آیات 91 تا 99 سوره مبارکه حجر و آیات 1 تا 6 سوره مبارکه نحل

گلبرگ دویست و شصت و هفتم

 

 

الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ (٩١)

فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ (٩٢)

عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ (٩٣)

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ (٩٤)

إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ (٩٥)

الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (٩٦)

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ (٩٧)

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ (٩٨)

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ (٩٩)

۞بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ۞

أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ (١)

يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لا إِلَهَ إِلا أَنَا فَاتَّقُونِ (٢)

خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ بِالْحَقِّ تَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ (٣)

خَلَقَ الإنْسَانَ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ (٤)

وَالأنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيهَا دِفْءٌ وَمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ (٥)

وَلَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ (٦)

 

91. (so also on such) As have made Qur'an into shreds (as They please).

92. Therefore, by the Lord, we will, of a surety, call them to account,

93. for all their deeds.

94. Therefore Expound openly what Thou art commanded, and turn away from those who join false gods with Allah.

95. for sufficient are we unto Thee against those who scoff,-

96. those who adopt, with Allah, another god: but soon will They come to know.

97. we do indeed know How Thy heart is distressed at what They say.

98. but celebrate the praises of Thy Lord, and be of those who prostrate themselves In adoration.

99. and serve Thy Lord until there come unto Thee the Hour that is Certain.

Starting of Al Nahl Surah

In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.

1. (Inevitable) cometh (to pass) the command of Allah. seek ye then to hasten it: glory to him, and far is He above having the partners They ascribe Him!

2. He doth send down His angels with inspiration of His command, to such of His servants As He pleaseth, (Saying): "Warn (man) that there is no god but I: so do your duty unto Me."

3. He has created the heavens and the earth for just ends: far is He above having the partners They ascribe to Him!

4. He has created man from a sperm-drop; and behold This same (man) becomes an open disputer!

5. and cattle He has created for you (men): from them ye derive warmth, and numerous benefits, and of their (meat) ye eat.

6. and ye have a sense of pride and beauty In them As ye drive them home In the evening, and As ye lead them forth to pasture In the morning.

 

91*آنها که قرآن را پاره کردند- به سحر و شعر و کهانت و افسانه های پیشینیان نسبت دادند-،

92* به پروردگارت سوگند که همگیشان را بازخواست میکنیم.

93* از آنچه میکردند.

94* پس آنچه را بدان فرمان یافتی آشکار کن و از مشرکان روی بگردان

95* که ما تو را از استهزا کنندگان کفایت کردیم.

96* آنان که با خدای یکتا خدایی دیگر گیرند، پس زودا که [سرانجام گمراهی و کیفر خویش] بدانند.

97* و هر آینه ما می دانیم که سینه ات بدانچه میگویند تنگ میگردد.

98* پس پروردگارت را با سپاس و ستایش به پاکی یاد کن و از سجده کنندگان باش.

99* و پروردگارت را پرستش کن تا آنگاه که تو را مرگ فرا رسد.

به نام خداوند بخشنده مهربان

1* فرمان خدا- به عذاب مشرکان و کافران با غلبه اسلام – آمد، پس آن را به شتاب مخواهید. او پاک و برتر است از آنچه [با او] شریک میسازند.

2* فرشتگان را با روح – فرشته بزرگواری که همراه وحی است – به خواست و فرمان خویش بر هرکس از بندگانش که بخواهد فرو میفرستد که [مردم را] بیم دهید که خدایی جز من نیست، پس، از من پروا داشته باشید.

3* آسمانها و زمین را به حق آفرید، او بر تر است از آنچه [باوی] شریک میسازند.

4* آدمی را از نطفه ای بیافرید و آنگاه او ستیزه گری آشکار است.

5* و چارپایان –گوسفند و گاو و شتر و مانند اینها – را آفرید که در آنها برای شما گرمی –پوشش گرم- و سودهاست و از [شیر و گوشت] آنها می خورید.

6* و شما را در آنها شبانگاه که از چراگاه باز می آرید و بامدادان که به چراگاه می برید نشانی از آرایش و شکوه است.

 

91. ceux qui ont fait du Coran des fractions diverses, (pour créer des doutes).

92. par Ton Seigneur! nous les interrogerons tous

93. sur ce qu'ils oeuvraient.

94. expose donc clairement ce qu'on t'a commandé et détourne- Toi des Associateurs.

95. nous t'avons effectivement défendu vis-à-vis des railleurs.

96. ceux qui associent à Allah une autre divinité. mais ils sauront bientٍt.

97. et nous savons certes que Ta poitrine se serre, à cause de ce qu'ils disent.

98. glorifie donc Ton Seigneur par Sa Louange et sois de ceux qui se prosternent;

99. et adore Ton Seigneur jusqu'à ce que Te vienne la certitude (la mort).

