ü    گزيده اي از نكات اين گلبرگ

v      قرآن در بيان گستردگى كمّى و كيفى نعمت هاى بهشتى ، آيات متنوّعى دارد

v      در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله آمده است كه : كيفيّت نعمت هاى بهشتى رانه گوشى شنيده و نه چشمى ديده است

v   بر اساس روايات ، مخاطب آيه 103 كسانى هستند كه علاوه بر داشتن عقايد صحيح ، در خطرهبرانى حركت مى كنند كه از طرف خدا و رسول او صلى الله عليه و آله تعيين شده اند

v   كلمه "سجلّ" در اصل بهقطعه سنگى گفته مى شده كه روى آن مى نوشتند، ولى كم كم به اوراقى كه مطالب بر روىآن نوشته مى شود، اطلاق گرديده است

v      تشابه پيدايش قيامت با آفرينش ابتدائى جهان ، بارها مورد اشاره قرآن قرار گرفته است

v      مراد از آسمان در آيه 104 ، تمام آسمان هاست

v      حضرت على عليه السلام فرمودند: انسان در قيامت عريان محشور مى شود

v      كلمه ى "زبور" در لغت عرببه معناى هر نوع نوشته و كتاب است

v   از امام صادق عليه السلام درباره ى زبور و ذكر سؤ ال شد، حضرت فرمودند: ذكر در نزدخداوند است و زبور كتاب نازل شده بر داود است و همه ى كتاب هاى نازل شده در نزد اهلعلم است و آنان ما (اهل بيت ) هستيم

v   در پنج مورد از زبور "مزامير" حضرت داود كه امروزه جزء كتب عهد قديم بشمار مى رود، شبيهاين تعابير آمده است كه : مردان صالح ، وارث زمين خواهند شد

v      در روايات متعدّد آمده است كه آن بندگان صالحى كه وارث زمين خواهند شد، ياران حضرتمهدى عليه السلام هستند

v   حضرت على عليه السلام مى فرمايند: "اللّه اللّه فِىالقرآن ، لا يَسبقنّكم فى العمل به غَيركم " شما را بهخدا! شما را به خدا! پيام هاى قرآن را دريابيد، مبادا ديگران از راز و رمزها ودستورات و عمل به آن بر شما سبقت گيرند

v   امام رضا عليه السلام در ميان هزاران نفر علاقمند در نيشابور در برابر تقاضاى مردم، حديث قدسى سلسلة الذهب را بيان فرمودند كه توحيد قلعه و دژ الهى است كه هركس درآن قرار گيرد، از هر جهت بيمه است ، سپس فرمودند: شرط اين توحيد، پذيرش و تبعيت ازامام زنده است

v      وعده ى الهى براى كفّار، هم شكست و نابودى در جنگ ها و هم هلاكت و قهر و عذاب درقيامت است

v   اگر گاهى در تحقّق وعده هاى الهى تاءخيرى ديده مى شود، اين به معناى بى خبرى وغفلتاو نيست كه او طبق صريح آيه ى قرآن ، همه چيز را مى داند و از همه جا آگاه است ،بلكه به دلايل مختلف است

v   آنچه در قرآن در موارد افترا بر خداوند آمده است ، وصف خيالىمردم از خداوند است نه وصف حقّ و لذا مى خوانيم : واى بر شما از توصيفى كه مى كنيد

 ü    گزيده اي  پيامهاي اين گلبرگ

v      در قيامت ، اهل بهشت ، فارغ از رنج و ناله گرفتاران به كامروايى مشغولند

v      اشباع واقعى غرايز، تنها در بهشت ممكن است

v      در بهشت ، نه محدوديّت در نعمت هاست )فيما اشتهت ( و نهمحدوديّت در زمان بهره مندى

v      دفع شرّ، مهم تر از جلب منفعت است . لذا اوّل سخن از دورى از غم هاست بعد دريافتبشارت ها

v      ناگوارى هاى دنيا هر چند هم كه بزرگ باشند، نسبت به مصائب اخروى ناچيزند

v      در قيامت ، فرشتگان با انسان ها سخن مى گويند

v      استقبال و ديدار از مؤ منين ، كارى فرشته گونه است

v      اگر امروز دنيا به كام طاغوتيان است غمگين مباشيم كه روزگار مؤ منان نيز فرا خواهدرسيد

v      وعده هاى الهى حتمى است

v      نظام هستى ازلى و ابدى نيست و سرانجام دستخوش تغيير و تحول خواهد گرديد

v      قدرت خداوند نسبت به درهم پيچيدن آسمان ها، به آسانى پيچيدن يك طومار است

v      تمثيل ، بهترين و رساترين راه براى تفهيم و تفهم است

v   همان گونه كه پيچيدن يك طومار به معناى محو نوشته هاى آن نيست ، درهم پيچيده شدنآسمان ها نيز نشانه نابودى آفريده ها نيست

v      وعده هاى الهى حتمى است و عملى مى شود

v      سنّت الهى آن است كه بندگان صالح ، حاكم و وارث جهان باشند

v      پيشگوئى هاى قرآن قطعى است

v      عبادت تنها كافى نيست ، صلاحيّت وعمل صالح نيز لازم است

v      وراثت زمين و حكومت بر جهان دو شرط دارد، بندگى خداوند و انجام اعمال صالح

v      بشارت ها و پيام هاى قرآن براى هدايت و سعادت كافى است

v   حكومت بندگان صالح بر زمين تبلور لطف و رحمتى است كه در سايه رسالت بدست مى آيد وهر آنچه از رحمت نبوى صلى الله عليه و آله كه در دنيا و آخرت نصيب افراد مى شود،پرتوى از رحمت الهى است

v      همه ى احكام الهى حتّى جهاد، حدود و قصاص و ساير كيفرها و قوانين جزايى اسلام نيزبراى جامعه ى بشرى رحمت است

v      خداوند، "ربّ العالمين " و رسولش "رحمة للعالمين " است ، يعنى تربيت واقعى در سايه هدايت انبيا امكان پذير است

v   رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله حتّى براى ملائكه مقرب الهى نيز رحمت است، در حديثى مى خوانيم كه جبرئيل به پيامبر صلى الله عليه و آله اظهار داشت كه رحمت تومرا نيز شامل شد

v      دعوت به توحيد، جلوه اى از رحمت الهى است

v      انسان مختار است نه مجبور، لذا مى تواند حتّى در برابر دعوت و درخواست انبيا نيزمقاومت و اعراض كند

v      در مقابل لجاجت و اعراض مردم ، مسئوليّت خود را از دست ندهيم

v      وقتى خداوند پنهان كارى ها را مى داند، ديگر توطئه و نفاق براى چيست ؟

v      تاءخير قهر و كيفر الهى يا بخاطر آزمايش است و يا بجهت پر شدن پيمانه مهلت

v      كاميابى ها و لذّت جويى هاى دنيا موقت است

v      دعا را با كلمه "ربّ" آغاز كنيم

v      بياد داشته باشيم كه حساب و كتاب در كار است ، پس در ستايش ها و انتقادها دقّت كنيم