آيات 52 تا 57 سوره مباركه اعراف

گلبرگ صد و پنجاه و هفتم

 

وَلَقَدْ جِئْنَاهُمْ بِكِتَابٍ فَصَّلْنَاهُ عَلَى عِلْمٍ هُدًى وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (٥٢)

هَلْ يَنْظُرُونَ إِلا تَأْوِيلَهُ يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ فَهَلْ لَنَا مِنْ شُفَعَاءَ فَيَشْفَعُوا لَنَا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ (٥٣)

إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَالأمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ (٥٤)

ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ (٥٥)

وَلا تُفْسِدُوا فِي الأرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفًا وَطَمَعًا إِنَّ رَحْمَةَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ (٥٦)

وَهُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذَا أَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالا سُقْنَاهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاءَ فَأَخْرَجْنَا بِهِ مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ كَذَلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتَى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ (٥٧)

52. Certainly, we have brought to them a Book (the Qur'ân) which we have explained In detail with knowledge, - a guidance and a Mercy to a people who believe.

53. Await they just for the final fulfillment of the event? on the Day the event is finally fulfilled (i.e. the Day of Resurrection), those who neglected it before will say: "Verily, the Messengers of Our Lord did come with the truth, now are there any intercessors for us that they might intercede on Our behalf? or could we be sent back (to the first life of the world) so that we might do (good) deeds other than those (evil) deeds which we used to do?" Verily, they have lost their ownselves (i.e. destroyed themselves) and that which they used to fabricate (invoking and worshipping others besides Allâh) has gone away from them.

54. indeed Your Lord is Allâh, who created the heavens and the earth In six days, and Then He Istawâ (rose over) the Throne (really In a manner that suits his Majesty). He brings the night as a cover over the day, seeking it rapidly, and (He created) the sun, the moon, the stars subjected to his Command. surely, his is the creation and Commandment. blessed be Allâh, the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists)!

55. invoke Your Lord with humility and In secret. He likes not the aggressors.

56. and do not do mischief on the earth, after it has been set In order, and invoke Him with fear and hope; surely, Allâh's Mercy is (ever) near unto the good­doers.

57. and it is He who sends the winds as heralds of glad tidings, going before his Mercy (rain). till when they have carried a heavy­laden cloud, we drive it to a land that is dead, Then we Cause water (rain) to descend thereon. Then we produce Every kind of fruit therewith. Similarly, we shall raise up the dead, so that You may Remember or take heed.

 

52* و همانا ما بر ايشان كتابي آورديم كه در آن هر چيز را بر اساس دانش به تفصيل و روشن بيان كرديم تا هدايت و رحمتي براي اهل ايمان باشد.

 

53* آيا كافران، جز تأويل كتاب و تحقق وعده هاي قرآن انتظار ديگري دارند؟ روزي كه تأويل كتاب (قهر خدا و نشانه هاي حساب و كتاب) فرا رسد، كساني كه آن روز را از پيش در دنيا فراموش كرده بودند، خواهند گفت: همانا پيامبران خدا براي ما حق را آوردند ولي ما پشت پا به آن زديم، آيا براي ما شفعائي هست تا شفاعتمان كنند؟ آيا ممكن است ما به دنيا بازگردانده شويم تا كاري جز آنچه مي كرديم انجام دهيم؟ اين حسرت ها بي فايده است، قطعاً آنان خود را باخته اند و آنچه به دروغ مي ساختند و بت ها را شفيعان خود مي پنداشتند محو مي شود.

 

54* در حقيقت پروردگار شما خداوندي است كه در شش روز و دوران آسمان ها و زمين را آفريد و سپس بر كرسي قدرت و تدبير جهان مستولي شد. او روز را به وسيله شب مي پوشاند و شب به سرعت روز را دنبال مي كند و خورشيد و ماه و ستارگان را آفريد كه تسليم فرمان اويند. آگاه باشيد كه آفرينش و تدبير براي اوست. خجسته و مباركم است خداوندي كه پروردگار جهانيان است.

 

55* پروردگارتان را با تضرع و پنهاني بخوانيد، قطعاً او تجاوزگران را دوست ندارد.

 

56* پس از آن كه در زمين اصلاح شد، در آن دست به فساد نزنيد و خداوند را با بيم و اميد بخوانيد، قطعاً رحمت خداوند به نيكوكاران نزديك است.

 

57* و اوست كه بادها را پيشاپيش باران رحمتش به شارت مي فرستد. آنگاه كه باد ابرهاي سنگين و پر آب را حمل نمايد به سوي سرزمين مرده روانه كنيم، پس به اين وسيله باران نازل كرديم، پس به واسطه آن هر گونه ميوه هاي را از زمين رويانديم و بر آورديم. اين گونه مردگان را از زمين بيرون خواهيم آورد، باشد كه شما (با ديدن حيات زمين پس از مرگ و افسردگي) متذكر شويد.

 

52. nous leurs avons, Certes, apporté un Livre que nous avons détaillé, en toute connaissance, à titre de guide et de miséricorde pour les gens qui croient.

53. Attendent-ils uniquement la réalisation (de Sa menace et de ses promesses?). le Jour où Sa (véritable) réalisation viendra, ceux qui auparavant l'oubliaient diront: ‹Les messagers de Notre Seigneur sont venus avec la vérité. y a-t-il pour nous des intercesseurs qui puissent intercéder en Notre faveur? ou pourrons-nous être renvoyés [sur terre], afin que nous oeuvrions autrement que ce que nous faisions auparavant?› ils ont certes créé leur propre perte; et ce qu'ils inventaient les a délaissés.

