آيات 15 تا 22 سوره مباركه سبأ
ü گزيده اي پيامهاي اين گلبرگ
* سرگذشت كشور سبأ عبرت انگيز است.
* سرسبزي باغ هاي منطقه سبأ، استثنايي بوده است.
* يكي از آيات الهي، زيبايي هاي طبيعي است.
* منطقه سبأ از هر گونه كمبود، آفات، ناامني، فحشا و قحطي پاك بود.
* در برابر نعمت هاي الهي بايد شاكر بود، ولي انسان هرگز حق شكر را ادا نمي كند و خداوند او را مي بخشد.
* در انتخاب مسكن، به عنصر آباداني، پاكي و پاكيزگي شهر توجه كنيد.
* روزي دادن و آمرزيدن از شئون ربوبيت است.
* اعراض و ناسپاسي، قهر الهي را به دنبال دارد.
* سيل، زلزله، طوفان و رعد و برق، تصادفي نيست.
* طبيعيت، مأمور قهر الهي مي شود.
* نعمت ها گاهي اضافه مي شود، گاهي كم مي شود، گاهي تبديل مي شود.
* سرچشمه بدبختي ها، عملكرد منفي خود ماست.
* كيفرهاي الهي، يك سنت و قانون براي تبهكاران است و به قوم سبأ اختصاص ندارد.
* آن چه قهر الهي را به دنبال دارد، اصرار در كفر و استمرار آن است.
* قوم سبأ به خداوند معتقد بودند و در دعا از كلمه ربنّا استفاده كردند.
* ناسپاسي، ظلم به خويش است.
* متلاشي و تار و مار شدن قوم سبأ قصه مجالس و ضرب المثل ميان مردم شد.
* ناسپاسي، سبب فروپاشي زندگي انسان مي شود.
* افراد و ملت هايي مي توانند از تاريخ عبرت بگيرند و پايدار بمانند كه بسيار بردبار و سپاسگزار باشند.
* كفران نعمت، راه نفوذ و موفقيت ابليس است.
* ابليس به موفقيت خود در انحراف كشاندن مردم يقين ندارد.
* شيطان نمي تواند انسان را مجبور كند و پيروي مردم از ابليس براساس اختيار و تصميم خود آنهاست.
* ايمان به قيامت، سدي است در برابر شيطان.
* فلسفه وجود شيطان و وسوسه هاي او، ايجاد چند راه پيش روي انسان و قدرت انتخاب و آزمايش اوست.
* انسان با ترديد و تزلزل، راه وسوسه شيطان را بر روي خود باز مي كند.
* انسان در انتخاب راه و عمل، اختيار دارد.
* شك هر چه كم باشد مقدمه انحراف مي شود.
* در علم خداوند، نسيان و سهو راه ندارد.
* غير خدا، خيالي بيش نيست.
* مشرك، منطق ندارد.
* غير خدا، نه مالك آسمان ها و زمين هستند، نه شريك و ياور خداوند.
ü گزيده اي از نكات اين گلبرگ
* "سبأ" نام سرزمين حاصلخيز يمن است. سبأ نام شخصيت بزرگ منطقه بوده كه روي آن سرزمين گذاشته اند.
مردم در رسيدن به تمدن و بهره گيري از نعمت هاي الهي دو نوع برخورد دارند:
برخي مانند سليمان(ع) با داشتن آن همه قدرت، از خداوند توفيق شكرگزاري مي خواهد "اوزعني ان اشكر".
گروهي مانند قوم سبأ كه با داشتن شهري پاكيزه و دلنشين كفران ورزيدند.
در قرآن هر كجا فرمان خوردن آمده، در كنارش مسئوليتي آمده است:
"كلوا... واشكروا" ، "فكلوا... اطعموا" ، "كلوا... واعملوا صالحا" ، "كلوا... لاتسرفوا".
* كلمه "عَرِم" يا به معناي خشونت است و "سيل العَرِم" به معناي سيل بنيان كن، يا به معناي سد است يعني سيلي كه از شكسته شدن سد به راه افتاد.
"اُكُل" به معناي "مأكول" و خوراكي است. "خَمط" گياه تلخ را گويند و "اَثل" درخت گز و خاردار است.
در قرآن بارها از اعراض مردم سخن به ميان آمده است:
گاهي اعراض از ذكر خدا "و مَن أعرض عن ذكري".
گاهي اعراض از آيات خدا "و اِن يَروا آية يعرضوا".
گاهي از نعمت هاي خدا (همين آيه16) و آيه "اذا انعمنا علي الانسان اعرض".
گاهي اعراض از پيامبر خدا "هو نباً عظيم انتم عنه معرضون".
* كلمه جزا هم در پاداش نيكو به كار مي رود و هم در كيفر، لكن كلمه مجازات تنها در كيفر به كار مي رود.
* "احاديث" جمع "اُحدوثه" به معناي خبري است كه مردم يا براي سرگرمي و يا به عنوان مثال براي يكديگر نقل مي كنند.
خداوند به قوم سبأ چند نعمت ويژه داده بود:
الف- مناطق پربركت و حاصلخيز "باركنا فيها".
ب- خانه ها و مناطق مسكوني نزديك به هم و قابل رؤيت "قَري ظاهرةً".
ج- آسان بودن سفر، به گونه اي كه شب و روز امكان رفت و آمد بود "سيروا فيها ليالي و ايّاما".
د- نعمت امنيت "آمنين".
* با توجه به اين كه خداوند به هر چيز عالم و حافظ و مراقب و گواه است، مراد از جمله "لنعلم..." متمايز ساختن و مشخص كردن است، يعني تا بر انسان و ديگران معلوم كنيم كه مؤمن كيست و كافر كيست، يا جدا كنيم پيروان ابليس را از مؤمنان.
لو انزلنا هذاالقرآن على جبل لرايته خاشعا متصدعا من خشيه الله و تلك الامثال نضربها للناس لعلهم يتفكرون