آیات 38 تا 45 سوره مبارکه هود

گلبرگ دویست و بیست وششم

 

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلأ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ قَالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ (٣٨)

فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُقِيمٌ (٣٩)

حَتَّى إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلا قَلِيلٌ (٤٠)

وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ (٤١)

وَهِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَنَادَى نُوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يَا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنَا وَلا تَكُنْ مَعَ الْكَافِرِينَ (٤٢)

قَالَ سَآوِي إِلَى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ قَالَ لا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلا مَنْ رَحِمَ وَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ (٤٣)

وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاءُ وَقُضِيَ الأمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَقِيلَ بُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (٤٤)

وَنَادَى نُوحٌ رَبَّهُ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَإِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَأَنْتَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ (٤٥)

 38. Forthwith He (starts) constructing the Ark: every time that the Chiefs of His people passed by him, They threw ridicule on Him. He said: "If ye ridicule us now, we (in Our turn) can look down on you with ridicule likewise!

39. "But soon will ye know who it is on whom will descend a penalty that will cover them with shame,- on whom will be unloosed a penalty lasting:"

40. at length, Behold! there came Our command, and the fountains of the earth gushed forth! we said: "Embark therein, of Each kind two, male and female, and your family - except those against whom the word has already gone forth,- and the Believers." but only a few believed with Him.

41. so He said: "Embark ye on the Ark, In the name of Allah, whether it move or be at rest! for My Lord is, be sure, Oft-forgiving, Most Merciful!"

42. so the Ark floated with them on the waves (towering) like mountains, and Noah called out to His son, who had separated Himself (from the rest): "O My son! embark with us, and be not with the unbelievers!"

43. the son replied: "I will betake Myself to some mountain: it will save me from the water." Noah said: "This Day nothing can save, from the command of Allah, any but those on whom He hath mercy! "And the waves came between them, and the son was among those overwhelmed In the Flood.

44. then the word went forth: "O earth! swallow up Thy water, and O sky! withhold (thy rain)!" and the water abated, and the matter was ended. the Ark rested on Mount Judi, and the word went forth: "Away with those who do wrong!"

45. and Noah called upon His Lord, and said: "O My Lord! surely My son is of My family! and Thy promise is True, and Thou art the justest of Judges!"

 

38* و نوح (به فرمان الهى ) مشغول ساختن كشتى شد. (امّا) هر زمان كه اشراف قومش بر اومى گذشتند، او را مسخره مى كردند. (او) گفت : اگر شما ما رامسخره كنيد، ما (نيز)قطعاً همين گونه شما را مسخره خواهيم كرد.

39* پس بزودى خواهيد دانست كه مجازاتِ خواركننده به سراغ چه كسىخواهد آمد و عذاب جاودانه دامن چه كسى را خواهد گرفت .

40* (كفر و استهزا ادامه داشت) تا زمانى كه قهر ما آمد و تنورفوران كرد. ما (به نوح ) گفتيم كه از هر زوج (حيوان و موجود زنده) يك جفت (نر وماده) در آن (كشتى) سوار كن ، و (همچنين) خانواده ى خودت را، جز (همسر و يكىازفرزندان و) كسانى كه قبلاً در مورد آنها قول (عذاب) داده شده بود. و (نيز سواركن ) افرادى را كه ايمان آورده اند، (امّا) جزگروه كمى ، كسى همراه او ايماننياورده بود.

41* و (نوح به مسافران كشتى ) گفت : بر آن سوار شويد كه حركت وتوقّفش با نام خداست . همانا پروردگار من آمرزنده و مهربان است .

42* و آن (كشتى ) آنها را از لابلاى امواجى همچون كوه پيش مى برد. )در اين هنگام ) نوح ، فرزندش را كه در گوشه اى قرار داشت صدا زد (وگفت :) اى پسرم !(ايمان بياور و) با ما سوار شو و با كافران مباش .

43*)پسر نوح ) گفت : بزودى به كوهى پناه مى برم تا مرا از آب حفظكند. (نوح ) گفت : امروز جز (براى افراد مؤ من ) و كسانى كه مورد رحم قرار گرفتهاند، هيچ حافظ (و پناهگاهى ) در مقابل قهر الهى نيست . (در اين هنگام ) موجى ميانآن دو جدايى انداخت و او (پسر نوح ) غرق گرديد.

44* و (بعد از آنكه طوفان و آب همه جا را فرا گرفت ) گفته شد: اىزمين ! آبت را فرو بَر، و اى آسمان ! (از باريدن ) بايست . (بدين ترتيب ) آب فرونشست و كار (قهر الهى ) پايان پذيرفت و (كشتى ) بر (دامنه كوهِ) جودى پهلو گرفت و)در اين هنگام ) گفته شد كه (رحمت خدا از) قوم ستمگر دور باد!

45* پس نوح پروردگارش را ندا داد و گفت : پروردگارا! همانا پسرم ازخاندان من است و البتّه وعده ى تو (درباره ى نجات خاندانم ،) حقّ است و توبهترينداورانى .

 

38. et il construisait l'arche. et chaque fois que des notables de son peuple passaient près de Lui, ils se moquaient de Lui. il dit: ‹Si vous vous moquez de nous, Eh bien, nous nous moquerons de vous, comme vous vous moquerez [de nous].

39. et vous saurez bientٍt à qui viendra un châtiment qui l'humiliera, et sur qui s'abattra un châtiment durable!›

40. puis, Lorsque Notre commandement vint et que le four se mit à bouillonner [d'eau], nous dîmes: ‹Charge [dans l'arche] un couple de chaque espèce Ainsi que Ta famille - sauf ceux contre qui le décret est déjà prononcé - et ceux qui croient›. Or, ceux qui avaient cru avec Lui étaient Peu nombreux.

41. et il dit: ‹Montez dedans. que Sa course et son mouillage soient Au nom d'Allah. certes Mon Seigneur est Pardonneur et Miséricordieux›.

42. et elle vogua en les emportant Au milieu des vagues comme des montagnes. et Noé appela son fils, qui restait en un lieu écarté (non loin de l'arche): ‹ Mon enfant, monte avec nous et ne reste pas avec les mécréants›.

43. il répondit: ‹Je vais me réfugier vers un Mont qui me protégera de l'eau›. et Noé Lui dit: ‹Il n'y a aujourd'hui aucun protecteur contre l'ordre d'Allah. (Tous périront) sauf celui à qui il fait miséricorde›. et les vagues s'interposèrent entre les deux, et le fils fut alors du nombre des noyés.

44. et il fut dit: ‹ terre, absorbe Ton eau! et toi, ciel, cesse [de pleuvoir]!›. l'eau baissa, l'ordre fut exécuté, et l'arche s'installa sur le Joudi, et il fut dit : ‹Que disparaissent les gens pervers›!