54. votre Seigneur, C'est Allah, qui a créé les cieux et la terre en six jours, puis s'est établi ‹istawa› sur le Trٍne. il couvre le Jour de la nuit qui poursuit celui-ci sans arrêt. (il a créé) le soleil, la lune et les étoiles, soumis à son commandement. la création et le commandement n'appartiennent qu'à Lui. toute Gloire à Allah, Seigneur de l'Univers!

55. invoquez votre Seigneur en toute humilité et recueillement et avec discrétion. Certes, il n'aime pas les transgresseurs.

56. et ne semez pas la corruption sur la terre après qu'elle ait été réformée. et invoquez-Le avec crainte et espoir, car la miséricorde d'Allah est proche des bienfaisants.

57. C'est Lui qui Envoie les vents comme une Annonce de Sa Miséricorde. puis, lorsqu'ils transportent une nuée lourde, nous la dirigeons vers un pays mort [de sécheresse], puis nous en faisons descendre l'eau, ensuite nous en faisons sortir toutes espèces de fruits. Ainsi ferons-Nous sortir les morts. Peut-être vous rappellerez-vous.

          

 

ادامه نوشته

آیات 44 تا 51 سوره مبارکه اعراف

گلبرگ صد و پنجاه و ششم

 

 

وَنَادَى أَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا قَالُوا نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ (٤٤)

الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُمْ بِالآخِرَةِ كَافِرُونَ (٤٥)

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ وَعَلَى الأعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلا بِسِيمَاهُمْ وَنَادَوْا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ (٤٦)

وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ تِلْقَاءَ أَصْحَابِ النَّارِ قَالُوا رَبَّنَا لا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (٤٧)

وَنَادَى أَصْحَابُ الأعْرَافِ رِجَالا يَعْرِفُونَهُمْ بِسِيمَاهُمْ قَالُوا مَا أَغْنَى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ (٤٨)

أَهَؤُلاءِ الَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ لا يَنَالُهُمُ اللَّهُ بِرَحْمَةٍ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ (٤٩)

وَنَادَى أَصْحَابُ النَّارِ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكَافِرِينَ (٥٠)

الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَهْوًا وَلَعِبًا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فَالْيَوْمَ نَنْسَاهُمْ كَمَا نَسُوا لِقَاءَ يَوْمِهِمْ هَذَا وَمَا كَانُوا بِآيَاتِنَا يَجْحَدُونَ (٥١)

44. the companions of the Garden will call out to the companions of the Fire: "We have indeed found the promises of Our Lord to us true: have you also found your Lord's promises true?" They shall say, "Yes"; but a crier shall proclaim between them: "The curse of Allah is on the wrong-doers;-

45. "Those who would hinder (men) from the path of Allah and would seek In it something crooked: They were those who denied the Hereafter."

46. between them shall be a veil, and on the heights will be men who would know every one by His marks: They will call out to the companions of the garden, "Peace on you": They will not have entered, but They will have an assurance (thereof).

47. when their eyes shall be turned towards the companions of the fire, They will say: "Our Lord! send us not to the company of the wrong-doers."

48. the men on the heights will call to certain men whom They will know from their marks, saying: "Of what profit to you were your hoards and your arrogant ways?

49. "Behold! are these not the men whom you swore that Allah with His Mercy would never bless? enter ye the Garden: no fear shall be on you, nor shall ye grieve."

50. the companions of the Fire will call to the companions of the Garden: "Pour down to us water or anything that Allah doth provide for your sustenance." They will say: "Both these things hath Allah forbidden to those who rejected Him."

51. "Such As took their Religion to be mere amusement and play, and were deceived by the life of the world." that Day shall we forget them As They forgot the meeting of This Day of theirs, and As They were wont to reject Our signs.

44*و بهشتیان، دوزخیان را آواز دهند که همانا ما آنچه را پروردگارمان به ما وعده داد راست و درست یافتیم، آیا شما هم آنچه را پروردگارتان وعده داد راست و درست یافتید؟ گویند: آری، آنگاه آواز دهنده ای درمیانشان آواز دهد که لعنت خدا بر ستمکاران باد.

 

45* همانا که مردم را از راه خدا باز می دارند و آن را کج و ناراست می خواهند- برآنند که آن را کج جلوه دهند- و به جهان واپسین کافرند.

 

46* و میان آن دو گروه –بهشتیان و دوزخیان- پرده ای است و بر اعراف – فراز آن پرده – مردانی هستند که همه را به نشان چهره هاشان می شناسند و بهشتیان را که هنوز به بهشت نرفتند ولی امید می دارند آواز دهند که درود بر شما باد!

 

47* و چون دیدگانش – ذیذکت بهشتیان که هنوز به بهشت نرفته اند- سوی دوزخیان گردانده شود، گویند: پروردگارا، ما را با گروه ستمکاران قرار مده .

 

48* و آنان که بر اعرافند، مردانی از دوزخیان را که به نشان چهره هاشان می شناسند آواز دهند، گویند: فراهم آمدن شما – جمعیت شما یا گرد آوردن اموالتان – و آن گردنکشی و بزرگ منشی که می نمودید هیچ به کارتان نیامد.

 

49* آیا اینان – بهشتیان – همان کسانند که سوگند می خوردید که خدا رحمتی – بخشایش و نعمتی – به ایشان نرساند؟ ای بهشتیان به بهشت در آیید نه بیمی بر شماست و نه اندوه می دارید .

