ü    گزيده اي از نكات اين گلبرگ

v      وقتى فرعون از حال اقوام قبلى و مردگان پرسيد، حضرت موسى عليه السلام با اينكه مىتوانست به تفصيل جواب دهد، امّا چون مى دانست مردم نسبت به نياكان خويش غيرت وحساسيّت دارند، لذا در جواب آنان كلّى گويى كرده و به اجمال ، علم آن را به خداونداحاله داد تا هم به"قولا ليّنا" عمل كرده باشد و هموسيله اى براى بهانه و اشكال به دست آنان نداده باشد

v      عبارت"سلك لكم"را مىتوان دو گونه معنا كرد؛ الف : راهها وجاده هايى كه خداوند براى عبور انسان در زمينقرار داده است . ب : راههاى كسب درآمد

v      حضرت موسى عليه السلام در معرفى خداوند به فرعون فرمود: پروردگار ما كسى است كه همهچيز را آفريد و هدايت كرد، و در اين آيات به نمونه هايى از هدايت الهى در طبيعتاشاره مى فرمايد؛ زمينى كه مهد آسايش انسان هاست ، راههاى زمينى كه وسيله ارتباطواتصال مناطق به يكديگرند، باران و گياهان گوناگون كه قانون زوجيّت را به همراهدارند

v      "نُهى"جمع"نُهيه"از ريشه ى"نَهى"به معناى بازداشتن استو"اولى النُهى"يعنىصاحبان عقل وخرد. از اين جهت به عقل ،"نُهيه"مى گويند كه انسان را از پيروى هوسها باز مى دارد

v      از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله سؤ ال كردند"اولىالنّهى"چه كسانى هستند؟ حضرت فرمود:آنان كه داراى اخلاق حسنه اند...، به پدران و مادران نيكى مى كنند، به فقرا وهمسايگان نيازمند و يتيمان كمك مى رسانند، به گرسنگان غذا مى دهند، صلح و آسايش درجهان مى گسترانند و همان هايى كه نماز مى خوانند در حالى كه مردم خوابند و بى خبر

v      اميرمؤ منان على عليه السلام راز سجده هاى نماز را اشاراتِ به اين آيه دانسته وفرموده اند: معنى سجده ى اوّل آن است كه خدايا! من در آغاز از اين خاك بودم ،هنگامى كه سر از سجده برمى دارى اشاره به آن دارد كه تو مرا از خاك آفريدى . سجده ىدوّم اين مفهوم را مى رساند كه تو مرا به خاك برمى گردانى ، و بلند شدن از آن ،يعنى تو بار ديگر در قيامت مرا از خاك زنده خواهى كرد

v      مسئولان و حاكمان ، نقش مهمى در اعتقادات مردم دارند

v      در منطق مردانِ خدا، پيروزى از آنِ پرهيزكاران است

 

ü    گزيده اي  پيامهاي اين گلبرگ

v      انبيا هر چه را نمى دانستند، يا گفتن آن را به صلاح نمى دانستند، علم آن را بهخداوند نسبت مى دادند

v   علم انسان دو آفت دارد؛ يا از ابتدا اشتباه مى فهمد و حقيقت را گم مى كند و يا بعداز فهميدن فراموش مى كند، امّا علم خداوند از اين آفات مبرّاست

v      زمين ، آسايشگاه انسان است ، همه نيازهاى او را تاءمين مى كند، مرده و زنده ى او راحمل كرده و به امر الهى مسخّر اوست

v   همان گونه كه طفل ، در مهد و گهواره براى زندگىِ خارج از آن رشد مى يابد، انساننيز بايد در مهد زمين براى زندگى بيرون از زمين يعنى جهان آخرت رشد كند

v      بهره گيرى از مادّيات ، شما را از ياد خدا غافل نسازد

v      سرچشمه و مادّه ى خلقت انسان از زمين است

v      مهم تر از داشتن عقل ، استفاده وپيروى از آن است

v      هرگاه قلب و روح انسان مريض شود، هيچ دليلى نمى تواند او را قانع سازد

v      انسان لجوج به منزله ى ابليس است

v      تحقير و تهمت و عادى سازى جريان هاى مهم ، شيوه ى طاغوت هاست

v      حتّى اگر به دشمن هم وعده مى دهيم ، بر آن وفا كنيم

v      معجزه را سحر دانستن ، افتراء بر خداوند است

v      افترا زننده بر خداوند، هم در دنيا ناكام مى ماند و هم در آخرت به كيفر و عذاب مىرسد

v      كسى كه در برابر حقّ بايستد، هلاك مى شود

v      طاغوت ها براى تحريك مردم عليه مردان خدا، آنها را عناصرى متجاوز و مخالف آيين ملىقلمداد مى كنند

v      وحدت ، رمز پيروزى واختلاف رمز سقوط است

v      دشمنان براى سركوب حقّ، هم هدف خود را يكى مى كنند و هم قالب حركتشان را هماهنگ مىسازند