45. et Noé invoqua son Seigneur et dit: ‹ Mon Seigneur, certes Mon fils est de ma famille et Ta promesse est vérité. Tu es le plus juste des juges›.

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آیات 29 تا 37 سوره مبارکه هود

گلبرگ دویست و بیست و پنجم

 وَيَا قَوْمِ لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مَالا إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى اللَّهِ وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُو رَبِّهِمْ وَلَكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ (٢٩)

وَيَا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ أَفَلا تَذَكَّرُونَ (٣٠)

وَلا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنْفُسِهِمْ إِنِّي إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ (٣١)

قَالُوا يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (٣٢)

قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شَاءَ وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ (٣٣)

وَلا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كَانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (٣٤)

أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرَامِي وَأَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ (٣٥)

وَأُوحِيَ إِلَى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ (٣٦)

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ (٣٧)

 

29. "And O My people! I ask you for no wealth In return: My reward is from none but Allah. but I will not drive away (in contempt) those who believe: for Verily They are to meet their Lord, and ye I see are the ignorant ones!

30. "And O My people! who would help me against Allah if I drove them away? will ye not then take heed?

31. "I Tell you not that with me are the treasures of Allah, nor do I know what is hidden, nor claim I to be an angel. nor yet do I say, of those whom your eyes do despise that Allah will not grant them (all) that is good: Allah knoweth best what is In their souls: I should, if I did, indeed be a wrong-doer."

32. They said: "O Noah! Thou hast disputed with us, and (much) hast Thou prolonged the dispute with us: Now bring upon us what Thou threatenest us with, if Thou speakest the truth!?"

33. He said: "Truly, Allah will bring it on you if He wills,- and then, ye will not be able to frustrate it!

34. "Of no profit will be My counsel to you, much As I desire to give you (good) counsel, if it be that Allah willeth to leave you astray: He is your Lord! and to Him will ye return!"

35. or do They say, "He has forged it"? say: "If I had forged it, on me were My sin! and I am free of the sins of which ye are guilty!

36. it was revealed to Noah: "None of Thy people will believe except those who have believed already! so grieve no longer over their (evil) deeds.

37. "But construct an Ark under Our eyes and Our inspiration, and address me no (further) on behalf of those who are In sin: for They are about to be overwhelmed (in the Flood)."

 

29* (نوح ادامه داد كه) اى قوم من ! از شما در برابر اين دعوت ،اجرتى درخواست نمى كنم ، پاداش من تنها بر خداست و من كسانى را كه ايمان آورده اند )به خاطر خواست نابجاى شما) طرد نمى كنم ، (چرا كه) آنان پروردگارشان را ملاقاتخواهند كرد (و از من شكايت خواهند نمود)، ولى من شما را قوم جاهلى مى بينم .

30* (نوح در جواب تقاضاى طرد مؤ منانِ تهى دست وگمنام گفت :) اىمردم ! اگر من آنان را (از خود) برانم ، چه كسى مرا در برابر خدا يارى خواهد كرد؟چرا انديشه نمى كنيد؟

31* (نوح گفت :) من به شما نمى گويم كه گنجينه هاى الهى نزد من استو نه (مى گويم كه از پيش خود) غيب مى دانم و نمى گويم كه من فرشته ام و نمى گويم آنكسانى كه در پيشِ چشمِ شما خوارند، خداوند هرگز به آنان خيرى نخواهد رساند، (بلكه( خداوند به آنچه در دل آنهاست آگاه تر است .(اگر چيزى جز اين بگويم ،) قطعاً ازستمكاران خواهم بود.

32* (مخالفان ) گفتند: اى نوح ! تو واقعاً با ما جدال و جرّ و بحثزيادى نمودى ، (اكنون ديگر بس است ) اگر راست مى گويى ، آنچه را (از عذاب الهى ) كهبه ماوعده مى دهى بر سر ما بياور!؟

33* (نوح گفت :) همانا اگر خداوند اراده كند، آن را بر سر شما خواهد آورد و شما قدرتخنثى كردن (و مقاومت در برابر) آن را نخواهيد داشت .

34* و اگر خداوند بخواهد شما را (به خاطر عدم لياقت ) گمراه سازد، ) ديگر) نصيحت من به حال شما سودى نخواهد داشت ، هر چند بخواهم براى شماخيرخواهى كنم . او پروردگار شماست و (شما) بسوى او بازخواهيد گشت .

35* بلكه (مشركان ) مى گويند: او (نوح يا محمّد)، آن (سخنان ) رابر خداوند افترا بسته است . بگو: اگر من چيزى را به دروغ به خداوند نسبت داده ام ،پس كيفرش بر عهده ى خودم خواهد بود و من از جرم شما (كه گناهى را به من نسبت مىدهيد) بيزارم .

36* (واز جانب ما) به نوح وحى گرديد كه جز (همان ) كسانى كه )تاكنون ) ايمان آورده اند، (افراد ديگر) از قوم تو هرگز ايمان نمى آورند، پس ازكارهايى كه مى كنند غمگين مباش .

37* و (اكنون ) زير نظر ما و طبق دستور و الهام ما كشتى بساز ودرباره ى كسانى كه ستم كرده اند با من سخن مگوى كه آنان غرق شدنى هستند.

29. Mon peuple, Je ne vous demande pas de richesse en retour. Mon salaire n'incombe qu'à Allah. Je ne repousserai point ceux qui ont cru, ils auront à rencontrer leur Seigneur. mais Je vous trouve des gens ignorants.

30. Mon peuple, qui me secourra contre (la punition d') Allah Si Je les repousse? ne vous Souvenez-vous pas?

31. et Je ne vous Dis pas que Je détiens les trésors d'Allah, Je ne connais pas l'Inconnaissable, et Je ne Dis pas que Je suis un Ange; et Je ne Dis pas non plus aux gens, que vos yeux méprisent, qu'Allah ne leur accordera aucune faveur; Allah connaît mieux ce qu'il y a dans leurs âmes. [Si Je le leur disais], Je serais du nombre des injustes.

32. ils dirent: ‹ Noé, Tu as disputé avec nous et multiplié les discussions. Apporte-nous donc ce dont Tu nous menaces, Si Tu es du nombre des véridiques›.

33. il dit: ‹C'est Allah seul qui vous l'apportera - s'il veut - et vous ne saurez y échapper.

34. et Mon conseil ne vous profiterait pas, Au cas où Je voulais vous conseiller, et qu'Allah veuille vous égarer. il est votre Seigneur, et C'est vers Lui que vous serez ramenés›.

