آیات 16 تا 42 سوره مبارکه قلم
گلبرگ پانصد و شصت و پنجم
سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ (١٦) إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ (١٧) وَلا يَسْتَثْنُونَ (١٨) فَطَافَ عَلَيْهَا طَائِفٌ مِنْ رَبِّكَ وَهُمْ نَائِمُونَ (١٩) فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ (٢٠) فَتَنَادَوْا مُصْبِحِينَ (٢١) أَنِ اغْدُوا عَلَى حَرْثِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَارِمِينَ (٢٢) فَانْطَلَقُوا وَهُمْ يَتَخَافَتُونَ (٢٣) أَنْ لا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِسْكِينٌ (٢٤) وَغَدَوْا عَلَى حَرْدٍ قَادِرِينَ (٢٥) فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ (٢٦) بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ (٢٧) قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ لَوْلا تُسَبِّحُونَ (٢٨) قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ (٢٩) فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَلاوَمُونَ (٣٠) قَالُوا يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا طَاغِينَ (٣١) عَسَى رَبُّنَا أَنْ يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِنْهَا إِنَّا إِلَى رَبِّنَا رَاغِبُونَ (٣٢) كَذَلِكَ الْعَذَابُ وَلَعَذَابُ الآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ (٣٣) إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ (٣٤) أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ (٣٥) مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ (٣٦) أَمْ لَكُمْ كِتَابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ (٣٧) إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ (٣٨) أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ (٣٩) سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذَلِكَ زَعِيمٌ (٤٠) أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكَائِهِمْ إِنْ كَانُوا صَادِقِينَ (٤١) يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلا يَسْتَطِيعُونَ (٤٢)
16. soon shall we brand (the beast) on the snout!
17. Verily we have tried them As we tried the people of the garden, when They resolved to gather the Fruits of the (garden) In the morning.
18. but made no reservation, ("If it be Allah.s Will").
19. then there came on the (garden) a visitation from Thy Lord, (which swept away) all around, while They were asleep.
20. so the (garden) became, by the morning, like a dark and desolate spot, (whose fruit had been gathered).
21. As the morning broke, They called out, one to another,-
22. "Go ye to your tilth (betimes) In the morning, if ye would gather the fruits."
23. so They departed, conversing In secret low tones, (saying)-
24. "Let not a single indigent person break In upon you into the (garden) This Day."
25. and They opened the morning, strong In an (unjust) resolve.
26. but when They saw the (garden), They said: "We have surely lost Our way:
27. "Indeed we are shut out (of the Fruits of Our labour)!"
28. said one of them, more just (than the rest): "Did I not say to you, 'Why not glorify ((Allah))?'"
29. They said: "Glory to Our Lord! Verily we have been doing wrong!"
30. then They turned, one against another, In reproach.
31. They said: "Alas for us! we have indeed transgressed!
32. "It may be that Our Lord will give us In exchange a better (garden) than this: for we do turn to Him (in repentance)!"
33. such is the punishment (in This life); but greater is the punishment In the Hereafter,- if only They knew!
34. Verily, for the righteous, are Gardens of Delight, In the presence of their Lord.
35. shall we then treat the people of Faith like the people of Sin?
36. what is the matter with you? How judge ye?
37. or have ye a Book through which ye learn-
38. that ye shall have, through it whatever ye choose?
39. or have ye Covenants with us to oath, reaching to the Day of Judgment, (providing) that ye shall have whatever ye shall demand?
40. ask Thou of them, which of them will stand surety for that!
41. or have They some "partners" (in Allah.ead)? then let them produce their "partners", if They are truthful!