Au nom d'Allah, le Tout Miséricordieux, le Très Miséricordieux.

1. l'ordre d'Allah arrive. ne le hâtez donc pas. Gloire à Lui! il est au-dessus de ce qu'on Lui associe.

2. il fait descendre, par son Ordre, les anges, avec la révélation, sur qui il veut Parmi ses serviteurs: ‹Avertissez qu'il n'est d'autre divinité que Moi. Craignez- Moi donc›.

3. il a créé les cieux et la terre avec juste raison. il transcende ce qu'on [Lui] associe.

4. il a créé l'homme d'une goutte de sperme; et voilà que l'homme devient un disputeur déclaré.

5. et les bestiaux, il les a créés pour vous; vous en retirez des [vêtements] chauds Ainsi que d'autres profits. et vous en mangez aussi.

6. ils vous paraissent beaux quand vous les ramenez, le soir, et aussi le matin quand vous les lâchez pour le pâturage.

             

 

ادامه نوشته

آیات 71 تا 90 سوره مبارکه حجر

گلبرگ دویست و شصت و ششم

قَالَ هَؤُلاءِ بَنَاتِي إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ (٧١)

لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ (٧٢)

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ (٧٣)

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ (٧٤)

إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ (٧٥)

وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ (٧٦)

إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ (٧٧)

وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الأيْكَةِ لَظَالِمِينَ (٧٨)

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُبِينٍ (٧٩)

وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ (٨٠)

وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ (٨١)

وَكَانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا آمِنِينَ (٨٢)

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ (٨٣)

فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ (٨٤)

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلا بِالْحَقِّ وَإِنَّ السَّاعَةَ لآتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ (٨٥)

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلاَّقُ الْعَلِيمُ (٨٦)

وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ (٨٧)

لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ وَلا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ (٨٨)

وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ (٨٩)

كَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ (٩٠)

71. He said: "There are My daughters (to marry), if ye must act (so)."

72. Verily, by Thy life (o Prophet), In their wild intoxication, They wander In distraction, to and fro.

73. but the (mighty) Blast overtook them before morning,

74. and we turned (the cities) upside down, and rained down on them brimstones hard As baked clay.

75. Behold! In This are Signs for those who by tokens do understand.

76. and the (cities were) right on the high-road.

77. Behold! In This is a Sign for those who believed.

78. and the companions of the Wood were also wrong-doers;

79. so we exacted retribution from them. They were both on an open highway, plain to see.

80. the companions of the Rocky Tract also rejected the apostles:

81. we sent them Our Sings, but They persisted In turning away from them.

82. out of the mountains did They hew (their) edifices, (feeling themselves) secure.

83. but the (mighty) Blast seized them of a morning,

84. and of no avail to them was all that They did (with such art and care)!

85. we created not the heavens, the earth, and all between them, but for just ends. and the Hour is surely coming (When This will be manifest). so overlook (any human faults) with gracious Forgiveness.

86. for Verily it is Thy Lord who is the Master-Creator, knowing all things.

87. and we have bestowed upon Thee the seven Oft-repeated (verses) and the Grand Qur'an.

88. Strain not Thine eyes. (Wistfully) at what we have bestowed on certain classes of them, nor grieve over them: but lower Thy wing (in gentleness) to the believers.

89. and say: "I am indeed He that warneth openly and without ambiguity,"-

90. (of just such wrath) As we sent down on those who divided (Scripture into arbitrary parts),-

 

71* گفت : اینان دختران من اند – میتوانید با آنان ازدواج کنید – اگر میخواهید کاری بکنید – یعنی اگر قصد زناشویی دارید.-

72* به جان توسوگند که آنها در مستی و گمراهی خویش سرگشته و کوردل بودند.

73* پس هنگام بر آمدن آفتاب بانگ هولناک عذاب آنان را فرو گرفت.

74* آنگاه آن شهر را زیر و رو کردیم و بر آنها سنگهایی از سجیل –سنگ گل، کلوخی از سنگ و گل – باریدیم.

75* هر آینه در این [داستان] هوشمندان را نشانه ها و عبرتهاست .

76* و آن شهر – سدوم- هنوز بر سر راهی است که بر جای مانده است – کاروانیان در آن رفت و آمد دارند.-

77* و براستی مومنان را در آن نشانه ای و عبرتی است .

78* و همانا مردم ایکه – قوم شعیب – ستمکار بودند.

79* پس ، از آنان انتقام گرفتیم و هر آینه آن دو شهر – شهر لوط و شهر شعیب- بر رهگذری آشکار و هویداست .

80* و همانا مردم حجر – ثمود ، قوم صالح- فرستادگان را دروغگو شمردند.