35. où bien ils disent: il l'a inventé? Dis: ‹Si Je l'ai inventé, que Mon crime retombe sur moi! et Je suis innocent de vos criminelles accusations›.

36. et il fut révélé à Noé: ‹De Ton peuple, il n'y aura plus de croyants que ceux qui ont déjà cru. ne t'afflige pas de ce qu'ils faisaient.

37. et construis l'arche sous nos yeux et d'après Notre révélation. et ne M'interpelle plus Au sujet des injustes, car ils vont être noyés›.

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آیات 20 تا 28 سوره مبارکه هود

گلبرگ دویست و بیست و چهارم

 أُولَئِكَ لَمْ يَكُونُوا مُعْجِزِينَ فِي الأرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ يُضَاعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ مَا كَانُوا يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوا يُبْصِرُونَ (٢٠)

أُولَئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ (٢١)

لا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الآخِرَةِ هُمُ الأخْسَرُونَ (٢٢)

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَأَخْبَتُوا إِلَى رَبِّهِمْ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (٢٣)

مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ كَالأعْمَى وَالأصَمِّ وَالْبَصِيرِ وَالسَّمِيعِ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلا أَفَلا تَذَكَّرُونَ (٢٤)

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ (٢٥)

أَنْ لا تَعْبُدُوا إِلا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ (٢٦)

فَقَالَ الْمَلأ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ مَا نَرَاكَ إِلا بَشَرًا مِثْلَنَا وَمَا نَرَاكَ اتَّبَعَكَ إِلا الَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِ وَمَا نَرَى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَاذِبِينَ (٢٧)

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَآتَانِي رَحْمَةً مِنْ عِنْدِهِ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنْتُمْ لَهَا كَارِهُونَ (٢٨)

20. They will In no way frustrate (his design) on earth, nor have They protectors besides Allah. their penalty will be doubled! They lost the power to hear, and They did not see!

21. They are the ones who have lost their own souls: and the (fancies) They invented have left them In the lurch!

22. without a doubt, these are the very ones who will lose Most In the Hereafter!

23. but those who believe and work righteousness, and humble themselves before their Lord,- They will be companions of the Gardens, to dwell therein for aye!

24. these two kinds (of men) may be compared to the blind and Deaf, and those who can see and Hear well. are They equal when compared? will ye not then take heed?

25. we sent Noah to His people (with a mission): "I have come to you with a Clear Warning:

26. "That ye serve none but Allah. Verily I do fear for you the penalty of a grievous Day."

27. but the Chiefs of the unbelievers among His people said: "We see (in) Thee nothing but a man like ourselves: nor do we see that any follow Thee but the meanest among us, In Judgment immature: nor do we see In you (all) any merit above us: In fact we thing ye are liars!"

28. He said: "O My people! see ye if (it be that) I have a Clear Sign from My Lord, and that He hath sent Mercy unto me from His own presence, but that the Mercy hath been obscured from your sight? shall we compel you to Accept it when ye are averse to it?

  20* آنها در زمين عاجز كننده نيستند (و نمى توانند بر مقدّرات شومىكه براى خود رقم زده اند، غلبه كرده و از خطر فرار كنند.) و در برابر خداوند هيچياورى ندارند. عذاب خدا نسبت به آنها مضاعف است . (چرا كه هم خود گمراه بودند و همديگران را با بستن راه خدا يا كج نشان دادن آن به گمراهى كشاندند)، آنان (از شدّتلجاجت و عناد،) توان شنيدن (حقّ) را ندارند و (آن را) نمى بينند.

21* آنها كسانى هستند كه (سرمايه ى وجود و عمر) خويش را از دستداده و از آنچه به دروغ مى ساختند (نيز) بازمانده اند.

22* به ناچار آنان در قيامت ، زيانكارترين افرادند.

23* همانا كسانى كه ايمان آورده وكارهاى شايسته انجام دهند ودربرابر پروردگارشان فروتن باشند، آنان اهل بهشتند و براى هميشه در آنجاخواهندماند.

24* مَثلِ دو گروه (كافران ومؤ منان ،) همچون«نابينا و ناشنوا»و«بينا و شنوا»است ، آيا اين دوگروه در مَثل يكسانند؟ پس چرا پند نمى گيريد؟

25* و همانا ما نوح را به سوى قومش فرستاديم ، (او به مردم گفت:)من براى شما هشدار دهنده ى روشنى هستم .

26* )دعوت من اين است ) كه جز خداوند را نپرستيد، كه همانا من ازعذاب روزى دردناك بر شما مى ترسم .

27* پس سران قومش كه كافر بودند گفتند: ما تو را جز انسانى مثلخودمان نمى بينيم و جز اراذل و اوباش كه ساده لوحند (و نسنجيده در نگاهِ اوّل يارتو گشته اند)، كس ديگرى را پيرو تو نمى يابيم ، و براى شما هيچ برترى بر خودمان نمىبينيم ، بلكه شما را دروغگومى پنداريم .

28* )نوح به قوم خود) گفت : آيا اگر ببينيد كه من بر دليل روشنى ازطرف پروردگارم باشم و او از نزد خودش ، رحمت (ويژه ى نبوّت ) را به من داده باشد كهبر شما مخفى مانده است ، (آيا باز هم سرپيچى مى كنيد؟) آيا شما را به پذيرش آنوادار كنيم ، در حالى كه نسبت به آن كراهت داريد؟

20. Ceux-là ne peuvent réduire (Allah) à l'impuissance sur terre! pas d'alliés pour eux en dehors d'Allah et leur châtiment sera doublé. ils étaient incapables d'entendre; ils ne voyaient pas non plus.

21. ce sont Ceux-là qui ont causé la perte de leurs propres âmes. et leurs inventions (idoles) se sont éloignées d'eux.

22. ce sont eux, infailliblement, qui dans l'au-delà seront les plus grands perdants.

23. certes ceux qui croient, font de bonnes oeuvres et s'humilient devant leur Seigneur, voilà les gens du Paradis où ils demeureront éternellement.

24. les deux groupes ressemblent, l'un à l'aveugle et Au sourd, l'autre à celui qui voit et qui entend. les deux sont-ils comparativement égaux? ne vous souvenez- vous pas?

25. nous avons déjà envoyé Noé à son peuple: ‹Je suis pour vous un avertisseur explicite

26. afin que vous n'adoriez qu'Allah. Je crains pour vous le châtiment d'un Jour douloureux›.

27. les notables de son peuple qui avaient mécru, dirent alors: ‹Nous ne voyons en Toi qu'un homme comme nous; et nous voyons que ce sont seulement les vils Parmi nous qui Te suivent sans réfléchir; et nous ne voyons en vous aucune supériorité sur nous. Plutٍt, nous pensons que vous êtes des menteurs›.

