75. [L'autre] Lui dit: ‹Ne t'ai-je pas dit que Tu ne pourrais pas garder patience en ma compagnie?›

76. ‹Si, après cela, Je t'interroge sur quoi que ce soit, dit [Moïse,] alors ne m'accompagne plus. Tu seras alors excusé de Te séparer de moi›.

77. ils partirent donc tous deux; et quand ils furent arrivés à un village habité, ils demandèrent à manger à ses habitants; mais ceux-ci refusèrent de leur donner l'hospitalité. Ensuite, ils y trouvèrent un mur sur le point de s'écrouler. l'homme le redressa. alors [Moïse] Lui dit: ‹Si Tu voulais, Tu aurais bien pu réclamer pour cela un salaire›.

78. ‹Ceci [marque] la séparation entre Toi et Moi, dit [l'homme,] Je vais t'apprendre l'interprétation de ce que Tu n'as pu supporter avec patience.

79. pour ce qui est du bateau, il appartenait à des pauvres gens qui travaillaient en mer. Je voulais donc le rendre défectueux, car il y avait derrière eux un roi qui saisissait de force Tout bateau.

80. quant Au garçon, ses père et mère étaient des croyants; nous avons craint qu'il ne leur imposât la rébellion et la mécréance.

81. nous avons donc voulu que leur Seigneur leur accordât en échange un autre plus pur et plus affectueux.

82. et quant Au mur, il appartenait à deux garçons orphelins de la ville, et il y avait dessous un trésor à eux; et leur père était un homme vertueux. Ton Seigneur a donc voulu que tous deux atteignent leur maturité et qu'ils extraient, [eux- mêmes] leur trésor, par une miséricorde de Ton Seigneur. Je ne l'ai d'ailleurs pas fait de Mon propre chef. voilà l'interprétation de ce que Tu n'as pas pu endurer avec patience›.

83. et ils t'interrogent sur Zul-Qarnayn. Dis: ‹Je vais vous en citer quelque fait mémorable›.