آيات 56 تا 64 سوره مباركه حج
ü گزيده اي از نكات اين گلبرگ
vدر تفسير نمونه مى خوانيم: مشركين در ماه محرم گفتند: چون مسلمانان جنگ در اين ماهرا حرام مى دانند، ما به آنان هجوم ببريم زيرا آنان از خود دفاعى نمى كنند. لكن اينآيه(60) مى فرمايد: دفاع از خود واجب است، در هر ماهى كه باشد.
v در آيه ى قبل خداوند فرمود: "لينصُرَنّه"، ما مظلوم را يارى مى كنيم. در اين آيه(61) و آيه ى بعد بهدلايل و زمينه هاى نصرت، اشاره كرده و آن عبارت است از:
1-قدرت خداوند "يُولِج الليل" 2-علم او "سَميع بصير"3- حقّ بودن او"ذلك بانّ اللّه هوالحق"ّ4- بزرگى و عظمت او "العلى الكبير".
v وجود انسان، سراسر فقر و به هوا، غذا، مسكن، لباس و چيزهاى ديگر محتاج است و اگرچند روزى در شاخه اى از امور خود را بى نياز بپندارد، دست به طغيان مى زند و عوارضو خطراتى به دنبال دارد، مانند: بى تفاوتى، غفلت، استثمار، ولى خداوند "الغنىّ الحميد"، بى نياز مطلق و شايسته ى هر گونه ستايش است .
ü گزيده اي پيامهاي اين گلبرگ
v روز قيامت، هيچ كس هيچ قدرتى ندارد، جز با اراده ى او. داورى خداوند بر اساس عملكرد ماست .
v مبناى داورى خداوند در قيامت، كفر و ايمان مردم است . كيفر كسى كه متكبّرانه حقّ را نپذيرد، عذاب خواركننده است .
v هجرت هدفدار يك ارزش است . مرگ افراد مهاجر همسنگ شهادت است. (مرگ يا شهادت مهم نيست ، مهم در راه خدا بودن است).
v در راه خدا ناكامى نيست، اگر بندگان شايسته ى خداوند از لذّت هاى دنيا محروم شوندبه نعمت هاى بزرگ آخرت مى رسند.
v تحقق وعده هاى الهى قطعى است .رزق دنيا گاهى نيكوست و گاهى تلخ، ولى بهشتيان تنها از رزق نيكو برخوردارند. رازق واقعى خداست و ديگران واسطه ى رزق هستند. مسكن و جايگاه دل پذير از برجسته ترين نمونه هاى رزق نيكو است .
v دفاع، حقّ طبيعى هر انسانى است . ياور مظلومان خداست . يارى مظلوم، هميشه با نابودى ظالم همراه نيست. خداوند مظلوم را يارى مى كند، ولىممكن است ظالم نيز به دليلى مورد عفو الهى قرار گيرد.
v عدالت، در همه جا يك ارزش است .
v مشت، نمونه ى خروار است. قدرت وعلم خدا در تغيير شبانه روز، نشانه ى قدرت او برنصرت بندگان است . تغييرات شب و روز تصادفى نيست و تدبير امور جهان، مدبرى حكيم و دانا دارد. جا به جايى شب و روز نشانه اى گويا از تدبير و ربوبيّت و يكتائى اوست .
v هر معبودى جز او موهوم است . خداى متعال معيار حقّ است، نه چيز ديگر.
v مطالعه در هستى، زمينه ى ايمان به خداست . خداوند در جهان هستى، بر اساس عوامل طبيعى كار مى كند. آثار و بركات طبيعت از اوست. (اگر باران، زمين و طبيعت مرده را سبز و خرم مىكند، اين هم لطف الهى است).
v هستى محتاج ونيازمند است و او تنها بى نياز.
لو انزلنا هذاالقرآن على جبل لرايته خاشعا متصدعا من خشيه الله و تلك الامثال نضربها للناس لعلهم يتفكرون