گلبرگ پانصد و هشتاد و دوم

 

۞بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ۞

عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ (١) عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ (٢) الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ (٣) كَلا سَيَعْلَمُونَ (٤) ثُمَّ كَلا سَيَعْلَمُونَ (٥) أَلَمْ نَجْعَلِ الأرْضَ مِهَادًا (٦) وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا (٧) وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا (٨) وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا (٩) وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا (١٠) وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا (١١) وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا (١٢) وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا (١٣) وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا (١٤) لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا (١٥) وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا (١٦) إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا (١٧) يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا (١٨) وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا (١٩) وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا (٢٠) إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا (٢١) لِلطَّاغِينَ مَآبًا (٢٢) لابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا (٢٣) لا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلا شَرَابًا (٢٤) إِلا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا (٢٥) جَزَاءً وِفَاقًا (٢٦) إِنَّهُمْ كَانُوا لا يَرْجُونَ حِسَابًا (٢٧) وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا (٢٨) وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا (٢٩) فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلا عَذَابًا (٣٠)

 

In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful 

1. concerning what are They disputing?

2. concerning the great news,

3. about which They cannot agree.

4. Verily, They shall soon (come to) know!

5. Verily, Verily They shall soon (come to) know!

6. have we not made the earth As a wide expanse,

7. and the mountains As pegs?

8. and (have we not) created you In pairs,

9. and made your Sleep for rest,

10. and made the night As a covering,

11. and made the Day As a means of subsistence?

12. and (have we not) built over you the seven firmaments,

13. and placed (therein) a light of Splendour?

14. and do we not send down from the clouds water In abundance,

15. that we may produce therewith corn and vegetables,

16. and Gardens of luxurious growth?

17. Verily the Day of Sorting out is a thing appointed,

18. the Day that the trumpet shall be sounded, and ye shall come forth In crowds;

19. and the heavens shall be opened As if there were doors,

20. and the mountains shall vanish, As if They were a mirage.

21. truly Hell is As a place of ambush,

22. for the transgressors a place of destination:

23. They will dwell therein for ages.

24. nothing cool shall They taste therein, nor any drink,

25. save a boiling fluid and a fluid, dark, murky, intensely cold,

26. a fitting recompense (for them).

27. for that They used not to fear any account (for their deeds),

28. but They (impudently) Treated Our Signs As false.

29. and all things have we preserved on record.

30. "So taste ye (the Fruits of your deeds); for no increase shall we grant you, except In punishment."

 

۞ به نام خداوند بخشنده مهربان ۞

1*درباره چه از یکدیگر می پرسید؟ 2* از خبر بزرگ. 3* همان که ایشان درباره آن اختاف دارند. 4* چنین نیست؛ زود است که بدانید. 5* باز چنین نیست؛ زود است که بدانید. 6* آیا زمین را بستر قرار ندادیم؟ 7* و کوهها را هم چون میخ ها؟ 8* و شما را جفت آفریدیم. 9* و خواب را مایه آرامش شما قرار دادیم. 10* و شب را پوششی ساختیم. 11* و روز را وقت تلاش و معاش قرار دادیم. 12* و بر فراز شما هفت آسمان استوار بنا کردیم. 13* و (خورشید را) چراغی فروزان قرار دادیم. 14* و از ابرهای متراکم و فشرده، آبی فراوان فرو فرستادیم. 15* تا به وسیله آن دانه و گیاه. 16* و باغ های پر درخت بیرون آوریم. 17* همانا روز جدایی، وعده گاه (ما با شما) است. 18* روزی که در صور دمیده شود و گروه گروه می آیید. 19* و آسمان گشوده شود و به صورت درهایی باز درآید. 20* و کوهها روان شوند و چون سراب گردند. 21* همانا دوزخ، کمین گاهی است. 22* برای سرکشان، جایگاه و بازگشتگاهی است. 23* روزگارانی در آن به سر برند. 24* در آن دوزخ، نه خنکی چشند و نه آشامیدنی. 25* مگر آب جوش و خونابه و چرکابه. 26* که این، کیفری مناسب گناه آنهاست. 27* آنان بودند که به روز حساب، امید و باوری نداشتند. 28* و آیات ما را به سختی تکذیب می کردند. 29* ولی ما حساب همه چیز را در کتاب خود داشتیم. 30* پس بچشید که جز عذاب بر شما نمی افزاییم.

 

Au nom d'Allah, le Tout Miséricordieux, le Très Miséricordieux. 

1. sur quoi s'interrogent-ils mutuellement?

2. sur la grande nouvelle,

3. à propos de laquelle ils divergent.

4. Eh bien Non! ils sauront bientٍt.

5. encore une fois, Non! ils sauront bientٍt.

6. N'avons-Nous pas fait de la terre une couche?

7. et (placé) les montagnes comme des piquets?

