ü    گزيده اي از نكات اين گلبرگ

v   در زمان حضرت ابراهيم ، لوط پيامبر بود وامامت ورهبرى از ابراهيم بود. شايد به هميندليل در آيه ى قبل درباره اسحاق و يعقوب خوانديم : "جعلناهم ائمه " و در اين آيهنام لوط جداگانه برده شد و كلمه ائمة شامل او نيست ، زيرا امام ابراهيم بود

v      شايد مراد از "حكم " دراين آيات ، مقام نبوت باشد، چنانكه درباره ى حضرت يحيى نيز به همين معنا آمده است

v   نجات دادن خداوند با تلاش خود انسان ها منافاتى ندارد، چنانكه نجات حضرت لوط بافرمان و هدايت الهى و با خواست و تلاش خودش صورت پذيرفت

v      مراد از "فاسقين " دراينجا، كفّار است

v      شايد مراد از دعا و ناله ى حضرت نوح "ندا" ، همان نفرينى باشد كه در آيه 27 از سوره ى نوح بدان اشارهشده است

v   در حديثى آمده است كه هرگاه داود عليه السلام به خواندن كتاب آسمانى"زبور"  مشغول مى شد، كوه و سنگو پرنده اى نبود مگر اينكه با شنيدن صداى داود عليه السلام با او همنوا مى گرديد

v   در اينكه حضرت سليمان چه مسافتى را در چه زمانى با باد طى مى كرده است ، در آيه 12سوره ى سباء مى خوانيم : "و لسليمان الريح غدوّها شهرو رواحها شهر " و براى سليمان بود (حركت با) باد درصبحگاهان (باندازه مسافت ) يك ماه و در غروب (نيز به مقدار سفر در) يك ماه

ü    گزيده اي  پيامهاي اين گلبرگ

v      امامت نيز همچون نبوت ، بايد با انتخاب خداوند باشد

v      پيامبران بزرگ علاوه بر مقام رسالت (رساندن پيام وحى )، امامت و رهبرى جامعه را نيزبر عهده داشته اند

v      توجّه به انجام كارهاى خير، از الطاف ويژه الهى است

v      نماز و زكات در ميان كارهاى خير، جايگاه ويژه اى دارند

v      بدون نماز و زكات ، انسان به درجه بندگى خدا نمى رسد

v      رهبران الهى ، بندگان مخلص خدا هستند

v      دين از سياست جدا نيست

v      رهبر بايد به آنچه هدايت مى كند، عامل باشد

v      خداوند، اولياى خودش را نجات مى دهد

v      در منطقه گناه خيز نمانيد

v      گاهى انجام يك گناه ، سبب ارتكاب گناهان ديگرى مى شود

v      بدتر از گناه ، اصرار بر گناه واستمرار آن است

v      اگر ما صالح باشيم ، خداوند ما را از رحمت خويش سرشار مى سازد

v      شنيدن تاريخ ديگران و توجّه به مصائب و مشكلات آنان ، انسان را صبور مى سازد

v      اگر قدرتى بر تغيير جامعه ى فاسد نداريد، به فكر نجات خود از آنجا باشيد

v      عاقبت ، اهل حقّ، پيروز و اهل باطل ، نابود شدنى هستند

v      بلاها، بازتاب افكار و اعمال خود انسان هاست

v      بايد احترام پدر، حتّى در ترتيب ذكر نام او با فرزند رعايت شود

v      انبيا مراجع اصلى و واقعى حل اختلافات مردم هستند

v      جبران ضرر و زيان ، اختصاص به موارد عمد ندارد

v      قاضى بايد خدا را بر كار خود شاهد و ناظر بداند

v      فهم و درك درست بدون عنايت الهى ميسور نيست

v      همه موجودات از جمله كوه ها و پرندگان بهره اى از شعور دارند و به تسبيح خداوندمشغولند

v      اختراعات ، الهاماتى الهى است

v      حضرت داود مبتكر صنعت زره سازى است

v      انبيا نيز اهل كار و فن و حرفه بوده اند

v      صنعت بايد در خدمت به مردم باشد، نه در سلطه ى مستكبرين وافراد خاص

v      تدارك مقدّمات امور دفاعى امرى لازم و ضرورى است

v      نعمت امنيّت سزاوار شكرگزارى است