28. il dit: ‹ Mon peuple! que vous en semble? Si Je me conforme à une preuve de Mon Seigneur, Si une miséricorde, (prophétie) échappant à vos yeux, est venue à Moi de Sa part, devrons-nous vous l'imposer alors que vous la répugnez?

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آیات 13 تا 19 سوره مبارکه هود

گلبرگ دویست و بیست و سوم

 أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَيَاتٍ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (١٣)

فَإِنْ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَكُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّهِ وَأَنْ لا إِلَهَ إِلا هُوَ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ (١٤)

مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَالَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لا يُبْخَسُونَ (١٥)

أُولَئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ إِلا النَّارُ وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا فِيهَا وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (١٦)

أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ وَمِنْ قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى إِمَامًا وَرَحْمَةً أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الأحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ (١٧)

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أُولَئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَى رَبِّهِمْ وَيَقُولُ الأشْهَادُ هَؤُلاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى رَبِّهِمْ أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ (١٨)

الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُمْ بِالآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ (١٩)

13. or They may say, "He forged it," say, "Bring ye then ten suras forged, like unto it, and call (to your aid) whomsoever ye can, other than Allah.- if ye speak the truth!

14. "If then They (your false gods) answer not your (call), know ye that This Revelation is sent down (replete) with the knowledge of Allah, and that there is no god but He! will ye Even then submit (to Islam)?"

15. those who desire the life of the present and its glitter,- to them we shall pay (the price of) their deeds therein,- without diminution.

16. They are those for whom there is nothing In the Hereafter but the Fire: vain are the designs They frame therein, and of no effect and the deeds that They do!

17. can They be (like) those who Accept a Clear (sign) from their Lord, and whom a witness from Himself doth teach, As did the Book of Moses before it,- a guide and a mercy? They believe therein; but those of the Sects that reject it,- the Fire will be their promised meeting-place. be not then In doubt thereon: for it is the truth from Thy Lord: yet many among men do not believe!

18. who doth more wrong than those who invent a lie against Allah. They will be turned back to the presence of their Lord, and the witnesses will say, "These are the ones who lied against their Lord! Behold! the curse of Allah is on those who do wrong!-

19. "Those who would hinder (men) from the path of Allah and would seek In it something crooked: these were They who denied the Hereafter!"

 

13* يا اينكه مى گويند: (او) قرآن را از پيش خود بافته و ساخته است ! بگو: اگر راست مى گوييد، شما هم ده سوره مثل اين از پيشِخود ساخته ها، بياوريدو(براى اين كار) هر كس از غير خدا را كه مى خواهيد (نيز به كمك ) دعوت كنيد.

14* پس اگر از عُهده ى اجابت (درخواست ) شما برنيامدند، بدانيدآنچه كه نازل شده ، به علم خداست واينكه معبودى جز اونيست ، پس آيا (در اين صورت ( تسليم مى شويد؟!

15* كسانى كه زندگانى دنيا و زيبايى هاى آن را بخواهند، ما در هميندنيا (نتيجه ى ) اعمالشان را بطور كامل مى دهيم ، و در آن هيچ كم و كاستى نخواهدبود.

16* )امّا) آنان كسانى هستند كه در قيامت ، جز آتش چيزى ندارند وآنچه در دنيا ساخته اند بر باد رفته ، و اعمالى كه انجام مى دهند باطل و بى اثرخواهد بود.

17* آيا آن كس كه (همچون پيامبر اسلام ) دليل روشنى (مثل قرآن ) ازطرف پروردگارش دارد و بدنبال او شاهدى از اوست ، و پيش از او (نيز) كتاب موسى (كه ) رهبر و رحمت بوده است (بر آمدن او بشارت داده ، مانند كسى است كه اين خصوصيات رانداشته باشد؟)، آنان (كسانى كه حق جو هستند) به او ايمان مى آورند، و هر كس ازاحزاب (و گروه هاى مختلف ) كه به او كافر شود، وعدگاهش آتش است . پس ، از آن درترديد مباش (كه ) قطعاً آن (وحى ، كلامِ) حقّى است (كه ) ازپروردگارت (نازل شده (،اگر چه اكثر مردم ايمان نياورند.

18* و كيست ستمكارتر از آنكه بر خداوند دروغ مى بندد؟ آنان (درقيامت ) بر پروردگارشان عرضه مى شوند و شاهدان (آن روز انبيا و فرشتگان ) خواهندگفت : اينها همان كسانى هستند كه بر پروردگارشان دروغ بستند. بدانيد، لعنت خدا برستمگران باد.

19* كسانى كه (مردم را) از راه خدا باز مى دارند و مى كوشند تا آنرا كج جلوه دهند، در حالى كه آنها خودشان به آخرت كافرند.

13. où bien ils disent: ‹Il l'a forgé [le Coran]› - Dis: ‹Apportez donc dix Sourates semblables à ceci, forgées (par vous). et appelez qui vous pourrez (pour vous aider), hormis Allah, Si vous êtes véridiques›.

14. s'ils ne vous répondent pas, sachez alors que C'est par la science d'Allah qu'il est descendu, et qu'il n'y a de divinité que Lui. Etes-vous soumis(à lui)?

15. ceux qui veulent la vie présente avec Sa parure, nous les rétribuerons exactement selon leurs actions sur terre, sans que rien leur en soit diminué.

16. Ceux-là qui n'ont rien, dans l'au-delà, que le Feu. ceux qu'ils auront fait ici-bas sera un échec, et sera vain ce qu'ils auront oeuvré.

17. Est-ce que celui qui se fonde sur une preuve évidente (le Coran) venant de son Seigneur et récitée par un témoin [l'archange Gabriel] de Sa part, cependant qu'avant Lui [Muhammad] il y a le Livre de Moïse tenant lieu de guide et de miséricorde... [est meilleur ou bien celui qui ne se fonde sur aucune preuve valable?]: Ceux-là y croient; mais quiconque d'entre les factions n'y croit pas, aura le feu comme rendez-vous. ne sois donc pas en doute Au sujet de ceci (le Coran). Oui, C'est la vérité venant de Ton Seigneur; mais la plupart des gens n'y croient pas.

18. et quel pire injuste que celui qui forge un mensonge contre Allah? ceux- là seront présentés à leur Seigneur, et les témoins (les Anges) diront: ‹Voilà ceux qui ont menti contre leur Seigneur›. que la malédiction d'Allah (frappe) les injustes.

19. qui obstruent le sentier d'Allah (aux gens), cherchent à rendre tortueux et ne croient pas en l'au-delà.