 

50* و دوزخیان بهشتیان را آواز دهند که از آب یا از آنچه خداوند روزیتان کرده بر ما فرو ریزید. گویند: خداوند این دو را بر کافران حرام کرده است .

 

51* آنان که دین خود را به سرگرمی و بازی گرفتند و زندگی دنیا آنان را بفریفت. پس امروز آنها را از یاد می بریم – فرو می گذاریم – همان گونه که آنان دیدار امروزشان را از یاد بردند و آیات ما را انکار می کردند.

44. les gens du Paradis crieront aux gens du Feu: ‹Certes, nous avons trouvé vrai ce que Notre Seigneur nous avait promis. avez-vous aussi trouvé vrai ce que Notre Seigneur avait promis?› ‹Oui›, diront-ils. un héraut annoncera alors Au milieu d'eux: que la malédiction d'Allah soit sur les injustes,

45. qui obstruaient le sentier d'Allah, qui voulaient le rendre tortueux, et qui ne croyaient pas à l'au-delà.›

46. et entre les deux, il y aura un mur, et, sur al-Araf seront des gens qui reconnaîtront Tout le monde par leurs traits caractéristiques. et ils crieront aux gens du Paradis : ‹Paix sur vous!› ils n'y sont pas entrés bien qu'ils le souhaitent.

47. et quand leurs regards seront tournés vers les gens du Feu, ils diront : ‹ Notre Seigneur! ne nous mets pas avec le peuple injuste›.

48. et les gens d'al-Araf, appelant certains hommes qu'ils reconnaîtront par leurs traits caractéristiques, diront: ‹Vous n'avez tiré aucun profit de Tout ce que vous aviez amassé et de l'orgueil dont vous étiez enflés!

49. Est-ce donc Ceux-là Au sujet desquels vous juriez qu'ils n'obtiendront de la part d'Allah aucune miséricorde...? - entrez Au Paradis! vous serez à l'abri de toute crainte et vous ne serez point affligés.

50. et les gens du feu crieront aux gens du Paradis: ‹Déversez sur nous de l'eau, ou de ce qu'Allah vous a attribué.› ‹Ils répondront: Allah les a interdits aux mécréants›.

51. ceux-ci prenaient leur religion comme distraction et jeu, et la vie d'ici-bas les trompait. aujourd'hui, nous les oublierons comme ils ont oublié la rencontre de leur Jour que voici, et parce qu'ils reniaient nos enseignements.

             

 

ادامه نوشته

آیات 38 تا 43 سوره مبارکه اعراف

گلبرگ صد و پنجاه و پنجم

 

 

قَالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالإنْسِ فِي النَّارِ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّى إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لأولاهُمْ رَبَّنَا هَؤُلاءِ أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِنَ النَّارِ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَكِنْ لا تَعْلَمُونَ (٣٨)

وَقَالَتْ أُولاهُمْ لأخْرَاهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ (٣٩)

إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ (٤٠)

لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ (٤١)

وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلا وُسْعَهَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (٤٢)

وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الأنْهَارُ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلا أَنْ هَدَانَا اللَّهُ لَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ وَنُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (٤٣)

38. He will say: "Enter ye In the company of the Peoples who passed away before you - men and jinns, - into the Fire." every time a new people enters, it Curses its sister-people (That went before), until They follow Each other, all into the Fire. saith the Last about the first: "Our Lord! it is these that misled us: so give them a double penalty In the Fire." He will say: "Doubled for all" : but This ye do not understand.

39. then the first will say to the last: "See then! no advantage have ye over us; so taste ye of the penalty for all that ye did !"

40. to those who reject Our Signs and treat them with arrogance, no opening will there be of the gates of heaven, nor will They enter the garden, until the camel can pass through the eye of the needle: such is Our reward for those In sin.

41. for them there is Hell, As a couch (below) and folds and folds of covering above: such is Our requital of those who do wrong.

42. but those who believe and work righteousness,- no burden do we place on any soul, but that which it can bear,- They will be companions of the garden, therein to dwell (for ever).

43. and we shall remove from their hearts any lurking sense of injury;- beneath them will be rivers flowing;- and They shall say: "Praise be to Allah, who hath guided us to This (felicity): never could we have found guidance, had it not been for the guidance of Allah. indeed it was the truth, that the apostles of Our Lord brought unto us." and They shall Hear the cry: "Behold! the Garden before you! ye have been made its inheritors, for your deeds (of righteousness)."

38*خدای فرماید: با گروههایی از پریان و آدمیان که پیش از شما گذشتند در آتش دوزخ روید، هر گاه که گروهی در اید گروه همکیش خود را نفرین کند، تا چون همگی در آن به هم رسند گروه پسین – پیروان- درباره گروه پیشین – رهبران خود – گویند: خداوندا، اینان ما را گمراه کردند، پس آنها را دو چندان عذاب آتش بده . خدای گوید: هر کدام را عذاب دوچندان است ولیکن نمیدانید.

 

39* و گروه پیشین به گروه پسین گویند:شما را بر ما هیچ برتری نیست – تا بدان سبب در خور تخفیف عذاب باشید – پس عذاب را به سزای آنچه می کردید بچشید.

 

40* همانا کسانی که آیات ما را دروغ شمردند و از آنها گردن کشی روی برتافتند درهای آسمان – عالم ملکوت – را برای آنان نگشایند و به بهشت در نیایند تا شتر در سوراخ سوزن در آید- که این هم ناشدنی است - و گناهکاران را چنین کیفر می دهیم .

