آيات 109 تا 117 سوره مباركه هود

گلبرگ دويست و سي و چهارم

 

فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هَؤُلاءِ مَا يَعْبُدُونَ إِلا كَمَا يَعْبُدُ آبَاؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ (١٠٩)

وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ (١١٠)

وَإِنَّ كُلا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَالَهُمْ إِنَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ (١١١)

فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (١١٢)

وَلا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ (١١٣)

وَأَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ (١١٤)

وَاصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ (١١٥)

فَلَوْلا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُو بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الأرْضِ إِلا قَلِيلا مِمَّنْ أَنْجَيْنَا مِنْهُمْ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَكَانُوا مُجْرِمِينَ (١١٦)

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ (١١٧)

109. so be not In doubt (O Muhammad ) as to what These (pagans and polytheists) men worship. they Worship nothing but what their fathers worshipped before (them). and Verily, we shall repay them In full their portion without diminution.

110. indeed, we gave the Book to Mûsa (Moses), but differences arose therein, and had it not been for a word that had gone forth before from Your Lord, the case would have been judged between them, and indeed they are In grave doubt concerning it (this Qur'ân).

111. and Verily, to each of them Your Lord will repay their works In full. surely, He is All-Aware of what they do.

112. so stand (ask Allâh to make) You (Muhammad) firm and Straight (on the Religion of Islâmic Monotheism) as You are commanded and those (your companions) who turn In repentance (unto Allâh) with you, and transgress not (Allâh's legal limits). Verily, He is All-Seer of what You do.

113. and incline not toward those who do wrong, lest the Fire should touch you, and You have no protectors other than Allâh, nor You would Then be helped .

114. and perform As-Salât (Iqâmat-as-Salât), at the two ends of the Day and In some hours of the night [i.e. the five compulsory Salât (prayers)]. Verily, the good deeds remove the evil deeds (i.e. small sins). that is a Reminder (an advice) for the mindful (those who Accept advice).

115. and be patient; Verily, Allâh loses not the reward of the good-doers.

116. if Only there had been among the generations before you, persons having wisdom, prohibiting (others) from Al-Fasâd (disbelief, polytheism, and All kinds of crimes and sins) In the earth, except a few of those whom we saved from among them. those who did wrong pursued the enjoyment of good things of (this worldly) life, and were Mujrimûn (criminals, disbelievers In Allâh, polytheists, sinners, etc.).

117.  and Your Lord would never destroy the Towns wrongfully, while their people were right-doers.

 

109* پس اى پيامبر! از آنچه اين كفّار مى پرستند در شك و ترديدمباش، كه آنها عبادت نمى كنند مگر همان گونه كه قبلاً پدرانشان بت ها راعبادت مى كرده اند و همانا مانصيب آنها را به طور كامل و بى كم و كاست خواهيمپرداخت .

110* و به تحقيق ما به موسى كتاب تورات داديم، پس در آن اختلافشد و اگر سنّت پروردگارت در مورد تاءخير عذاب كفّار از پيش مقرّر نگشته بود، هرآينه در همين دنيا ميان آنان داورى و حكم مى شد و به كيفر مى رسيدند و هماناآنان درباره ى آن در شكى هستند كه موجب بدگمانى آنان است .

111* و قطعا پروردگارت جزاى تمام اعمال آنان را حتما بطور كاملخواهد داد، همانا او به تمام  آنچه مردم عمل مى كنند، آگاه است .

112* پس اى پيامبر! همان گونه كه ماءمور شده اى، استوار باش و نيز هر كس كه با تو، به سوى خدا آمده است و سركشى نكنيد كه او به آنچه مى كنيدبيناست .

113* و به ستمگران تمايل وتكيه نكنيد كه آتشِ عذاب شما را فرا مىگيرد و در اين صورت براى شما در برابر خداوند، هيچ دوست و سرپرستى نيست، پس ازهيچ ناحيه اى مورد كمك قرار نخواهيد گرفت .

114* و نماز را در دو طرف روز و اوايل شب بپادار، زيرا بدرستى كهكارهاى نيكو همچون نماز، بدى ها را محو مى كند، اين فرمان، تذكّرى است براىاهل ذكر.

115* و پايدار باش، كه همانا خداوند پاداش نيكوكاران را ضايع نمىكند.

116* پس چرا در قرون قبل از شما، صاحبان علم و قدرتى نبودند تا مردمرا از فساد در زمين باز دارند، مگر گروه كمى از كسانى كه از ميان آنان نجاتشانداديم و ستمگران دنباله رو و دلبسته ى مال و مقامى شدند كه در آن مست و سركش شدهبودند و آنان مردمى مجرم و گناهكار بودند.

117* و پروردگار تو بر آن نبوده تا آبادى هايى را كه مردمش اصلاحگرند، به ظلم و ستم هلاك كند.

 

109. ne sois donc pas en doute Au sujet de Ceux-là adorent. ils n'adorent que comme leurs ancêtres adoraient auparavant. et nous leur donnerons la totalité de leur part, sans en rien retrancher.

110. et nous avons déjà donné à Moïse le Livre. il y eut des divergences à son sujet. s'il n'y avait pas un décret préalable de la part de Ton Seigneur, Tout aurait été décidé entre eux. et ils sont, à son sujet pleins d'un doute troublant.

111. Très certainement, Ton Seigneur fera pleine rétribution à tous pour leurs oeuvres... il est parfaitement Connaisseur de ce qu'ils font.

112. demeure sur le droit chemin comme il t'est commandé, Ainsi que ceux qui sont revenus [à Allah] avec Toi. et ne commettez pas d'excès. car vraiment il observe ce que vous faites.

113. et ne vous penchez pas vers les injustes: sinon le feu vous atteindrait. vous n'avez pas d'alliés en dehors d'Allah. et vous ne serez pas secourus.

114. et accomplis la Salat aux deux extrémités du Jour et à certaines heures de nuit. les bonnes oeuvres dissipent les mauvaises. cela est une exhortation pour ceux qui réfléchissent.

115. et sois Patient. car Allah ne laisse pas perdre la récompense des gens bienfaisants.

116. Si seulement il existait, dans les générations d'avant vous, des gens vertueux qui interdisent la corruption sur terre! (Hélas) il n'y en avait qu'un petit nombre que nous sauvâmes, alors que les injustes persistaient dans le luxe (exagéré) dans lequel ils vivaient, et ils étaient des criminels.

117. et Ton Seigneur n'est point tel à détruire injustement des Cités dont les habitants sont des réformateurs.

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آيات 98 تا 108 سوره مباركه هود

گلبرگ دويست و سي و سوم

 يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ (٩٨)

وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ (٩٩)

ذَلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهَا قَائِمٌ وَحَصِيدٌ (١٠٠)

وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِنْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ لَمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ (١٠١)

وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ (١٠٢)

إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ (١٠٣)

وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلا لأجَلٍ مَعْدُودٍ (١٠٤)

يَوْمَ يَأْتِ لا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ (١٠٥)

فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ (١٠٦)

خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأرْضُ إِلا مَا شَاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ (١٠٧)

وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأرْضُ إِلا مَا شَاءَ رَبُّكَ عَطَاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ (١٠٨)

98. He will Go ahead of his people on the Day of Resurrection, and will lead them into the Fire, and evil indeed is the place to which they are led.

99. they were pursued by a Curse In This (deceiving life of This world) and (so they will be pursued by a curse) on the Day of Resurrection. How bad is the Curse (in This world) pursued by another Curse (in the Hereafter).

100. These are some of the news of the (population of) Towns which we relate unto You (O Muhammad ); of them, some are standing, and some have been (already) reaped.

101. we wronged them not, but they wronged themselves. so their âliha (gods), other than Allâh, whom they invoked, profited them naught when there came the command of Your Lord, nor did they add aught (to their lot) but destruction.

102. such is the Seizure of Your Lord when He seizes the (population of) Towns while they are doing wrong. Verily, his Seizure is painful, and Severe .

103. indeed In that (there) is a sure lesson for those who fear the torment of the Hereafter. that is a Day whereon mankind will be gathered together, and that is a Day when All (the dwellers of the heavens and the earth) will be present.

104. and we delay it Only for a term (already) fixed.

105. on the Day when it comes, no person shall speak except by his (Allâh's) Leave. some among them will be wretched and (others) blessed.

106. as for those who are wretched, they will be In the Fire, sighing In a High and low tone.

107. they will Dwell therein for All the time that the heavens and the earth endure, except as Your Lord wills. Verily, Your Lord is the doer of what He wills.

108. and those who are blessed, they will be In Paradise, abiding therein for All the time that the heavens and the earth endure, except as Your Lord will, a gift without an end.

 

98* او (فرعون ) در روز قيامت، پيشاپيش قومش حركت مى كند، پس آنهارا وارد آتش مى سازد و چه بد جايگاهى است كه به آن وارد مى شوند.