8. nous vous avons créés en couples,

9. et désigné votre sommeil pour votre repos,

10. et fait de la nuit un vêtement,

11. et assigné le Jour pour les affaires de la vie,

12. et construit au-dessus de vous sept (cieux) renforcés,

13. et [y] avons placé une lampe (le soleil) Très ardente,

14. et fait descendre des nuées une eau abondante

15. pour faire pousser par elle grains et plantes

16. et jardins luxuriants.

17. le Jour de la décision [du Jugement] a son terme fixé.

18. le Jour où l'on soufflera dans la Trompe, vous viendrez par troupes,

19. et le ciel sera ouvert et [présentera] des portes,

20. et les montagnes seront mises en marche et deviendront un mirage.

21. l'Enfer demeure aux aguets,

22. refuge pour les transgresseurs.

23. ils y demeureront pendant des siècles successifs.

24. ils n'y goûteront ni fraîcheur ni breuvage,

25. hormis une eau bouillante et un pus

26. comme rétribution équitable.

27. car ils ne s'attendaient pas à rendre compte,

28. et traitaient de mensonges, continuellement, nos versets,

29. alors que nous avons dénombré toutes choses en écrit.

30. Goûtez-donc. nous n'augmenterons pour vous que le châtiment!

 

التماس دعا

 

سیمای سوره مبارکه نبأ

این سوره چهل آیه دارد و در مکه نازل شده است.

نام سوره برگرفته از آیه دوم است که از قیامت، به "نبأ" عظیم یعنی خبر بزرگ یاد می کند.

آیات این سوره با استدلال به نظام حکیمانه حاکم بر طبیعت، برپایی قیامت برای اجرای نظام پاداش و کیفر را لازمه حکمت الهی شمرده و هستی انسان بدون آن را عبث و بیهوده می داند.

ادامه سوره گوشه ای از عذاب سخت طغیانگران و نعمت های بهشتیان را بیان می دارد و با هشدار شدید به کافران پایان می پذیرد.

 

 

 

ü    گزيده اي از نكات اين گلبرگ

 

vواژه "نبأ" به معنای خبر مهم و حتمی است که از آیات بعد فهمیده می شود مراد از آن خبر بر پا شدن قیامت و رستاخیز است.

در روایات، حضرت علی(ع) به عنوان یکی از مصادیق "نبأ عظیم" معرفی شده است.

درباره معاد، کفار چند گروهند: "الذّی هم فیه مختلفون" بعضی آن را محال و برخی بعید دانسته و برخی سؤال، گاهی برای فهمیدن مطلب است که مورد تایید و تاکید قرآن است، چنان که می فرماید: "فسئلوا اهل الذکر" اما گاهی سؤال، برای ایجاد تشکیک و تردید در ذهن دیگران است، آن هم در امور قطعی و حتمی مانند وقوع قیامت که قرآن در این آیات، آن را مورد مذمت قرار می دهد.

v "اوتاد" جمع "وتد" به معنای میخ است و تشبیه کوه به میخ، از معجزات علمی قرآن است. ریشه کوهها در عمق زمین، مانع حرکت لایه های زمین و وقوع زلزله های دائمی است. کوهها هم چون میخ، چند برابر آنچه در بیرون اند، در دل زمین فرو رفته اند، بگذریم که کوهها منافع دیگری نیز دارند: حافظ برف ها برای تابستان، مانع تند بادها، علامت و نشانه راهها، محل معادن و سنگ ها و غارها و عامل ایجاد دره ها هستند که هر یک در جای خود برای زندگی ضروری است.

"سُبات" به معنای قطع کار و تعطیل کردن آن است که موجب آسایش و آرامش جسم و روان می شود.

v "معصرات" از "عصر" به معنای فشردن، یا صفت ابرهای باران زاست که گویا چنان خود را می فشرند که باران ببارند و یا صفت بادهایی که ابرها را متراکم و فشرده می سازد تا از آنها باران ببارد.

v قیامت از جهتی "یوم الجمع" است که همه در آن اجتماع می کنند و از جهتی "یوم الفصل" نامیده شده، زیرا خوبان از بدان و حق از باطل جدا و به اختلاف فیصله داده می شود.

در روایات می خوانیم که در قیامت مردم به گروه های مختلف تقسیم می شوند و هر گروه به شکلی: سخن چین در قیافه میمون، حرام خوار در شکل خوک، ربا خوار در قالب وارونه، قاضی ظالم به صورت کور، خودپسند کر و لال، عالم بی عمل در حال جویدن زبان، همسایه آزار بی دست و پا، سعایت کننده آویخته بر آتش، هوسباز بدبو و فخر فروشان به لباس با لباس، دوزخی محشور می شوند.

