آيات 53 تا 61 سوره مباركه انفال

گلبرگ صد و هشتاد و چهارم

 

ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَأَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (٥٣)

كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَكُلٌّ كَانُوا ظَالِمِينَ (٥٤)

إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الَّذِينَ كَفَرُوا فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ (٥٥)

الَّذِينَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لا يَتَّقُونَ (٥٦)

فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ (٥٧)

وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ (٥٨)

وَلا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَبَقُوا إِنَّهُمْ لا يُعْجِزُونَ (٥٩)

وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ (٦٠)

وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (٦١)

53. that is so because Allâh will never change a Grace which He has bestowed on a people until they change what is In their ownselves. and Verily, Allâh is All-Hearer, All-Knower.

54. similar to the behaviour of the people of Fir'aun (Pharaoh), and those before them. they belied the Ayât (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.), of their Lord, so we destroyed them for their sins, and we drowned the people of Fir'aun (Pharaoh) for they were All Zâlimûn (polytheists and wrong-doers, etc.).

55. Verily, the worst of moving (living) creatures before Allâh are those who disbelieve , - so they shall not believe.

56. they are those with whom You made a covenant, but they break their Covenant Every time and they do not fear Allâh.

57. so if You gain the mastery over them In war, Punish them severely In order to disperse those who are behind them, so that they may learn a lesson.

58. if You (O Muhammad ) fear treachery from any people throw back (their covenant) to them (so as to be) on equal terms (that there will be no more Covenant between You and them). certainly Allâh likes not the treacherous.

59. and let not those who disbelieve think that they can outstrip (escape from the punishment). Verily, they will never be Able to save themselves (from Allâh's punishment).

60. and make ready against them All You can of power, including steeds of war (tanks, planes, missiles, artillery, etc.) to threaten the enemy of Allâh and Your enemy, and others besides whom, You may not know but whom Allâh does know. and whatever You shall spend In the Cause of Allâh shall be repaid unto you, and You shall not be treated unjustly.

61. but if they incline to peace, You also incline to it, and (put your) trust In Allâh. Verily, He is the All-Hearer, the All-Knower.

 

53*آن كيفر بدين سبب است كه خداوند، نعمتي را كه به قومي عطا كرده، تغيير دهنده نيست، مگر آن كه آنان خودشان را تغيير دهند، قطعاً خداوند، شنوا و داناست.

 

54* دگرگوني روحيه مردم زمان تو، هم چون خوي فرعونيان و كساني كه پيش از آنان بودند، آيات پروردگارشان را تكذيب كردند، پس ما نيز به خاطر گناهانشان، هلاكشان ساختيم و فرعونيان را غرق كرديم و همه آنان ستمگر بودند.

 

55* قطعاً بدترين جنبندگان نزد خداوند، آنانند كه كافر شدند، پس آنان ايمان نمي آورند.

 

56* از بدترين جنبندگان نزد خدا، آنانند كه از ايشان پيمان گرفته اي، سپس پيمان خود را هر بار مي شكنند و در حفظ پيمانشان، اهل تقوا و پروا نيستند.

 

57* اي پيامبر! هر گاه با آنان درگير شدي، (با عقوبت دشمن) پشت سري هاي آنان را به وحشت افكنده و متفرق ساز، باشد كه پند گيرند و دست از توطئه بردارند.

 

58* و اگر با نشانه هايي از گروهي خوف آن داشتي كه در پيمان خيانت كنند، يك سره پيمان را لغو و به آنان اعلام كن كه همانند خودشان عمل خواهي كرد، همانا خداوند خائنان را دوست ندارد.

 

59* و كفار خيال نكنند كه جلو افتاده اند، قطعاً شما را ناتوان نمي سازند.

 

60* و براي مقابله با دشمن، هر چه در توان داريد از نيرو و از اسب هاي آماده بسيج كنيد تا دشمن خدا و دشمن خودتان و نيز دشمناني غير از اينان را كه شما آنان را نمي شناسيد ولي خداوند آنها را مي شناسد به وسيله آن بسيج بترساند و در راه خدا هر چه انفاق كنيد، پاداش كامل آن به سوي شما خواهد آمد و به شما ستم نخواهد شد.

 

61* و اگر دشمنان به صلح تمايل داشتند، تو نيز تمايل نشان بده و بر خداوند توكل كن، همانا او شنوا و داناست.

 

53. C'est qu'en effet Allah ne modifie pas un bienfait dont il a gratifié un peuple avant que celui-ci change ce qui est en lui-même. et Allah est, Audient et Omniscient.

54. il en fut de même des gens de Pharaon et ceux qui avant eux avaient traité de mensonges les signes (enseignements) de leur Seigneur. nous les avons fait périr pour leurs péchés. et nous avons noyé les gens de Pharaon. car ils étaient tous des injustes.

55. les pires bêtes, auprès d'Allah, sont ceux qui ont été infidèles (dans le passé) et qui ne croient donc point (actuellement),

56. Ceux-là mêmes avec lesquels Tu as fait un pacte et qui chaque fois le rompent, sans aucune crainte [d'Allah].

57. donc, Si Tu les maîtrises à la guerre, inflige-leur un châtiment exemplaire de Telle sorte que ceux qui sont derrière eux soient effarouchés. afin qu'ils se souviennent.

58. et Si jamais Tu crains vraiment une trahison de la part d'un peuple, dénonce alors le pacte (que Tu as conclu avec), d'une façon franche et loyale car Allah n'aime pas les traîtres.

59. que les mécréants ne pensent pas qu'ils nous ont échappé. non, ils ne pourront jamais nous empêcher (de les rattraper à n'importe quel moment).

60. et préparez [pour lutter] contre eux Tout ce que vous pouvez comme force et comme cavalerie équipée, afin d'effrayer l'ennemi d'Allah et le vٍtre, et d'autres encore que vous ne connaissez pas en dehors de ceux-ci mais qu'Allah connaît. et Tout ce que vous dépensez dans le sentier d'Allah vous sera remboursé pleinement et vous ne serez point lésés.

61. et s'ils inclinent à la paix, incline vers celle-ci (toi aussi) et place Ta confiance en Allah, car C'est Lui l'Audient, l'Omniscient.