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آیات 7 تا 12 سوره مبارکه هود

گلبرگ دویست و بیست و دوم

 

وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الأرْضِ إِلا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ (٦)

وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلا وَلَئِنْ قُلْتَ إِنَّكُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلا سِحْرٌ مُبِينٌ (٧)

وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ أَلا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (٨)

وَلَئِنْ أَذَقْنَا الإنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ (٩)

وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ (١٠)

إِلا الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ (١١)

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌ بَعْضَ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَضَائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ أَنْ يَقُولُوا لَوْلا أُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ جَاءَ مَعَهُ مَلَكٌ إِنَّمَا أَنْتَ نَذِيرٌ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ (١٢)

6. there is no moving creature on earth but its sustenance dependeth on Allah. He knoweth the time and place of its definite abode and its temporary deposit: all is In a Clear record.

7. He it is who created the heavens and the earth In six days - and His Throne was over the waters - that He might try you, which of you is best In conduct. but if Thou Wert to say to them, "Ye shall indeed be raised up after death", the unbelievers would be sure to say, "This is nothing but obvious sorcery!"

8. if we delay the penalty for them for a definite term, They are sure to say, "What keeps it back?" Ah! on the Day it (actually) reaches them, nothing will turn it away from them, and They will be completely encircled by that which They used to mock at!

9. if we give man a taste of Mercy from ourselves, and then withdraw it from him, Behold! He is In despair and (falls into) blasphemy.

10. but if we give Him a taste of (our) favours after adversity hath touched him, He is sure to say, "All evil has departed from me:" Behold! He falls into exultation and pride.

11. not so do those who Show patience and constancy, and work righteousness; for them is forgiveness (of sins) and a great reward.

12. Perchance Thou mayest (feel the inclination) to give up a part of what is revealed unto thee, and Thy heart feeleth straitened Lest They say, "Why is not a treasure sent down unto him, or why does not an angel come down with him?" but Thou art there only to warn! it is Allah that arrangeth all affairs!

 

6* و هيچ جنبنده اى در زمين نيست ، مگر آنكه روزى او بر خداست واو قرارگاه دائمى و جايگاه موقّت او را مى داند. همه در كتاب آشكارى ثبت است .

7* او كسى است كه آسمان ها و زمين را در شش روز (دوران ) آفريد وعرش (حكومت ) او بر آب قرار داشت ، تا شما را بيازمايد كه كدام يك نيكوكارتريد واگر بگويى كه شماپس از مرگ زنده خواهيد شد، همانا كفّار خواهند گفت : اين نيست مگرسحرى آشكار.

8* وهرگاه عذاب را تا مدّت محدودى از آنان به تاءخير بيندازيم ، (به مسخره ) مى گويند: چه عاملى جلوى عذاب ما را گرفت ؟ بدانيد روزى كه قهر وعذابما به سراغشان بيايد،از ايشان بازگشتى نيست و آنچه بدان مسخره مى كردند، آنان رافراخواهد گرفت .

9* واگر به انسان از جانب خود نعمتى بچشانيم ، سپس آن را از اوبازپس گيريم ، همانا او نوميد و ناسپاس خواهد بود.

10* و اگر پس از سختى و محنتى كه به انسان رسيده ، نعمتى به اوبچشانيم (چنان مغرور مى شود كه ) مى گويد: همانا گرفتارى ها از من دور شد (و ديگربهسراغم نخواهد آمد)، بى گمان او شادمان و فخرفروش است .

11* مگر كسانى كه (در سايه ى ايمان واقعى ،) اهل صبر وعمل صالحهستند، (نه با رفتن نعمت ماءيوس و نه با آمدن آن فخرفروشى نمى كنند.) براى آنانمغفرت وپاداشى بزرگ خواهد بود.

12* پس شايد تو (به خاطر عدم پذيرش مردم ، ابلاغِ) بعض از آنچه راكه به تو وحى مى شود واگذارى و (شايد) سينه ات به خاطر آن (حرفها) كه مى گويند: چراگنجى بر او نازل نشده ، يا فرشته اى با او نيامده ، تنگ شده باشد. (مبادا چنينباشد، كه ) تو فقط هشدار دهنده اى و خداوند بر هر چيزى ناظر و نگهبان است .

6. il n'y a point de bête sur terre dont la subsistance n'incombe à Allah qui connaît son gîte et son dépٍt; Tout est dans un Livre explicite.

7. et C'est Lui qui a créé les cieux et la terre en six jours, - alors que son Trٍne était sur l'eau, - afin d'éprouver lequel de vous agirait le mieux. et Si Tu Dis: ‹Vous serez ressuscités après la mort›, ceux qui ne croient pas diront: ‹Ce n'est là qu'une magie évidente›.

8. et Si nous retardons pour eux le châtiment jusqu'à une période fixée, ils diront: ‹Qu'est-ce qui le retient? - mais le Jour où cela viendra, il ne sera pas détourné d'eux; et ce dont ils se moquaient les enveloppera.

9. et Si nous faisons goûter à l'homme une grâce de Notre part, et qu'ensuite nous la Lui arrachons, le voilà désespéré et ingrat.

10. et Si nous Lui faisons goûter le bonheur, après qu'un Malheur l'ait touché, il dira: ‹Les maux se sont éloignés de moi›, et le voilà qui exulte, plein de gloriole.

11. sauf ceux qui sont endurants et font de bonnes oeuvres. Ceux-là obtiendront pardon et une grosse récompense.

12. il se peut que Tu négliges une partie de ce qui t'est révélé, et que Ta poitrine s'en sente compressée; parce qu'ils disent: ‹Que n'a-t-on fait descendre sur Lui un trésor?› ou bien: ‹Que n'est-il venu un Ange en Sa compagnie?› - Tu n'es qu'un avertisseur. et Allah est le protecteur de toute chose.

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

مفاهیم جزء یازدهم قرآن کریم

خلاصه مفاهيم و تفسير جزء یازدهم از قرآن كريم

 

زكات عامل پاكى فرد و جامعه!

در ايـن جا به يكى از احكام مهم اسلامى يعنى مساله زكات اشاره شده است و به عنوان يك قانون كـلـى به پيامبر(ص) دستور مى دهد كه ((از اموال آنهاصدقه يعنى زكات بگير)). دسـتـور ((خـذ)) (بـگير) دليل روشنى است كه رئيس حكومت اسلامى مى تواندزكات را از مردم بگيرد, نه اين كه منتظر بماند كه اگر مايل بودند خودشان بپردازند واگر نبودند نه !. سـپس به دو قسمت از فلسفه اخلاق و روانى و اجتماعى زكات اشاره كرده، مى فرمايد: ((تو با اين كار آنها را پاك مى كنى و نمو مى دهى )). آنها را از رذائل اخلاقى , از دنياپرستى و بخل پاك مى كنى و نهال نوع دوستى و سخاوت و توجه به حقوق ديگران را در آنها پرورش مى دهى . از ايـن گـذشـتـه , مفاسد و آلودگيهايى كه در جامعه به خاطر فقر و فاصله طبقاتى و محروميت گـروهـى از جامعه به وجود مى آيد با انجام اين فريضه الهى بر مى چينى ,و صحنه اجتماع را از اين آلودگيها پاك مى سازى .