 

41* آنان را از دوزخ بستری است و از بالای سرشان پوشش هایی از آتش است و ستمکاران راچنین کیفر می دهیم .

 

42* و کسانی که ایمان آوردند و کارهای نیک و شایسته کردند هر اندازه عمل نیک کرده اند بپذیریم، که هیچ کس را جز به اندازه توانش تکلیف ننهیم . ایشان بهشتیانند و در آنان جاودانه باشند .

 

43* و هر چه از کینه و دشمنی در دلهای ایشان بود بر کنیم، از زیر کوشکهای آنان جویها روان است و گویند: سپاس و ستایش خدای راست که بدین جایگه و نعمتها راه نمود و اگر خدا ما را راه ننموده بود راه نمی یافتیم. هر آینه فرستادگان پروردگار مابحق – براستی و درستی – آمدند و ایشان را آواز دهند که این بهشت را به پاداش آنچه می کردید به شما میراث داده اند.

38. ‹Entrez dans le Feu›, dira [Allah,] ‹parmi les djinns et les hommes des communautés qui vous ont précédés.› chaque fois qu'une communauté entrera, elle maudira celle qui l'aura précédée. puis, Lorsque tous s'y retrouveront, la dernière fournée dira de la première: ‹ش Notre Seigneur! voilà ceux qui nous ont égarés: donne-leur donc double châtiment du feu.› il dira: ‹A chacun le double, mais vous ne savez pas›.

39. et la première fournée dira à la dernière: ‹Mais vous n'avez sur nous aucun avantage. goûtez donc Au châtiment, pour ce que vous avez acquis›.

40. pour ceux qui traitent de mensonges nos enseignements et qui s'en écartent par orgueil, les portes du ciel ne leur seront pas ouvertes, et ils n'entreront Au Paradis que quand le chameau pénètre dans le chas de l'aiguille. Ainsi rétribuons-Nous les criminels.

41. l'Enfer leur servira de lit et, comme couverture, ils auront des voiles de ténèbres. Ainsi rétribuons-Nous les injustes.

42. et ceux qui croient et font de bonnes oeuvres - nous n'imposons aucune charge à personne que selon Sa capacité - Ceux-là seront les gens du Paradis: ils y demeureront éternellement.

43. et nous enlèverons toute la rancune de leurs poitrines, sous eux couleront les ruisseaux, et ils diront: ‹Louange à Allah qui nous a guidés à ceci. nous n'aurions pas été guidés, Si Allah ne nous avait pas guidés. les messagers de Notre Seigneur sont venus avec la vérité.› et on leur proclamera: ‹Voilà le Paradis qui vous a été donné en héritage pour ce que vous faisiez›.

         

 

ادامه نوشته

آیات 31 تا 37 سوره مبارکه اعراف

گلبرگ صد و پنجاه و چهارم

 

يَا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ (٣١)

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ (٣٢)

قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالإثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لا تَعْلَمُونَ (٣٣)

وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلا يَسْتَقْدِمُونَ (٣٤)

يَا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ (٣٥)

وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (٣٦)

فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ أُولَئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُمْ مِنَ الْكِتَابِ حَتَّى إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُوا أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَشَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ (٣٧)

 

31. O Children of Adam! wear your beautiful apparel at every time and place of prayer: eat and drink: but waste not by excess, for Allah loveth not the wasters.

32. say: who hath forbidden the beautiful (gifts) of Allah, which He hath produced for His servants, and the things, clean and pure, (which He hath provided) for sustenance? say: They are, In the life of This world, for those who believe, (and) purely for them on the Day of Judgment. Thus do we explain the Signs In detail for those who understand.

33. say: the things that My Lord hath indeed forbidden are: shameful deeds, whether open or secret; sins and trespasses against truth or reason; assigning of partners to Allah, for which He hath given no authority; and saying things about Allah of which ye have no knowledge.

34. to every people is a term appointed: when their term is reached, not an Hour can They cause delay, nor (an hour) can They advance (it In anticipation).

35. O ye Children of Adam! whenever there come to you apostles from amongst you, rehearsing My Signs unto you,- those who are righteous and mend (Their lives),- on them shall be no fear nor shall They grieve.

36. but those who reject Our Signs and treat them with arrogance,- They are companions of the fire, to dwell therein (for ever).

37. who is more unjust than one who invents a lie against Allah or rejects His Signs? for such, their portion appointed must reach them from the Book (of decrees): until, when Our Messengers (of death) arrive and take their souls, They say: "Where are the things that ye used to invoke besides Allah." They will reply, "they have left us In the lurch," and They will bear witness against themselves, that They had rejected Allah.

 

31*از فرزندان آدم، نزد هر مسجدی – به هنگام نماز – آرایش خویش – جامه و آنچه مایه آراستگی است – فرا گیرید و بخورید و بیاشامید و اسراف مکنید، که او اسرافکاران را دوست ندارد.پ

 

32* بگو: چه کسی آرایشی را که خدا برای بندگان خود پدید آورده و روزیهای پاکیزه را حرام کرده است؟ بگو: اینها در زندگی دنیا برای مومنان است – ولی کفار هم بهره مندند.- در حالی که در روز رستاخیز ویژه ایشان است. بدین گونه آیات – سخنان خود – را برای گروهی که بدانند به تفصیل بیان می کنیم .

 

33* بگو: همانا پروردگارم زشتکاری ها را، چه آشکار آنها و چه پنهان و گاهکاری و ستم و سرکشی به ناحق را حرام کرده و این که چیزی را با خدا شریک سازید که بدان حجتی فرو نفرستاده و این که بر خدا آنچه نمی دانید بگویید.