99* و در اين دنيا با لعنتى بدرقه شدند و روز قيامت نيز چنين خواهدبود. و اين چه بد عطايى است كه به آنان داده مى شود.

100* اى پيامبر! اين مطالب، گوشه اى از اخبار آبادى ها و شهرهايى است كه ما آن رابراى تو بازگو مى كنيم، البتّه بعضى از آنها هنوز پابرجا هستند، ولى بعضى ديگرويران شده اند.

101* و ما به آنان ظلم نكرديم، بلكه آنان خود بر خويشتن ستم رواداشتند و چون قهر پروردگارت آمد، پس آن خدايانى كه به جاى «اللّه»مى خواندند، سودى بهحال آنان نبخشيد و آنان را جز ضرر و هلاكت چيزى نيفزوند.

102* و اين چنين است مؤ اخذه و مجازاتِ پروردگارت، زمانى كهشهرها و آبادى هاى ستمگر را با قهر خود مى گيرد. همانا مؤ اخذه ى او سختدردناك وشديد است .

103* البتّه در اين يادآورى ها، نشانه وعبرتى است براى كسى كهاز عذاب آخرت بترسد. همان روزى كه مردم را در آن گرد مى آورند وآن روزى كه همه آنرا مشاهده مى كنند وبراى همه نمايان و مشهود است وتمام اعمال و روحيّات هويدا مىشود.

104* و ما، آن روز را مگر براى مدّت معدودى به تاءخير نمى اندازيم .

105* روزى كه چون بيايد، هيچ كس جز با اذن او حرفى نمى زند، پس گروهى از آنها بدبخت و سيه روز و عدّه اى ديگر خوشبخت و سعادتمندند.

106* امّا آن كسانى كه بدبخت شده اند، پس در آتش اند و در آنجاناله اى زار و خروشى سخت دارند.

107* و تا آسمان ها و زمين پايدار است، در آن آتش جاودانند، مگر آنچه خداوندبخواهد، همانا پروردگارت هر چه را اراده كند، انجام مى دهد.

108* و امّا كسانى كه خوشبخت و سعادتمند شده اند، پس تا آسمان هاو زمين پابرجاست، در بهشت جاودانند، مگر آنچه پروردگارت بخواهد، اين عطايى قطعناشدنى است .

 

98. il précédera son peuple, Au Jour de la Résurrection. il les mènera à l'aiguade du Feu. et quelle détestable aiguade!

99. et ils sont poursuivis par une malédiction ici-bas et Au Jour de la Résurrection. quel détestable dont leur sera donné!

100. cela fait partie des récits que nous Te [Muhammad] racontons concernant des cités: les unes sont encore debout, tandis que d'autres (sont complètement) rasées.

101. nous ne leur avons fait aucun tort. mais ils se sont fait du tort à eux-mêmes. leurs divinités, qu'ils invoquaient en dehors d'Allah, ne leur ont servi à rien, quand l'ordre (le châtiment) de Ton Seigneur fut venu; elles n'ont fait qu'accroître leur perte.

102. Telle est la rigueur de la prise de Ton Seigneur quand il frappe les Cités lorsqu'elles sont injustes. son châtiment est bien douloureux et bien dur.

103. il y a bien là un signe pour celui qui craint le châtiment de l'au-delà. C'est un Jour où les gens seront rassemblés; et C'est un Jour solennel (attesté par tous).

104. et nous ne le retardons que pour un terme bien déterminé.

105. le Jour où cela arrivera, nulle âme ne parlera qu'avec Sa permission (celle d'Allah). il y aura des damnés et des heureux.

106. ceux qui sont damnés seront dans le feu où ils ont des soupirs et des sanglots.

107. pour y demeurer éternellement tant que dureront les cieux et la terre - à moins que Ton Seigneur décide autrement - car Ton Seigneur fait absolument Tout ce qu'il veut.

108. et quant aux bienheureux, ils seront Au Paradis, pour y demeurer éternellement tant que dureront les cieux et la terre - à moins que Ton Seigneur n'en décide autrement - C'est là un don qui n'est jamais interrompu.

  

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آیات89 تا 97 سوره مبارکه هود

گلبرگ دویست و سی و دوم

وَيَا قَوْمِ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِي أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَالِحٍ وَمَا قَوْمُ لُوطٍ مِنْكُمْ بِبَعِيدٍ (٨٩)

وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ (٩٠)

قَالُوا يَا شُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيرًا مِمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَاكَ فِينَا ضَعِيفًا وَلَوْلا رَهْطُكَ لَرَجَمْنَاكَ وَمَا أَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيزٍ (٩١)

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَهْطِي أَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَاتَّخَذْتُمُوهُ وَرَاءَكُمْ ظِهْرِيًّا إِنَّ رَبِّي بِمَا تَعْمَلُونَ مُحِيطٌ (٩٢)

وَيَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌ وَارْتَقِبُوا إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ (٩٣)

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ (٩٤)

كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلا بُعْدًا لِمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ (٩٥)

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ (٩٦)

إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ (٩٧)

89. "And O My people! let not My dissent (from you) cause you to sin, Lest ye suffer a fate similar to that of the people of Noah or of Hud or of Salih, nor are the people of Lut far off from you!

90. "But ask forgiveness of your Lord, and turn unto Him (in repentance): for My Lord is indeed full of Mercy and loving-kindness."

91. They said: "O Shu'aib! much of what Thou sayest we do not understand! In fact among us we see that Thou hast no strength! were it not for Thy family, we should certainly have stoned Thee! for Thou hast among us no great position!"

92. He said: "O My people! is then My family of more consideration with you than Allah. for ye cast Him away behind your backs (with contempt). but Verily My Lord Encompasseth on all sides all that ye do!

93. "And O My people! do whatever ye can: I will do (my part): soon will ye know who it is on whom descends the penalty of ignominy; and who is a liar! and watch ye! for I too am watching with you!"

94. when Our Decree issued, we saved Shu'aib and those who believed with him, by (special) Mercy from ourselves: but the (mighty) Blast did seize the wrong- doers, and They Lay prostrate In their homes by the morning,-

95. As if They had never dwelt and flourished there! Ah! Behold! How the Madyan were removed (from sight) As were removed the Thamud!

96. and we sent Moses, with Our Clear (Signs) and an authority manifest,

97. unto Pharaoh and His chiefs: but They followed the command of Pharaoh and the command of Pharaoh was no right (guide).

 

89* خداوند براى آنان باغهايى (در بهشت ) آماده ساخته كه نهرها ازپاى (درختان ) آنها جارى است ، و در آنجا جاودانند. اين همان رستگارى بزرگ است

90* باديه نشينانى كه (از شركت در جنگ )معذور بودند، (نزد تو ( آمدند تا به آنان اذن داده شود (كه در جنگ شركت نكنند)، ولى كسانى كه به خدا وپيامبرش دروغ گفتند (و عذرى نداشتند)، از جنگ باز نشستند. بزودى به كسانى از آنانكه كفر ورزيدند، عذابى دردناك خواهد رسيد

91* بر ناتوانان وبيماران (كه نمى توانند در جهاد شركت كنند) وتهيدستانى كه چيزى براى خرج كردن (در راه جهاد) نمى يابند، ايرادى نيست ، به شرط آنكه خيرخواه خدا و پيامبرش باشند، (و از آنچه در توان دارند مضايقه نكنند.) (زيرا ( بر نيكوكاران راه سرزنش و مؤ اخذه اى نيست و خداوند بخشنده ى مهربان است .