42. the Day that the shin shall be laid bare, and They shall be summoned to bow In adoration, but They shall not be able,-
16*به زودی بر بینی اش مهر ذلت می نهیم. 17* همانا یا مردم (مکه را) آزمودیم، همان گونه که صاحبان آن باغ (در یمن) را آزمودیم، آنگاه که سوگند یاد کردند صبحگاهان میوه های باغ را بچینند. 18* و چیزی را (برای فقرا) استثنا نکردیم. 19* پس هنگامی که در خواب بودند، از طرف پروردگارت آفتی بر گرد باغ چرخید (و باغ را سوزاند). 20* پس صبح شد در حالی که اصل باغ به کلی برچیده شده بود. 21* (آنان بی خبر از ماجرا) بامدادان یکدیگر را ندا دادند. 22* که اگر قصد چیدن میوه دارید به سوی کشتزار حرکت کنید. 23* پس به راه افتادند، در حالی که آهسته با یکدیگر می گفتند. 24* که مبادا امروز مسکینی بر شما وارد شود. 25* در آن صبحگاهان قصد باغ کردند در حالی که خود را قادر (بر جمع محصول) می پنداشتند. 26* پس چون آن را سوخته دیدند. 27* گفتند: ما راه را گم کرده ایم (این باغ ما نیست). 28* عاقل ترین آنها گفت: آیا به شما نگفتم چرا خدا را منزه نمی دانید (و با تصمیم بر بخل خیال کردید خدا عاجز و شما همه کاره اید). 29* گفتند: پروردگار ما منزه است، قطعاً ما ستمکاریم. 30* پس به یکدیگر روی آورده در حالی که به ملامت هم می پرداختند. 31* گفتند: وای بر ما که سرکش بودیم. 32* امید است پروردگار ما بهتر از آن را برای ما جایگزین کند، همانا ما به پروردگارمان رغبت و امید داریم. 33* اینگونه است عذاب و اگر بدانند عذاب آخرت بزرگتر است. 34* همانا برای پروا پیشه گان نزد پروردگارشان باغ های پر نعمت است. 35* آیا ما مسلمانان را همچون مجرمان قرار می دهیم؟ 36* شما را چه شده، چگونه داوری می کنید؟ 37* آیا برای شما مکتوبی است که در آن می خوانید. 38* هر چه را اختیار کنید برای شما خواهد بود؟ 39* یا مگر برای شما بر گردن ما پیمان هایی است که تا روز قیامت، هر چه را حکم کنید برای شما باشد؟ 40* از آنان سؤال کن که کدام یک از آنان ضامن این دعا است؟ 41* یا برای آنان شریکانی است (که در قیامت به دادشان رسد) پس اگر راست گو هستند، شریکانشان را بیاورند. 42* روزی که کار بر آنان دشوار شود و به سجده کردن دعوت شوند ولی نتوانند.
16. nous le marquerons sur le museau [nez].
17. nous les avons éprouvés comme nous avons éprouvés les propriétaires du verger qui avaient juré d'en faire la récolte Au matin,
18. sans dire: ‹Si Allah le veut›..
19. une calamité de la part de Ton Seigneur tomba dessus pendant qu'ils dormaient,
20. et le matin, ce fut comme Si Tout avait été rasé.
21. le [lendemain] matin, ils s'appelèrent les uns les autres:
22. ‹Partez tٍt à votre champ Si vous voulez le récolter›.
23. ils allèrent donc, Tout en parlent entre eux à vois basse:
24. ‹Ne laissez aucun pauvre y entrer aujourd'hui›.
25. ils partirent de bonne heure décidés à user d'avarice [envers les pauvres], convaincus que cela était en leur pouvoir.
26. puis, quand ils le virent [le jardin], ils dirent: ‹Vraiment, nous avons perdus Notre chemin,
27. ou plutٍt nous somme frustrés›.
28. le plus juste d'entre eux dit: ‹Ne vous avais-Je pas dit: Si seulement vous avez rendu Gloire à Allah!›
29. ils dirent: ‹Gloire à Notre Seigneur! Oui, nous avons été injustes›.
30. puis ils s'adressèrent les uns aux autres, se faisant des reproches.
31. ils dirent: ‹Malheur à Nous! nous avons été des rebelles.
32. nous souhaitons que Notre Seigneur nous le remplace par quelque chose de meilleur. nous désirons nous rapprocher de Notre Seigneur›.
33. tel fut le châtiment; et le châtiment de l'au-delà est plus grand encore, Si seulement ils savaient!
34. les pieux auront auprès de leur Seigneur les jardins de délice.
35. Traiterons-Nous les soumis [à Allah] à la manière des criminels?
36. Qu'avez-vous? Comment jugez-vous?
37. ou bien avez-vous un Livre dans lequel vous apprenez
38. qu'en vérité vous obtiendrez Tout ce que vous désirez?
39. ou bien Est-ce que vous avez obtenu de nous des serments valables jusqu'au Jour de la Résurrection, nous engageant à vous donner ce que vous décidez?
40. Demande-leur qui d'entre eux en est garant?
41. ou encore, Est-ce qu'ils ont des associés? Eh bien, qu'ils fassent venir leur associés s'ils sont véridiques!
42. le Jour où ils affronteront les horreurs [du Jugement] et où ils seront appelés à la prosternation mais ils ne le pourront pas.
لو انزلنا هذاالقرآن على جبل لرايته خاشعا متصدعا من خشيه الله و تلك الامثال نضربها للناس لعلهم يتفكرون