 

34* و هر گروهی را مدتی است. پس چون مدتشان به سر اید نه ساعتی درنگ توانند کرد و نه پیشی گیرند.

 

35* ای فرزندان آدم، چنانچه پیامبرانی از خودتان نزد شما آیند که آیات مرا بر شما بخوانند، پس آنان که پرهیزگاری کنند و شایسته کار باشند نه بیمی بر آنهاست و نه اندوه خورند .

 

36* و کسانی که آیات – نشانه ها و سخنان – ما را دروغ انگارند و از آنها گردنکشی روی برتابند اینان دوزخیانند که در آن جاودانه باشند.

 

37* پس ستمکارتر از آن کیست که بر خدا دروغی بندد – برای او شریک سازد – یا ایات – نشانه ها و سخنان – او را دروغ شمرد؟ اینانند که بهره شان از کتاب – آنچه از روزی یا مر یا جانشان را بگیرند، گویند: کجایند آنچه جز خدا می خواندید؟ گویند: از ما گم و ناپدید شدند و بر خویشتن گواهی دهند که کافر بوده اند.

 

31. enfants d'Adam, dans chaque lieu de Salat portez votre parure (vos habits). et mangez et buvez; et ne commettez pas d'excès, car il [Allah] n'aime pas ceux qui commettent des excès.

32. Dis: ‹Qui a interdit la parure d'Allah, qu'il a produite pour ses serviteurs, Ainsi que les bonnes nourritures?› Dis: ‹Elles sont destinées à ceux qui ont la foi, dans cette vie, et exclusivement à eux Au Jour de la Résurrection.› Ainsi exposons-Nous clairement les versets pour les gens qui savent.

33. Dis: ‹Mon Seigneur n'a interdit que les turpitudes (les grands péchés), tant apparentes que secrètes, de même que le péché, l'agression sans droit et d'associer à Allah ce dont il n'a fait descendre aucune preuve, et de dire sur Allah ce que vous ne savez pas›.

34. pour chaque communauté il y a un terme. quand leur terme vient, ils ne peuvent le retarder d'une heure et ils ne peuvent le hâter non plus.

35.  enfants d'Adam! Si des messagers [choisis] Parmi vous viennent pour vous exposer Mes signes, alors ceux qui acquièrent la piété et se réforment, n'auront aucune crainte et ne seront point affligés.

36. et ceux qui traitent de mensonges nos signes et s'en écartent avec orgueil, sont les gens du feu et ils y demeureront éternellement.

37. quel pire injuste, que celui qui invente un mensonge contre Allah, ou qui traite de mensonges ses signes? ceux là auront la part qui leur a été prescrite; jusqu'au moment où nos envoyés [Nos Anges] viennent à eux pour leur enlever l'âme, en leur disant: ‹Où sont ceux que vous invoquiez en dehors d'Allah?› - ils répondront: ‹Nous ne les trouvons plus›. et ils témoigneront contre eux- mêmes qu'ils étaient mécréants.

         

 

ادامه نوشته

آیات 23 تا 30 سوره مبارکه اعراف

گلبرگ صدو پنجاه و سوم

 

قَالا رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ (٢٣)

قَالَ اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الأرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ (٢٤)

قَالَ فِيهَا تَحْيَوْنَ وَفِيهَا تَمُوتُونَ وَمِنْهَا تُخْرَجُونَ (٢٥)

يَا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُوَارِي سَوْآتِكُمْ وَرِيشًا وَلِبَاسُ التَّقْوَى ذَلِكَ خَيْرٌ ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ (٢٦)

يَا بَنِي آدَمَ لا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْآتِهِمَا إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لا تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ (٢٧)

وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءَنَا وَاللَّهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لا تَعْلَمُونَ (٢٨)

قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ (٢٩)

فَرِيقًا هَدَى وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ (٣٠)

 

23. They said: "Our Lord! we have wronged Our own souls: if Thou forgive us not and bestow not upon us Thy Mercy, we shall certainly be lost."

24. ((Allah)) said: "Get ye down. with enmity between yourselves. on earth will be your dwelling-place and your means of livelihood,- for a time."

25. He said: "Therein shall ye live, and therein shall ye die; but from it shall ye be taken out (at last)."

26. O ye Children of Adam! we have bestowed raiment upon you to cover your shame, As well As to be an adornment to you. but the raiment of righteousness,- that is the best. such are among the Signs of Allah, that They may receive admonition!

27. O ye Children of Adam! let not Satan seduce you, In the same manner As He got your parents out of the garden, stripping them of their raiment, to expose their shame: for He and His tribe watch you from a position where ye cannot see them: we made the evil ones friends (only) to those without Faith.

28. when They do aught that is shameful, They say: "We found Our fathers doing so"; and "(Allah) commanded us thus": say: "Nay, Allah never commands what is shameful: do ye say of Allah what ye know not?"

29. say: "My Lord hath commanded justice; and that ye set your whole selves (to him) at every time and place of prayer, and call upon him, Making your devotion sincere As In His sight: such As He created you In the beginning, so shall ye return."

30. some He hath guided: others have (by their choice) deserved the loss of their way; In that They took the evil ones, In preference to Allah, for their friends and protectors, and think that They receive guidance.

 

23*گفتند: بار خدایا، به خویشتن ستم کردیم و اگر ما را نیامرزی و نبخشایی براستی از زیانکاران باشیم.

 

24* فرمود: از اینجا فرو روید، برخی از شما دشمن برخی دیگرید و شما را در زمین قراگاه و برخورداری باشد تا هنگامی – مرگ -.