 

مساله عرض اعمال!

در مـيـان پيروان مكتب اهل بيت (ع ) با توجه به اخبار فراوانى كه از امامان رسيده عقيده معروف و مشهور بر اين است كه پيامبر(ص ) و امامان (ع ) از اعمال همه امت آگاه مى شوند, يعنى خداوند از طرق خاصى اعمال امت را بر آنها عرضه مى دارد. مـسـالـه عـرض اعمال اثر تربيتى فوق العاده اى در معتقدان به آن دارد, زيراهنگامى كه من بدانم علاوه بر خدا كه همه جا با من است پيامبر(ص ) و پيشوايان محبوب من همه روز يا همه هفته از هر عملى كه انجام مى دهم ,اعم از خوب و بددر هر نقطه و هر مكان آگاه مى شوند, بدون شك بيشتر رعايت مى كنم و مراقب اعمال خود خواهم بود.

 

 

يك تجارت بى نظير !

در اين قسمت مقام والاى مجاهدان با ايمان , با ذكر مثال جالبى , بيان شده است. در ايـن مـثال خداوند خود را خريدار و مؤمنان را فروشنده معرفى كرده , ومى گويد: ((خداوند از مـؤمنان جانها و اموالشان را خريدارى مى كند, و در برابر اين متاع , بهشت را به آنان مى دهد)).  در اين جا مؤمنان را كه فروشندگان جان و مال به خدا هستند با نه صفت بارز معرفى مى كند:

1ـ ((آنها توبه كارانند)) و دل و جان خود را به وسيله آب توبه ازآلودگى گناه شستشو مى دهند.

2ـ ((آنـهـا عبادت كارانند)) و در پرتو راز و نياز با خدا و پرستش ذات پاك او خودسازى مى كنند)).

3ـ ((آنها (در برابر نعمتهاى مادى و معنوى پروردگار) سپاس مى گويند))..

4ـ ((آنها از يك كانون عبادت و پرستش به كانون ديگرى رفت و آمد دارند)).

5ـ ((آنها كه در برابر عظمت خدا ركوع مى كنند)).

6ـ ((آنها كه سر بر آستانش مى سايند و سجده مى آورند)).

7ـ ((آنها كه مردم را به نيكيها دعوت مى كنند)) .

8ـ ((آنـهـا كـه (تـنها به وظيفه دعوت به نيكى قناعت نمى كنند) بلكه با هرگونه فساد و منكرى مى جنگند)).

9ـ ((و آنـهـا كـه (پـس از اداى رسالت امر به معروف و نهى از منكر, به آخرين ومهمترين وظيفه اجـتـماعى خود يعنى) حفظ حدود الهى , و اجراى قوانين او, و اقامه حق و عدالت قيام مى كنند)).

 

 

با صادقان باشيد!

 ((صـادقـيـن )) آنـهـايـى هـسـتند كه تعهدات خود را در برابر ايمان به پروردگار به خوبى انجام مى دهند, نه ترديدى به خود راه مى دهند, نه عقب نشينى مى كنند, نه از انبوه مشكلات مى هراسند بلكه با انواع فداكاريها, صدق ايمان خود را ثابت مى كنند. شك نيست كه اين صفات مراتبى دارد كه بعضى مانند امامان معصوم (ع ) درقله آن قرار گرفته اند و بعضى ديگر در مرحله پايينتر.

 

 

مشكلات مجاهدان بى پاداش نمى ماند!

اين وظيفه همه مسلمانان در تمام قرون و اعصار است كه رهبران خويش راهمچون جان خويش , بلكه بيشتر گرامى دارند و در حفظ آنان بكوشند و آنها را دربرابر حوادث سخت تنها نگذارند, چرا كه خطر براى آنها خطر براى امت است .

به پاداشهاى مجاهدان كه در برابر هرگونه مشكلى در راه جهادنصيبشان مى شود, اشاره شده و روى هـفـت قـسـمـت از اين مشكلات و پاداش آن انگشت مى گذارد و مى گويد: ((اين بـه خـاطر آن است كه هيچ گونه تشنگى به آنهانمى رسد)) ((و هيچ رنج و خستگى پيدا نمى كنند)) ((و هـيچ گرسنگى در راه خدا دامن آنها را نمى گيرد)) ((و در هيچ نـقـطـه خطرناك و ميدان پرمخاطره اى كه موجب خشم و ناراحتى كفار است قرار نمى گيرند))  ((و هيچ ضربه اى از دشمن بر آنها وارد نمى شود)) ((مگر اين كه در ارتباط با آن , عمل صالحى براى آنها ثبت مى شود)) و مـسـلـمـا پـاداش يـك بـه يك آنها را از خداوند بزرگ دريافت خواهند داشت ,((زيرا خدا پاداش نيكوكاران را هيچ گاه ضايع نمى كند)).

 

 

جهاد با جهل و جهاد با دشمن!

گرچه جهاد بسيار پراهميت است و تخلف از آن ننگ و گناه , ولى در مـواردى كـه ضرورتى ايجاب نمى كند كه همه مؤمنان در ميدان جهاد شركت كنند, مخصوصا در مواقعى كه پيامبر(ص )شخصا در مدينه باقى مانده نبايد همه به جهاد بروند بلكه لازم است هر جـمـعـيـتـى ازمـسـلـمـانـان بـه دو گروه تقسيم شوند گروهى فريضه جهاد را انجام دهند, و گـروه ديـگرى در مدينه بمانند و معارف و احكام اسلام را بياموزند همان گونه كه مى فرمايد: (شـايـسـتـه نـيـسـت مؤمنان همگى به سوى ميدان جهاد كوچ كنند چرا از هرگروهى از آنان , طـايـفـه اى كوچ نمى كند (و طايفه اى در مدينه بماند) تا در دين ومعارف و احكام اسلام آگاهى يابند))  ((و بـه هـنگامى كه ياران مجاهدشان از ميدان بازگشتند احكام و فرمانهاى الهى را به آنها تعليم دهند و از مخالفت آن انذارشان نمايند)).

 

 

تاثير آيات قرآن بر دلهاى آماده و آلوده!

تنها وجود برنامه ها وتعليمات حياتبخش براى سـعـادت يـك فـرد, يا يك گروه كافى نيست , بلكه آمادگى زمينه ها نيز بايد به عنوان يك شرط اساسى مورد توجه قرار گيرد. آيـات قـرآن مانند دانه هاى حياتبخش باران است ; كه مى دانيم ((در باغ , سبزه رويد و در شوره زار, خس !)). سخن را در باره منافقان ادامه مى دهد, وآنها را مورد سرزنش و اندرز قـرار داده مـى گـويـد: ((آيـا آنـهـا نـمـى بـينند كه در هر سال ,يك يا دو بار, مورد آزمايش قرار مى گيرند)) !  و عـجـب ايـن كه با اين همه آزمايشهاى پى درپى ((از راه خلاف باز نمى ايستندو توبه نمى كنند و متذكر نمى شوند)) .

 

 

خداشناسى و معاد!

نـخـسـت مـى گـويد: ((پروردگار شما همان خداوندى است كه آسمانها و زمين رادر شش روز (دوران ) آفريد)) . ((سـپس بر تخت قدرت قرار گرفت , و به تدبير كار جهان پرداخت )). پس از آن كه روشن شد خالق و آفريدگار ((اللّه )) است و زمام اداره جهان هستى به دست اوست و تـدبـيـر هـمه امور به فرمان او مى باشد معلوم است كه بتها اين موجودات بى جان و عاجز و ناتوان هـيچ گونه نقشى در سرنوشت انسانها نمى توانندداشته باشند لذا در جمله بعد مى فرمايد: ((هيچ شفاعت كننده اى جز به اذن و فرمان او وجود ندارد. آرى ! ((ايـن چـنـيـن است ((اللّه )) پروردگار شما, او را پرستش كنيد)) نه غير او ((آيا با اين دليل روشن متذكر نمى شويد؟)).

سـپس سخن از معاد مى گويد و در جمله هاى كوتاهى هم اصل اين مساله و هم دليل و هم هدف آن را بيان مى دارد. نخست مى گويد: ((بازگشت همه شما به سوى خداست )). سپس روى اين مساله مهم تاكيد كرده , اضافه مى كند: ((اين وعده قطعى خداوند است )).

 

بهشتيان و دوزخيان!

نـخـسـت مـى فرمايد: ((كسانى كه اميد لقاى ما را ندارند و به رستاخيز معتقدنيستند و به همين دليل تنها به زندگى دنيا خشنودند و به آن اطمينان مى كنند )) ((و هـمـچـنين آنها كه از آيات ما غافلند و در آنها انديشه نمى كنند)) تا قلبى بيدارو دلى مملو از احساس مسؤوليت پيدا كنند ((ايـن هـر دو گـروه جايگاهشان آتش است , به خاطر اعمالى كه انجام مى دهند)). در حـقيقت نتيجه مستقيم عدم ايمان به معاد همان دلبستگى به اين زندگى محدود و مقامهاى مادى و اطمينان و اتكا به آن است .

سـپـس اشـاره بـه حـال گـروه ديـگرى مى كند كه نقطه مقابل اين دو گروه مى باشند, مـى گـويد: ((كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند, خداوند به كمك ايمانشان آنها را هدايت مى كند)). ايـن نـور هـدايـت الـهى كه از نور ايمانشان سرچمشه مى گيرد, تمام افق زندگانى آنها را روشن مى سازد, در پرتو اين نور آن چنان روشن بينى پيدا مى كنند كه جار وجنجالهاى مكتبهاى مادى , و وسـوسـه هاى شيطانى , و زرق و برقهاى گناه , و زر وزور, فكر آنها را نمى دزدد, و از راه به بيراهه گام نمى نهند. اين حال دنياى آنان و در جهان ديگر خداوند قصرهايى به آنها مى بخشد كه ((از زير آنها در باغهاى بهشت نهرها جارى است )).

 

 

انسانهاى خودرو!

نـخـسـت مـى گـويـد: ((اگـر خداوند مجازات مردم بدكار را سريعا و در اين جهان انجام دهد و هـمـان گـونـه كه آنها در به دست آوردن نعمت و خير و نيكى عجله دارند, درمجازاتشان تعجيل كـنـد, عـمـر هـمـگـى به پايان مى رسد و اثرى از آنها باقى نمى ماند)). ولى از آنجا كه لطف خداوند همه بندگان حتى بدكاران و كافران و مشركان رانيز شامل مى شود, در مجازاتشان عجله به خرج نمى دهد, شايد بيدار شوند و توبه كنند, و از بيراهه به راه باز گردند. آنگاه اشاره به وجود نور توحيد در فطرت و عمق روح آدمى كرده ,مى گويد: ((هنگامى كه بـه انـسان زيانى مى رسد, و دستش از همه جا كوتاه مى شود,دست به سوى ما دراز مى كند و ما را (در هـمـه حـال ) در حـالى كه به پهلو خوابيده يانشسته يا ايستاده است مى خواند)). آرى ! خـاصـيت مشكلات و حوادث دردناك , كنار رفتن حجابها از روى فطرت پاك آدمى است , و براى مدتى , هرچند كوتاه درخشش اين نور توحيدى آشكار مى گردد.

 

 

دورنماى زندگى دنيا!

 ((مـثـل زنـدگـى دنيا همانند آبى است كه از آسمان نازل كرده ايم )). اين دانه هاى حياتبخش باران بر سرزمينهاى آماده مى ريزند, ((و به وسيله آن گياهان گوناگونى كه بعضى قابل استفاده براى انسانها, و بعضى براى حيوانات است , مى رويند)) اين گياهان علاوه بر خاصيتهاى غذايى كه براى موجودات زنده دارند سطح زمين را مى پوشانند و آن را زيـنـت مـى بـخـشند, تا آنجا كه ((زمين بهترين زيبايى خود رادر پرتو آن پيدا كرده و تزيين مى شود)). در ايـن هـنـگـام شـكوفه ها, شاخساران را زينت داده و گلها مى خندند, دانه هاى غذايى و ميوه ها كـم كم خود را نشان مى دهند, و صحنه پرجوشى را از حيات و زندگى به تمام معنى كلمه مجسم مـى كنند, كه دلها را پر از اميد و چشمها را پر از شادى وسرور مى سازند, آن چنان كه ((اهل زمين مـطـمـئن مـى شـونـد, كـه مى توانند از مواهب اين گياهان بهره گيرند)) هم از ميوه ها و هم از دانه هاى حيات بخششان. ((اما ناگهان فرمان ما فرا مى رسد (سرماى سخت و يا تگرگ شديد و يا طوفان درهم كوبنده اى بر آنـهـا مسلط مى گردد) و آنها را چنان درو مى كنيم كه گويا هرگزنبوده ند)) !. بـا يـك جـمـله كوتاه اشاره به نقطه مقابل اين گونه زندگى شده و مى فرمايد: ((خداوند به دارالسلام , خانه صلح و سلامت و امنيت دعوت مى كند. بـه آنـجا كه نه از اين كشمكشهاى غارتگران دنياى مادى خبرى است , و نه ازمزاحمتهاى احمقانه ثروت اندوزان از خدا بى خبر, و نه جنگ و خونريزى و استعمارو استثمار.