81* و نشانه های خود را به آنان دادیم پس از آنان رویگردان شدند.

82* و از کوهها خانه ها می تراشیدند که ایمن و بی بیم باشند.

83* پس بانگ هولناک عذاب هنگامی که به بامداد رسیدند آنان را فرو گرفت .

84* و آنچه به دست می آوردند هیچ سودشان نداشت – عذاب را از آنان باز نداشت .-

85* و ما آسمان و زمین و آنچه را که میان آنهاست جز براستی و درستی نیافریدیم ، و قیامت هر آینه آینده است ، پس درگذر ، در گذشتن نیکو.

86* همانا پروردگار تو هموست آفریدگار دانا.

87* و براستی تو را «سبع المثانی» و قرآن بزرگ [قدر] دادیم .

88* چشمان خویش را به آنچه گروههایی از آنان – کافران- را بدان برخورداری دادیم مگشای – به دنیا داران منگر-، و بر آنان اندوه مخور [که چرا ایمان نمی آورند.] و بال خویش برای مومنان فرو دار – مومنان را فروتن باش ، یا با ایشان به نرمی و مدارا زندگانی کن.-

89* و بگو : همانا من بیم دهنده آشکارم [به عذابی که بر شما فرود آید ].

90* آن سان که [عذابی] بر بخش کنندگان فرو فرستادیم.

 

71. il dit: ‹Voici Mes filles, Si vous voulez faire [quelque chose]!›

72. par Ta vie! ils se confondaient dans leur délire.

73. Alors, Au lever du soleil le Cri (la catastrophe) les saisit.

74. et nous renversâmes [la ville] de fond en comble et fîmes pleuvoir sur eux des pierres d'argile dure.

75. voilà vraiment des preuves, pour ceux qui savent observer!

76. elle [cette ville] se trouvait sur un chemin connu de tous.

77. voilà vraiment une exhortation pour les croyants!

78. et les habitants d'al-Aïka étaient [aussi] des injustes.

79. nous nous sommes donc vengés d'eux. et ces deux [cités], vraiment, sont sur une route bien évidente [que vous connaissez].

80. Certes, les gens d'al-Hijr ont traité de menteurs les messagers.

81. nous leur avons montré nos miracles, mais ils s'en étaient détournés.

82. et ils taillaient des maisons dans leur montagnes, vivant en sécurité.

83. puis, Au matin, le Cri les saisit.

84. ce qu'ils avaient acquis ne leur a donc point profité.

85. et nous n'avons créé les cieux et la terre, et ce qui est entre eux, que pour une juste raison. et l'Heure [sans aucun doute] arrivera! Pardonne-[leur] donc d'un beau pardon.

86. Ton Seigneur, C'est Lui vraiment le grand Créateur, l'Omniscient.

87. nous t'avons certes donné ‹Les sept versets que l'on répété›, Ainsi que le Coran Sublime.

88. ne Regarde surtout pas avec envie les choses dont nous avons donné jouissance temporaire à certains couples d'entre eux, ne t'afflige pas à leur sujet et abaisse Ton aile pour les croyants.

89. et Dis: ‹Je suis l'avertisseur évident› (d'un châtiment),

90. de même que nous avons fait descendre [le châtiment] sur ceux qui ont juré (entre eux),

 

ادامه نوشته

آیات 52 تا 70 سوره مبارکه حجر

گلبرگ دویست و شصت و پنجم

إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلامًا قَالَ إِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُونَ (٥٢)

قَالُوا لا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ عَلِيمٍ (٥٣)

قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِي عَلَى أَنْ مَسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ (٥٤)

قَالُوا بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِّ فَلا تَكُنْ مِنَ الْقَانِطِينَ (٥٥)

قَالَ وَمَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلا الضَّالُّونَ (٥٦)

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ (٥٧)

قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ (٥٨)

إِلا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ (٥٩)

إِلا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرِينَ (٦٠)

فَلَمَّا جَاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ (٦١)

قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ (٦٢)

قَالُوا بَلْ جِئْنَاكَ بِمَا كَانُوا فِيهِ يَمْتَرُونَ (٦٣)

وَأَتَيْنَاكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ (٦٤)

فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ وَامْضُوا حَيْثُ تُؤْمَرُونَ (٦٥)

وَقَضَيْنَا إِلَيْهِ ذَلِكَ الأمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَؤُلاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحِينَ (٦٦)

وَجَاءَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ (٦٧)

قَالَ إِنَّ هَؤُلاءِ ضَيْفِي فَلا تَفْضَحُونِ (٦٨)

وَاتَّقُوا اللَّهَ وَلا تُخْزُونِ (٦٩)

قَالُوا أَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعَالَمِينَ (٧٠)

52. when They entered His presence and said, "Peace!" He said, "We feel afraid of you!"