92* ونيز (اشكالى نيست ) بر آنان كه چون نزد تو آمدند تا آنان رابراى شركت در جبهه بر مركبى سوار كنى ، گفتى : چيزى نمى يابم كه شما را بر آن سواركنم و آنان (از نزد تو) برگشتند، در حالى كه چشمانشان از اندوه ، اشكبار بود كه چراچيزى ندارند كه خرج جهاد كنند. (آرى ، بر اين گونه فقيرانِ عاشق جهاد، براى نرفتنبه جبهه گناهى نيست (

93* راه (ايراد ومؤ اخذه ،) تنها بر كسانى است كه در عينِ توانگرىو ثروتمندى ، از تو اذن مى خواهند (كه به جبهه نروند) و راضى شده اند كه بامتخلّفان باشند.خداوند بر دلهايشان مُهر زده است ، از اين رو نمى دانند

94* هنگامى كه از جهاد برگشتيد، (منافقانِ متخلّف از جنگ تبوك (  ، براى شما عذر مى آوردند. بگو: عذرتراشى نكنيد، ما هرگز حرف شما را باور نمى كنيم ،خداوند ما را از اخبار (و احوال ) شما آگاه كرده است . خداوند و پيامبرش عملكرد شمارا مى بينند، آنگاه نزد خدايى كه داناى پنهان و آشكار است بازگردانده مى شويد و اوشما را به آنچه مى كرديد، آگاه خواهد كرد

95* هنگامى كه از جهاد نزد منافقان بازگشتيد، براى شما به خداسوگند مى خورند تا از (گناه و سرزنشِ) آنان چشم بپوشيد. پس ، از آنان اعراض و دورىكنيد كه آنان پليدند و به خاطر آنچه بدست خود كسب مى كرده اند، جايگاهشان دوزخخواهد بود

96* براى شما سوگند مى خورند تا شما از آنان راضى شويد. (بدانيد كهشما هم ) اگر از آنان راضى شويد، قطعاً خداوند از گروه فاسق ، خشنود نخواهد شد

97* باديه نشينانِ عرب (به خاطر دورى از تعليم وتربيت وسخنانپيامبر)، در كفر ونفاق شديدترند وبه اينكه حدود آنچه را خدا بر پيامبرش نازل كردهندانندسزاوارتر، و خداوند دانا و حكيم است

89. Mon peuple, que votre répugnance et votre hostilité à Mon égard ne vous entraînent pas à encourir les mêmes châtiment qui atteignirent le peuple de Noé, le peuple de Hud, ou le peuple de Salih et (l'exemple du) peuple de lot n'est pas éloigné de vous.

90. et implorez le pardon de votre Seigneur et repentez-vous à Lui. Mon Seigneur est vraiment Miséricordieux et plein d'amour›.

91. ils dirent: ‹ Chuaïb, nous ne comprenons pas grand chose à ce que Tu dis; et vraiment nous Te considérons comme faible Parmi nous. Si ce n'est Ton clan, nous t'aurions certainement lapidé. et rien ne nous empêche de t'atteindre›.

92. il dit: ‹ Mon peuple, Mon clan est-il à vos yeux plus Puissant qu'Allah à qui vous tournez ouvertement le dos? Mon Seigneur embrasse(en Sa science) Tout ce que vous oeuvrez.

93. Mon peuple, Agissez autant que vous voulez. Moi aussi j'agis. Bientٍt, vous saurez sur qui tombera un châtiment qui le déshonorera, et qui de nous est l'imposteur. et Attendez (la conséquence de vos actes)! Moi aussi j'attends avec vous›.

94. Lorsque vint Notre Ordre, nous sauvâmes, par une miséricorde de Notre part, Chuaïb et ceux qui avaient cru avec Lui. et le Cri terrible saisit les injustes, et ils gisèrent dans leurs demeures,

95. comme s'ils n'y avaient jamais prospéré. que les Madyan s'éloignent comme les Tamud se sont éloignés.

96. et nous avions envoyé Moïse, avec nos miracles et une autorité incontestable,

97. à Pharaon et ses notables. mais ils suivirent l'ordre de Pharaon, bien que l'ordre de Pharaon n'avait rien de sensé.

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آيات 82 تا 88 سوره مباركه هود

گلبرگ دويست و سي و دوم

 فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ (٨٢)

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ وَمَا هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ (٨٣)

وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ وَلا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ إِنِّي أَرَاكُمْ بِخَيْرٍ وَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُحِيطٍ (٨٤)

وَيَا قَوْمِ أَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ وَلا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلا تَعْثَوْا فِي الأرْضِ مُفْسِدِينَ (٨٥)

بَقِيَّةُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ (٨٦)

قَالُوا يَا شُعَيْبُ أَصَلاتُكَ تَأْمُرُكَ أَنْ نَتْرُكَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا أَوْ أَنْ نَفْعَلَ فِي أَمْوَالِنَا مَا نَشَاءُ إِنَّكَ لأنْتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ (٨٧)

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلا الإصْلاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ (٨٨)

82. so when Our Commandment came, we turned (the Towns of Sodom In Palestine) upside down, and rained on them stones of baked clay, piled up;

83. marked from Your Lord, and they are not ever far from the Zâlimûn (polytheists, evil-doers, etc.).

84. and to the Madyan (Midian) people (We sent) their brother Shu'aib. He said: "O My people! Worship Allâh, You have no other Ilâh (God) but him, and give not short measure or weight, I see You In prosperity; and Verily I fear for You the torment of a Day encompassing.

85. "And O My people! give full measure and weight In justice and reduce not the things that are due to the people, and do not commit mischief In the land, causing corruption.

86. "That which is left by Allâh for You (after giving the rights of the people) is better for you, if You are believers. and I am not set over You as a guardian.

87. they said: "O Shu'aib! does Your Salât (prayer) (i.e. the prayers which You offer has spoiled Your mind, so you) command that we leave off what Our fathers used to worship, or that we leave off doing what we like with Our property? Verily, You are the forbearer, right-minded!" (They said This sarcastically).

88. He said: "O My people! tell Me, if I have a clear evidence from My Lord, and He has given Me a good sustenance from himself (shall I corrupt it by mixing it with the unlawfully earned money). I wish not, In contradiction to you, to do that which I forbid you. I Only desire reform so far as I am able, to the best of My power. and My guidance cannot come except from Allâh, In Him I trust and unto Him I repent.

 82* پس هنگامى كه فرمان قهر ما آمد، آن سرزمين را زير و رو كرديمو بارانى از سنگ هايى از گِل هاى لايه لايه بر آنها فرو ريختيم،

83* سنگ هايى كه نزد پروردگارت نشاندار بودند و اين كيفر سنگباران  از سايرستمگران و فاسدانى كه در خط قوم لوط باشند، دور نيست .

84* و به سوى منطقه و مردم مدين، برادرشان شعيب را فرستاديم،او گفت: اى قوم من! خدا را پرستش كنيد كه جز او خداى ديگرى براى شما نيست وپيمانه و ترازو را در هنگام خريد و فروش كم نگذاريد، همانا در اين صورت منشما را به خير و صلاح مى بينم و براستى كه من از عذاب روزقيامتى كه فراگيراست، بر شما مى ترسم .

85* حضرت شعيب تاءكيد كرد كه اى قوم من! پيمانه و ترازو را با انصاف و عدل پر كنيدوتمام دهيد و از اشيا واجناس وحقوقِ مردم چيزى رانكاهيد و فسادكنان، درزمين تباهى مكنيد.

86* مال و سرمايه ى حلالى كه خداوند براى شما باقى گذارده از مال و ثروتى كه دراثر كم فروشى بدست مى آوريد، برايتان بهتر است اگر ايمان داشته باشيد و من نگهبانشما بر حفظ ايمانتان و پذيرش اين راه نيستم .

87* امّا مردم مدين در جواب گفتند: اى شعيب! آيا نمازت به تو فرمان مى دهد كه به مابگويى آنچه را كه پدرانمان مى پرستيدند رها كنيم؟ و يا اينكه نتوانيم آنگونه كه خود مى خواهيم، در اموالمان تصرّف كنيم؟! تو كه مرد بردبار و فهميده اىهستى! اين چه توقّعى است كه از ما دارى ؟

88* شعيب گفت : اى قوم من! آيا انديشيده ايد كه اگر من دليلروشنى از طرف پروردگارم داشته باشم و او مرا رزق نيكويى (مثل نبوّت ) از سوى خودعطا كرده باشد، چگونه مى توانم مخالفت او كنم؟ و من نمى خواهم نسبت به آنچه شمارا از آن نهى مى كنم، خود مخالفت كنم ومرتكب آن شوم. من به جز اصلاح به مقدارتوانم، خواسته ى ديگرى ندارم و جز به لطف خداوند، توفيقى براى من نيست، از اينروى بر او توكّل كرده ام و به سوى او بازگشته ام .

82. et, Lorsque vint Notre Ordre, nous renversâmes [la cité] de fond en comble, et fimes pleuvoir sur elle en masse, des pierres d'argile succédant les unes aux autres,

83. portant une marque connue de Ton Seigneur. et elles (Ces pierres) ne sont pas loin des injustes.

84. et (Nous avons envoyé) Au Madyan, leur frère Chuaïb qui leur dit: ‹ Mon peuple, Adorez Allah; vous n'avez point de divinité en dehors Lui. et ne diminuez pas les mesures et le poids. Je vous vois dans l'aisance, et Je crains pour vous [Si vous ne croyez pas] le châtiment d'un Jour qui enveloppera tout.

85.  Mon peuple, faites équitablement pleine mesure et plein poids, ne dépréciez pas aux gens leurs valeurs et ne semez pas la corruption sur terre.

86. ce qui demeure auprès d'Allah est meilleur pour vous Si vous êtes croyants! et Je ne suis pas un gardien pour vous›.