 

25* و فرمود: در آن (زمین) زیست می کنید و در آن می میرید و از آن بیرون آورده می شوید – به هنگام رستاخیز برای حساب و جزا .

 

26* از فرزندان آدم، برای شما جامه ای فرو فرستادیم که شرمگاه شما را بپوشاند و هم زیبایی و زیرو باشد، وامه پرهیزگاری، این بهتر است. این نشانه های خداست، باشد که یاد کنند و پند گیرند.

 

27* ای فرزندان آدم ، مبادا شیطان فریبتان دهدو شما را از راه راست بیرون برد چنانکه پدر ومادرتان را از بهشت بیرون کرد در حالی که جامه شان را از آنها بر می کند تا شرمگاهشان را بدیشان بنماید. او و گروه او از جایی که آنها را نمی بینید شما را می بینند. ما شیطانها را دوستان و سرپرستان کسانی ساخته ایم که ایمان نمی آورند.

 

28* و چون کار زشتی کنند گویند: پدرانمان را بر آن یافتیم و خدا ما را بدان فرمان داده است، بگو: خدا به زشتکاری فرمان نمی دهد، آیا بر خدا چیزی می گویید که نمی دانید؟!

 

29* بگو: پروردگار من به عدل و داد فرمان داده و اینکه روی و توجه خویش در هر مسجدی و هنگام هر نمازی به سوی او فرا دارید و او را بخوانید – عبادت کنید – در حالی که دین را ویژه او کرده باشید – در عبادت اخلاص بورزید - ، همچنان که در آغاز بیافریدتان باز می گردید.

 

30* گروهی را راه نموده و گروهی گمراهی بر آنها روا شده است، زیرا که آنان شیطان ها را به جای خدا و دوستان و سرپرستان گرفتند و می پندارند که راه یافتگانند.

 

23. tous deux dirent: ‹ Notre Seigneur, nous avons fait du tort à nous-mêmes. et Si Tu ne nous pardonnes pas et ne nous fais pas miséricorde, nous serons Très certainement du nombre des perdants›.

24. ‹Descendez, dit [Allah], vous serez ennemis les uns des autres. et il y aura pour vous sur terre séjour et jouissance, pour un temps.›

25. ‹Là, dit (Allah), vous vivrez, là vous mourrez, et de là on vous fera sortir.›

26. enfants d'Adam! nous avons fait descendre sur vous un vêtement pour cacher vos nudités, Ainsi que des parures. - mais le vêtement de la piété voilà qui est meilleur. - C'est un des signes (de la puissance) d'Allah. afin qu'ils se rappellent.

27. enfants d'Adam! que le Diable ne vous tente point, comme il a fait sortir du Paradis vos père et mère, leur arrachant leur vêtement pour leur rendre visibles leurs nudités. il vous voit, Lui et ses suppٍts, d'où vous ne les voyez pas. nous avons désigné les diables pour alliés à ceux qui ne croient point,

28. et quand ceux-ci commettent une turpitude, ils disent: ‹C'est une coutume léguée par nos ancêtres et prescrite par Allah.› Dis: ‹[Non,] Allah ne commande point la turpitude. Direz-vous contre Allah ce que vous ne savez pas?›

29. Dis: ‹Mon Seigneur a commandé l'équité. que votre prosternation soit exclusivement pour Lui. et invoquez-Le, sincères dans votre culte. de même qu'il vous a créés, vous retournez à Lui›.

30. il guide une partie, tandis qu'une autre partie a mérité l'égarement parce qu'ils ont pris, Au lieu d'Allah, les diables pour alliés, et ils pensent qu'ils sont bien-guidés!

     

 

ادامه نوشته

آیات 12تا 22 سوره مبارکه اعراف

گلبرگ صد و پنجاه و دوم

 

قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ (١٢)

قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ أَنْ تَتَكَبَّرَ فِيهَا فَاخْرُجْ إِنَّكَ مِنَ الصَّاغِرِينَ (١٣)

قَالَ أَنْظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ (١٤)

قَالَ إِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ (١٥)

قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لأقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ (١٦)

ثُمَّ لآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَائِلِهِمْ وَلا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِينَ (١٧)

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُومًا مَدْحُورًا لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لأمْلأنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ أَجْمَعِينَ (١٨)

وَيَا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلا تَقْرَبَا هَذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ (١٩)

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطَانُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وُورِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْآتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَاكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ إِلا أَنْ تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ الْخَالِدِينَ (٢٠)

وَقَاسَمَهُمَا إِنِّي لَكُمَا لَمِنَ النَّاصِحِينَ (٢١)

فَدَلاهُمَا بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَنَادَاهُمَا رَبُّهُمَا أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُلْ لَكُمَا إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُبِينٌ (٢٢)

12. ((Allah)) said: "What prevented Thee from bowing down when I commanded thee?" He said: "I am better than He: Thou Didst create me from fire, and Him from clay."

13. ((Allah)) said: "Get Thee down from this: it is not for Thee to be arrogant here: get out, for Thou art of the meanest (of creatures)."

14. He said: "Give me respite till the Day They are raised up."

15. ((Allah)) said: "Be Thou among those who have respite."

16. He said: "Because Thou hast thrown me out of the way, Lo! I will lie In wait for them on Thy straight way:

17. "Then will I assault them from before them and behind them, from their right and their left: nor wilt Thou find, In Most of them, gratitude (for Thy mercies)."