 

 

روسفيدان و روسياهان !

نـخـسـت مـى گويد: ((كسانى كه كار نيك انجام دهند پاداش نيك و زياده بر آن دارند)). سـپس اضافه مى كند: نيكوكاران در آن روز چهره هاى درخشانى دارند ((وتاريكى و ذلت , صورت آنها را نمى پوشاند))

در ايـن جا سـخـن از دوزخيان به ميان مى آيد كه در نقطه مقابل گروه اولند مى گويد: ((كـسـانـى كـه مـرتـكب گناهان مى شوند جزاى بدى به مقدار عملشان دارند)). در اينجا سخنى از ((زياده )) در كار نيست , چرا كه در پاداش , ((زياده )) فضل ورحمت است اما در كيفر, عدالت ايجاب مى كند كه ذره اى بيش از گناه نباشد. ولـى آنـهـا بـه عـكـس گـروه اول چـهره هايى تاريك دارند ((و ذلت , صورت آنها رامى پوشاند)) و اين خاصيت و اثر عمل است كه از درون جان انسان به بيرون منعكس مى گردد.

 

 

عظمت و حقانيت دعوت قرآن!

بـه ذكر دليل بر اصالت قرآن و وحى آسمانى بودنش پرداخته شده , مى گويد:((ولى اين قرآن كتب آسمانى پيش از خود را تصديق مى كند)). يـعـنى تمام بشارات و نشانه هاى حقانيتى كه در كتب آسمانى پيشين آمده برقرآن و آورنده قرآن كاملا منطبق است و اين خود ثابت مى كند كه تهمت و افترا برخدا نيست و واقعيت دارد. سـپـس دلـيـل ديگرى بر اصالت اين وحى آسمانى ذكر كرده , مى گويد:

((و اين قرآن شرح كتب اصـيـل انـبـيـا پيشين و بيان احكام اساسى و عقائد اصولى آنها است و به همين دليل شكى در آن نيست كه از طرف پروردگار عالميان است )).

 

 

درمجازات الهى ترديد نكنيد !

نـخـسـت مى گويد: مجرمان و مشركان از روى تعجب و استفهام ((از تو سؤال مى كنند كه آيا اين وعده مجازات الهى در اين جهان و جهان ديگر حق است )). خـداونـد بـه پـيامبرش دستور مى دهد كه در برابر اين سؤال با تاكيد هر چه بيشتر ((بگو: آرى ! به پـرورگـارم سوگند اين يك واقعيت است )) و هيچ شك و ترديدى در آن نيست و اگـر فـكـر مـى كنيد, مى توانيد از چنگال مجازات الهى فرار كنيد اشتباه بزرگى كرده ايد, زيرا ((هـرگـز شـما نمى توانيد (از آن جلوگيرى كنيد و) او را با قدرت خودناتوان سازيد)). روى عـظمت اين مجازات مخصوصا در قيامت تكيه كرده , مى گويد: آن چنان عـذاب الـهى وحشتناك و هول انگيز است كه ((اگر هر يك ازستمكاران مالك تمام ثروتهاى روى زمـيـن بـاشـنـد, حـاضرند همه آن را بدهند)) تا ازاين كيفر سخت رهايى يابند. در واقـع آنـهـا حاضرند بزرگترين رشوه اى را كه مى توان تصور كرد, براى رهايى از چنگال عذاب الهى بدهندتا سر سوزنى از مجازاتشان كاسته شود, اما كسى از آنهانمى پذيرد.

 

 

قرآن رحمت بزرگ الهى !

در اين قسمت سخن از قرآن به ميان آمده نخست به عـنـوان يك پيام همگانى و جهانى , تمام انسانها رامخاطب ساخته مى گويد: ((اى مردم ! از سوى پروردگارتان , موعظه و اندرزى براى شما آمده )):

((و كلامى كه مايه شفا بيمارى دلهاست )).

((و چيزى كه مايه هدايت و راهنمايى است )).

((و رحمت براى مؤمنان است )).

در واقع آيه فوق چهار مرحله از مراحل تربيت و تكامل انسان را در سايه قرآن شرح مى دهد:

مرحله اول : مرحله ((موعظه و اندرز)) است .

مرحله دوم : پاكسازى روح انسان از انواع رذائل اخلاقى است .

مرحله سوم : مرحله هدايت است كه پس از پاكسازى انجام مى گيرد.

و مـرحـله پنجم : مرحله اى است كه انسان لياقت آن را پيدا كرده است كه مشمول رحمت و نعمت پروردگار شود.

 

 

آرامش روح در سايه ايمان !

حال مؤمنان مخلص و مجاهد و پرهيزكار بيان گرديده , آيه مـى گويد: ((آگاه باشيد كه اولياى خدا نه ترسى برآنان است و نه غمى دارند)). مـنـظور غمهاى مادى و ترسهاى دنيوى است , وگرنه دوستان خدا وجودشان از خوف او مالامال است , ترس از عدم انجام وظايف و مسؤوليتها, و اندوه بر آنچه از موفقيتها از آنان فوت شده , كه اين ترس و اندوه جنبه معنوى دارد و مايه تكامل وجود انسان و ترقى اوست به عكس ترس و اندوه هاى مادى كه مايه انحطاط و تنزل است .

 

 

ايمان اجبارى بيهوده است !

ايمان اضطرارى به هيچ دردى نمى خورد, به همين جهت مـى گـويد: ((اگر ايمان اضطرارى و اجبارى به درد مى خورد) وپروردگار تو اراده مى كرد همه مردم روى زمين ايمان مى آوردند)).  اصـولا ديـن و ايـمـان چـيزى است كه از درون جان بر مى خيزد, نه از برون وبه وسيله شمشير, و مخصوصا پيامبر(ص ) را از اكراه و اجبار كردن مردم براى اسلام برحذر مى دارد. در عين حال در اين آيه اين حقيقت را يادآور مى شود: درست است كه انسانها مختار و آزادند امـا ((هـيـچ كـس نمى تواند ايمان بياورد, جز به فرمان خدا)) و توفيق و يارى و هدايت او (. و لـذا آنـهـا كـه در مسير جهل و عدم تعقل گام بگذارند و حاضر به استفاده ازسرمايه فكر و خرد خويش نباشند ((خداوند رجس و پليدى را بر آنها مى نهد))آن چنان كه موفق به ايمان نخواهند شد (ويجعل الرجس على الذين لا يعقلون ).