53. They said: "Fear not! we give Thee glad tidings of a son endowed with wisdom."

54. He said: "Do ye give me glad tidings that old age has seized me? of what, then, is your good news?"

55. They said: "We give Thee glad tidings In truth: be not then In despair!"

56. He said: "And who despairs of the Mercy of His Lord, but such As go astray?"

57. Abraham said: "What then is the business on which ye (have come), O ye Messengers (of Allah.?"

58. They said: "We have been sent to a people (deep) In sin,

59. "Excepting the adherents of Lut: them we are certainly (charged) to save (from harm),- all -

60. "Except His wife, who, we have ascertained, will be among those who will lag behind."

61. at length when the Messengers arrived among the adherents of Lut,

62. He said: "Ye appear to be uncommon folk."

63. They said: "Yea, we have come to Thee to accomplish that of which They doubt.

64. "We have brought to Thee that which is inevitably due, and Assuredly we Tell the Truth.

65. "Then travel by night with Thy household, when a portion of the night (yet remains), and do Thou bring up the rear: let no one amongst you look back, but pass on whither ye are ordered."

66. and we made known This Decree to him, that the Last remnants of those (sinners) should be cut off by the morning.

67. the inhabitants of the City came In (mad) joy (at news of the young men).

68. Lut said: "These are My guests: disgrace me not:

69. "But fear Allah, and Shame me not."

70. They said: "Did we not forbid Thee (to speak) for all and sundry?"

 

52* آنگاه که بر او در آمدند و سلام گفتند . [ابراهیم] گفت : ما از شما هراسانیم.

53* گفتند : مترس ، ما تو را بر پسری دانا مژده می دهیم .

54* گفت : آیا مرا با آنکه پیری به من رسیده مژده میدهید ؟ به چه چیز مژده میدهید ؟!

55* گفتند : تو را درست مژده دادیم ، پس از نو میدان مباش.

56* گفت : جز گمراهان چه کسی از رحمت پروردگار خویش نومید میشود؟

57* گفت : از فرستادگان ، کار شما چیست؟

58* گفتند : ما به سوی گروهی بزهکار فرستاده شده ایم .

59* مگر خاندان لوط، که همگیشان را رهاننده ایم .

60* جز زن او ، که مقدر کرده ایم که از ماندگان باشد [وهلاک شود]

61* پس چون فرستادگان به نزد خاندان لوط آمدند .

62* [لوط] گفت : شما گروهی ناشناخته و بیگانه اید.

63* گفتند : بلکه تو را چیزی آورده ایم که درباره آن شک میکردند – یعنی عذاب.-

64*و تو را [خبر] راست و درست آورده ایم و همانا ما راستگویانیم.

65* پس ، پاسی از شب خاندان خویش را بیرون بر و خود از پی آنها روانه شو، و هیچ یک از شما به واپس ننگرد، و به آنجا که فرمانتان دهند بروید.

66* و آن کار رابه او وحی کردیم – یا خبر دادیم- که بیخ و بنیاد آنان هنگامی که بامداد کنند بریده و برکنده خواهد شد.

67* و اهل آن شهر را شادی کنان بیامدند.

68* گفت : اینها مهمانان من اند، مرا رسوا مکنید.

69* و از خدا بترسید و مرا شرمنده مسازید.

70* گفتند : مگر ما تو را از [میزبانی و حمایت] مردمان بازنداشته بودیم؟!

 

52. quand ils entrèrent chez Lui et dirent: ‹Salam› - il dit: ‹Nous avons peur de vous›.

53. ils dirent: ‹N'aie pas peur! nous t'annonçons une bonne nouvelle, [la naissance] d'un garçon plein de savoir›.

54. il dit: ‹M'annoncez-vous [cette nouvelle] alors que la vieillesse m'a touché? que m'annoncez-vous donc?›

55. - ils dirent: ‹Nous t'annonçons la vérité. ne sois donc pas de ceux qui désespèrent›.

56. - il dit: ‹Et qui désespère de la miséricorde de son Seigneur, sinon les égarés?›

57. et il [leur] dit: ‹Que voulez-vous, ٍ envoyés d'Allah?

58. - ils dirent: ‹En vérité, nous sommes envoyés à des gens criminels,

59. à l'exception de la famille de lot que nous sauverons tous

60. sauf Sa femme. ‹Nous (Allah) avions déterminé qu'elle sera du nombre des exterminés.

61. puis Lorsque les envoyés vinrent auprès de la famille de lot

62. celui-ci dit: ‹Vous êtes [pour moi] des gens inconnus›.

63. - ils dirent: ‹Nous sommes plutٍt venus à Toi en apportant (le châtiment) à propos duquel ils doutaient.

64. et nous venons à Toi avec la vérité. et nous sommes véridiques.