حرکت کوهها مقدمه به هم خوردن آنها و خورد شدن و ذره ذره شدن سنگ ها و در نهایت، روان شدن به گونه ای است که از دور سراب به نظر آیند "و سُیّرت الجبال فکانت سراباً".

v "مرصاد" یعنی کمین گاه و "طاغین" از "طغیان"، بی اندازه پیش رفتن در معصیت است.

"مئاب" از "اُوب" به معنای قرارگاه و رجوع است و فرجام را از آن جهت "مئاب" گویند که انسان با عمل خود آن را فراهم کرده و اکنون به آن بازمی گردد.

"احقاب" جمع "حُقب" به معنای مدت طولانی است.

در روایات می خوانیم: "اَحقاب" جمع "حُقب" و هر "حقب" شصت سال و به گفته بعضی هشتاد سال است که هر روز آن مثل هزار سالی است که شما در دنیا می شمارید.

"حمیم"، آب داغ و "غسّاق"، آب زردی است که از زخم و چرک و خون خارج می شود.

ممکن است معنای آیه چنین باشد که جهنم برای همه در کمین است ولی متقین از آن عبور می کنند و برای مجرمان جایگاه می شود "لطّاغین مئابا".

با توجه به عدالت الهی که کیفر و جزا مطابق عقائد و کردار است "جزاءً وفاقاً"، پس زیادی عذاب در آیه "لن نَزیدکم الاّ عذاباً" به خاطر زیادی کفر و فرار از حق است "فلم نزدهم دعائی الا فرارا"، چون در برابر هر دعوتی از انبیا، فرار کفار بیشتر می شود، خداوند نیز عذاب آنان را بیشتر می کند.

در دوزخ، به جای سردی، گرمی و به جای شراب، غسّاق است "برداً و لا شراباً الاّ حمیماً و غسّاقاً".

 

 

ü    گزيده اي  پيامهاي اين گلبرگ

 

v  شروع سخن با طرح یک سؤال، در تاثیر کلام موثر است.

v  تشکیک در قیامت، کار کافران است.

v  اگر سؤال طبیعی بود، باید جواب داد ولی اگر شیطنت بود، برخورد لازم است.

v  در برابر طعنه و کنایه به مقدسات و باورهای قطعی، به قاطعیت باید سخن گفت.

v  در برابر تردید، باید حرف حق را تکرار کرد.

v  قیامت دور نیست.

v  قیامت، روز کشف حقایق است.

v  مشت نمونه خروار است. مطالعه در هستی، بهترین راه خداشناسی و معادشناسی است.

v  انسان در دادگاه عقل و وجدان خدا پرست است و می توان از وجدان او درباره قدرت الهی سؤال کرد.

v  از قدرت خداوند به آفرینش زمین و آسمان و دیگر پدیده های طبیعی، به قدرت او برای برپایی قیامت، استدلال کنید.

v  پس از طرد افکار باطل، بر عقاید حقتان استدلال کنید.

v  اگر روحیه لجاجت نباشد، انسان از همین زمین و زمان و خواب و خوراک می تواند درس بگیرد.

v  قدرت و حکمت الهی در آفرینش ما و هستی، دلیل آن است که ما را با مرگ رها نخواهد کرد.

v  خداوند اداره هستی را براساس یک نظام مشخص (نظام سببیت و علت و معلول) قرار داده است. (نور خورشید همراه با ابر و باران، عامل تولید دانه و گیاه می شود).

v  قرآن، شعر نیست، اما از آهنگ و موسیقی خاصی برخوردار است.

v  اسباب و وسایل طبیعی، نباید ما را از خداوند غافل کند.

v  خداوندی که زمین مرده را با نزول باران به صورت بوستانی پر درخت در می آورد، از زنده کردن مردگان عاجز نیست.

v  دنیا، مقدمه قیامت است و این همه نعمت عبث و بیهوده نیست.

v  زمان قیامت از قبل نزد خداوند معلوم است.

v  قیامت نیز نظامی دارد.

v  در قیامت، نشام آسمان و زمین دگرگون می شود.

v  انسان با مرگ، رها و فراموش نمی شود.

v  به پیوندها و روابط دنیوی دلخوش نباشید که روزی همه چیز گسسته می شود.

v  ارتباط زمین و آسمان و اهل آنها، در قیامت توسعه می یابد.

v  دوزخ، از هم اکنون در کمین خلافکاران است.

v  گرفتار شدن و به دام افتادن مجرمان، امری قطعی است.

v  طغیان گری، نشانه دوزخیان است.

v  اهل دوزخ دو گروهند، گروهی ابدی و گروهی برای مدت طولانی.

v  کیفرهای الهی عادلانه است.

v  حتی احتمال حساب و کتاب در قیامت، برای کنترل انسان کافی است.

v  بی اعتقادی به قیامت، رمز طغیان است.

v  انکار قیامت، زمینه انکار همه چیز است.

v  ریز و درشت کارها حساب و کتاب دارد و خداوند احاطه علمی به همه چیز دارد و این احاطه، ثابت و باقی است.