آيات 102 تا 112 سوره مباركه انبياء
ü گزيده اي از نكات اين گلبرگ
v قرآن در بيان گستردگى كمّى و كيفى نعمت هاى بهشتى ، آيات متنوّعى دارد
v در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله آمده است كه : كيفيّت نعمت هاى بهشتى رانه گوشى شنيده و نه چشمى ديده است
v بر اساس روايات ، مخاطب آيه 103 كسانى هستند كه علاوه بر داشتن عقايد صحيح ، در خطرهبرانى حركت مى كنند كه از طرف خدا و رسول او صلى الله عليه و آله تعيين شده اند
v كلمه "سجلّ" در اصل بهقطعه سنگى گفته مى شده كه روى آن مى نوشتند، ولى كم كم به اوراقى كه مطالب بر روىآن نوشته مى شود، اطلاق گرديده است
v تشابه پيدايش قيامت با آفرينش ابتدائى جهان ، بارها مورد اشاره قرآن قرار گرفته است
v مراد از آسمان در آيه 104 ، تمام آسمان هاست
v حضرت على عليه السلام فرمودند: انسان در قيامت عريان محشور مى شود
v كلمه ى "زبور" در لغت عرببه معناى هر نوع نوشته و كتاب است
v از امام صادق عليه السلام درباره ى زبور و ذكر سؤ ال شد، حضرت فرمودند: ذكر در نزدخداوند است و زبور كتاب نازل شده بر داود است و همه ى كتاب هاى نازل شده در نزد اهلعلم است و آنان ما (اهل بيت ) هستيم
v در پنج مورد از زبور "مزامير" حضرت داود كه امروزه جزء كتب عهد قديم بشمار مى رود، شبيهاين تعابير آمده است كه : مردان صالح ، وارث زمين خواهند شد
v در روايات متعدّد آمده است كه آن بندگان صالحى كه وارث زمين خواهند شد، ياران حضرتمهدى عليه السلام هستند
v حضرت على عليه السلام مى فرمايند: "اللّه اللّه فِىالقرآن ، لا يَسبقنّكم فى العمل به غَيركم " شما را بهخدا! شما را به خدا! پيام هاى قرآن را دريابيد، مبادا ديگران از راز و رمزها ودستورات و عمل به آن بر شما سبقت گيرند
v امام رضا عليه السلام در ميان هزاران نفر علاقمند در نيشابور در برابر تقاضاى مردم، حديث قدسى سلسلة الذهب را بيان فرمودند كه توحيد قلعه و دژ الهى است كه هركس درآن قرار گيرد، از هر جهت بيمه است ، سپس فرمودند: شرط اين توحيد، پذيرش و تبعيت ازامام زنده است
v وعده ى الهى براى كفّار، هم شكست و نابودى در جنگ ها و هم هلاكت و قهر و عذاب درقيامت است
v اگر گاهى در تحقّق وعده هاى الهى تاءخيرى ديده مى شود، اين به معناى بى خبرى وغفلتاو نيست كه او طبق صريح آيه ى قرآن ، همه چيز را مى داند و از همه جا آگاه است ،بلكه به دلايل مختلف است
v آنچه در قرآن در موارد افترا بر خداوند آمده است ، وصف خيالىمردم از خداوند است نه وصف حقّ و لذا مى خوانيم : واى بر شما از توصيفى كه مى كنيد
ü گزيده اي پيامهاي اين گلبرگ
v در قيامت ، اهل بهشت ، فارغ از رنج و ناله گرفتاران به كامروايى مشغولند
v اشباع واقعى غرايز، تنها در بهشت ممكن است
v در بهشت ، نه محدوديّت در نعمت هاست )فيما اشتهت ( و نهمحدوديّت در زمان بهره مندى
v دفع شرّ، مهم تر از جلب منفعت است . لذا اوّل سخن از دورى از غم هاست بعد دريافتبشارت ها
v ناگوارى هاى دنيا هر چند هم كه بزرگ باشند، نسبت به مصائب اخروى ناچيزند
v در قيامت ، فرشتگان با انسان ها سخن مى گويند
v استقبال و ديدار از مؤ منين ، كارى فرشته گونه است
v اگر امروز دنيا به كام طاغوتيان است غمگين مباشيم كه روزگار مؤ منان نيز فرا خواهدرسيد
v وعده هاى الهى حتمى است
v نظام هستى ازلى و ابدى نيست و سرانجام دستخوش تغيير و تحول خواهد گرديد
v قدرت خداوند نسبت به درهم پيچيدن آسمان ها، به آسانى پيچيدن يك طومار است
v تمثيل ، بهترين و رساترين راه براى تفهيم و تفهم است
v همان گونه كه پيچيدن يك طومار به معناى محو نوشته هاى آن نيست ، درهم پيچيده شدنآسمان ها نيز نشانه نابودى آفريده ها نيست
v وعده هاى الهى حتمى است و عملى مى شود
v سنّت الهى آن است كه بندگان صالح ، حاكم و وارث جهان باشند
v پيشگوئى هاى قرآن قطعى است
v عبادت تنها كافى نيست ، صلاحيّت وعمل صالح نيز لازم است
v وراثت زمين و حكومت بر جهان دو شرط دارد، بندگى خداوند و انجام اعمال صالح
v بشارت ها و پيام هاى قرآن براى هدايت و سعادت كافى است
v حكومت بندگان صالح بر زمين تبلور لطف و رحمتى است كه در سايه رسالت بدست مى آيد وهر آنچه از رحمت نبوى صلى الله عليه و آله كه در دنيا و آخرت نصيب افراد مى شود،پرتوى از رحمت الهى است
v همه ى احكام الهى حتّى جهاد، حدود و قصاص و ساير كيفرها و قوانين جزايى اسلام نيزبراى جامعه ى بشرى رحمت است
v خداوند، "ربّ العالمين " و رسولش "رحمة للعالمين " است ، يعنى تربيت واقعى در سايه هدايت انبيا امكان پذير است
v رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله حتّى براى ملائكه مقرب الهى نيز رحمت است، در حديثى مى خوانيم كه جبرئيل به پيامبر صلى الله عليه و آله اظهار داشت كه رحمت تومرا نيز شامل شد
v دعوت به توحيد، جلوه اى از رحمت الهى است
v انسان مختار است نه مجبور، لذا مى تواند حتّى در برابر دعوت و درخواست انبيا نيزمقاومت و اعراض كند
v در مقابل لجاجت و اعراض مردم ، مسئوليّت خود را از دست ندهيم
v وقتى خداوند پنهان كارى ها را مى داند، ديگر توطئه و نفاق براى چيست ؟
v تاءخير قهر و كيفر الهى يا بخاطر آزمايش است و يا بجهت پر شدن پيمانه مهلت
v كاميابى ها و لذّت جويى هاى دنيا موقت است
v دعا را با كلمه "ربّ" آغاز كنيم
v بياد داشته باشيم كه حساب و كتاب در كار است ، پس در ستايش ها و انتقادها دقّت كنيم
لو انزلنا هذاالقرآن على جبل لرايته خاشعا متصدعا من خشيه الله و تلك الامثال نضربها للناس لعلهم يتفكرون