65. Pars donc avec Ta famille en fin de nuit et suis leurs arrières; et que Nul d'entre vous ne se retourne. et allez là où on vous le commande›.

66. et nous Lui annonçâmes cet ordre: que ces gens-là, Au matin, seront anéantis jusqu'au dernier.

67. et les habitants de la ville (Sodome) vinrent [à Lui] dans la joie.

68. - il dit: ‹Ceux-ci sont Mes hٍtes, ne me déshonorez donc pas.

69. et craignez Allah. et ne me couvrez pas d'ignominie.

70. ils dirent: ‹Ne t'avions-nous pas interdit de [recevoir] du monde?›

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آیات 32 تا 61 سوره مبارکه حجر

گلبرگ دویست و شصت و چهارم

قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلا تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ (٣٢)

قَالَ لَمْ أَكُنْ لأسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ (٣٣)

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ (٣٤)

وَإِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلَى يَوْمِ الدِّينِ (٣٥)

قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ (٣٦)

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ (٣٧)

إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ (٣٨)

قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لأزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأرْضِ وَلأغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ (٣٩)

إِلا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ (٤٠)

قَالَ هَذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ (٤١)

إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ (٤٢)

وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ (٤٣)

لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِكُلِّ بَابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ (٤٤)

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (٤٥)

ادْخُلُوهَا بِسَلامٍ آمِنِينَ (٤٦)

وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَى سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ (٤٧)

لا يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجِينَ (٤٨)

نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (٤٩)

وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الألِيمُ (٥٠)

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ (٥١)

32. ((Allah)) said: "O Iblis! what is your reason for not being among those who prostrated themselves?"

33. (Iblis) said: "I am not one to prostrate Myself to man, whom Thou Didst create from sounding clay, from mud moulded into shape."

34. ((Allah)) said: "Then get Thee out from here; for Thou art rejected, accursed.

35. "And the curse shall be on Thee till the Day of Judgment."

36. (Iblis) said: "O My Lord! give me then respite till the Day the (dead) are raised."

37. ((Allah)) said: "Respite is granted Thee

38. "Till the Day of the time appointed."

39. (Iblis) said: "O My Lord! because Thou hast put me In the wrong, I will make (wrong) fair-seeming to them on the earth, and I will put them all In the wrong,-

40. "Except Thy servants among them, sincere and purified (by Thy Grace)."

41. ((Allah)) said: "This (way of My sincere servants) is indeed a way that leads straight to Me.

42. "For over My servants no authority shalt Thou have, except such As put themselves In the wrong and follow thee."

43. and Verily, Hell is the promised abode for them all!

44. to it are seven gates: for Each of those gates is a (special) class (of sinners) assigned.

45. the righteous (will be) amid Gardens and fountains (of clear-flowing water).

46. (Their greeting will be): "Enter ye here In peace and security."

47. and we shall remove from their hearts any lurking sense of injury: (They will be) brothers (joyfully) facing Each other on thrones (of dignity).

48. there no sense of fatigue shall touch them, nor shall They (ever) be asked to leave.

49. Tell My servants that I am indeed the Oft-forgiving, Most Merciful;

50. and that My penalty will be indeed the Most grievous penalty.

51. Tell them about the guests of Abraham.

 

32* [خدای] گفت : ای ابلیس ، تو را چیست که با سجده کنندگان نباشی؟

33* گفت : من نه آنم که برای بشری که او را از گلی خشک بر آمده از لجنی بویناک آفریده ای سجده کنم.

34* گفت : پس از آنجا بیرون رو که تو رانده ای .

35* و همانا تا روز پاداش و کیفر بر تو لعنت است.

36* گفت : خداوندا، پس مرا تا روزی که برانگیخته میشوند مهلت ده.

37* گفت : تو از مهلت یافتگانی ،

38* تا روز آن هنگام دانسته

39* گفت : خداوندا ، به سبب آنکه مرا به راه هلاکت افکندی هر آینه در زمین [باطل را] در نظرشان می آرایم و همگیشان را گمراه میکنم.-به هلاکت میبرم-.

40* مگر آن بندگانت، از میان آنان ، که پاک و ویژه و برگزیده تو باشند.

41* [خدای] گفت : این راهی است راست که [نگهداشت آن] برمن است .

42* همانا تو را بر بندگان [ویژه] من دستیابی و چیرگی نیست ، مگر گمراهان – روندگان راه شر و فساد و هلاکت- که تو را پیروی کنند.

43* و همانا دوزخ وعده گاه همه آنهاست .

44* آن را هفت در است که هر دری را بخشی جداگانه از آنان (گمراهان)است .

45* همانا پرهیزگاران در بوستانها و چشمه سارهایند.

46* [گویندشان:] به سلامتی و ایمنی در آیید.