18. ((Allah)) said: "Get out from this, disgraced and expelled. if any of them follow thee,- Hell will I fill with you all.

19. "O Adam! dwell Thou and Thy wife In the garden, and enjoy (its good things) As ye wish: but approach not This tree, or ye run into harm and transgression."

20. then began Satan to whisper suggestions to them, bringing openly before their minds all their Shame that was hidden from them (before): He said: "Your Lord only forbade you This tree, Lest ye should become angels or such beings As live for ever."

21. and He swore to them both, that He was their sincere adviser.

22. so by deceit He brought about their fall: when They tasted of the tree, their Shame became Manifest to them, and They began to sew together the leaves of the Garden over their bodies. and their Lord called unto them: "Did I not forbid you that tree, and Tell you that Satan was an avowed enemy unto you?"

 

12*خدای گفت: چه بازداشت تو را که سجده نکنی آنگاه که به تو فرمان دادم؟ گفت: من از او بهترم، مرا از آتش آفریدی و او را از گل.

 

13* فرمود: پس، از این جایگاه فرو شو، تو را نرسد که در آن بزرگ منشی کنی، پس برون رو که تو از خوار شدگانی.

 

14* گفت: مرا تا روزی که برانگیخته شوند مهلت ده.

 

15* گفت: تو از مهلت یافتگانی.

 

16* گفت: پس به سبب آنکه مرا بی راه کری – به هلاکت افکندی یا از رحمت خود بی بهره ساختی – هر آینه آنان را در راه راست تو به کمین می نشینم .

 

17* آنگه بدیشان از پیش روی و از پشت سر و از راست و چپشان در آیم و چنان کنم که بیشترشان را سپاسگزار نعمت خود نیابی .

 

18* فرمود: از اینجا بیرون رو ، نکوهیده و رانده شده، هر که از آنان تو را پیروی کند هر آینه دوزخ را از همه شما پر خواهم کرد .

 

19* و ای آدم، تو و همسرت در بهشت جای گزینید و از جا که خواهید بخورید و نزدیک این درخت مشوید که از ستمکاران خواهید شد.

 

20* پس شیطان آن دو را وسوسه کرد تا شرمگاهشان را که از آنان پوشیده بود در نظرشان نمایان سازد و گفت: خداوندتان شما را از این درخت بازنداشت مگر برای آنکه مبادا دو فرشته شوید یا جاویدان باشید.

 

21* و برای آندو سوگند خورد که من شما را هر آینه از نیکخواهانم .

 

22* پس آن دو را فریبی از آن پایه بلند فرود آورد و چون از آن درخت بچشیدند شرمگاهشان برآنان پدیدار شد و شروع کردند از برگهای بشهت بر شرمگاه خویش چسبانیدن، و خداوندشان آن دو را ندا کرد که شما را از آن درخت باز نداشتم و به شما نگفتم که شما را دشمنی آشکار است ؟!

 

12. [Allah] dit: ‹Qu'est-ce qui t'empêche de Te prosterner quand Je Te l'ai commandé?› il répondit: ‹Je suis meilleur que lui: Tu m'as créé de Feu, alors que Tu l'as créé d'argile›.

13. [Allah] dit: ‹Descends d'ici, Tu n'as pas à t'enfler d'orgueil ici. Sors, Te voilà Parmi les méprisés.›

14. ‹Accorde-moi un délai, dit (Satan) jusqu'au Jour où ils seront ressuscités.›

15. [Allah] dit: ‹Tu es de ceux à qui délai est accordé.›

16. ‹Puisque Tu m'as mis en erreur, dit [Satan], Je m'assoirai pour eux sur Ton droit chemin,

17. puis Je les assaillirai de devant, de derrière, de leur droite et de leur gauche. et, pour la plupart, Tu ne les trouveras pas reconnaissants.›

18. ‹Sors de là›, dit (Allah) banni et rejeté. ‹Quiconque Te suit Parmi eux... de vous tous, J'emplirai l'Enfer›.

19. ‹ Adam, habite le Paradis, Toi et Ton épouse; et ne mangez en vous deux, à votre guise; et n'approchez pas l'arbre que voici; Sinon, vous seriez du nombre des injustes.›

20. puis le diable, afin de leur rendre visible ce qui leur était caché - leurs nudités - leur chuchota, disant: ‹Votre Seigneur ne vous a interdit cet arbre que pour vous empêcher de devenir des Anges ou d'être immortels!›.

21. et il leur jura: ‹Vraiment, Je suis pour vous deux un bon conseiller›.

22. alors il les fit tomber par tromperie. puis, lorsqu'ils eurent goûté de l'arbre, leurs nudités leur devinrent visibles; et ils commencèrent tous deux à y attacher des feuilles du Paradis. et leur Seigneur les appela: ‹Ne vous avais-Je pas interdit cet arbre? et ne vous avais-Je pas dit que le Diable était pour vous un ennemi déclaré?›

           

 

ادامه نوشته

آیات یکم تا یازدهم سوره مبارکه اعراف

گلبرگ صدو پنجاه و یکم

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

المص (١)

كِتَابٌ أُنْزِلَ إِلَيْكَ فَلا يَكُنْ فِي صَدْرِكَ حَرَجٌ مِنْهُ لِتُنْذِرَ بِهِ وَذِكْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ (٢)

اتَّبِعُوا مَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَلا تَتَّبِعُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ قَلِيلا مَا تَذَكَّرُونَ (٣)

وَكَمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا فَجَاءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا أَوْ هُمْ قَائِلُونَ (٤)فَمَا كَانَ دَعْوَاهُمْ إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا إِلا أَنْ قَالُوا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ (٥)

فَلَنَسْأَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْأَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ (٦)

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَمَا كُنَّا غَائِبِينَ (٧)

وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (٨)

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوا بِآيَاتِنَا يَظْلِمُونَ (٩)

وَلَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الأرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ قَلِيلا مَا تَشْكُرُونَ (١٠)

وَلَقَدْ خَلَقْنَاكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلا إِبْلِيسَ لَمْ يَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ (١١)

 In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.