87. ils dirent: ‹ Chuaïb! Est-ce que Ta prière Te demande de nous faire abandonner ce qu'adoraient nos ancêtres, ou de ne plus faire de nos biens ce que nous voulons? Est-ce-toi l'indulgent, le droit?›

88. il dit: ‹ Mon peuple, voyez-vous Si Je me base sur une preuve évidente émanant de Mon Seigneur, et s'il m'attribue de Sa part une excellente donation?... Je ne veux nullement faire ce que Je vous interdis. Je ne veux que la réforme, autant que Je le puis. et ma réussite ne dépend que d'Allah. en Lui Je place ma confiance, et C'est vers Lui que Je reviens repentant.

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آيات 72 تا 81 سوره مباركه هود

گلبرگ دويست و سي ام

 قَالَتْ يَا وَيْلَتَا أَأَلِدُ وَأَنَا عَجُوزٌ وَهَذَا بَعْلِي شَيْخًا إِنَّ هَذَا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ (٧٢)

قَالُوا أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ رَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ (٧٣)

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ (٧٤)

إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ (٧٥)

يَا إِبْرَاهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَذَا إِنَّهُ قَدْ جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَإِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ (٧٦)

وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالَ هَذَا يَوْمٌ عَصِيبٌ (٧٧)

وَجَاءَهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوا يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ قَالَ يَا قَوْمِ هَؤُلاءِ بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَلا تُخْزُونِي فِي ضَيْفِي أَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ (٧٨)

قَالُوا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِي بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍّ وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ (٧٩)

قَالَ لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ (٨٠)

قَالُوا يَا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَلا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلا امْرَأَتَكَ إِنَّهُ مُصِيبُهَا مَا أَصَابَهُمْ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ أَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ (٨١)

72. she said (in astonishment): "Woe unto Me! shall I bear a child while I am an old woman, and here is My husband, an old man? Verily! This is a strange thing!"

73. they said: "Do You wonder at the decree of Allâh? the Mercy of Allâh and his Blessings be on you, O the family [of Ibrahîm (Abraham)]. surely, He (Allâh) is All-Praiseworthy, All-Glorious."

74. Then when the fear had gone away from (the mind of) Ibrahîm (Abraham), and the glad tidings had reached him, He began to plead with us (Our Messengers) for the people of Lout (Lot).

75. Verily, Ibrahîm (Abraham) was, without doubt, forbearing, used to invoke Allâh with humility, and was repentant (to Allâh All the time, again and again).

76. "O Ibrahîm (Abraham)! forsake this. indeed, the Commandment of Your Lord has gone forth. Verily, there will come a torment for them which cannot be turned back."

77. and when Our Messengers came to Lout (Lot), He was grieved on their account and felt himself straitened for them (lest the town people should approach them to commit sodomy with them). He said: "This is a distressful Day."

78. and his people came rushing towards him, and since aforetime they used to commit crimes (sodomy, etc.), He said: "O My people! here are My daughters (i.e. the daughters of My nation), they are purer for You (if You marry them lawfully). so fear Allâh and degrade Me not as regards My guests! is there not among You a single right-minded man?"

79. they said: "Surely You know that we have neither any desire nor In need of Your daughters, and indeed You know well what we want!"

80. He said: "Would that I had strength (men) to overpower you, or that I could betake myself to some powerful support (to resist You)."

81. they (Messengers) said: "O Lout (Lot)! Verily, we are the Messengers from Your Lord! they shall not reach You! so travel with Your family In a part of the night, and let not any of You look back, but Your wife (will remain behind), Verily, the punishment which will afflict them, will afflict her. indeed, morning is their appointed time. is not the morning near?"

72* همسر ابراهيم گفت: اى واى بر من! آيا داراى فرزند مى شوم در حالى كه من پيرزنمو اين شوهرم پيرمرد؟ براستى كه اين چيز عجيبى است !

73* فرشتگان به همسر ابراهيم گفتند: آيا از كار خداوند تعجّب مى كنى؟ رحمت و بركاتالهى بر شما اهل خانه و خاندان رسالت نازل باد، همانا اوپروردگارى ستوده وبزرگوار است .

74* پس چون ترس و وحشت از ابراهيم برطرف شد و بشارت فرزند نيزبراى او آمد، درباره ى قوم لوط با ما به گفتگو و مجادله پرداخت تا شايد درموردآنان شفاعت كند.

75* بدرستى كه ابراهيم، بردبار و صاحب آه و ناله و اهل توبه وانابه بود.

76* امّا از آنجا كه فرمان قهر الهى در مورد قوم لوط حتمى بود،لذا فرشتگان در پاسخ به تقاضاى شفاعت و تاءخير در عذاب به او گفتند: اى ابراهيم  از اين تقاضا صرف نظر كن، كه به تحقيق فرمان قهر پروردگارت صادر شده و قطعاًعذاب غير قابل برگشت به سراغ آنهاخواهد آمد.

77* و هنگامى كه فرستادگان ما، (فرشتگان ماءمور عذاب،) به سراغلوط آمدند، درباره ى آمدن آنان غمگين شد و براى حفظ آنها از آزار اين قوم شرور،) به تنگ آمد،) با خود گفت: امروز، روز سختى است !

78* و قوم لوط، كه سابقه ى كارهاى بد داشتند، به سرعت به سراغ اوآمدند. حضرت لوط، براى جلوگيرى از تعرّض مردم به فرشتگان، با اشاره به دخترانِخود، به آنان گفت: اى قوم من! اينها دختران منند، كه مى توانيد با آنان ازدواجكنيد. اگر قصدى داريد، آنها براى شما پاك ترند، پس از خدا پروا كنيد و دست به گناهنزنيد و مرا در پيش ميهمانانم رسوا مسازيد، آيا در ميان شما يك نفر رشيد (جوانمرد) وجود ندارد؟ كه بجاى گناه ازدواج را بپذيرد؟

79* قوم لوط گفتند: تو خود مى دانى كه براى ما هيچ حقّى نسبت بهدختران تو نيست و ما رغبتى به ازدواج نداريم، خودت خوب مى دانى كه ما چه مىخواهيم .

80* حضرت لوط گفت: اى كاش در برابر شما قدرتى داشتم و يا بهتكيه گاه محكمى پناه مى بردم !

81* وقتى كار به اينجا رسيد، ميهمانان گفتند: اى لوط! ما فرستادگان پروردگار تو هستيم، درباره ى ما نگران مباش، زيرا آنان هرگز به تو دسترسى پيدا نخواهند كرد. پسپاسى از شب گذشته، خانواده ات را از اين سرزمين بيرون ببر و مراقب باش تا هيچكس از شما به پشت سرش متوجّه نشود. ولى همسرت را با خود همراه مبر، زيرا آنبلايى كه به همه مى رسد به او نيز خواهد رسيد. همانا وقت نابودى آنان صبح است . آيا صبح نزديك نيست ؟!

72. elle dit: ‹Malheur à moi! Vais-je enfanter alors que Je suis veille et que Mon mari, que voici, est un vieillard? C'est là vraiment une chose étrange!›

73. ils dirent: ‹T'étonnes-tu de l'ordre d'Allah? que la miséricorde d'Allah et ses bénédictions soient sur vous, gens de cette maison! ils est vraiment digne de Louange et de glorification!›

74. Lorsque l'effroi eut quitté Abraham et que la bonne nouvelle l'eut atteint voilà qu'il discuta avec nous (en faveur) du peuple de Lot,

75. Abraham était, Certes, longanime, Très implorant et repentant.

76. Abraham, renonce à cela; car l'ordre de Ton Seigneur est déjà venu, et un châtiment irrévocable va leur arriver›.

77. et quand nos émissaires (Anges) vinrent à Lot, il fut chagriné pour eux, et en éprouva une grande gêne. et il dit: ‹Voici un Jour terrible›.

78. quant à son peuple, ils vinrent à Lui, accourant. auparavant ils commettaient des mauvaises actions. il dit: ‹ Mon peuple, Voici Mes filles: elles sont plus pures pour vous. craignez Allah donc, et ne me déshonorez pas dans Mes hٍtes. n'y a-t-il pas Parmi vous un homme raisonnable ?›

79. ils dirent: Tu sais Très bien que nous n'avons pas le droit sur Tes filles. et en vérité, Tu sais bien ce que nous voulons›.