47* و هر بدخواهی و کینه ای که در سینه شان بود برکندیم ، برادرانی بر تختهایی رویاروی هم اند.

48* در آنجا رنجی بدیشان نرسد و از آنجا بیرونشان نکنند .

49* بندگانم را خبر ده که من آمرزگار و مهربانم.

50* و اینکه عذاب من عذاب دردناک است .

51* و آنان را از مهمانان ابراهیم خبر ده.

 

32. excepté Iblis qui refusa d'être avec les prosternés.

33. alors [Allah] dit: ‹ Iblis, pourquoi n'es-tu pas Au nombre des prosternés?›

34. il dit: ‹Je ne puis me prosterner devant un homme que Tu as créé d'argile crissante, extraite d'une boue malléable›.

35. - et [Allah] dit: ‹Sors de là [du Paradis], car Te voilà banni!

36. et malédiction sur toi, jusqu'au Jour de la rétribution!›

37. - il dit: ‹ Mon Seigneur, donne-moi donc un délai jusqu'au Jour où ils (les gens) seront ressuscités›.

38. [Allah] dit: Tu es de ceux à qui ce délai est accordé,

39. jusqu'au Jour de l'instant connu› [d'Allah].

40. - il dit: ‹ Mon Seigneur, parce que Tu m'as induit en erreur, Eh bien Je leur enjoliverai la vie sur terre et les égarerai tous,

41. à l'exception, Parmi eux, de Tes serviteurs élus.›

42. - ‹[Allah] dit: Voici une voie droite [qui mène] vers Moi.

43. sur Mes serviteurs Tu n'auras aucune autorité, excepté sur celui qui Te suivra Parmi les dévoyés.

44. et l'Enfer sera sûrement leur lieu de rendez-vous à tous.

45. Certes, les pieux seront dans des jardins avec des sources.

46. ‹Entrez-y en paix et en sécurité›.

47. et nous aurons arraché toute rancune de leurs poitrines: et ils se sentiront frères, faisant Face les uns aux autres sur des lits.

48. nulle fatigue ne les y touchera. et on ne les en fera pas sortir.

49. Informe Mes serviteurs que C'est Moi le Pardonneur, le Très Miséricordieux.

50. et que Mon châtiment est certes le châtiment douloureux.

51. et informe-les Au sujet des hٍtes d'Abraham

 

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آیات 16 تا 31 سوره مبارکه حجر

گلبرگ دویست و شصت و سوم

 

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِي السَّمَاءِ بُرُوجًا وَزَيَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِينَ (١٦)

وَحَفِظْنَاهَا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ (١٧)

إِلا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُبِينٌ (١٨)

وَالأرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ (١٩)

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرَازِقِينَ (٢٠)

وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ (٢١)

وَأَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِحَ فَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَسْقَيْنَاكُمُوهُ وَمَا أَنْتُمْ لَهُ بِخَازِنِينَ (٢٢)

وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ (٢٣)

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ (٢٤)

وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ (٢٥)

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الإنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ (٢٦)

وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ (٢٧)

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ (٢٨)

فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ (٢٩)

فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ (٣٠)

إِلا إِبْلِيسَ أَبَى أَنْ يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ (٣١)

16. It is we who have set out the zodiacal Signs In the heavens, and made them fair-seeming to (all) beholders;

17. And (moreover) we have guarded them from every evil spirit accursed:

18. But any that gains a hearing by stealth, is pursued by a flaming fire, bright (to see).

19. And the earth we have spread out (Like a carpet); set thereon mountains firm and immovable; and produced therein all kinds of things In due balance.

20. And we have provided therein means of subsistence,- for you and for those for whose sustenance ye are not responsible.

21. And there is not a thing but its (sources and) treasures (inexhaustible) are with us; but we only send down thereof In due and ascertainable measures.

22. And we send the fecundating winds, then cause the rain to descend from the sky, therewith providing you with water (in abundance), though ye are not the guardians of its stores.

23. And Verily, it is we who give life, and who give death: it is we who remain inheritors (after all else passes away).

24. To us are known those of you who hasten forward, and those who lag behind.

25. Assuredly it is Thy Lord who will gather them together: for He is perfect In wisdom and knowledge.

26. We created man from sounding clay, from mud moulded into shape;

27. And the Jinn race, we had created before, from the Fire of a Scorching wind.

28. Behold! Thy Lord said to the angels: "I am about to create man, from sounding clay from mud moulded into shape;

29. "When I have fashioned Him (in due proportion) and breathed into Him of My spirit, fall ye down In obeisance unto Him."

30. So the angels prostrated themselves, all of them together:

31. Not so Iblis: He refused to be among those who prostrated themselves.

 

16* ما در آسمانها كاخهاي بلند بر افراشتيم و بر چشم بينايان عالم آن كاخها را به زيبو و زيور بياراستيم .