                  

 

ادامه نوشته

آیات 46 تا 52 سوره مبارکه انفال

گلبرگ صد و هشتاد و سوم

 

وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ (٤٦)

وَلا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَرِئَاءَ النَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَاللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ (٤٧)

وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَإِنِّي جَارٌ لَكُمْ فَلَمَّا تَرَاءَتِ الْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَى عَقِبَيْهِ وَقَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكُمْ إِنِّي أَرَى مَا لا تَرَوْنَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ وَاللَّهُ شَدِيدُ الْعِقَابِ (٤٨)

إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هَؤُلاءِ دِينُهُمْ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (٤٩)

وَلَوْ تَرَى إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ (٥٠)

ذَلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلامٍ لِلْعَبِيدِ (٥١)

كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ شَدِيدُ الْعِقَابِ (٥٢)

 

46. and obey Allah and His Messenger. and fall into no disputes, Lest ye lose heart and your power depart; and be patient and persevering: for Allah is with those who patiently persevere:

47. and be not like those who started from their homes insolently and to be seen of men, and to hinder (men) from the path of Allah. for Allah Compasseth round about all that They do.

48. remember Satan made their (sinful) acts seem alluring to them, and said: "No one among men can overcome you This Day, while I am near to you": but when the two forces came In sight of Each other, He turned on His heels, and said: "Lo! I am Clear of you; Lo! I see what ye see not; Lo! I fear Allah. for Allah is strict In punishment."

49. Lo! the Hypocrites say, and those In whose hearts is a disease: "These people,- their Religion has misled them." but if any trust In Allah, Behold! Allah is Exalted In Might, wise.

50. if Thou couldst see, when the angels take the souls of the unbelievers (at death), (How) They smite their faces and their backs, (Saying): "Taste the penalty of the Blazing Fire-

51. "Because of (the deeds) which your (own) hands sent forth; for Allah is never unjust to His servants:

52. "(Deeds) after the manner of the people of Pharaoh and of those before them: They rejected the Signs of Allah, and Allah punished them for their crimes: for Allah is Strong, and strict In punishment:

 

46*و خدا و پیامبرش را فرمان برید و با یکدیگر ستیزه و کشمکش مکنید که سست و بد دل شوید و نیرو و دولتتان برود و شکیبایی کنید، که خدا با شکیبایان است.

 

47* و مانند آن کسان – کفار قریش – مباشید که از خانه های خویش با سرمستی از نعمت و خود نمایی به مردم بیرون آمدند و مردم را از راه خدا باز می دارند و می گردانند، و خدا بدانچه می کنند دانایی فراگیرنده است.

 

48* و آنگاه که شیطان کارهای آنها را برایشان بیاراست و گفت : امروز از مردمان بر شما چیره شونده ای نیست و من پناه شمایم و چون آن دو گروه رویاروی شدند بر دو پاشنه خود گردید – پشت کرد و گریخت – و گفت: من از شما بیزارم، من چیزی – فرشتگان یاری کننده مومنان – را می بینم که شما نمی بینید، من از خدای می ترسم و خدا سخت کیفر است.

 

49* آنگاه که منافقان و کسانی که در دلهاشان بیماری است گفتند: اینان را دینشان فریفته است و هر کس بر خدا توکل کند همانا خدا توانای بی همتا و دانای استوار کار است – از این رو متوکلان را یاری می کند و تنها نمی گذارد.

 

50* و اگر می دیدی آنگاه فرشتگان جان کافران را می گیرند! بر روی و پشتشان می زنند و گویند: عذاب سوزان را بچشید.

 

51* این به سزای کارهایی است که دستهای شما پیش فرستاده – خودتان کرده اید – و هرگز خدا بر بندگان ستمگر نیست.

 

52* همانند عادت و روش فرعونیان و کسانی که پیش از آنان بودند که به آیات خدا کافر شدند، پس خدا آنها را به سزای گناهانشان بگرفت، زیرا که خدا نیرومند و سخت کیفر است.

 

46. et obéissez à Allah et à son messager; et ne vous disputez pas, sinon vous fléchirez et perdrez votre force. et soyez endurants, car Allah est avec les endurants.

47. et ne soyez pas comme ceux qui sortirent de leurs demeures pour repousser la vérité et avec ostentation publique, obstruant le chemin d'Allah. et Allah cerne ce qu'ils font.

48. et quand le Diable leur eut embelli leurs actions et dit: ‹Nul Parmi les humains ne peut vous dominer aujourd'hui, et Je suis votre soutien.› Mais, Lorsque les deux groupes furent en vue l'un de l'autre, il tourna les deux talons et dit: ‹Je vous désavoue. Je vois ce que vous ne voyez pas; Je crains Allah, et Allah est dur en punition›.

49. (Et rappelez-vous), quand les hypocrites et ceux qui ont une maladie Au coeur [dont la foi est douteuse] disaient: ‹Ces gens-là, leur religion les trompe.› mais quiconque place Sa confiance en Allah (sera victorieux)... car Allah est Puissant et Sage.

50. Si Tu voyais, Lorsque les Anges arrachaient les âmes aux mécréants! ils les frappaient sur leurs visages et leurs derrières, (en disant): ‹Goûtez Au châtiment du Feu.

51. cela (le châtiment), pour ce que vos mains ont accompli.› et Allah n'est point injuste envers les esclaves.

52. il en fut de même des gens de Pharaon et ceux qui avant eux n'avaient pas cru aux signes (enseignements) d'Allah. Allah les saisit pour leurs péchés. Allah est certes fort et sévère en punition.

             

 

ادامه نوشته

آیات 41 تا 45 سوره مبارکه انفال

گلبرگ صد و هشتاد و دوم

 

وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (٤١)

إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَى وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ لاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعَادِ وَلَكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولا لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَيَحْيَا مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ (٤٢)

إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلا وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الأمْرِ وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (٤٣)

وَإِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلا وَيُقَلِّلُكُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولا وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الأمُورُ (٤٤)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (٤٥)

 

41. and know that out of all the booty that ye may acquire (in war), a fifth share is assigned to Allah,- and to the Messenger, and to near relatives, orphans, the needy, and the wayfarer,- if ye do believe In Allah and In the Revelation we sent down to Our servant on the Day of Testing,- the Day of the meeting of the two forces. for Allah hath power over all things.

42. remember ye were on the hither side of the valley, and They on the farther side, and the caravan on lower ground than ye. Even if ye had made a mutual appointment to meet, ye would certainly have failed In the appointment: but (thus ye met), that Allah might accomplish a matter already enacted; that those who died might die after a Clear Sign (had been given), and those who lived might live after a Clear Sign (had been given). and Verily Allah is He who heareth and knoweth (All things).

43. remember In Thy dream Allah showed them to Thee As few: if He had shown them to Thee As many, ye would surely have been discouraged, and ye would surely have disputed In (your) decision; but Allah saved (you): for He knoweth well the (secrets) of (all) hearts.

44. and remember when ye Met, He showed them to you As few In your eyes, and He made you appear As contemptible In their eyes: that Allah might accomplish a matter already enacted. for to Allah do all questions go back (for decision).

45. O ye who believe! when ye meet a force, be firm, and call Allah In remembrance much (and often); that ye may prosper:

 

41*و بدانید که هر چه به چنگ آرید ، پس پنج یک آن برای خدای و پیامبر و خویشان پیامبر و یتیمان و در راه ماندگان از خاندان پیامبر است، اگر به خدای و آنچه از قرآن بر بنده خود روز جدا شدن حق از باطل – روز پدر -، روزی که آن دو گروه –کافران و مومنان – به هم رسیدند ، فرو فرستادیم ایمان آورده اید و خدا بر هر چیزی تواناست .

 

42* آنگاه که شما به کناره نزدیکتر – کناره خشک رود که به مدینه نزدیکتر است – بودید و آنها – ابوجهل و سپاه او – به کناره دورتر – از مدینه – بودند، و آن کاروان – شتر سواران ابوسفیان – از شما فروتر بود – نزدیک به جانب دریا - و اگر با آنها وعده مکان و زمان جنگ می نهادید، در وعده گاه با یکدیگر اختلفا می کردید- و اینگونه با هم روبرو نمی شدید – ولیکن چنان شد تا خدا کاری را که کردنی بود به انجام رساند، تا آن که به گمراهی هلاک می شود به حجتی روشن هلاک شود و آن که به هدایت زنده می ماند به حجتی روشن زنده بماند و هر آینه خدا شنوا و داناست .

 

43* یاد کن آنگاه که خدا آنها را در خوابت به تو اندک نمود و اگر آنها را بسیار می نمود سست و بد دل می شدید و در کار جنگ با یکدیگر ستیزه می کردید ولیکن خدا شما را از این سستی و ستیزه به سلامت داشت، همانا او به آنچه در دلهاست داناست .

 

44* و آنگاه که آنان را چون با هم روبرو شدید در چشمهای شما اندک و شما را در چشمهای آنان اندک نمود تا خدا کاری را که کردنی بود به انجام رساند، و کارها به خدا بازگردانده میشود.

 

45* ای کسانی که ایمان آورده اید، هرگاه به گروهی از دشمن برخوردید، پایداری نمایید و خدا  را بسیار یاد کنید باشد که پیروز و رستگار شوید.

 

41. et sachez que, de Tout butin que vous avez ramassé, le cinquième appartient à Allah, Au Messager, à ses proches parents, aux orphelins, aux pauvres, et aux voyageurs (en détresse), Si vous croyez en Allah et en ce que nous avons fait descendre sur Notre Serviteur, le Jour du Discernement: le Jour où les deux groupes s'étaient rencontrés, et Allah est Omnipotent).

42. vous étiez sur le versant le plus proche, et eux (les ennemis) sur le versant le plus éloigné, tandis que la caravane était plus bas que vous. Si vous vous étiez donné rendez-vous, vous l'auriez manqué (effrayés par le nombre de l'ennemi). mais il fallait qu'Allah accomplît un ordre qui devait être exécuté, pour que, sur preuve, pérît celui qui (devait) périr, et vécût, sur preuve, celui qui (devait) vivre. et Certes, Allah est Audient et Omniscient.

43. en songe, Allah Te les avait montrés Peu nombreux! car s'il Te les avait montrés nombreux, vous auriez certainement fléchi, et vous vous seriez certainement disputés à propos de l'affaire. mais Allah vous en a préservés. il connaît le contenu des coeurs.

44. et aussi, Au moment de la rencontre, il vous les montrait Peu nombreux à vos yeux, de même qu'il vous faisant paraître à leurs yeux Peu nombreux afin qu'Allah parachève un ordre qui devait être exécuté. C'est a Allah que sont ramenées les choses.

45. vous qui croyez! Lorsque vous rencontrez une troupe (ennemie), soyez fermes, et invoquez beaucoup Allah afin de réussir.

            

 

ادامه نوشته

مفاهیم جزء نهم قرآن مجید

 

خلاصه مفاهيم و تفسير جزء چهارم از قرآن كريم

 

دعوت به تقوى!

در ايـن جا نـخـسـت دعوت به تقوى شده است تا مقدمه اى براى دعوت به سوى اتحاد باشد, در حقيقت دعوت به اتحاد بدون استمداد از يك ريشه اخلاقى وعقيده اى بى اثر و يا بسيار كم اثر است , لذاافراد با ايمان را مخاطب ساخته , مى گويد: ((اى كسانى كه ايمان آورده ايـد ! آن گونه كه حق تقوى و پرهيزكارى است از خدا بپرهيزيد)).

((حـق تـقوى )) آخرين و عاليترين درجه پرهيزكارى است , كه پرهيز از هرگونه گناه و عصيان و تعدى و انحراف از حق و نيز اطاعت از فرمان خداوند و شكرنعمتهاى او را شامل مى شود.

در پـايـان به همه مسلمانان جهان هشدار مى دهد كه به هوش باشند, تا عـاقـبـت و پـايـان كـار آنها به بدبختى نگرايد, لذا با تاكيد مى فرمايد:((و از دنيا نرويد مگر اين كه مسلمان باشيد)) بايد گوهر ايمان را تا پايان عمر حفظكنيد.

 

دعوت به سوى اتحاد!

مى فرمايد: ((و همگى به ريسمان الهى چنگ بزنيد, و از هم پراكنده نشويد)).

در باره ((حبل اللّه )) (ريسمان الهى ) مفسران احتمالات مختلفى ذكر كرده اند ودر روايات اسلامى نـيـز تـعـبـيرات گوناگونى ديده مى شود ولى هيچ كدام با يكديگراختلاف ندارند زيرا منظور از ((ريـسمان الهى )) هرگونه وسيله ارتباط با ذات پاك خداوند است , خواه اين وسيله اسلام باشد, يا قرآن , يا پيامبر و اهل بيت او.

سـپـس قـرآن به نعمت بزرگ اتحاد و برادرى اشاره كرده و مسلمانان را به تفكردر وضع اندوهبار گـذشـتـه , و مـقايسه آن ((پراكندگى )) با اين ((وحدت )) دعوت مى كند,مى گويد: ((و نعمت (بـزرگ ) خـدا را بـر خود به ياد آريد كه چگونه دشمن يكديگر بوديد و او در ميان دلهاى شما الفت ايـجـاد كـرد, و به بركت نعمت او برادر شديد)).

 

دعوت به حق و مبارزه با فساد!

در ايـن جا دسـتـور داده شـده كه : ((همواره در ميان شما مسلمانان بايد امتى باشند كه اين دو وظيفه بزرگ اجتماعى را انجام دهند: مردم را به نيكيها دعوت كنند, و از بديها باز دارند)).

و در پـايـان تـصـريـح مـى كند كه فلاح و رستگارى تنها از اين راه ممكن است ((و آنها همان رستگارانند)).

 

چهره هاى نورانى و تاريك!

مى فرمايد:((در روز رستاخيز چهره هايى سفيد و نورانى و چهره هايى تاريك و سياه خواهد بود)).

سـپس مى فرمايد: به آنها كه چهره هاى سياه و تاريك دارند گفته مى شود:((چرا بعد از ايمان , راه كـفر را پيموديد(؟) و چرا بعد از اتحاد در پرتو اسلام , راه نفاق و جاهليت را پيش گرفتيد)) ؟

در پايان به عذابى كه در انتظار آنهاست اشاره كرده , مى گويد: ((پس (اكنون ) بچشيد عذاب را در برابر آنچه كفر ورزيديد)).

ولـى در مقابل مؤمنان متحد غرق در درياى رحمت الهى خواهند بود و جاودانه در آن زنـدگى آرام بخش به سر مى برند چنانكه قرآن مى گويد:((و اما آنها كه چهره هايشان سفيد شده در رحـمـت خـداونـد خـواهند بود, و جاودانه در آن مى مانند))).

 

بيگانگان را محرم اسرار خود نسازيد!

مى گويد: ((اى كسانى كه ايمان آورده ايد ! غير از هم مسلكان خود براى خود,دوست و همرازى انتخاب نكنيد, و بيگانگان را از اسرار و رازهاى درونى خود باخبر نسازيد)).

هرگز سوابق دوستى و رفاقت آنها با شما مانع از آن نيست كه به خاطر جدايى در مذهب و مسلك آرزوى زحـمت و زيان شما را در دل خود نپرورانند, بلكه ((پيوسته علاقه آنها اين است كه شما در رنج و زحمت باشيد)).

آنها براى اين كه شما از مكنونات ضميرشان آگاه نشويد, و رازشان فاش نگردد, معمولا در سخنان و رفـتار خود مراقبت مى كنند, و با احتياط و دقت حرف مى زنند, ولى با وجود اين ((آثار عداوت و دشمنى از لابلاى سخنان آنها آشكاراست )).

خلاصه اين كه خداوند بدين وسيله طريقه شناسايى باطن دشمنان را نشان داده , و از ضمير باطن و راز درونيشان خبر مى دهد و مى فرمايد: ((آنچه از عداوت ودشمنى در دل خود پنهان كرده اند, به مراتب از آنچه بر زبان مى آورند بزرگتر است )).

 

تحريم رباخوارى!

مى فرمايد: ((اى كسانى كه ايمان آورده ايد ! ربا (و سود پول ) را چند برابر نخوريد)).

اصولا رباخوارى با روح ايمان سازگارنيست و رباخواران از آتشى كه در انتظار كافران است سهمى دارند.

مى فرمايد: ((فرمان خدا و پيامبر را اطاعت كنيد و رباخوارى را ترك گوييد تا مشمول رحمت الهى شويد)).

 

مسابقه در مسير سعادت!

در اين جا كوشش و تلاش نيكوكاران را تشبيه به يك مسابقه معنوى كرده كه هدف نهايى آن آمـرزش الـهـى و نعمتهاى جاويدان بهشت است , مى فرمايد: ((براى رسيدن به آمرزش الهى بر يكديگر سبقت بگيريد)).

از آنـجا كه رسيدن به هر مقام معنوى بدون آمرزش و شستشوى از گناه ممكن نيست , هدف اين مسابقه معنوى در درجه اول مغفرت و دومين هدف آن بهشت قرار داده شده ((بهشتى كه وسعت آن , پهنه آسمانها و زمين است )).

 

سيماى پرهيزكاران!

در جا آيه پرهيزكاران را معرفى مى كند و پنج صفت از اوصاف عالى و انسانى براى آنها ذكرنموده است :

1ـ ((آنـهـا در هـمـه حـال انـفـاق مى كنند چه موقعى كه در راحتى و وسعتند و چه زمانى كه در پريشانى و محروميتند)).

2ـ ((آنها بر خشم خود مسلطند)).

3ـ ((آنها از خطاى مردم مى گذرند)).

4ـ آنها نيكوكارند ((و خداوند نيكوكاران را دوست دارد)).

5- ((و آنـها كه وقتى مرتكب عمل زشتى شوند يا به خودستم كنند به ياد خدا مـى افتند و براى گناهان خود طلب آمرزش مى كنند)).

 

 

فردپرستى ممنوع!

مـساله فردپرستى يكى از بزرگترين خطراتى است كه مبارزات هدفى راتهديد مى كند, وابستگى بـه شخص معين اگرچه پيامبر خاتم باشد مفهومش پايان يافتن كوشش و تلاش براى پيشرفت , به هـنـگـام از دسـت رفتن آن شخص است و اين وابستگى يكى از نشانه هاى بارز عدم رشد اجتماعى است .

قـرآن بـا صـراحت مى گويد: ((محمد تنها فرستاده خداست ,پيش از او هم فرستادگانى بودند كه از دنيا رفتند آيا اگر او بميرد يا كشته شود بايدشما سير قهقرايى كنيد ؟ و بـه آيـين بت پرستى باز گرديد)) ؟.

سپس مى فرمايد: ((آنها كه عقب گرد كنند وبه دوران كفر وبت پرستى باز گردندتنها به خود زيان مى رسانند نه به خدا)).

زيرا با اين عمل نه تنها چرخهاى سعادت خود را متوقف مى سازند بلكه آنچه را به دست آورده اند نيز به سرعت از دست خواهند داد.

 

گناه سرچشمه گناه ديگر است!

لـغـزشهايى كه بر اثر وسوسه هاى شيطانى به انسان دست مى دهد بر اثر گناهان پيشين در انسان فـراهم شده , وگرنه وسوسه هاى شيطانى دردلهاى پاك كه آثار گناهان سابق در آن نيست اثرى در آن نـمى گذارد.

 

نتيجه توكل!

قدرت او بـالاتـرين قدرتهاست و ((اگر خداوند شما را يارى كند هيچ كس برشما پيروز نخواهد شد, و اگر دست از يارى شما بردارد كيست كه بعد از او شما رايارى كند)).

در این جا روى سخن بـه هـمه مؤمنان است و به آنها مى گويد: همانند پيامبر, بايد برذات پاك خدا تكيه كنند.

 

زندگان جاويد!

در اينجا به گوشه اى از مزايا و بركات فراوان زندگى برزخى شهيدان اشاره كرده و مـى فـرمـايـد: ((آنـهـا بـه خـاطـر نعمتهاى فراوانى كه خداوند از فضل خود به آنها بخشيده است خوشحالند)).

خـوشحالى ديگرشان به خاطر برادران مجاهد آنهاست , همان طور كه قرآن مى گويد: ((و به خاطر كـسـانـى كـه هنوز به آنها ملحق نشده اند (مجاهدان و شهيدان آينده , نيز) شادمانند (زيرا مقامات بـرجـسـتـه آنـهـا را در آن جهان مى بينند و مى دانند)كه نه ترسى بر آنهاست و نه غمى )) از روز رسـتـاخيز و حوادث وحشتناك آن.

 

سنگين بارها!.

مى فرمايد: ((گمان نكنند آنهايى كه كافر شدند, مهلتى كه به ايشان مى دهيم براى آنها خوب است )).

سـپـس مـى فـرمـايد: ((بلكه مهلت مى دهيم تا به گناه و طغيان خود بيفزايند)).

و در پـايـان به سرنوشت آنها اشاره كرده مى فرمايد: ((و براى آنها عذاب خوار كننده اى است )).

نکته فـوق به اين سؤال كه در ذهن بسيارى وجود دارد, پاسخ مى گويدكه چرا جمعى از ستمگران و افراد گنهكار و آلوده اين همه غرق نعمتند و مجازات نمى بينند قرآن مى گويد: اينها افـراد غـيـرقابل اصلاحى هستند كه طبق سنت آفرينش و اصل آزادى اراده و اختيار به حال خود واگذار شده اند, تا به آخرين مرحله سقوط برسند و مستحق حداكثر مجازات شوند.

 

طوق سنگين اسارت!

مـى گـويـد: ((افرادى كه بخل مى ورزند و از آنچه خداوند از فضل خود به آنها داده در راه او نـمـى دهـنـد, تـصور نكنند به سود آنهاست , بلكه اين كار به زيان آنهاتمام مى شود)). ((بلكه (برخلاف تصور آنها) اين كار به زيان آنها تمام مى شود)).

سـپـس سـرنـوشـت آنـهـا را در رستاخيز, چنين توصيف مى كند: ((به زودى درروز قيامت آنچه (اموالى ) را كه نسبت به آن بخل ورزيدند, همانند طوقى درگردنشان مى افكنند)).

از ايـن جـمـله استفاده مى شود, اموالى كه حقوق واجب آن , پرداخت نشده واجتماع از آن بهره اى نـگـرفته است و تنها در مسير هوسهاى فردى و گاهى مصارف جنون آميز به كار گرفته شده و يا بـى دليل روى هم انباشته گرديده , همانند سايراعمال زشت انسان , در روز رستاخيز طبق قانون ((تجسم اعمال )) تجسم مى يابد و به صورت عذاب دردناكى در خواهد آمد.

 

قانون عمومى مرگ!

نـخست اشاره به قانونى شده كه حاكم بر تمام موجودات زنده جهان است و مى گويد: ((تمام زندگان خواه و ناخواه روزى مرگ را خواهند چشيد)).

گـرچه بسيارى از مردم مايلند, كه فناپذير بودن خود را فراموش كنند, ولى اين واقعيتى است كه اگر ما آن را فراموش كنيم , آن هرگز ما را فراموش نخواهد كرد.

سـپـس مـى گويد: بعد از زندگى اين جهان , مرحله پاداش و كيفر اعمال شروع مى شود((و شما پاداش خود را بطوركامل در روز قيامت خواهيد گرفت )).

سـپـس اضـافـه مى كند: ((كسانى كه از تحت تاثير جاذبه آتش دوزخ دور شوند وداخل در بهشت گـردنـد, نـجـات يافته , و محبوب و مطلوب خود را پيدا كرده اند)).

 

روشن ترين راه خداشناسى!

آيات قرآن تنها براى خواندن نيست , بلكه براى فهم و درك مردم نازل شده وتلاوت و خواندن آيات مـقـدمـه اى است , براى انديشيدن , لذا به عظمت آفرينش آسمان و زمين شده و مـى گـويد: ((در آفرينش آسمانها وزمين و آمد و شد شب و روز نشانه هاى روشنى براى صاحبان خرد و انديشمندان است )).

نقشه دلربا و شگفت انگيز اين جهان آنچنان قلوب صاحبان خرد را به خود جذب مى كند كـه در جـمـيـع حـالات بـه يـاد پـديدآورنده اين نظام واسرار شگرف آن مى باشند لذا مـى فـرمـايـد: ((خـردمـندان آنها هستند كه خدارا در حال ايستادن و نشستن و آنگاه كه بر پهلو خوابيده اند ياد مى كنند و در اسرارآفرينش آسمانها و زمين مى انديشند)) .

عنى هميشه و در همه حال غرق اين تفكر حيات بخشند.

در اين موقع متوجه مسؤوليتهاى خود مى شوند, و از خدا تقاضاى توفيق انجام آنها را مى طلبند, تا از كيفر او در امان باشند و لذا مى گويند: ((خداوندا ! تومنزه و پاكى ما را از عذاب آتش نگاهدار)).

 

خيانت در اموال يتيمان ممنوع!

در اين جا سه دستور مهم در باره اموال يتيمان داده شده است .

1ـ نخست دستور مى دهد كه : ((اموال يتيمان را (به هنگامى كه رشد پيداكنند) به آنها بدهيد)).

2ـ دسـتـور بعد براى جلوگيرى از حيف و ميلهايى است , كه گاهى سرپرستهاى يتيمان به بهانه ايـن كـه تـبـديل كردن مال به نفع يتيم است يا تفاوتى با هم ندارد, و يااگر بماند ضايع مى شود, امـوال خوب و زبده يتيمان را بر مى داشتند و اموال بد ونامرغوب خود را به جاى آن مى گذاشتند قـرآن مـى گـويد: ((و هيچ گاه اموال پاكيزه آنهارا با اموال ناپاك و پست خود تبديل نكنيد)).

3ـ ((و اموال آنها را با اموال خود نخوريد)).

سفيه كيست؟

بـه دنبال بحثى كه در باره يتيمان گذشت, مـى فـرمايد: ((اموال و ثروتهاى خود را به دست افراد سفيه نسپاريد)) و بگذاريد در مسائل اقتصادى رشد پيداكنند تا اموال شما در معرض مخاطره و تلف قرار نگيرد.

منظور از ((سفاهت )) در اين جمله , عدم رشد كافى در خصوص امور مالى است بطورى كه شخص نتواند سرپرستى اموال خود را به عهده گيرد و در مبادلات ,منافع خود را تامين نمايد.

در جمله بعد قرآن تعبير جالبى در باره اموال و ثروتها كرده و مى گويد: ((اين سرمايه هاى شما كه قوام زندگانى و اجتماع شما به آن است و بدون آن نمى توانيدكمر راست كنيد)) به دست سفيهان و اسرافكاران نسپاريد.

 

جلب عواطف به سوى يتيمان!

قـرآن بـراى بـرانگيختن عواطف مردم در برابر وضع يتيمان اشاره به حقيقتى مى كند كه گاهى مردم از آن غافل مى شوند, مى فرمايد: ((كسانى كه اگر فرزندان ناتوانى از خود به يادگار بگذارند از آيـنـده آنان مى ترسند بايد (از ستم در باره يتيمان مردم ) بترسند)).

اصـولا مـسـائل اجـتـمـاعـى هـمـواره به شكل يك سنت ازامروز به فردا, واز فردا به آينده دوردست سرايت مى كند بنابراين ,آنهاكه اساس ظلم وستم بر ايتام را دراجتماع مى گذارند بالاخره روزى اين بدعت غلط, دامان فرزندان خود آنهارا خواهد گرفت .

مهر زنان!

دراين قسمت اشاره به يكى از حقوق مسلم زنان مى كند وتاكيد مى نمايد كه : مهر زنان را بطوركامل به عنوان يك عطيه (الهى ) بپردازيد)).

سـپـس براى احترام گذاردن به احساسات طرفين و محكم شدن پيوندهاى قلبى و جلب عواطف مى گويد: ((اگر زنان با رضايت كامل خواستندمقدارى از مهر خود را ببخشند براى شما حلال و گواراست )).

تا در محيط زندگى زناشويى تنها قانون و مقررات خشك حكومت نكند,بلكه به موازات آن عاطفه و محبت نيز حكمفرما باشد.

 

 

((مهر)) يك پشتوانه اجتماعى براى زن!

در اسلام ((مهر)) به هيچ وجه جنبه بها و قيمت كالاندارد, و بهترين دلـيـل آن هـمـان صيغه ازدواج است كه در آن رسما ((مرد)) و ((زن )) به عنوان دو ركن اساسى پـيـمـان ازدواج بـه حساب آمده اند و مهر يك چيز اضافى و درحاشيه قرار گرفته است به همين دليل اگر در صيغه عقد اسمى از مهر نبرند, عقدباطل نيست , در حالى كه اگر در خريد و فروش و معاملات اسمى از قيمت برده نشود مسلما باطل خواهد بود.

 

چهره باطنى اعمال ما!

مى گويد: ((كسانى كه اموال يتيمان را به ناحق تصرف مـى كـنند (در حقيقت ) در شكمشان تنها آتش مى خورند)).

سـپـس مى گويد: علاوه بر اين كه آنها در همين جهان در واقع آتش مى خورند ((به زودى در جـهـان ديـگـر داخـل در آتـش بـرافروخته اى مى شوند)) كه آنها رابه شدت مى سوزاند.

از ايـن نکته استفاده مى شود كه اعمال ما علاوه بر چهره ظاهرى خود, يك چهره واقعى نيز دارد كه در اين جهان از نظر ما پنهان است اما اين چهره هاى درونى درجهان ديگر ظاهر مى شوند و مساله ((تجسم اعمال )) را تشكيل مى دهند.

 

چرا ارث مرد دو برابر زن مى باشد؟

از امام على بن مـوسـى الرضا(ع ) نقل شده كه در پاسخ اين سؤال فرمود: ((اين كه سهم زنان از ميراث نصف سهم مردان است به خاطر آن است كه زن هنگامى كه ازدواج مى كند چيزى (مهر) مى گيرد و مرد ناچار اسـت چـيـزى بـدهد, به علاوه هزينه زندگى زنان بر دوش مردان است , در حالى كه زن در برابر هزينه زندگى مرد و خودش مسؤوليتى ندارد)).

 

  

آیات 34 تا 40 سوره مبارکه انفال

گلبرگ صد و هشتاد و یکم

 

وَمَا لَهُمْ أَلا يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوا أَوْلِيَاءَهُ إِنْ أَوْلِيَاؤُهُ إِلا الْمُتَّقُونَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ (٣٤)

وَمَا كَانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ (٣٥)

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَسَيُنْفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَالَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ (٣٦)

لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعًا فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ (٣٧)

قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ مَا قَدْ سَلَفَ وَإِنْ يَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّةُ الأوَّلِينَ (٣٨)

وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (٣٩)

وَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلاكُمْ نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ (٤٠)

 

34. but what plea have They that Allah should not punish them, when They keep out (men) from the sacred Mosque - and They are not its guardians? no men can be its guardians except the righteous; but Most of them do not understand.

35. their prayer at the House (of Allah. is nothing but whistling and clapping of hands: (its only answer can be), "Taste ye the penalty because ye blasphemed."

36. the unbelievers spend their wealth to hinder (man) from the path of Allah, and so will They continue to spend; but In the end They will have (only) regrets and sighs; at length They will be overcome: and the unbelievers will be gathered together to Hell;-

37. In order that Allah may separate the impure from the pure, put the impure, one on another, heap them together, and cast them into Hell. They will be the ones to have lost.

38. say to the Unbelievers, if (now) They desist (from Unbelief), their past would be forgiven them; but if They persist, the punishment of those before them is already (A matter of warning for them).

39. and Fight them on until there is no more tumult or oppression, and there prevail justice and Faith In Allah altogether and everywhere; but if They cease, Verily Allah doth see all that They do.

40. if They refuse, be sure that Allah is your Protector - the best to protect and the best to help.

 

34*و برای آنان چه چیز است که خدا عذابشان نکند در حالی که آنان مردم را از مسجد الحرام باز میدارند و حال آنکه سرپرستان – سزاوار تولیت – آن نیستند؟ سرپرستان آن جز پرهیزگاران نباشند ولیکن بیشترشان نمی دانند.

 

35* و نماز و دعای آنان به نزد آن خانه جز سوت کشیدن و دست زدن نیست، پس عذاب را به سزای آنکه کفر می ورزیدند بچشید.

 

36* آنان که کافر شدند مالهای خود را هزینه می کنند تا مردم را از راه خدا باز دارند. پس بزودی آنها را هزینه می کنند، آنگاه برآنان مایه پشیمانی و حسرت شود و سپس شکست خورند و کسانی که کافر شدند به سوی دوزخ برانگیخته و فراهم شوند.

 

37* تا خدا پلید را از پاک جدا سازد و پلید را برخی بر برخی نهد پس همه را توده کند و در دوزخ افکند، اینانند زیانکاران .

 

38* به کسانی که کافر شدند بگو: اگر بازایستند، آنان را آنچه گذشته بخشوده و آمرزیده می شود و اگر به روش خود و جنگ و فتنه انگیزی بازگردند پس همان روش و نهاد است که بر پیشینیان گذشت.

 

39* و با آنان کارزار کنید تا آنگاه که فتنه ای – کفرو شرک و فتنه انگیزی – نماند و دین یکسره خدای را باشد. پس اگر باز ایستند همانا خدا به آنچه می کنند بیناست.

 

40* و اگر روی بگردانند بدانید که خدا سرپرست و یاور شماست، نیکوسرپرست و نیکو یاوری است.

 

 34. qu'ont-ils donc pour qu'Allah ne les châtie pas, alors qu'ils repoussent (les croyants) de la Mosquée sacrée, quoiqu'ils n'en soient pas les gardiens, car ses gardiens ne sont que les pieux. mais la plupart d'entre eux ne le savent pas.

35. et leur prière, auprès de la maison, n'est que sifflement et battements de mains: ‹Goûtez donc Au châtiment, à cause de votre mécréants!›

36. ceux qui ne croient pas dépensent leurs biens pour éloigner (les gens) du sentier d'Allah. Or, après les avoir dépensés, ils seront pour un sujet de regret. puis ils seront vaincus, et tous ceux qui ne croient pas seront rassemblés vers l'Enfer,

37. afin qu'Allah distingue le mauvais du bon, et qu'il place les mauvais les uns sur les autres, pour en faire un amoncellement qu'il jettera dans l'Enfer. Ceux-là sont les perdants.

38. Dis à ceux qui ne croient pas que, s'ils cessent, on leur pardonnera ce qui s'est passé. et s'ils récidivent, (ils seront châtiés); à l'exemple de (leurs) devanciers.

39. et combattez-les jusqu'à ce qu'il ne subsiste plus d'association, et que la religion soit entièrement à Allah. puis, s'ils cessent (ils seront pardonnés car) Allah observe bien ce qu'ils oeuvrent.

40. et s'ils tournent le dos, sachez alors qu'Allah est votre Maître. quel excellent Maître et quel excellent Protecteur!

            

 

ادامه نوشته

آیات 26 تا33 سوره مبارکه انفال

گلبرگ صد و هشتادام

 

وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الأرْضِ تَخَافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآوَاكُمْ وَأَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَرَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (٢٦)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُوا أَمَانَاتِكُمْ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (٢٧)

وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ (٢٨)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقَانًا وَيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ (٢٩)

وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ (٣٠)

وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا قَالُوا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَذَا إِنْ هَذَا إِلا أَسَاطِيرُ الأوَّلِينَ (٣١)

وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ (٣٢)

وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ (٣٣)

26. call to mind when ye were a small (band), despised through the land, and afraid that men might despoil and kidnap you; but He provided a safe asylum for you, strengthened you with His aid, and gave you good things for sustenance: that ye might be grateful.

27. O ye that believe! betray not the trust of Allah and the Messenger, nor misappropriate knowingly things entrusted to you.

28. and know ye that your possessions and your progeny are but a trial; and that it is Allah with whom lies your highest reward.

29. O ye who believe! if ye fear Allah, He will grant you a Criterion (to judge between right and wrong), remove from you (all) evil (That may afflict) you, and forgive you: for Allah is the Lord of Grace unbounded.

30. remember How the unbelievers plotted against thee, to keep Thee In bonds, or slay thee, or get Thee out (of Thy home). They plot and plan, and Allah too plans; but the best of planners is Allah.

31. when Our Signs are rehearsed to them, They say: "We have heard This (before): if we wished, we could say (words) like these: these are nothing but tales of the ancients."

32. remember How They said: "O Allah if This is indeed the truth from thee, rain down on us a shower of stones form the sky, or send us a grievous penalty."

33. but Allah was not going to send them a penalty whilst Thou wast amongst them; nor was He going to send it whilst They could ask for pardon.

 

26*و به یاد آرید هنگامی را که در زمین گروهی اندک و ناتوان شمرده شده بودید، بیم آن داشتید که مردمان – مشرکان مکه و قبیله های عرب – شما را بربایند، پس شما را جای داد – در مدینه – و به یاری خود نیرومند گردانید و از چیزهای پاکیزه روزیتان داد تا مگر سپاس دارید .

 

27* ای کسانی که ایمان آورده اید، به خدای و پیامبر خیانت نکنید و در امانتهای خود خیانت مورزید در حالی که میدانید که خیانت می کنید .

 

28* و بدانید که همانا مالها و فرزندانتان آزمونی اند – پس دوستی مال و فرزندان شما را به گناه واندارد – و بدانید که پاداشی بزرگ نزد خداوند است .

 

29* ای کسانی که ایمان آورده اید ، اگر از خدا پروا داشته باشید برای شما مایه تمیز میان حق و باطل قرار می دهد و بدیهایتان را از شما می زداید و شما را می آمرزد و خدا، خداوند فزونی و بخشش بزرگ است .

 

30* و یاد کن آنگاه که کسانی که کافر شدند بداندیشی می کردند- در دارالندوه – که تو را به بند کشند یا بکشند یا بیرون کنند، آنها بداندیشی می کردند و خدا چاره نهان می کرد- مکرشان را بدیشان برمی گرداند – و خدا بهترین چاره کنندگان است .

 

31* و چون آیات ما برآنها خوانده  شود گویند: شنیدیم، اگر بخواهیم ما هم مانند این –قرآن- را خواهیم گفت، این نیست مگر افسانه پیشینیان.

 

32* و یاد کن انگاه که گفتند: خدایا، اگر این – قرآن – راست و درست است از نزد تو، پس برما سنگهایی از آسمان ببار، یا ما را عذابی دردناک بیار .

 

33* و خدا بر آن نیست که آنان را عذاب کند در حالی که تو در میان ایشانی و خدا عذاب کننده آنان نیست در حالی که آمرزش می خواهند.

 

26. et rappelez-vous quand vous étiez Peu nombreux, opprimés sur terre, craignant de vous faire enlever par des gens. il vous donna asile, vous renforça se son secours et vous attribua de bonnes choses afin que vous soyez reconnaissants

27. vous qui croyez! ne trahissez pas Allah et le messager. ne trahissez pas sciemment la confiance qu'on a placée en vous ?

28. et sachez que vos biens et vos enfants ne sont qu'une épreuve et qu'auprès d'Allah il y a une énorme récompense.

29. vous qui croyez! Si vous craignez Allah, il vous accordera la faculté de discerner (entre le bien et le mal), vous effacera vos méfaits et vous pardonnera. et Allah est le Détenteur de l'énorme grâce.

30. (Et rappelle-toi) le moment où les mécréants complotaient contre Toi pour t'emprisonner ou t'assassiner ou Te bannir. ils complotèrent, mais Allah a fait échouer leur complot, et Allah est le meilleur en stratagèmes.

31. et Lorsque nos versets leur sont récités, ils disent: ‹Nous avons écouté, certes! Si nous voulions, nous dirions pareil à cela, ce ne sont que des légendes d'anciens.

32. et quand ils dirent: ‹ Allah, Si cela est la vérité de Ta part, Alors, fais pleuvoir du ciel des pierres sur nous, ou fais venir sur nous un châtiment douloureux›.

33. Allah n'est point tel qu'il les châtie, alors que Tu es Au milieu d'eux. et Allah n'est point tel qu'il les châtie alors qu'ils demandent pardon.

             

 

ادامه نوشته

آیه 17 تا 25 سوره مبارکه انفال

گلبرگ صد و هفتاد و نهم

 

فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاءً حَسَنًا إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (١٧)

ذَلِكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكَافِرِينَ (١٨)

إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ وَإِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَإِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ (١٩)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ (٢٠)

وَلا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لا يَسْمَعُونَ (٢١)

إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ (٢٢)

وَلَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْرًا لأسْمَعَهُمْ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَهُمْ مُعْرِضُونَ (٢٣)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (٢٤)

وَاتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ (٢٥)

 

17. it is not ye who slew them; it was Allah. when Thou threwest (A handful of dust), it was not Thy act, but Allah.s: In order that He might test the believers by a gracious trial from Himself: for Allah is He who heareth and knoweth (All things).

18. that, and also because Allah is He who makes feeble the plans and stratagem of the Unbelievers.

19. (o Unbelievers!) if ye prayed for victory and Judgment, Now hath the Judgment come to you: if ye desist (from wrong), it will be best for you: if ye return (to the attack), so shall We. not the least good will your forces be to you Even if They were multiplied: for Verily Allah is with those who believe!

20. O ye who believe! obey Allah and His Messenger, and turn not away from Him when ye Hear (him speak).

21. nor be like those who say, "We hear," but listen not:

22. for the worst of beasts In the sight of Allah are the deaf and the dumb,- those who understand not.

23. if Allah had found In them any good. He would indeed have made them listen: (as it is), if He had made them listen, They would but have turned back and declined (Faith).

24. O ye who believe! give your response to Allah and His Messenger, when He calleth you to that which will give you life; and know that Allah cometh In between a man and His heart, and that it is He to whom ye shall (all) be gathered.

25. and fear tumult or oppression, which affecteth not In particular (only) those of you who do wrong: and know that Allah is strict In punishment.

 

17*پس شما آنها را نکشتید – به نیروی خود – بلکه خدا آنان را کشت – به امدادهای غیبی – و تو شن و خاک نیفکندی آنگاه که افکندی بلکه خدا افکند تا کافران را مرعوب و مغلوب گرداند و تا مومنان را به آزمونی نیکو از جانب خویش بیازماید – یا نعمتی نیکو که همان پیروزی است به آنان ارزانی دارد -، که خدا شنوا و داناست.

 

18* این است شما را یاری و پیروزی و خدا سست کننده نیرنگ کافران است.

 

19* " ای مشرکان اگر فتح و پیروزی خواهید، علی رغم خواست شما اینک فتح و پیروزی – که از آن مومنان است – شما را آمد و اگر از کفر و دشمنی با پیامبر باز ایستید پس آن شما را بهتر است و اگر به جنگ با مسلمانان بازگردید ما نیز بازگردیم و هرگز گروه شما هر چند بسیار باشد برایتان سودی نخواهد داشت و خداوند با مومنان است .

 

20* ای کسانی که ایمان آورده اید، خدا و پیامبر او را فرمان برید و از او روی مگردانید در حالی که فرمان او را می شنوید .

 

21* و مانند کسانی مباشید که گفتند شنیدیم و حال آنکه نمی شنیدند.

 

22* همان بدترین جنبندگان به نزد خداوند، کران و گنگانند – از شنیدن و گفتن حق – که خرد را کار نمی بندند.

 

23* و اگر خدای در آن خیری می شناخت، شنواشان می ساخت و اگر در حالی که دلهاشان شنوایی ندارد شنواشان می ساخت هر آینه رویگردان شده برمی گشتند.

 

24* ای کسانی که ایمان آورده اید، خدای و پیامبر را پاسخ دهید هنگامی که شما را به چیز خوانند که زنده تان می سازد – سبب زنده دلی شماست – و بدانید که خدا میان مرد و دل او حائل میشود  و بدانید که به سوی او برانگخته و فراهم می شوید .

 

25* و از فتنه ای بپرهیزید که تنها به کسانی از شما ستم کردند نمی رسد بلکه همه را فرا خواهد گرفت و بدانید که خدا سخت کیفر است.

 

17. ce n'est pas vous qui les avez tués: mais C'est Allah qui les a tués. et Lorsque Tu lançais (une poignée de terre), ce n'est pas Toi qui lançais: mais C'est Allah qui lançait, et ce pour éprouver les croyants d'une belle épreuve de Sa part! Allah est Audient et Omniscient.

18. Voilà! Allah réduit à rien la ruse des mécréants.

19. Si vous avez imploré l'arbitrage d'Allah vous connaissez maintenant la sentence [d'Allah] et Si vous cessez [la mécréance et l'hostilité contre le Prophète..], C'est mieux pour vous. mais Si vous revenez, nous reviendrons, et votre masse, même nombreuse, ne vous sera d'aucune utilité. car Allah est vraiment avec les croyants.

20. vous qui croyez! obéissez à Allah et à son Messager et ne vous détournez pas de Lui quand vous l'entendez (parler).

21. et ne soyez pas comme ceux qui disent: ‹Nous avons entendu ›, alors qu'ils n'entendent pas.

22. les pires des bêtes auprès d'Allah, sont, [en vérité], les sourds-muets qui ne raisonnent pas.

23. et Si Allah avait reconnu en eux quelque bien, il aurait fait qu'ils entendent. Mais, même s'il les faisait entendre, ils tourneraient [sûrement] le dos en s'éloignant.

24. vous qui croyez! Répondez à Allah et Au Messager Lorsqu'Il vous appelle à ce qui vous donne la (vraie) vie, et sachez qu'Allah s'interpose entre l'homme et son coeur, et que C'est vers Lui que vous serez rassemblés.

25. et craignez une calamité qui n'affligera pas exclusivement les injustes d'entre vous. et sachez qu'Allah est dur en punition.

                     

 

ادامه نوشته