80. il dit: ‹[Ah!] Si j'avais de la force pour vous résister! ou bien Si Je trouvais un appui solide!›

81. alors [les hٍtes] dirent: ‹Lot, nous sommes vraiment les émissaires de Ton Seigneur. ils ne pourront jamais t'atteindre. Pars avec Ta famille à un moment de la nuit. et que Nul d'entre vous ne se retourne en arrière. exception faite de Ta femme qui sera atteinte par ce qui frappera les autres. ce qui les menace s'accomplira à l'aube. l'aube n'est-elle pas proche?›

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آیات 63 تا71 سوره مبارکه هود

گلبرگ دویست و بیست و نهم

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَآتَانِي مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ (٦٣)

وَيَا قَوْمِ هَذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَلا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيبٌ (٦٤)

فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا فِي دَارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ ذَلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ (٦٥)

فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَالِحًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ (٦٦)

وَأَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ (٦٧)

كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلا بُعْدًا لِثَمُودَ (٦٨)

وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَى قَالُوا سَلامًا قَالَ سَلامٌ فَمَا لَبِثَ أَنْ جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ (٦٩)

فَلَمَّا رَأَى أَيْدِيَهُمْ لا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا لا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمِ لُوطٍ (٧٠)

وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِنْ وَرَاءِ إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ (٧١)

63. He said: "O My people! do ye see? if I have a Clear (sign) from My Lord and He hath sent Mercy unto me from Himself,- who then can help me against Allah if I were to disobey Him? what then would ye add to My (portion) but perdition?

64. "And O My people! This she-camel of Allah is a symbol to you: leave Her to feed on Allah.s (free) earth, and inflict no harm on her, or a swift penalty will seize you!"

65. but They did ham-string her. so He said: "Enjoy yourselves In your homes for three days: (then will be your ruin): (Behold) there a promise not to be belied!"

66. when Our Decree issued, we saved Salih and those who believed with him, by (special) Grace from ourselves - and from the ignominy of that Day. for Thy Lord - He is the strong one, and able to enforce His will.

67. the (mighty) Blast overtook the wrong-doers, and They Lay prostrate In their homes before the morning,-

68. As if They had never dwelt and flourished there. Ah! Behold! for the Thamud rejected their Lord and Cherisher! Ah! Behold! removed (from sight) were the Thamud!

69. there came Our Messengers to Abraham with glad tidings. They said, "Peace!" He answered, "Peace!" and hastened to entertain them with a roasted calf.

70. but when He saw their hands went not towards the (meal), He felt some mistrust of them, and conceived a fear of them. They said: "Fear not: we have been sent against the people of Lut."

71. and His wife was standing (there), and she laughed: but we gave Her glad tidings of Isaac, and after him, of Jacob.

 

63* آيا ندانستند كه هركس با خدا و پيامبرش دشمنى كند، كيفرش آتشدوزخ است و پيوسته در آن خواهد بود؟ اين است خوارى و رسوائى بزرگ (كه بهره ىمخالفان است (

64* منافقان بيم دارند كه سوره اى به زيان آنان نازل شود كه ازآنچه در درونشان است ، خبر دهد. بگو: (هرچه مى خواهيد) مسخره كنيد، قطعاًخداوندآنچه را كه (از آشكار شدنش ) بيم داريد، آشكار خواهد كرد

65* اگر از منافقان بپرسى (چرا مسخره كرديد؟) قطعاً مى گويند: مافقط شوخى و بازى مى كرديم (و غرضى نداشتيم ). بگو: آيا خداوند و آيات او و پيامبرشرامسخره مى كرديد!؟

66*) بى جهت ) عذر و بهانه نياوريد. همانا شما بعد از ايمانتانكافر شديد. اگر از گروهى از شما (به خاطر توبه يا آنكه بار اوّل اوست ) درگذريم ،گروهى (ديگر) را به خاطر سابقه ى جرمشان كيفر مى دهيم

67* مردان و زنانِ منافق ، از يكديگرند (از يك قماشند)، به منكرفرمان مى دهند و از معروف نهى مى كنند و دستهاى خود را (از بخشش و انفاق ) مىبندند. خدا را فراموش كرده اند، پس خداوند نيز آنان را فراموش كرده است . همانامنافقان ، همان فاسقانند

68* خداوند به مردان و زنان منافق و به كافران ، وعده ى آتش دوزخرا داده ، كه پيوسته در آن خواهند بود. آن (دوزخ ) برايشان بس است و خداوند آنانرالعنت كرده (واز لطف خويش دور ساخته ) و برايشان عذابى پايدار است

69*)حالِ شما منافقان )، همچون كسانى است كه پيش از شما بودند، )با آنكه ) آنان نيرومندتر از شما و ثروت مندتر و صاحب فرزندان بيشترى بودند، پسآنان از نصيبشان بهره مند شدند، شما نيز همان گونه كه پيشينيانِ شما متمتّع شدند،بهره ى خود را برديد و(در روش باطل خود) فرو رفتيد، چنانكه آنان فرورفتند. آنهااعمالشان در دنيا و آخرت محو شد و آنان همان زيانكارانند

70* آيا خبر كسانى كه پيش از آنان بودند، (سرنوشتِ) قوم نوح ، عاد،ثمود و قوم ابراهيم و اصحاب مدين و شهرهاى زيرورو شده ، به آنان نرسيده است ؟پيامبرانشان دلايل روشن برايشان آوردند، (ولى آنان لجاجت كرده ، نابود شدند.) پسخداوند به آنان ستم نكرد، بلكه خودشان به خويش ستم مى كردند

71* مردان وزنان با ايمان ، يار وياور واولياى يكديگرند، به معروف  )خوبى ها) فرمان مى دهند و از منكرات و بدى ها (منكرات ) نهى مى كنند، نماز بر پاىداشته ، زكات مى پردازند و از خداوند و پيامبرش پيروى مى كنند. بزودى خداوند آنانرا مشمول رحمت خويش قرار خواهد داد. همانا خداوند، تواناى غالب و حكيم است

 

63. il dit: ‹ Mon peuple! que vous en semble, Si Je m'appuie sur une preuve évidente émanant de Mon Seigneur et s'il m'a accordé, de Sa part, une miséricorde, qui donc me protégera contre Allah Si Je Lui désobéis? vous ne ferez qu'accroître ma perte.

64. Mon peuple, Voici la chamelle d'Allah qu'il vous a envoyée comme signe. Laissez-la donc paître sur la terre d'Allah, et ne Lui faites aucun mal Sinon, un châtiment proche vous saisira!›

65. ils la tuèrent. Alors, il leur dit: ‹Jouissez (de vos biens) dans vos demeures pendant trois jours (encore)! voilà une promesse qui ne sera pas démentie›.

66. puis, Lorsque Notre ordre vint, nous sauvâmes Salih et ceux qui avaient cru avec Lui, - par une miséricorde venant de nous - de l'ignominie de ce jour-là. en vérité, C'est Ton Seigneur qui est le Fort, le Puissant.

67. et le Cri saisit les injustes. et les voilà foudroyés dans leurs demeures,

68. comme s'ils n'y avaient jamais prospéré. en vérité, les Tamud n'ont pas cru en leur Seigneur. que périssent les Tamud!

69. et nos émissaires sont, Certes, venus à Abraham avec la bonne nouvelle, en disant: ‹Salam!›. il dit: ‹Salam!›, et il ne tarda pas à apporter un Veau rٍti.

70. puis, Lorsqu'Il vit que leurs mains ne l'approchaient pas, il fut pris de suspicion à leur égard et ressentit de la peur vis-à-vis d'eux. ils dirent: ‹N'aie pas peur, nous sommes envoyés Au peuple de Lot›.

71. Sa femme était debout, et elle rit alors; nous Lui annonçâmes donc (la naissance d') Isaac, et après Isaac, Jacob.

 

 

ادامه نوشته

آيات 54 تا 62 سوره مباركه هود

گلبرگ دويست و بيست و هشتم

 إِنْ نَقُولُ إِلا اعْتَرَاكَ بَعْضُ آلِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ (٥٤)

مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعًا ثُمَّ لا تُنْظِرُونِي (٥٥)

إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمْ مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلا هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (٥٦)

فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلا تَضُرُّونَهُ شَيْئًا إِنَّ رَبِّي عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ (٥٧)

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَنَجَّيْنَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ (٥٨)

وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ (٥٩)

وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلا إِنَّ عَادًا كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلا بُعْدًا لِعَادٍ قَوْمِ هُودٍ (٦٠)

وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الأرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ (٦١)

قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ (٦٢)

54. "All that we Say is that some of Our gods (false deities) have seized You with evil (madness)." He said: "I call Allâh to witness and bear You witness that I am free from that which You ascribe as partners In worship, -

55. with Him (Allâh). so plot against Me, All of you, and give Me no respite.

56. "I put My trust In Allâh, My Lord and Your Lord! there is not a moving (living) creature but He has grasp of its forelock. Verily, My Lord is on the Straight Path (the truth).

57. "So if You turn away, still I have conveyed the message with which I was sent to you. My Lord will make another people succeed you, and You will not harm Him In the least. surely, My Lord is guardian over All things."

58. and when Our Commandment came, we saved Hûd and those who believed with Him by a Mercy from us, and we saved them from a Severe torment.

59. such were 'Ad (people). they rejected the Ayât (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.) of their Lord and disobeyed his Messengers, and followed the command of Every proud obstinate (oppressor of the truth, from their leaders).

60. and they were pursued by a Curse In This world and (so they will be) on the Day of Resurrection. no doubt! Verily, 'Ad disbelieved In their Lord. so away with 'Ad, the people of Hûd.

61. and to Thamûd (people, we sent) their brother Sâlih (Saleh). He said: "O My people! Worship Allâh, You have no other Ilâh (God) but Him. He brought You forth from the earth and settled You therein, Then ask Forgiveness of Him and turn to Him In repentance. Certainly, My Lord is near (to All by his Knowledge), Responsive."

62. they said: "O Sâlih (Saleh)! You have been among us as a figure of good hope (and we wished for You to be Our chief), till This [new thing which You have brought; that we leave Our gods and Worship Your God (Allâh) Alone]! do You (now) forbid us the Worship of what Our fathers have worshipped? but we are really In grave doubt as to that which You invite us to (monotheism)."

54* ما حرفى نداريم مگر اينكه مى گوييم: بعضى از خدايان ما به تو زيان رسانده وعقلت را ربوده اند، زيرا مورد خشم بت ها قرار گرفته اى. هود گفت: همانا من خدارا به شهادت مى طلبم و شما نيز شاهد باشيد كه من از آنچه شريك خدا قرار مى دهيدبيزارم .

55* از هر چه غير اوست و شما آن را مى پرستيد تبرئه مى جويم، پسهمگى بر عليه من توطئه كنيد و مرا مهلت ندهيد، تا معلوم شود كه نه از شما و نهازبت هايتان هيچ كارى ساخته نيست.

56* همانا من بر خداوندى كه پروردگار من و شماست توكّل كرده ام،زيرا هيچ جنبنده اى نيست، مگر آنكه او مهارش را گرفته و بر او تسلّط دارد، امّاسلطه اى عادلانه وحق جويانه بدرستى كه پروردگار من بر صراط مستقيم است .

57* پس اگر شما از دعوتم روى برگردانيد، پس براستى كه من آنچهرا كه به خاطر آن به سوى شما ماءمور و فرستاده شده ام، به شما رسانده ام وپروردگارم گروه ديگرى را جانشين شما خواهد كرد و شما هيچ ضررى به او نمى رسانيد. همانا پروردگارم بر هر چيزى نگهبان است .

58* و زمانى كه فرمان قهر ما آمد، هود و كسانى را كه با او ايمانآورده بودند، به رحمت خود نجات داديم و از عذاب سخت رهايشان ساختيم .

59* و آن قوم عاد، آيات پروردگارشان را منكر شدند و پيامبرانِ اورا نافرمانى كرده و از فرمان هر ستمگر لجوجى پيروى نمودند.

60* و سر انجام در اين دنيا و در روز قيامت، لعنت و قهر الهى در پى ايشان شد.  بدانيد كه قوم عاد به پروردگارشان كفر ورزيدند. آگاه باشيد كه بر عاد، قوم حضرت  هود لعنت باد.

61* و به سوى قوم ثمود، برادرشان صالح را فرستاديم او گفت: اىقوم من! خداى يگانه را بپرستيد كه جز او معبود ديگرى براى شما نيست. اوست كه شمارا از زمين پديد آورد و از شما خواست تا در آن آبادى كنيد، پس، از او آمرزشبخواهيد، سپس به سوى او بازگرديد، همانا پروردگار من نزديك واجابت كننده است .

62* قوم ثمود گفتند: اى صالح! تو براستى قبل از اين در ميان مامايه ى اميد بودى، آيا اينك تو ما را از پرستش آنچه پدرانمان مى پرستيدند نهىمى كنى؟ همانا كه ما نسبت به آنچه ما را به آن مى خوانى در شكى هستيم كه ما را بهتو بد گمان كرده است .

54. nous dirons plutٍt qu'une de nos divinité t'a affligé d'un mal›. il dit: ‹Je prends Allah à témoin - et vous aussi soyez témoins - qu'en vérité, Je désavoue ce que vous associez,

55. en dehors de Lui. rusez donc tous contre Moi et ne me donnez pas de répit.

56. Je place ma confiance en Allah, Mon Seigneur et le vٍtre. il n'y pas d'être vivant qu'il ne tienne par son toupet. Mon Seigneur, Certes, est sur un droit chemin.

57. Si vous vous détournez... voilà que Je vous ai transmis [le message] que j'étais chargé de vous faire parvenir. et Mon Seigneur vous remplacera par un autre peuple, sans que vous ne Lui nuisiez en rien, car Mon Seigneur, est gardien par excellence sur toute chose›.

58. et quand vint Notre Ordre, nous sauvâmes par une miséricorde de Notre part, Hud et ceux qui avec Lui avaient cru. et nous les sauvâmes d'un terrible châtiment.

59. voilà les Aad. ils avaient nié les signes (enseignements) de leur Seigneur, désobéi à ses messagers et suivi le commandement de Tout tyran entêté.

60. et ils furent poursuivis, ici-bas, d'une malédiction, Ainsi qu'au Jour de la Résurrection. en vérité les Aad n'ont pas cru en leur Seigneur. que s'éloignent (périssent) les Aad, peuple de Hud!

61. et (Nous avons envoyé) Au Tamud, leur frère Salih, qui dit: ‹Mon peuple, Adorez Allah. vous n'avez point de divinité en dehors de Lui. de la terre il vous a créé, et il vous l'a fait peupler (Et exploiter). implorez donc son pardon, puis repentez-vous à Lui. Mon Seigneur est bien proche et il répond toujours (aux appels)›.

62. ils dirent: ‹Salih, Tu étais auparavant un espoir pour nous. nous interdirais-tu d'adorer ce qu'adoraient nos ancêtres? Cependant, nous voilà bien dans un doute troublant Au sujet de ce vers quoi Tu nous invites›.

gho

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آيات 46 تا 53 سوره مباركه هود

گلبرگ دويست و بيست و هفتم

قَالَ يَا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلا تَسْأَلْنِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنِّي أَعِظُكَ أَنْ تَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ (٤٦)

قَالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلا تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ (٤٧)

قِيلَ يَا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَبَرَكَاتٍ عَلَيْكَ وَعَلَى أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ وَأُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ (٤٨)

تِلْكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهَا إِلَيْكَ مَا كُنْتَ تَعْلَمُهَا أَنْتَ وَلا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هَذَا فَاصْبِرْ إِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ (٤٩)

وَإِلَى عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلا مُفْتَرُونَ (٥٠)

يَا قَوْمِ لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَفَلا تَعْقِلُونَ (٥١)

وَيَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَارًا وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَى قُوَّتِكُمْ وَلا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ (٥٢)

قَالُوا يَا هُودُ مَا جِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِي آلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ (٥٣)

46. He said: "O Nûh (Noah)! surely, He is not of Your family; Verily, his work is unrighteous, so ask not of Me that of which You have no knowledge! I admonish you, lest You be one of the ignorants."

47. Nûh (Noah) said: "O My Lord! I seek Refuge with You from asking You that of which I have no knowledge. and unless You forgive Me and have Mercy on Me, I would indeed be one of the losers."

48. it was said: "O Nûh (Noah)! come down (from the ship) with peace from us and Blessings on You and on the people who are with You (and on some of their off spring), but (there will be other) people to whom we shall grant their pleasures (for a time), but In the end a painful torment will reach them from us."

49. This is of the news of the unseen which we reveal unto You (O Muhammad ), neither You nor Your people knew them before this. so be patient. surely, the (good) end is for the Muttaqûn (pious - see V.2:2)

50. and to 'Ad (people we sent) their brother Hûd. He said, "O My people! Worship Allâh! You have no other Ilâh (God) but Him. Certainly, You do nothing but invent (lies)!

51. "O My people I ask of You no reward for it (the Message). My reward is Only from him, who created Me. will You not Then understand?

52. "And O My people! ask Forgiveness of Your Lord and Then repent to him, He will send You (from the sky) abundant rain, and add strength to Your strength, so do not turn away as Mujrimûn (criminals, disbelievers In the Oneness of Allâh)."

53. they said: "O Hûd! no evidence have You brought us, and we shall not leave Our gods for Your (mere) saying! and we are not believers In you.

 

46* خداوند در پاسخ فرمود: اى نوح! او در واقع از خاندان تو و نبوّت نيست، او داراى عمل ناشايستى است، پس چيزى را كه به آن علم ندارىاز من مخواه، همانا من تو را موعظه مى كنم كه مبادا از جاهلان باشى .

47* نوح گفت: پروردگارا! به تو پناه مى برم از اينكه چيزى را كه به خير و شرّ آنآگاهى ندارم، از تو درخواست كنم و اگر تو اين خواسته را بر من نبخشايى و بر منترحّم ننمايى، از زيانكاران خواهم بود.

48* به نوح خطاب شد: اينك با سلامى از جانب ما و بركاتى برتو وبر تمام امّت هايى كه با تو هستند، فرود آى و بزودى امّت هايى از نسل همين نجاتيافتگان را از نعمت ها برخوردار خواهيم ساخت، امّا سپس به خاطر غفلت و كفر وگناه، عذابى دردناك از طرف ما به آنان خواهد رسيد.

49* اى پيامبر! اينها از اخبار غيبى است كه ما آنها را به تو وحى مى كنيم و پيش ازاين نه تو و نه قوم تو از آنها خبرى نداشتيد، پس تو نيز مانند نوح صبر كن كههمانا عاقبت پيروزى، براى متّقين است .

50* و به سوى قوم عاد، برادرشان هود را فرستاديم، او به مردم گفت: اى قوم من! تنها خدا را بپرستيد كه هيچ معبودى جز او براى شما نيست. شمادرپرستش بت ها به خطا مى رويد و شما جز اهل افترا و تهمت نيستيد.

51* هود گفت: اى قوم من! من از شما در برابر رسالتم پاداشى درخواست نمى كنم، پاداشمن نيست مگر بر عهده ى آن كس كه مرا آفريده است، پس آياتعقّل نمى كنيد؟!

52* و هود ادامه داد اى قوم من! از پروردگارتان طلب آمرزش كنيد،سپس به سوى او باز گرديد و توبه نماييد تا او از آسمان پى در پى بر شما بارانبفرستد، چنانكه گويى همه ى آسمان در حال ريزش است و نيرويى بر نيروى شمابيفزايد و از راه حق به خاطر گناه اعراض نكنيد و روى برنتابيد.

53* مشركان گفتند: اى هود! تو دليل روشنى براى ما نياورده اى و ما به خاطر سخنان تو،از خدايانمان دست بر نمى داريم و ما از ايمان آورندگان به تو نيستيم .

 

46. il dit: ‹Noé, il n'est pas de Ta famille car il a commis un acte infâme. ne me demande pas ce dont Tu n'as aucune connaissance. Je t'exhorte afin que Tu ne sois pas un nombre des ignorants›.

47. alors Noé dit: ‹Seigneur, Je cherche Ta protection contre toute demande de ce dont Je n'ai aucune connaissance. et Si Tu me pardonnes pas et ne me fais pas miséricorde, Je serai Au nombre des perdants›.

48. il fut dit: ‹Noé, débarque avec Notre sécurité et nos bénédictions sur Toi et sur des communautés [issues] de ceux qui sont avec Toi. et il y (en) aura des communautés auxquelles nous accorderons une jouissance temporaire; puis un châtiment douloureux venant de nous les toucheras›.

49. voilà quelques nouvelles de l'Inconnaissable que nous Te révélons. Tu ne les savais pas, ni Toi ni Ton peuple, avant cela. sois Patient. la fin heureuse se sera aux pieux.

50. et (Nous avons envoyé) Au Aad, leur frère Hud, qui leur dit: ‹Mon peuple, Adorez Allah. vous n'avez point de divinité à part de Lui. vous n'êtes que des forgeurs (de mensonges).

51. Mon peuple, Je ne vous demande pas de salaire pour cela. Mon salaire n'incombe qu'à celui qui m'a créé. ne raisonnez-vous pas?

52. Mon peuple, implorez le pardon de votre Seigneur et repentez-vous à Lui pour qu'il Envoie sur vous du ciel des pluies abondantes et qu'il ajoute force à votre force. et ne vous détournez pas [de Lui] en devenant coupables›.

53. ils dirent: ‹Hud, Tu n'es pas venu à nous avec une preuve, et nous ne sommes pas disposés à abandonner nos divinités sur Ta parole, et nous n'avons pas de foi en Toi.

 

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آیات 38 تا 45 سوره مبارکه هود

گلبرگ دویست و بیست وششم

 

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلأ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ قَالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ (٣٨)

فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُقِيمٌ (٣٩)

حَتَّى إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلا قَلِيلٌ (٤٠)

وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ (٤١)

وَهِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَنَادَى نُوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يَا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنَا وَلا تَكُنْ مَعَ الْكَافِرِينَ (٤٢)

قَالَ سَآوِي إِلَى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ قَالَ لا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلا مَنْ رَحِمَ وَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ (٤٣)

وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاءُ وَقُضِيَ الأمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَقِيلَ بُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (٤٤)

وَنَادَى نُوحٌ رَبَّهُ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَإِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَأَنْتَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ (٤٥)

 38. Forthwith He (starts) constructing the Ark: every time that the Chiefs of His people passed by him, They threw ridicule on Him. He said: "If ye ridicule us now, we (in Our turn) can look down on you with ridicule likewise!

39. "But soon will ye know who it is on whom will descend a penalty that will cover them with shame,- on whom will be unloosed a penalty lasting:"

40. at length, Behold! there came Our command, and the fountains of the earth gushed forth! we said: "Embark therein, of Each kind two, male and female, and your family - except those against whom the word has already gone forth,- and the Believers." but only a few believed with Him.

41. so He said: "Embark ye on the Ark, In the name of Allah, whether it move or be at rest! for My Lord is, be sure, Oft-forgiving, Most Merciful!"

42. so the Ark floated with them on the waves (towering) like mountains, and Noah called out to His son, who had separated Himself (from the rest): "O My son! embark with us, and be not with the unbelievers!"

43. the son replied: "I will betake Myself to some mountain: it will save me from the water." Noah said: "This Day nothing can save, from the command of Allah, any but those on whom He hath mercy! "And the waves came between them, and the son was among those overwhelmed In the Flood.

44. then the word went forth: "O earth! swallow up Thy water, and O sky! withhold (thy rain)!" and the water abated, and the matter was ended. the Ark rested on Mount Judi, and the word went forth: "Away with those who do wrong!"

45. and Noah called upon His Lord, and said: "O My Lord! surely My son is of My family! and Thy promise is True, and Thou art the justest of Judges!"

 

38* و نوح (به فرمان الهى ) مشغول ساختن كشتى شد. (امّا) هر زمان كه اشراف قومش بر اومى گذشتند، او را مسخره مى كردند. (او) گفت : اگر شما ما رامسخره كنيد، ما (نيز)قطعاً همين گونه شما را مسخره خواهيم كرد.

39* پس بزودى خواهيد دانست كه مجازاتِ خواركننده به سراغ چه كسىخواهد آمد و عذاب جاودانه دامن چه كسى را خواهد گرفت .

40* (كفر و استهزا ادامه داشت) تا زمانى كه قهر ما آمد و تنورفوران كرد. ما (به نوح ) گفتيم كه از هر زوج (حيوان و موجود زنده) يك جفت (نر وماده) در آن (كشتى) سوار كن ، و (همچنين) خانواده ى خودت را، جز (همسر و يكىازفرزندان و) كسانى كه قبلاً در مورد آنها قول (عذاب) داده شده بود. و (نيز سواركن ) افرادى را كه ايمان آورده اند، (امّا) جزگروه كمى ، كسى همراه او ايماننياورده بود.

41* و (نوح به مسافران كشتى ) گفت : بر آن سوار شويد كه حركت وتوقّفش با نام خداست . همانا پروردگار من آمرزنده و مهربان است .

42* و آن (كشتى ) آنها را از لابلاى امواجى همچون كوه پيش مى برد. )در اين هنگام ) نوح ، فرزندش را كه در گوشه اى قرار داشت صدا زد (وگفت :) اى پسرم !(ايمان بياور و) با ما سوار شو و با كافران مباش .

43*)پسر نوح ) گفت : بزودى به كوهى پناه مى برم تا مرا از آب حفظكند. (نوح ) گفت : امروز جز (براى افراد مؤ من ) و كسانى كه مورد رحم قرار گرفتهاند، هيچ حافظ (و پناهگاهى ) در مقابل قهر الهى نيست . (در اين هنگام ) موجى ميانآن دو جدايى انداخت و او (پسر نوح ) غرق گرديد.

44* و (بعد از آنكه طوفان و آب همه جا را فرا گرفت ) گفته شد: اىزمين ! آبت را فرو بَر، و اى آسمان ! (از باريدن ) بايست . (بدين ترتيب ) آب فرونشست و كار (قهر الهى ) پايان پذيرفت و (كشتى ) بر (دامنه كوهِ) جودى پهلو گرفت و)در اين هنگام ) گفته شد كه (رحمت خدا از) قوم ستمگر دور باد!

45* پس نوح پروردگارش را ندا داد و گفت : پروردگارا! همانا پسرم ازخاندان من است و البتّه وعده ى تو (درباره ى نجات خاندانم ،) حقّ است و توبهترينداورانى .

 

38. et il construisait l'arche. et chaque fois que des notables de son peuple passaient près de Lui, ils se moquaient de Lui. il dit: ‹Si vous vous moquez de nous, Eh bien, nous nous moquerons de vous, comme vous vous moquerez [de nous].

39. et vous saurez bientٍt à qui viendra un châtiment qui l'humiliera, et sur qui s'abattra un châtiment durable!›

40. puis, Lorsque Notre commandement vint et que le four se mit à bouillonner [d'eau], nous dîmes: ‹Charge [dans l'arche] un couple de chaque espèce Ainsi que Ta famille - sauf ceux contre qui le décret est déjà prononcé - et ceux qui croient›. Or, ceux qui avaient cru avec Lui étaient Peu nombreux.

41. et il dit: ‹Montez dedans. que Sa course et son mouillage soient Au nom d'Allah. certes Mon Seigneur est Pardonneur et Miséricordieux›.

42. et elle vogua en les emportant Au milieu des vagues comme des montagnes. et Noé appela son fils, qui restait en un lieu écarté (non loin de l'arche): ‹ Mon enfant, monte avec nous et ne reste pas avec les mécréants›.

43. il répondit: ‹Je vais me réfugier vers un Mont qui me protégera de l'eau›. et Noé Lui dit: ‹Il n'y a aujourd'hui aucun protecteur contre l'ordre d'Allah. (Tous périront) sauf celui à qui il fait miséricorde›. et les vagues s'interposèrent entre les deux, et le fils fut alors du nombre des noyés.

44. et il fut dit: ‹ terre, absorbe Ton eau! et toi, ciel, cesse [de pleuvoir]!›. l'eau baissa, l'ordre fut exécuté, et l'arche s'installa sur le Joudi, et il fut dit : ‹Que disparaissent les gens pervers›!

45. et Noé invoqua son Seigneur et dit: ‹ Mon Seigneur, certes Mon fils est de ma famille et Ta promesse est vérité. Tu es le plus juste des juges›.

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته

آیات 29 تا 37 سوره مبارکه هود

گلبرگ دویست و بیست و پنجم

 وَيَا قَوْمِ لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مَالا إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى اللَّهِ وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُو رَبِّهِمْ وَلَكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ (٢٩)

وَيَا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ أَفَلا تَذَكَّرُونَ (٣٠)

وَلا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنْفُسِهِمْ إِنِّي إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ (٣١)

قَالُوا يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (٣٢)

قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شَاءَ وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ (٣٣)

وَلا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كَانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (٣٤)

أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرَامِي وَأَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ (٣٥)

وَأُوحِيَ إِلَى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ (٣٦)

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ (٣٧)

 

29. "And O My people! I ask you for no wealth In return: My reward is from none but Allah. but I will not drive away (in contempt) those who believe: for Verily They are to meet their Lord, and ye I see are the ignorant ones!

30. "And O My people! who would help me against Allah if I drove them away? will ye not then take heed?

31. "I Tell you not that with me are the treasures of Allah, nor do I know what is hidden, nor claim I to be an angel. nor yet do I say, of those whom your eyes do despise that Allah will not grant them (all) that is good: Allah knoweth best what is In their souls: I should, if I did, indeed be a wrong-doer."

32. They said: "O Noah! Thou hast disputed with us, and (much) hast Thou prolonged the dispute with us: Now bring upon us what Thou threatenest us with, if Thou speakest the truth!?"

33. He said: "Truly, Allah will bring it on you if He wills,- and then, ye will not be able to frustrate it!

34. "Of no profit will be My counsel to you, much As I desire to give you (good) counsel, if it be that Allah willeth to leave you astray: He is your Lord! and to Him will ye return!"

35. or do They say, "He has forged it"? say: "If I had forged it, on me were My sin! and I am free of the sins of which ye are guilty!

36. it was revealed to Noah: "None of Thy people will believe except those who have believed already! so grieve no longer over their (evil) deeds.

37. "But construct an Ark under Our eyes and Our inspiration, and address me no (further) on behalf of those who are In sin: for They are about to be overwhelmed (in the Flood)."

 

29* (نوح ادامه داد كه) اى قوم من ! از شما در برابر اين دعوت ،اجرتى درخواست نمى كنم ، پاداش من تنها بر خداست و من كسانى را كه ايمان آورده اند )به خاطر خواست نابجاى شما) طرد نمى كنم ، (چرا كه) آنان پروردگارشان را ملاقاتخواهند كرد (و از من شكايت خواهند نمود)، ولى من شما را قوم جاهلى مى بينم .

30* (نوح در جواب تقاضاى طرد مؤ منانِ تهى دست وگمنام گفت :) اىمردم ! اگر من آنان را (از خود) برانم ، چه كسى مرا در برابر خدا يارى خواهد كرد؟چرا انديشه نمى كنيد؟

31* (نوح گفت :) من به شما نمى گويم كه گنجينه هاى الهى نزد من استو نه (مى گويم كه از پيش خود) غيب مى دانم و نمى گويم كه من فرشته ام و نمى گويم آنكسانى كه در پيشِ چشمِ شما خوارند، خداوند هرگز به آنان خيرى نخواهد رساند، (بلكه( خداوند به آنچه در دل آنهاست آگاه تر است .(اگر چيزى جز اين بگويم ،) قطعاً ازستمكاران خواهم بود.

32* (مخالفان ) گفتند: اى نوح ! تو واقعاً با ما جدال و جرّ و بحثزيادى نمودى ، (اكنون ديگر بس است ) اگر راست مى گويى ، آنچه را (از عذاب الهى ) كهبه ماوعده مى دهى بر سر ما بياور!؟

33* (نوح گفت :) همانا اگر خداوند اراده كند، آن را بر سر شما خواهد آورد و شما قدرتخنثى كردن (و مقاومت در برابر) آن را نخواهيد داشت .

34* و اگر خداوند بخواهد شما را (به خاطر عدم لياقت ) گمراه سازد، ) ديگر) نصيحت من به حال شما سودى نخواهد داشت ، هر چند بخواهم براى شماخيرخواهى كنم . او پروردگار شماست و (شما) بسوى او بازخواهيد گشت .

35* بلكه (مشركان ) مى گويند: او (نوح يا محمّد)، آن (سخنان ) رابر خداوند افترا بسته است . بگو: اگر من چيزى را به دروغ به خداوند نسبت داده ام ،پس كيفرش بر عهده ى خودم خواهد بود و من از جرم شما (كه گناهى را به من نسبت مىدهيد) بيزارم .

36* (واز جانب ما) به نوح وحى گرديد كه جز (همان ) كسانى كه )تاكنون ) ايمان آورده اند، (افراد ديگر) از قوم تو هرگز ايمان نمى آورند، پس ازكارهايى كه مى كنند غمگين مباش .

37* و (اكنون ) زير نظر ما و طبق دستور و الهام ما كشتى بساز ودرباره ى كسانى كه ستم كرده اند با من سخن مگوى كه آنان غرق شدنى هستند.

29. Mon peuple, Je ne vous demande pas de richesse en retour. Mon salaire n'incombe qu'à Allah. Je ne repousserai point ceux qui ont cru, ils auront à rencontrer leur Seigneur. mais Je vous trouve des gens ignorants.

30. Mon peuple, qui me secourra contre (la punition d') Allah Si Je les repousse? ne vous Souvenez-vous pas?

31. et Je ne vous Dis pas que Je détiens les trésors d'Allah, Je ne connais pas l'Inconnaissable, et Je ne Dis pas que Je suis un Ange; et Je ne Dis pas non plus aux gens, que vos yeux méprisent, qu'Allah ne leur accordera aucune faveur; Allah connaît mieux ce qu'il y a dans leurs âmes. [Si Je le leur disais], Je serais du nombre des injustes.

32. ils dirent: ‹ Noé, Tu as disputé avec nous et multiplié les discussions. Apporte-nous donc ce dont Tu nous menaces, Si Tu es du nombre des véridiques›.

33. il dit: ‹C'est Allah seul qui vous l'apportera - s'il veut - et vous ne saurez y échapper.

34. et Mon conseil ne vous profiterait pas, Au cas où Je voulais vous conseiller, et qu'Allah veuille vous égarer. il est votre Seigneur, et C'est vers Lui que vous serez ramenés›.

35. où bien ils disent: il l'a inventé? Dis: ‹Si Je l'ai inventé, que Mon crime retombe sur moi! et Je suis innocent de vos criminelles accusations›.

36. et il fut révélé à Noé: ‹De Ton peuple, il n'y aura plus de croyants que ceux qui ont déjà cru. ne t'afflige pas de ce qu'ils faisaient.

37. et construis l'arche sous nos yeux et d'après Notre révélation. et ne M'interpelle plus Au sujet des injustes, car ils vont être noyés›.

‎ ‎

‎ ‎

 

‎ ‎

 

‎

ادامه نوشته