17* و آن را از دستبرد شيطان مردود و محفوظ داشتيم .

18* ليكن هر شيطاني براي سرقت سمع به آسمان نزديك شد تير شهاب شعله آسماني او را تعقيب كرد

19* و زمين را هم ما بگسترديم و در آن كوههاي عظيم برنهاديم و از آن هر گياه و هر نبات مناسب و موافق حكمت و عنايت برويانديم .

20* و در آن زمين هم لوازم معاش شما نوع بشر را مهيا كرديم و هم بر ساير حيوانات كه شما به آنها روزي نمي دهيد غذا فراهم ساختيم .

21* و هيچ چيز در عالم نيست جز آنكه منبع و خزينه آن نزد ما خواهد بود ولي از آن بر عالم خلق الا به قدر معين كه مصلحت است نمي فرستيم .

22* و ما بادهاي آبستن كن رحم طبيعت را فرستاديم و هم باران را از آسمان فرود آورديم نباتات و حيوانات شما را سيراب گردانيديم (وگرنه) شما نمي توانستيد منبع ساخته و جاري سازيد.

23* و مائيم كه خلايق را زنده ميكنيم و ميميرانيم و وارث همه خلق كه فاني ميشوند ما هستيم .

24* و البته علم ما به همه گذشتگان و آيندگان شما احاطه كامل دارد .

25* و البته خداي تو همه خلايق را محشور خواهد كرد كه كار او از روي علم و حكمت است .

26* و همانا انساني را از گل ولاي سالخورده تغيير يافته بيافريديم .

27* و طايفه ديوان را پيش تر از آتش گدازنده خلق كرديم .

28* و آنگاه كه پروردگار به فرشتگان فرمود من بشري از ماده گل و لاي خلق خواهم كرد .

29* پس چون او را مستوي قرار دادم و در او از روح خويش دميدم بر او سجده كنيد .

30* همه فرشتگان سجده كردند .

31* مگر ابليس كه سجده كننده نبود.

16. ils diraient: ‹Vraiment nos yeux sont voilés. mais Plutٍt, nous sommes des gens ensorcelés›.

17. certes nous avons placé dans le ciel des constellations et nous l'avons embelli pour ceux qui regardent.

18. et nous l'avons protégé contre Tout Diable banni.

19. a moins que l'un d'eux parvienne subrepticement à écouter, une flamme brillante alors le poursuit.

20. et quant à la terre, nous l'avons étalée et y avons placé des montagnes (immobiles) et y avons fait pousser toute chose harmonieusement proportionnée.

21. et nous y avons placé des vivres pour vous, et (placé aussi pour vous) des êtres que vous ne nourrissez pas.

22. et il n'est rien dont nous n'ayons les réserves et nous ne le faisons descendre que dans une mesure déterminée.

23. et nous envoyons les vents fécondants; et nous faisons alors descendre du ciel une eau dont nous vous abreuvons et que vous n'êtes pas en mesure de conserver.

24. et C'est bien nous qui donnons la vie et donnons la mort, et C'est nous qui sommes l'héritier [de tout].

25. et nous connaissons certes ceux qui Parmi vous ont avancé et nous connaissons ceux qui tardent encore.

26. Certes, C'est Ton Seigneur qui les rassemblera. car C'est Lui le Sage, l'Omniscient.

27. nous créâmes l'homme d'une argile crissante, extraite d'une boue malléable.

28. et quand Au djinn, nous l'avions auparavant créé d'un feu d'une chaleur ardente.

29. et Lorsque Ton Seigneur dit aux Anges: ‹Je vais créer un homme d'argile crissante, extraite d'une boue malléable,

30. et dès que Je l'aurais harmonieusement formé et Lui aurait insufflé Mon souffle de vie, jetez-vous Alors, prosternés devant Lui›.

31. Alors, les Anges se prosternèrent tous ensemble,

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آیات اول تا 15 سوره مبارکه حجر

گلبرگ دويست و شصت و دوم

۞بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ۞

 الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُبِينٍ (١)

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ (٢)

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الأمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (٣)

وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ (٤)

مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ (٥)

وَقَالُوا يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ (٦)

لَوْ مَا تَأْتِينَا بِالْمَلائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (٧)

مَا نُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ إِلا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوا إِذًا مُنْظَرِينَ (٨)

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ (٩)

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الأوَّلِينَ (١٠)

وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (١١)

كَذَلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ (١٢)

لا يُؤْمِنُونَ بِهِ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الأوَّلِينَ (١٣)

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَظَلُّوا فِيهِ يَعْرُجُونَ (١٤)

لَقَالُوا إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ (١٥)

Starting of Al hijr surah

In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.