1. Alif, Lam, Mim, Sad.

2. a Book revealed unto thee,- so let Thy heart be oppressed no more by any difficulty on that account,- that with it Thou mightest warn (the erring) and teach the Believers).

3. follow (o men!) the Revelation given unto you from your Lord, and follow not, As friends or protectors, other than Him. Little it is ye remember of admonition.

4. How many towns have we destroyed (for their sins)? Our punishment took them on a sudden by night or while They slept for their afternoon rest.

5. when (thus) Our punishment took them, no cry did They utter but this: "Indeed we did wrong."

6. then shall we question those to whom Our Message was sent and those by whom we sent it.

7. and Verily, we shall Recount their whole story with knowledge, for we were never absent (at any time or place).

8. the balance that Day will be true (to nicety): those whose scale (of good) will be heavy, will prosper:

9. those whose scale will be light, will be their souls In perdition, for that They wrongfully Treated Our signs.

10. it is we who have placed you with authority on earth, and provided you therein with means for the fulfilment of your life: small are the thanks that ye give!

11. it is we who created you and gave you shape; then we bade the angels bow down to Adam, and They bowed down; not so Iblis; He refused to be of those who bow down.

 

به نام خداوند بخشنده مهربان

1* الف، لام، میم، صاد.

 

2* کتابی است که به تو فرو فرستاده شده – پس نباید در سینه ات از آن تنگی باشد – تا بدان بیم دهی و مومنان را یاد کرد و پندی باشد .

 

3* آنچه را از پروردگارتان به شما فرو فرستاده شده پیروی کنید و از دوستان و سرپرستانی چز او پیروی کنید، و از دوستان سرپرستانی جز او پیروی مکنید، ولی اندک یاد میکنید و پند می پذیرید.

 

4* و بسا مردم شهر ها و آبادی ها را که هلاک و نابود کردیم و عذاب ما شبانگاه یا هنگامی که در خواب نیمروز بودند به آنها رسید.

 

5* پس چون عذاب ما بدیشان رسید سخن و اعرافشان جز این نبود که گفتند: ما ستمکار بودیم .

 

6* پس بی گمان از کسانی که به سویشان پیامبر فرستاده شده پرسش خواهیم کرد – از اجابت پیامبران – و از فرستادگان نیز خواهیم پرسید – از رسانیدن پیام .

 

7* و هر آینه احوالشان را برآنان از روی دانش – دانشی گسترده و تمام – برگوییم و ما از آنان غایب – دور و بی خبر – نبودیم .

 

8* و سنجش اعمال در آن روز – رستاخیز – حق است، پس هر که سنجش ترازوی اعمال او گران و ستنگین باشد، ایشانند رستگاران.

 

9* و هر که سنجش ترازوی اعمال او سبک باشد، آنانند که به سبب آنکه به آیات ما ستم – انکار – می کردند به خویشتن زیان زدند – خود را تباه ساختند - .

 

10* و همانا شما را در زمین جای دادیم و برای شما در آن اسباب زندگی فراهم ساختیم، اما اندک سپاس می گزارید .

 

11* و همانا شما را آفریدیم آنگاه در زهدانها صورتگریتان کردیم ، سپس به فرشتگان گفتیم آدم را سجده کنید، پس سجده کردند مگر ابلیس که از سجده آرندگان نبود.

 

Au nom d'Allah, le Tout Miséricordieux, le Très Miséricordieux.

1. Alif, Lam, Mim, Sad.

2. C'est un Livre qui t'a été descendu; qu'il n'y ait, à son sujet, nulle gêne dans Ton coeur; afin que par cela Tu avertisses, et (qu'il soit) un rappel aux croyants.

3. suivez ce qui vous a été descendu venant de votre Seigneur et ne suivez pas d'autres alliés que Lui. mais vous vous souvenez peu.

4. que de Cités nous avons détruites! Or, Notre rigueur les atteignit Au cours du repos nocturne ou durant leur sieste.

5. leur invocation, Lorsque leur survint Notre rigueur, se limita à ces paroles: ‹Certes nous étions injustes›.

6. nous interrogerons ceux vers qui furent envoyés des messagers et nous interrogerons aussi les Envoyés.

7. nous leur raconterons en toute connaissance (ce qu'ils faisaient) car nous n'étions pas absent!

8. et la pesée, ce jour-là, sera équitable. donc, celui dont les bonnes actions pèseront lourd...Voilà ceux qui réussiront!

9. et quand à celui dont les bonnes actions pèseront léger...Voilà ceux qui auront causé la perte de leurs âmes parce qu'ils étaient injustes envers nos enseignements.

10. Certes, nous vous avons donné du pouvoir sur terre et nous vous y avons assigné subsistance. (Mais) vous êtes Très Peu reconnaissants!

11. nous vous avons créés, puis nous vous avons donné une forme, ensuite nous avons dit aux Anges: ‹Prosternez-vous devant Adam.› ils se prosternèrent, à l'exception d'Iblis qui ne fut point de ceux qui se prosternèrent.

          

 

ادامه نوشته