1. A. L. R. these are the ayats of Revelation,- of a Qur'an that makes things clear.

2. Again and again will those who disbelieve, wish that They had bowed (to Allah.s will) In Islam.

3. Leave them alone, to enjoy (the good things of This life) and to please themselves: let (false) hope amuse them: soon will knowledge (undeceive them).

4. Never did we destroy a population that had not a term decreed and assigned beforehand.

5. Neither can a people anticipate its term, nor delay it.

6. They say: "O Thou to whom the Message is being revealed! truly Thou art mad (or possessed)!

7. "Why bringest Thou not angels to us if it be that Thou hast the truth?"

8. We send not the angels down except for just cause: if They came (to the ungodly), Behold! no respite would They have!

9. We have, without doubt, sent down the Message; and we will Assuredly guard it (from corruption).

10. We did send apostles before Thee amongst the religious Sects of old:

11. But never came an apostle to them but They Mocked Him.

12. Even so do we let it creep into the hearts of the sinners -

13. That They should not believe In the (Message); but the ways of the ancients have passed away.

14. Even if we opened out to them a gate from heaven, and They were to continue (All day) ascending therein,

15. They would only say: "Our eyes have been intoxicated: Nay, we have been bewitched by sorcery."

 

به نام خداوند بخشنده مهربان

1* الر اينست آيات خدا وقرآن كه راه حق و باطل را روشن و آشكار مي گرداند.

2* كافران اي بسا آرزو كنند كه كاش مسلم و خدا پرست بودند .

3* اينها (كافران) را واگذار تا بخورند و بهره گيرند و آرزو و آمال آنها را به بازي بگيرد پس به زودي خواهند فهميد.

4* و ما هيچ ملك و ملتي را هلاك نكرديم جز بهنگامي معين.

5* اجل هيچ قومي از آنچه معين است پيش و پس نخواهد شد .

6* كافران گويند اي كسي كه مدعي آني كه قرآن زا جانب خدا بر من نازل شده تو به عقيده ما محققا ديوانه اي

7* اگر راست ميگوئي چرا فرشتگان بر ما نازل نمي شوند.

8* ما فرشتگان را جز براي حق نخواهيم فرستاد وآنگاه كه بفرستيم ديگر كافران لحظه اي بر هلاكتشان مهلتي نخواهند يافت .

9* البته ما قرآن را بر تو نازل كرديم و ما هم او را محققا محفوظ خواهيم داشت .

10* ما پيش از تو هم رسولاني بر امم سالفه فرستاديم

11* ولي هيچ رسولي بر اين مردم نادان نمي آيد جز اينكه به استهزاي او مي پرداختند.

12* اينگونه ما قرآن را در دل زشت كاران داخل سازيم

13* ايمان نمي آورند به او و نسبت به رسولان و كتب آسماني ، عادت امم سابقه هم مانند امت تو بر همين انكار و استهزا گشت .

14* و اگر ما بر اين كافران امتت دري از آسمان بگشاييم تا دايم عروج كنند.

15* باز هم بر انكار تو خواهند گفت چشمان ما را (محمد) فرو بسته و در ما سحرو جادويي به كار برده است .

1. Alif, Lam, Ra. Voici les versets du Livre et d'une Lecture explicite.

2. [le Jour du Jugement Dernier] les mécréants voudraient avoir été musulmans [soumis].

3. laisse-les manger, jouir (un temps), et être distraits par l'espoir; car bientٍt ils sauront!

4. Or nous ne détruisons aucune cité sans qu'elle n'ait eu [un terme fixé en] une Ecriture connue.

5. nulle communauté ne devance son terme, ni ne le retard.

6. et ils (les mecquois) disent: ‹ Toi sur qui on a fait descendre le Coran, Tu es certainement fou!

7. pourquoi ne nous es-tu pas venu avec les anges, Si Tu es du nombre des véridiques?›

8. nous ne faisons descendre les Anges qu'avec la vérité; et Alors, il ne leur sera pas accordé de répit [à ces impies].

9. nous ne faisons descendre les Anges qu'avec la vérité; et Alors, il ne leur sera pas accordé de répit [A ces impies].

10. en vérité C'est nous qui avons fait descendre le Coran, et C'est nous qui en sommes gardien.

11. et nous avons certes envoyé, avant toi, [des Messagers] Parmi les peuples des Anciens.

12. et pas un Messager ne leur est venu sans qu'ils s'en soient moqués.

13. C'est Ainsi que nous faisons pénétrer (la mécréance) dans les coeurs des coupables.

14. ils ne croiront pas en Lui [le Messager ou le Coran] bien que se soit accompli le sort traditionnel des Anciens.

15. et même Si nous ouvrions pour eux une porte du ciel, et qu'ils pussent y monter,

 

 

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته